Uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Handel, Kanton en Insolventie
locatie Haarlem
Zaaknr./rolnr.: 11444465 \ CV EXPL 24-8657
Uitspraakdatum: 16 juli 2025
Verstekvonnis van de kantonrechter in de zaak van:
Basic-Fit Nederland B.V.
te Hoofddorp
de eisende partij
verder te noemen: Basic-Fit
gemachtigde: [gemachtigde]
tegen
[gedaagde]
te [plaats]
de gedaagde partij
niet verschenen
1.De verdere procedure
1.1.
Bij tussenvonnis van 29 januari 2025 (hierna: het tussenvonnis) is Basic-Fit in de gelegenheid gesteld om zich bij akte uit te laten over het voorshands uitgesproken oordeel over de oneerlijkheid van bepaalde bedingen in de algemene voorwaarden. Basic-Fit heeft ter uitvoering van dat tussenvonnis een akte genomen.
2.De verdere beoordeling
2.1.
In de akte heeft Basic-Fit gesteld dat zij nooit haar verplichtingen opschort en dat de gedaagde partij tot de einddatum van de overeenkomst gebruik heeft kunnen maken van de sportfaciliteiten. Zoals de kantonrechter ook in het tussenvonnis heeft overwogen, is het voor de beoordeling van de (on)eerlijkheid van algemene voorwaarden niet relevant of Basic-Fit in de praktijk anders handelt dan waartoe zij op grond van haar algemene voorwaarden gerechtigd is. De bedingen moeten immers worden beoordeeld naar het moment waarop de overeenkomst is aangegaan en beslissend is daarom niet of en hoe de handelaar de bedingen heeft toegepast, maar hoe het zou kunnen worden toegepast.
2.2.
De kantonrechter blijft bij wat in het tussenvonnis is overwogen: de artikelen 5f en 5g van de algemene voorwaarden, versie 3 mei 2023, zijn in onderlinge samenhang bezien onredelijk bezwarend. Dit betekent dat deze bedingen worden vernietigd.
2.3.
Basic-Fit kan dus geen beroep doen op het opschortingsbeding uit de algemene voorwaarden. Omdat Basic-Fit een (oneerlijk) opschortingsbeding in haar algemene voorwaarden heeft staan, kan zij niet subsidiair op grond van de wet opschorten. [1]
2.4.
Dit heeft tot gevolg dat Basic-Fit niet bevoegd was haar verplichtingen uit de overeenkomst op te schorten, oftewel de consument de toegang tot de sportschool te weigeren. De gedaagde partij is daarom alleen de abonnementstermijnen verschuldigd over de periode waarin Basic-Fit haar diensten daadwerkelijk heeft geleverd. Hoewel Basic-Fit stelt dat zij de toegang nooit weigert, lijkt uit de stukken iets anders te kunnen/moeten worden afgeleid. Uit de bij de dagvaarding gevoegde bijlagen blijkt dat de gescande toegangspas ten minste één keer is geblokkeerd en/of in het overgelegde overzicht van financiële transacties de optie ‘toegang ondanks incassostatus’ niet is aangevinkt. Zonder nadere toelichting, die ontbreekt, leidt de kantonrechter af dat de toegang wel degelijk is geweigerd. Omdat onduidelijk is per wanneer de toegang is geweigerd en het op de weg van Basic-Fit had gelegen om de kantonrechter hierover (naar waarheid) voor te lichten, wordt de vordering afgewezen.
2.5.
Omdat Basic-Fit ongelijk krijgt, wordt zij veroordeeld in de proceskosten. De kosten aan de zijde van de gedaagde partij worden begroot op nihil.
3.De beslissing
De kantonrechter:
3.1.
wijst de vordering af;
3.2.
veroordeelt Basic-Fit tot betaling van de proceskosten, die de kantonrechter tot de datum van dit vonnis aan de zijde van de gedaagde partij begroot op nihil.
Dit vonnis is gewezen door mr. M.P.E. Oomens en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier.
De griffier De kantonrechter