Uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Team Straf, zittingsplaats Haarlemmermeer
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15.104539.23 (P)
Uitspraakdatum: 5 december 2025
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 7, 8 en 9 oktober 2025 en 21 november 2025 (sluiting onderzoek) in de zaak tegen:
[de verdachte],
geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres
[adres]
,
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officieren van justitie
mr. S.P. Visser en mr. C.J. Booij (hierna in enkelvoud: de officier van justitie) en van wat de verdachte en zijn raadsman, mr. W. Hendrickx, advocaat te Utrecht, naar voren hebben gebracht.
1.Tenlastelegging
Aan de verdachte (hierna ook: [de verdachte] ) is, na nadere omschrijving van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering, ten laste gelegd dat hij zich, kort en zakelijk weergegeven, heeft schuldig gemaakt aan het volgende:
feit 1 (incident 1)
primair:
het medeplegen van poging tot doodslag op [persoon 1] en/of [vader van persoon 1] in Middenbeemster op 11 april 2023;
subsidiair:
het medeplegen van poging tot zware mishandeling van [persoon 1] en/of [vader van persoon 1] in Middenbeemster op 11 april 2023;
meer subsidiair:
het medeplegen van bedreiging van [persoon 1] en/of [vader van persoon 1] met enig misdrijf tegen het leven gericht in Middenbeemster op 11 april 2023;
feit 2 (incident 1)
het voorhanden hebben van een vuurwapen en patronen in Middenbeemster op 11 april 2023;
feit 3 (incident 8)
het medeplegen van het voorbereiden van moord en/of doodslag en/of zware mishandeling (met voorbedachten rade) op [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] in Terneuzen/Amsterdam/Purmerend in de periode van 15 tot en met 16 maart 2023;
feit 4 (incident 8)
primair:
het medeplegen van poging tot moord dan wel doodslag op [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] in Terneuzen op 16 maart 2023;
subsidiair:
het medeplegen van poging tot zware mishandeling op [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] in Terneuzen op 16 maart 2023;
meer subsidiair:
het medeplegen van bedreiging van [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] met enig misdrijf tegen het leven gericht in Terneuzen op 16 maart 2023.
De volledige tekst van de tenlastelegging is als
bijlage Iaan dit vonnis gehecht en maakt daarvan deel uit.
bijlage Iaan dit vonnis gehecht en maakt daarvan deel uit.
2.Voorvragen
De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
3.InleidingIn april 2023 vinden in een week tijd meerdere geweldsincidenten plaats in Middenbeemster en Purmerend. Nadat op 11 april 2023 een schietpartij op de openbare weg plaatsvindt, worden er meerdere aanslagen op woningen gepleegd, waarbij woningen worden beschoten en vuurwerkbommen tot ontploffing worden gebracht. De politie is naar aanleiding van dit excessieve geweld het onderzoek Elcat gestart. Uit dit onderzoek blijkt dat sprake is van wraakacties over en weer van twee rivaliserende groepen. Het gaat om een groep die onder meer bestaat uit de verdachte [de verdachte] ), [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] en een groep die onder meer bestond uit [persoon 1] , [persoon 2] , [persoon 3] en [persoon 4] . Deze verdachten worden hierna, voor zover zij in dit vonnis worden genoemd, met hun achternaam aangeduid.
Het opsporingsonderzoek heeft geresulteerd in acht zaaksdossiers, die in het strafdossier incident 1 tot en met 8 zijn genoemd. Het gaat om de volgende incidenten:
1. april 2023: schietincident [adres 1] Middenbeemster;
2. 12 april 2023: schietincident en explosie [adres 2] Purmerend;
3. 13 april 2023: schietincident [adres 3] Purmerend;
4. 14 april 2024: explosie [adres 1] Middenbeemster;
5. 17 april 2023: explosie [adres 3] Purmerend;
6. 14 april 2023: afpersing [medeverdachte 1] ;
7. 15 maart 2023: schietincident [adres 4] Terneuzen;
8. 16 maart 2023: schietincident [adres 5] Terneuzen.
[de verdachte] is als verdachte aangemerkt in de incidenten 1 en 8.
4.Beoordeling van het bewijs
4.1
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 primair, 2, 3 en 4 primair ten laste gelegde feiten. Op het standpunt van de officier van justitie zal hierna, voor zover van belang, nader worden ingegaan.
4.2.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft bepleit dat [de verdachte] van de onder 1 primair, 1 subsidiair, 3 en 4 primair en 4 subsidiair ten laste gelegde feiten moet worden vrijgesproken. Ten aanzien van de overige feiten refereert de raadsman zich aan het oordeel van de rechtbank. Het standpunt van de raadsman zal, voor zover van belang, bij de beoordeling van het bewijs worden besproken.
4.3
Oordeel van de rechtbank
4.3.1
Vrijspraak feiten 3, 4 primair en 4 subsidiair
De rechtbank zal [de verdachte] vrijspreken van de onder 3, 4 primair en 4 subsidiair ten laste gelegde feiten. Deze vrijspraken zullen hierna (in paragraaf 4.3.3 en verder) nader worden gemotiveerd.
4.3.2
Redengevende feiten en omstandigheden
De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de onder 1 primair, 2 en 4 meer subsidiair ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in
bijlage IIbij dit vonnis zijn opgenomen.
bijlage IIbij dit vonnis zijn opgenomen.
4.3.3
Bewijsoverweging incident 8 (schietincident [adres 5] Terneuzen 16 maart 2023)
Inleiding
Op 16 maart 2023 omstreeks 00:30 uur is de woning aan [adres 5] in Terneuzen beschoten. Ten tijde van de beschieting waren drie personen thuis en nog wakker. De aangever ( [slachtoffer 2] ) bevond zich in zijn slaapkamer op de eerste verdieping. Zijn zoon en een vriend van zijn zoon waren op de begane grond in de woonkamer aan het gamen. Een dag eerder, op 15 maart 2023, is de naastgelegen woning aan [adres 4] beschoten. [medeverdachte 1] , [de verdachte] en [medeverdachte 3] zijn als verdachten van de beschieting op 16 maart 2023 (incident 8) aangemerkt.
De rechtbank gaat bij de beoordeling van het bewijs uit van de volgende feiten en omstandigheden.
4.3.3.1 Feiten en omstandigheden incident 8
Forensisch onderzoek
Uit forensisch onderzoek blijkt dat vanaf de openbare weg minimaal vijf keer op de woning aan [adres 5] is geschoten. Er zaten twee kogelgaten in de ruit van de voordeur en twee kogelgaten in een rolluik. Op de auto (merk Mercedes, [kenteken 1] ) die op de oprit stond, zat een schotbeschadiging. Eén van de kogels die door de voordeurruit is geschoten, is in een raamkozijn van de woonkamer terechtgekomen. De kogelpunt is aangetroffen in het bankstel onder het raamkozijn. Aan de rechterzijde van het raam is een schotbeschadiging in de muur aangetroffen. In het raamkozijn lag een kogelpunt.
De kogels zijn verschoten met één vuurwapen, vermoedelijk een revolver van kaliber .38 Special of .357 Magnum. De resultaten van het indicatief vergelijkend onderzoek van het NFI worden verwacht indien de op de plaats delict ( [adres 4] ) aangetroffen (delen van) kogels zijn verschoten met hetzelfde vuurwapen dat is gebruikt bij het schietincident dat een dag later plaatsvond bij de woning aan [adres 5] . De rechtbank acht op grond hiervan aannemelijk dat op 15 en 16 maart 2023 met hetzelfde vuurwapen is geschoten.
Telefoon [de verdachte]
In de telefoon van [de verdachte] is een video-opname aangetroffen van 16 maart 2023 om 00:33 uur, waarop de hiervoor genoemde auto (merk Mercedes, [kenteken 1] ) te zien is. De tenaamgestelde van deze auto woont aan de [adres 5] in Terneuzen. Op de video-opname zijn schoten afkomstig van een vuurwapen hoorbaar en zichtbaar zijn een voordeur en een rolluik voor een raam. Vervolgens zijn meerdere klikken hoorbaar, een geluid dat past bij het overhalen van de trekker van een leeg vuurwapen. Deze video is met de telefoon van [de verdachte] gemaakt.
Op 16 maart 2023 tussen 00.00 uur en 02.00 uur heeft de telefoon van [de verdachte] gebruik gemaakt van het internet van ' [voornaam medeverdachte 3] ’s Iphone’. [medeverdachte 3] staat als contact in de telefoon van [de verdachte] .
Verklaring van [de verdachte]
heeft bekend dat hij op 16 maart 2023 de woning aan [adres 5] in Terneuzen heeft beschoten. Hij heeft verklaard dat [medeverdachte 1] hem had gevraagd een woning te beschieten. Voor het uitvoeren van deze opdracht zou hij € 1.500,- krijgen. Volgens [de verdachte] had hij de eerste keer (incident 7 op 15 maart 2023) geweigerd, maar de volgende dag bleek dat toen een verkeerde woning was beschoten. [medeverdachte 1] heeft toen nogmaals aan hem gevraagd of hij de klus wilde doen. Hij moest op een woning schieten en dit filmen. Volgens de verklaring van [de verdachte] is hij in de nacht van 15 op 16 maart 2023, samen met [medeverdachte 1] en een ander (van wie hij de naam niet wil noemen) naar Terneuzen gereden. In de auto heeft [medeverdachte 1] een geladen vuurwapen aan [de verdachte] gegeven. [medeverdachte 1] heeft tegen hem gezegd dat hij gewoon moest klikken en dat het wapen dan af zou gaan. [medeverdachte 1] heeft de instructies aan [de verdachte] gegeven in de auto op weg naar Terneuzen. In de woning aan [adres 5] brandde geen licht. [de verdachte] heeft met het vuurwapen op de woning geschoten totdat de kogels op waren en daarna zijn ze met de auto terug naar Purmerend gereden.
4.3.3.2 Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat kan worden bewezen dat [de verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van een poging tot moord op de bewoners van [adres 5] in Terneuzen (feit 4 primair) en dat hij dit feit heeft voorbereid (feit 3).
4.3.3.3 Standpunt van de verdediging
De verdediging heeft aangevoerd dat op grond van het dossier niet kan worden vastgesteld dat de door [de verdachte] afgevuurde kogels de personen die in de woning aanwezig waren, hadden kunnen raken. [de verdachte] moet daarom van het ten laste gelegde medeplegen van poging tot moord dan wel doodslag (feit 4 primair) en poging zware mishandeling (feit 4 subsidiair) worden vrijgesproken. De verdediging heeft zich ten aanzien van het onder feit 4 meer subsidiair ten laste gelegde feit (medeplegen van bedreiging) gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
4.3.3.4 Oordeel van de rechtbank
Vrijspraak medeplegen poging moord/doodslag/zware mishandeling (met voorbedachte rade)
De rechtbank is van oordeel dat de verweten poging tot moord dan wel doodslag dan wel zware mishandeling (met voorbedachten rade) niet wettig en overtuigend bewezen is. Daartoe wordt het volgende overwogen.
Uit het dossier blijkt niet dat [de verdachte] en zijn mededader ( [medeverdachte 1] ) uit zijn geweest op de dood van de bewoners van de woning aan [adres 5] en evenmin kan worden vastgesteld dat zij de uitdrukkelijke bedoeling hebben gehad om hen zwaar lichamelijk letsel toe te brengen. Van zogenoemd vol opzet is daarom geen sprake.
De vraag is vervolgens of [de verdachte] en zijn mededader voorwaardelijk opzet op de dood van één of meer van de bewoners hebben gehad. Voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg - zoals hier de dood van een ander - is aanwezig wanneer de verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat dit gevolg zal intreden. Uit vaste rechtspraak van de Hoge Raad kan worden afgeleid dat voor het aannemen van voorwaardelijk opzet op de dood is vereist dat (i) de ten laste gelegde gedraging een aanmerkelijke kans op een dodelijk slachtoffer in het leven heeft geroepen, (ii) de verdachte ten tijde van de gedraging wetenschap heeft gehad van die aanmerkelijke kans en (iii) hij die aanmerkelijke kans ten tijde van de gedraging bewust heeft aanvaard dan wel op de koop heeft toegenomen. Onder een ‘aanmerkelijke kans’ op een bepaald gevolg moet worden verstaan een reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid dat dit gevolg zal intreden. Leidend bij de beoordeling van de aanmerkelijkheid van de kans op het gevolg, is de vraag of die kans naar objectieve maatstaven aanwezig kon worden geacht. Bepalend is dus niet de inschatting ervan door de dader. Voor een strafbare poging tot doodslag is vereist dat - hoewel het gevolg niet is ingetreden - het beschermde rechtsgoed (hier: het leven van een ander) daadwerkelijk in gevaar is gebracht.
De rechtbank overweegt ten aanzien van de onderhavige beschieting als volgt. De hoofdbewoner ( [slachtoffer 2] ) was ten tijde van de beschieting (omstreeks 00:30 uur) in zijn slaapkamer op de eerste verdieping. Zijn zoon ( [slachtoffer 3] ) en een vriend van zijn zoon ( [slachtoffer 1] ) waren op dat moment beneden in de woonkamer aan het gamen. [de verdachte] heeft minimaal vijf keer op de woning geschoten. Er zaten twee kogelgaten in de ruit van de voordeur en twee kogelgaten in een rolluik. De kogels die door de voordeurruit zijn geschoten, zijn door de hal in de woonkamer gekomen, en vervolgens in de muur boven een bank (op ongeveer 80 cm hoogte) en in het kozijn achter de bank ingeslagen. In deze woonkamer waren twee jongens aanwezig. Onder deze omstandigheden bestond naar het oordeel van de rechtbank een reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid dat [slachtoffer 3] of [slachtoffer 1] door de kogels dodelijk zou worden getroffen dan wel zwaar lichamelijk letsel op zou lopen.
De rechtbank acht echter niet aannemelijk dat [de verdachte] de aanmerkelijke kans op dodelijk (dan wel zwaar lichamelijk) letsel bij één of meer van de bewoners ten tijde van zijn gedraging bewust heeft aanvaard. [de verdachte] heeft omstreeks 00:30 uur op de benedenverdieping van de woning geschoten. Weliswaar kon hij, gelet op genoemd tijdstip en de voor de deur geparkeerde auto, er redelijkerwijs vanuit gaan dat er iemand thuis was, maar daar staat tegenover dat zowel het rolluik voor de garagedeur als het rolluik voor het woonkamerraam volledig waren gesloten. Verder is uit het dossier niet gebleken dat voor [de verdachte] zichtbaar was dat in de woonkamer licht brandde. [de verdachte] heeft op beide rolluiken geschoten. Deze kogels zijn op ongeveer 2 meter hoogte ingeslagen en de woning niet binnengedrongen. Verder heeft hij de auto op de oprit geraakt en twee keer op de voordeur geschoten. Uit het forensisch bewijs blijkt dat hij zich hierbij voor de woning van links naar rechts moet hebben bewogen.
Uit het voorgaande volgt dat [de verdachte] op zodanig gehaaste en willekeurige wijze op de woning heeft geschoten, dat daaruit naar het oordeel van de rechtbank niet kan worden afgeleid dat hij er op enige wijze bij stil heeft gestaan dat hij een persoon zou kunnen raken of dat hij de kans daarop op de koop heeft toegenomen. De manier waarop [de verdachte] heeft geschoten en de omstandigheden waaronder hij dat heeft gedaan, wijzen op bedreiging en een ernstige vorm van intimidatie en leveren daarmee een contra-indicatie op voor het door [de verdachte] aanvaarden van het mogelijke gevolg van zijn handelen.
De rechtbank is daarom van oordeel dat niet wettig en overtuigend bewezen is dat [de verdachte] de aanmerkelijke kans op het toebrengen van dodelijk dan wel zwaar lichamelijk letsel aan één of meer van de bewoners, bewust heeft aanvaard.
Het voorgaande leidt ertoe dat [de verdachte] zal worden vrijgesproken van het medeplegen van een poging tot moord dan wel doodslag op de bewoners van [adres 5] (feit 4 primair) en van het medeplegen van een poging tot zware mishandeling (feit 4 subsidiair).
Medeplegen van bedreiging
Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat [de verdachte] , tezamen en in vereniging met [medeverdachte 1] , de bewoners van de woning aan [adres 5] heeft bedreigd met een misdrijf tegen het leven gericht, zoals onder feit 4 meer subsidiair ten laste is gelegd. Het met een vuurwapen afschieten van kogels op een woning is zonder meer uiterst bedreigend. Door de beschieting moet worden aangenomen dat het opzet van [de verdachte] en [medeverdachte 1] was gericht op zowel het daadwerkelijk op de hoogte raken van de bedreiging door de bewoners, als op het bij die personen redelijkerwijs doen ontstaan van de vrees dat de bedreiging ten uitvoer zou kunnen worden gelegd. Er is sprake van medeplegen, omdat [de verdachte] als schutter in opdracht van [medeverdachte 1] heeft gehandeld. [medeverdachte 1] heeft het vuurwapen verstrekt, uitgelegd hoe het moest worden gebruikt en aan [de verdachte] opgedragen de beschieting te filmen. [medeverdachte 1] heeft hiermee een initiërende en leidende rol gespeeld en de rechtbank concludeert dat sprake was van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking tussen [medeverdachte 1] als opdrachtgever en [de verdachte] als uitvoerder van de beschieting.
Vrijspraak voorbereidingshandelingen
De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat het dossier onvoldoende bewijs bevat dat [de verdachte] en [medeverdachte 1] de uitdrukkelijke bedoeling (vol opzet) hebben gehad om de bewoners van de woning aan [adres 5] te doden dan wel hen zwaar lichamelijk letsel toe te brengen. De omstandigheden waaronder de beschieting heeft plaatsgevonden, duiden daar niet op. Er is ’s nachts vanaf de straat op de benedenverdieping van een woning geschoten, waarvan de rolluiken gesloten waren. Voor zover al bekend behoorde te zijn dat iemand in de woning aanwezig was, was voor [de verdachte] niet duidelijk waar in de woning diegene zich dan zou bevinden. Deze omstandigheden wijzen naar het oordeel van de rechtbank op het afgeven van een zeer bedreigende boodschap. Ook uit de overige bewijsmiddelen volgt dat het de bedoeling was dat de bewoners zich bedreigd en geïntimideerd zouden voelen.
Anders dan de officier van justitie heeft betoogd, bevat het dossier onvoldoende bewijs dat [de verdachte] voorbereidingen heeft getroffen om een moord, doodslag of een zware mishandeling (met voorbedachten rade) te plegen. Uit het dossier blijkt ook niet dat zijn opzet hierop gericht was. De rechtbank zal [de verdachte] daarom van de onder 3 ten laste gelegde voorbereidingshandelingen vrijspreken.
4.3.4
Bewijsoverweging incident 1 (schietincident 11 april 2023 Middenbeemster)
Inleiding
In de avond van 11 april 2023 heeft een schietpartij plaatsgevonden in Middenbeemster, waarbij er door twee personen met een vuurwapen is geschoten. De aanleiding voor deze schietpartij is onduidelijk gebleven. De vraag die de rechtbank moet beantwoorden, is of [de verdachte] een strafrechtelijke betrokkenheid heeft gehad bij de schietpartij en, zo ja, hoe deze betrokkenheid moet worden gekwalificeerd. Bij de beantwoording van deze vragen gaat de rechtbank op basis van de bewijsmiddelen uit van de volgende feiten en omstandigheden.
Voorafgaand aan de schietpartij
In de weken voorafgaand aan de schietpartij heeft [medeverdachte 1] op verschillende momenten telefonisch contact met [persoon 1] en zijn broer [broer van persoon 1] ). Zo belt [medeverdachte 1] op 20 maart 2023 met [broer van persoon 1] en zijn er tussen 20 en 22 maart 2023 vijftien telefoongesprekken geweest tussen [persoon 1] en [medeverdachte 1] . Ook op 6 april 2023 vindt een telefoongesprek plaats tussen [medeverdachte 1] en [persoon 1] .
Feiten en omstandigheden
Op 11 april 2023 rijdt [medeverdachte 1] (als bestuurder) samen met [de verdachte] , [naam 1] en [naam 2] in een auto naar Middenbeemster. Om 21:34 uur belt [de verdachte] aan bij de woning van [persoon 1] aan het [adres 1] in Middenbeemster. Er wordt niet open gedaan. [de verdachte] loopt weg en belt twee minuten later opnieuw bij de woning aan. [persoon 1] en zijn vader, [vader van persoon 1] ), openen het raam op de eerste verdieping en vragen aan [de verdachte] wat hij wil. [de verdachte] zegt dat hij voor een neef met de naam Collin komt. [vader van persoon 1] zegt dat hij bij het verkeerde adres is. [de verdachte] loopt weg in de richting van de parkeerplaats op de [straat 1] , gelegen om de hoek van de woning van [persoon 1] . [persoon 1] loopt naar buiten en gaat achter [de verdachte] aan. [vader van persoon 1] loopt achter zijn zoon aan. Op de parkeerplaats van de [straat 1] staat [de verdachte] met [medeverdachte 1] , [naam 2] en nog een persoon. [persoon 1] gaat met [medeverdachte 1] in gesprek. [medeverdachte 1] houdt een telefoon vast, waarop een persoon te horen is. Er wordt door deze persoon naar [voornaam van de broer van persoon 1] (de rechtbank begrijpt: [broer van persoon 1] ) gevraagd. [persoon 1] wordt boos. Kort daarna wordt er op de [straat 1] minimaal zeven keer geschoten met een vuurwapen van het kaliber 9x19 (hierna: het 9mm vuurwapen). Er rennen vier mannen over de [straat 1] naar de [straat 2] en een vijfde persoon rent achter deze vier mannen aan. Op de [straat 2] wordt minimaal drie keer geschoten met een vuurwapen van het kaliber 7.65 mm (hierna: het 7.65mm vuurwapen) en wordt minimaal twee keer met het 9mm vuurwapen geschoten.
Uit forensisch onderzoek volgt dat op de [straat 2] met het 7.65mm vuurwapen in oostelijke richting is geschoten en met het 9mm vuurwapen in westelijke richting. Het 9mm vuurwapen is later onder [medeverdachte 1] aangetroffen en betreft een semiautomatisch werkend pistool van het merk HS, model H11. Op dit wapen is DNA-materiaal van onder meer [medeverdachte 1] aangetroffen. Voor het 7.65mm vuurwapen heeft het NFI op basis van een indicatief vergelijkend onderzoek (zonder bepaling van de bewijskracht) aanwijzingen gevonden dat het na de schietpartij op 11 april 2023 (incident 1) ook is gebruikt bij incident 2 (de beschieting van een woning in Purmerend, op 12 april 2023) en incident 3 (de beschieting van een woning in Purmerend, op 13 april 2023).
Over wat zich precies op de [straat 1] en de [straat 2] in Middenbeemster heeft afgespeeld, lopen de verklaringen van de betrokkenen uiteen. De rechtbank zal hierna uiteenzetten welke gedragingen op grond van de bewijsmiddelen kunnen worden vastgesteld.
Wie heeft geschoten?
De rechtbank komt tot de conclusie dat [de verdachte] op 11 april 2023 meermaals met een vuurwapen op [persoon 1] en zijn vader [vader van persoon 1] heeft geschoten. [de verdachte] heeft op de [straat 1] minimaal zeven keer geschoten en op de [straat 2] minimaal twee keer. [de verdachte] heeft daarbij gebruik gemaakt van het 9mm vuurwapen. Hiertoe wordt het volgende overwogen.
[de verdachte] heeft bekend dat hij die avond met het 9mm vuurwapen heeft geschoten. Hij heeft hierover verklaard dat hij in opdracht van [medeverdachte 1] bij de woning van [persoon 1] heeft aangebeld. [medeverdachte 1] had ruzie met iemand en dat moest worden uitgepraat. [de verdachte] kreeg een vuurwapen mee van [medeverdachte 1] , omdat het volgens [medeverdachte 1] om gevaarlijke jongens ging. Nadat [de verdachte] bij de woning had aangebeld, zei [persoon 1] dat hij moest wachten op de parkeerplaats verderop. [de verdachte] , [medeverdachte 1] en nog twee anderen hebben vervolgens op [persoon 1] gewacht. Even daarna kwam [persoon 1] aanlopen, gevolgd door zijn vader. [persoon 1] ging in gesprek met [medeverdachte 1] . [persoon 1] werd steeds agressiever en zei dat hij een geladen vuurwapen had en dat hij bij een verkeerde ‘move’ zou schieten. Vervolgens hoorde [de verdachte] schoten. [de verdachte] is gaan rennen en heeft tijdens het rennen met het 9mm vuurwapen naar achteren geschoten. [de verdachte] is blijven schieten totdat de kogels op waren. Het vuurwapen heeft hij daarna aan [medeverdachte 1] teruggegeven..
Deze verklaring van [de verdachte] wordt op onderdelen ondersteund door andere bewijsmiddelen. Het 9mm vuurwapen waarmee [de verdachte] heeft geschoten, is later bij [medeverdachte 1] aangetroffen. Uit het forensisch onderzoek op de plaats delict volgt dat op de [straat 1] zeven keer achter elkaar met het 9mm vuurwapen is geschoten. Daarnaast hebben [vader van persoon 1] en [persoon 1] verklaard dat [de verdachte] met een vuurwapen in hun richting heeft geschoten. Het dossier biedt echter onvoldoende aanknopingspunten voor de verklaring van [de verdachte] dat op de [straat 1] ook door een ander is geschoten, omdat in deze straat geen hulzen van een ander vuurwapen zijn aangetroffen. Ook zijn er op de [straat 1] (in de richting van de [straat 2] ) geen kogels (dan wel resten daarvan) of kogelinslagen gevonden die wijzen op gebruik van een ander vuurwapen dan het 9mm vuurwapen op de [straat 1] . De rechtbank ziet in het strafdossier onvoldoende aanwijzingen om aan te nemen dat [persoon 1] wel op de [straat 1] heeft geschoten, maar dat hij de hulzen van zijn vuurwapen heeft opgeruimd voordat de politie ter plaatse kwam, zoals de verdediging op de zitting heeft gesuggereerd.
Uit het forensisch onderzoek volgt dat er op de [straat 2] met zowel het 9mm vuurwapen als het 7.65 mm vuurwapen is geschoten en dat de kogels in tegengestelde richting zijn afgevuurd. Op de [straat 2] zijn met het 9mm vuurwapen minimaal twee kogels afgevuurd, in westelijke richting. Op diezelfde locatie zijn met het 7.65mm vuurwapen minimaal drie kogels afgevuurd, in oostelijke richting.
Heeft [de verdachte] gericht geschoten?
[de verdachte] heeft op de zitting ontkend dat hij gericht op [persoon 1] en/of zijn vader [vader van persoon 1] heeft geschoten. Volgens zijn verklaring is hij nadat hij schoten hoorde weggerend en heeft hij, zonder achterom te kijken, met zijn arm gestrekt achteruit geschoten. De rechtbank vindt deze verklaring niet geloofwaardig, en legt hierna uit waarom.
In de eerste plaats zijn de zeven hulzen die met het 9mm vuurwapen op de [straat 1] zijn afgeschoten, op korte afstand van elkaar aangetroffen. Deze omstandigheid wijst erop dat [de verdachte] vanuit een (min of meer) stilstaande positie heeft geschoten en verdraagt zich niet met het door hem geschetste scenario dat hij is weggerend en tijdens zijn vlucht achteruit heeft geschoten. Daar komt bij dat, zoals hiervoor overwogen, op basis van de bewijsmiddelen niet aannemelijk is geworden dat [persoon 1] op de [straat 1] heeft geschoten en dat [de verdachte] daarom zou zijn weggerend.
Bovendien zegt [de verdachte] in een (OVC-)gesprek van 23 mei 2023 tegen een onbekend gebleven persoon dat hij op [persoon 1] en zijn vader heeft geschoten
: ‘ze zeggen ook ik heb op die Padre (fon) (vader) en die zoon gesjoetoet (fon) (geschoten) snap je’. ‘Hujhuj dat is ook zo’.Deze mededeling van [de verdachte] wordt ondersteund door de forensische bevinding dat op de [straat 1] met het 9mm vuurwapen in westelijke richting is geschoten en de verklaringen van [persoon 1] en [vader van persoon 1] [persoon 1] dat [de verdachte] in hun richting heeft geschoten.
: ‘ze zeggen ook ik heb op die Padre (fon) (vader) en die zoon gesjoetoet (fon) (geschoten) snap je’. ‘Hujhuj dat is ook zo’.Deze mededeling van [de verdachte] wordt ondersteund door de forensische bevinding dat op de [straat 1] met het 9mm vuurwapen in westelijke richting is geschoten en de verklaringen van [persoon 1] en [vader van persoon 1] [persoon 1] dat [de verdachte] in hun richting heeft geschoten.
Uit de verklaringen van [persoon 1] en [vader van persoon 1] blijkt dat [de verdachte] ten tijde van het schieten op relatief korte afstand van hen heeft gestaan. Uit de verklaring van [de verdachte] ter zitting leidt de rechtbank af dat hij op ongeveer 10 meter afstand van [persoon 1] stond toen hij begon te schieten.
Op basis van al het voorgaande concludeert de rechtbank dat [de verdachte] op de [straat 1] vanaf relatief korte afstand gericht op [persoon 1] en zijn vader [vader van persoon 1] heeft geschoten.
Naar het oordeel van de rechtbank kan op basis van het dossier niet worden vastgesteld dat [de verdachte] ook op de [straat 2] gericht op [persoon 1] heeft geschoten. Het dossier bevat weliswaar een aanwijzing voor de positie op de [straat 2] waarvandaan met het 9mm vuurwapen is geschoten (gelet op de locatie waar de twee 9mm hulzen zijn gevonden), maar het is niet duidelijk geworden waar [persoon 1] zich op dat moment bevond.
Hoe moet het handelen van [de verdachte] worden gekwalificeerd?
Voor een bewezenverklaring van poging tot doodslag moet een verdachte vol of voorwaardelijk opzet op de dood van het slachtoffer hebben gehad. De rechtbank is van oordeel dat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bevat dat [de verdachte] het volle opzet had om [persoon 1] en/of [vader van persoon 1] te doden.
De vervolgvraag is of voorwaardelijk opzet kan worden aangenomen. Met ‘voorwaardelijk opzet’ wordt bedoeld dat een verdachte de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg (hier: de dood van een ander) bewust heeft aanvaard. Onder een ‘aanmerkelijke kans’ op een bepaald gevolg moet worden verstaan een reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid dat dit gevolg zal intreden. Bij beantwoording van de vraag of de aanmerkelijke kans bewust is aanvaard, spelen de gedragingen van de verdachte een rol. Bepaalde gedragingen kunnen naar hun uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zozeer gericht op een bepaald gevolg dat het - behoudens contra-indicaties - niet anders kan zijn dan dat de verdachte de aanmerkelijke kans op het betreffende gevolg heeft aanvaard.
Hiervoor heeft de rechtbank vastgesteld dat [de verdachte] zeven keer vanaf relatief korte afstand met een semiautomatisch vuurwapen gericht op [persoon 1] en [vader van persoon 1] heeft geschoten. Het is evident dat [persoon 1] en/of [vader van persoon 1] hierdoor dodelijk letsel hadden kunnen oplopen.
Naar het oordeel van de rechtbank moet het handelen van [de verdachte] naar zijn uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zozeer gericht op het toebrengen van dodelijk letsel, dat het niet anders kan zijn dan dat [de verdachte] de aanmerkelijke kans op dit gevolg bewust heeft aanvaard. Van contra-indicaties is de rechtbank niet gebleken.
De rechtbank is op grond van het voorgaande van oordeel dat [de verdachte] voorwaardelijk opzet heeft gehad op de dood van [persoon 1] en [vader van persoon 1] .
Conclusie
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat [de verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan een poging tot doodslag op [persoon 1] en [vader van persoon 1] [persoon 1] (feit 1 primair).
Omdat niet kan worden bewezen dat hij dit feit samen met een ander heeft gepleegd, zal [de verdachte] van het ten laste gelegde medeplegen worden vrijgesproken.
Ook is bewezen dat [de verdachte] op 11 april 2023 een vuurwapen en munitie voorhanden heeft gehad (feit 2).
4.4
Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat [de verdachte] de onder 1 primair, 2 en 4 meer subsidiair ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat:
1.(incident 1)
primair:
hij op 11 april 2023 te Middenbeemster, gemeente Purmerend, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [persoon 1] en [vader van persoon 1] , opzettelijk van het leven te beroven, met een vuurwapen kogels heeft afgevuurd in de richting van die [persoon 1] en [vader van persoon 1] , terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
2.(incident 1)
hij 11 april 2023 te Middenbeemster, gemeente Purmerend, een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een vuurwapen van het merk HS, model H11 en bijbehorende munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie, te weten patronen van het kaliber 9 mm, voorhanden heeft gehad;
4.(incident 8)
meer subsidiair:
hij op 16 maart 2023 te Terneuzen, tezamen en in vereniging met een ander, [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] , zijnde bewoners van de woning gelegen aan de [adres 5] , heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door met een vuurwapen kogels af te vuren op die woning.
De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is [de verdachte] daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
Wat aan [de verdachte] onder 1 primair, 2 en 4 meer subsidiair meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. Hij moet hiervan worden vrijgesproken.
5.Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten
Het bewezenverklaarde levert op:
feit 1 primair:
poging tot doodslag, meermalen gepleegd
feit 2:
handelen in strijd met artikel 26, eerste lid van de Wet wapens en munitie, en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III
en
handelen in strijd met artikel 26, eerste lid van de Wet wapens en munitie, meermalen gepleegd
feit 4 meer subsidiair:
het medeplegen van bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.
6.Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
7.Motivering van de sanctie
7.1
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 10 jaar, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht.
7.2
Standpunt van de verdediging
De verdediging heeft verzocht om bij de strafoplegging rekening te houden met de overschrijding van de redelijke termijn, met de lange schorsingsperiode waarin de verdachte al die tijd elektronisch toezicht heeft gehad en met het feit dat [de verdachte] een goede ontwikkeling doormaakt en inmiddels een gezin heeft.
7.3
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan en door de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot doodslag op [persoon 1] en zijn vader [vader van persoon 1] , het voorhanden hebben van een vuurwapen en aan het medeplegen van een bedreiging door op een woning te schieten.
In april 2023 werden Middenbeemster en Purmerend opgeschrikt door een golf van geweld tussen twee groepen verdachten. De oorzaak van deze geweldsincidenten is tot op heden onduidelijk gebleven.
De golf van geweld begon op 11 april 2023 in Middenbeemster. Die avond heeft [de verdachte] in opdracht van [medeverdachte 1] aangebeld bij de woning van [persoon 1] . [persoon 1] kwam daarop met een vuurwapen naar buiten. Vervolgens is een ruzie ontstaan tussen [persoon 1] en de groep van onder meer [medeverdachte 1] en [de verdachte] . Toen deze ruzie escaleerde heeft [de verdachte] een vuurwapen getrokken en zeven keer vanaf relatief korte afstand gericht op [persoon 1] en zijn vader geschoten. Het is een wonder te noemen dat zij hierdoor niet zijn gedood of zwaar gewond zijn geraakt.
Dit incident is de start geweest van een week waarin diverse aanslagen op woningen van de twee rivaliserende groepen verdachten (en op een woning van mensen die niets met het conflict van doen hebben) plaatsvonden in Purmerend en Middenbeemster.
Ongeveer een maand eerder, op 16 maart 2023, heeft [de verdachte] in opdracht van [medeverdachte 1] en tegen betaling van een geldbedrag minimaal vijf kogels afgevuurd op een woning aan de [adres 5] in Terneuzen. Twee bewoners van de woning waren op dat moment in de woonkamer en hadden door kogels geraakt kunnen worden.
De verdachte heeft in korte tijd buitengewoon ernstige en gewelddadige strafbare feiten gepleegd, die blijkbaar tot doel hadden anderen te bedreigen en intimideren. De rechtbank vindt het zorgelijk dat de verdachte twee keer met ogenschijnlijk gemak en zonder enige terughoudendheid met een vuurwapen heeft geschoten. Bij het schietincident in Middenbeemster heeft hij geen enkel respect getoond voor het leven van een ander. Bij de aanslag in Terneuzen heeft de verdachte alleen zijn eigen geldelijk gewin voor ogen gehad, zonder stil te staan bij de risico’s van dit extreme geweld en de mogelijke gevolgen van zijn handelen voor de bewoners van de woning die hij heeft beschoten.
Het is een feit van algemene bekendheid dat dit soort gewelddadige feiten, zeker wanneer die zich op straat in het openbaar afspelen, leiden tot maatschappelijke onrust en gevoelens van angst en onveiligheid bij de betrokkenen en de samenleving in het algemeen. Daarbij is een woning bij uitstek een plek waar men zich veilig moet kunnen voelen.
Persoon van de verdachte
De rechtbank heeft gekeken naar het strafblad van de verdachte van 23 juni 2025. Daaruit blijkt dat hij in mei 2022 in België is veroordeeld voor een diefstal met (bedreiging van) geweld. Daarnaast is de verdachte niet eerder veroordeeld voor een strafbaar feit.
Verder heeft de rechtbank gelet op het reclasseringsrapport van 26 september 2025. Uit dit rapport volgt dat de verdachte inmiddels een stabiel leven leidt. Hij heeft een vriendin en een kind en zijn financiële situatie is op orde. De reclassering schat de kans op recidive laag in en adviseert een deels voorwaardelijke straf op te leggen en daaraan bijzondere voorwaarden te verbinden.
De rechtbank houdt in het voordeel van de verdachte rekening met het feit dat hij, tijdens zijn verhoor bij de politie en op de zitting, in grote mate openheid van zaken heeft gegeven. Ook heeft de verdachte op de zitting gezegd spijt te hebben van zijn daden. Daarnaast weegt de rechtbank mee dat de verdachte, hoogst waarschijnlijk als gevolg van het schietincident in Middenbeemster op 11 april 2023, in detentie met een mes in zijn hoofd en arm is gestoken door de broer van [persoon 1] ( [broer van persoon 1] ). Hierdoor heeft de verdachte ernstige verwondingen en PTSS opgelopen.
De rechtbank houdt bij de strafoplegging ook rekening met de jeugdige leeftijd van de verdachte.
Overschrijding redelijke termijn
De rechtbank ziet aanleiding om bij de aan de verdachte op te leggen straf rekening te houden met het tijdsverloop in deze zaak. In artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Als uitgangspunt heeft hierbij te gelden dat de behandeling van een zaak ter terechtzitting moet zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaren nadat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden.
De verdachte is op 20 april 2023 aangehouden en in verzekering gesteld. De verdachte kon er vanaf dat moment van uitgaan dat hij strafrechtelijk zou worden vervolgd. Die verwachting was gelet op de aard van de verdenking ook naar objectieve maatstaven gerechtvaardigd. Omdat het eindvonnis op 5 december 2025 wordt gewezen en van bijzondere omstandigheden niet is gebleken, is sprake van een overschrijding van de redelijke termijn met ongeveer acht maanden. Regel is dat overschrijding van de redelijke termijn wordt gecompenseerd door vermindering van de straf die zou zijn opgelegd als de redelijke termijn niet zou zijn overschreden.
Straf
De rechtbank is van oordeel dat alleen oplegging van een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf recht doet aan de ernst van de bewezenverklaarde feiten. Bij het bepalen van de duur daarvan heeft de rechtbank mede gelet op straffen die in min of meer vergelijkbare zaken zijn opgelegd.
Alles afwegend, acht de rechtbank in beginsel een gevangenisstraf voor de duur van 7 jaar passend. Gelet op de overschrijding van de redelijke termijn zal de rechtbank een gevangenisstraf van 6 jaar en 10 maanden opleggen.
Deze straf is lager dan de straf die de officier van justitie heeft geëist. Dit komt omdat de rechtbank, anders dan de officier van justitie, van oordeel is dat de verweten voorbereidingshandelingen (met betrekking tot moord, doodslag dan wel zware mishandeling met voorbedachten rade) niet wettig en overtuigend zijn bewezen.
De rechtbank ziet geen aanleiding om een voorwaardelijke straf aan de verdachte op te leggen. De door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden kunnen eventueel in het kader van een voorwaardelijke invrijheidstelling aan de verdachte worden opgelegd.
De tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van Pro het Wetboek van Strafvordering.
Voorlopige hechtenis
Gelet op dit vonnis zijn de ernstige bezwaren tegen de verdachte (zoals die golden ten tijde van het opleggen van het bevel voorlopige hechtenis) nog steeds aanwezig. De zogenoemde twaalfjaarsgrond/geschokte rechtsorde acht de rechtbank echter niet langer aanwezig, aangezien de bewezenverklaarde feiten zich ruim twee jaar en acht maanden geleden hebben voorgedaan en de verdachte sinds 28 juni 2024 is geschorst uit voorlopige hechtenis.
Omdat de verdachte zich na de onderhavige feiten (in 2023) niet meer schuldig heeft gemaakt aan enig strafbaar feit, en mede gelet op het reclasseringsrapport, acht de rechtbank ook de recidivegrond niet langer aanwezig.
De rechtbank zal daarom, wegens een gebrek aan gronden, het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte opheffen.
8.Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
45, 47, 57, 285 en 287 van het Wetboek van Strafrecht;
26 en 55 van de Wet wapens en munitie.
9.Beslissing
De rechtbank:
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder 3, 4 primair en 4 subsidiair is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij.
Verklaart bewezen dat de onder 1 primair, 2 en 4 meer subsidiair ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 4.4 weergegeven.
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
Bepaalt dat de onder 1 primair, 2 en 4 meer subsidiair bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 5. vermelde strafbare feiten opleveren.
Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van
6 (zes) jaren en 10 (tien) maanden.
6 (zes) jaren en 10 (tien) maanden.
Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. J.J. Roos, voorzitter,
mr. P. Reemst en mr. I.E. Voorberg, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. L.L. de Vries,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 5 december 2025.
Mr. Voorberg is buiten staat om dit vonnis te ondertekenen.
Bijlage I
De tenlastelegging
Aan [de verdachte] is, na nadere omschrijving van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering, ten laste gelegd dat:
1.(incident 1)
primair:
hij op of omstreeks 11 april 2023 te Middenbeemster, gemeente Purmerend, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om [persoon 1] en/of [vader van persoon 1] , opzettelijk van het leven te beroven, met een vuurwapen een of
meer kogel(s) heeft afgevuurd in de richting van die [persoon 1] en/of [vader van persoon 1] , terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
subsidiair:
hij op of omstreeks 11 april 2023 te Middenbeemster, gemeente Purmerend, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om aan [persoon 1] en/of [vader van persoon 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met een vuurwapen een of meer kogel(s) heeft afgevuurd in de richting van die [persoon 1] en/of [vader van persoon 1] , terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
meer subsidiair:
hij op of omstreeks 11 april 2023 te Middenbeemster, gemeente Purmerend, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
[persoon 1] en/of [vader van persoon 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of met zware mishandeling, door met een vuurwapen één of meer kogels af te vuren, althans een vuurwapen te tonen;
2.(incident 1)
hij op of omstreeks 11 april 2023 te Middenbeemster, gemeente Purmerend, in elk geval in Nederland, een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een vuurwapen van het merk HS, model H11 en/of (bijbehorende) munitie van categorie III van de Wet wapens en munitie, te weten een of meer patronen van het kaliber 9 mm, voorhanden heeft gehad;
3 (incident 8) [1]
hij in of omstreeks de periode van 15 maart 2023 tot en met 16 maart 2023 te Terneuzen en/of Amsterdam en/of Purmerend, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter voorbereiding van het misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van acht jaren of meer is gesteld, te weten moord en/of doodslag en/of zware mishandeling (met voorbedachten rade) (op/van [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of meerdere (onbekende) personen die zich mogelijk in de woning aan het adres van de [adres 5] te Terneuzen zouden bevinden) opzettelijk voorwerpen, stoffen en/of vervoermiddelen, te weten
- een vuurwapen en/of
- een auto (een Kia Ceed, [kenteken 2] ) en/of
- een of meerdere telefoon(s)
bestemd tot het begaan van dat misdrijf, heeft verworven, vervaardigd en/of voorhanden heeft gehad;
4.(incident 8)
primair:
hij op of omstreeks 16 maart 2023 te Terneuzen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of één of meer bewoners/aanwezigen van/in de woning, gelegen aan de [adres 5] , opzettelijk en al dan niet met voorbedachten rade
van het leven te beroven, met een vuurwapen een of meer kogel(s) heeft afgevuurd op, althans in de richting van die woning, gelegen aan de [adres 5] , terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
subsidiair:
hij op of omstreeks 16 maart 2023 te Terneuzen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of één of meer bewoners/aanwezigen van/in de woning, gelegen aan de [adres 5] , opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met een
vuurwapen een of meer kogel(s) heeft afgevuurd op, althans in de richting van die woning, gelegen aan de [adres 5] , terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
meer subsidiair:
hij op of omstreeks 16 maart 2023 te Terneuzen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
[slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of één of meer bewoners/aanwezigen van/in de woning, gelegen aan de [adres 5] , heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of met zware mishandeling, door met een vuurwapen een of meer kogel(s) af te vuren op, althans in de richting van die woning, gelegen aan de [adres 5] .