Uitspraak
VONNIS AFWIJZING TUSSENTIJDSE BEËINDIGING
geboren op: [geboortedatum] 1960 te [plaats 1]
wonende te: [plaats 2]
1.Samenvatting
2.Beslissing van de rechtbank
3.Gevolgen voor schuldenaar
4.Redenen voor deze beslissing
- Schuldenares erkent de verwijten. Zij voert aan dat deze niet moeten leiden tot het einde van de wsnp. Schuldenares heeft op de zitting gezegd dat zij door langdurige rugklachten erg veel pijn ervaart in haar rug en been. Momenteel werkt zij ongeveer 10 uur per week. Zij heeft meermaals zonder enig resultaat aanvullend gesolliciteerd, maar heeft daar geen bewijzen van, en is daarmee gestopt toen haar pijnklachten aanhielden. Zij is 66 jaar oud en op haar leeftijd valt het sowieso niet mee een baan te vinden.
- De echtgenoot van schuldenares heeft daaraan toegevoegd dat hij 32 uur per week is gaan werken in plaats van de voor hem geldende 20 uur om zoveel mogelijk te sparen voor hun gezamenlijke schuldeisers, ter compensatie van het gemis aan inkomsten van schuldenares.
- De rechtbank is van oordeel dat de gemaakte verwijten terecht zijn. Schuldenares heeft zich niet aan de verplichting gehouden om vier keer per maand aanvullend te solliciteren sinds de aanvang van de wsnp. Haar argumenten om de wsnp toch niet te beëindigen, gaan echter desalniettemin op en wel om de volgende redenen.
- Argonaut heeft in oktober 2023 vastgesteld dat schuldenares sinds 2015 bekend is met een neuro-orthopedische rugaandoening, waardoor de belastbaarheid van de rug en het linkerbeen is verminderd. Schuldenares heeft destijds daarvoor een behandeling gehad, maar zonder positief resultaat. Volgens Argonaut kon een specialistische behandeling wellicht nog benut worden.
- Schuldenares heeft gezegd dat zij na 2023 weer medische hulp heeft gezocht. Dat blijkt ook uit de door de bewindvoerder ontvangen kopieën van diverse afspraakbevestigingen bij Medische Kliniek Velsen en het Spaarne Gasthuis. Een verzochte medische herkeuring in 2025 had duidelijkheid kunnen geven over de medische situatie van schuldenares op dat moment, maar dit verzoek werd afgewezen.
- De omstandigheid dat schuldenares niet aanvullend heeft gesolliciteerd en hierdoor niet maximaal heeft kunnen sparen, is naar het oordeel van de rechtbank voldoende gecompenseerd door haar echtgenoot. Deze is op eigen initiatief van een 20-urige werkweek naar een 32-urige werkweek gegaan om de tekortkoming van zijn vrouw te compenseren, terwijl hij in verband met een gedeeltelijke ontheffing van zijn sollicitatie- en arbeidsplicht, daartoe niet verplicht was. Liever zou hij dit niet hebben gedaan.
- Daarnaast speelt mee dat schuldenares inmiddels 66 jaar oud is. De rechtbank acht het niet aannemelijk dat zij, mede gelet op haar fysieke toestand en op haar moeizame beheersing van de Nederlandse taal, nog een baan kan vinden van 30 uur per week.
- De rechtbank komt daarom tot het oordeel dat de gezamenlijke schuldeisers van schuldenares en haar echtgenoot niet zijn benadeeld door de tekortkoming van schuldenares en zal de wsnp van schuldenares daarom niet beëindigen.
5.Stukken waarop deze beslissing is gebaseerd
- verzoekschrift van de wsnp- bewindvoerder met bijlagen;
- de aantekeningen van de zitting van 17 februari 2026, waarbij aanwezig waren schuldenares en haar echtgenoot [betrokkene 1], de beschermingsbewindvoerder