Uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Team Straf, zittingsplaats Alkmaar
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15/232252-24 (P)
Uitspraakdatum: 13 januari 2026
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 18 december 2025 en 30 december 2025 in de zaak tegen:
[verdachte],
geboren op [geboortedatum 2] 1963 te [geboorteplaats],
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:
[adres].
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie,
mr. R.P. Peters, en van wat de verdachte en zijn raadsman, mr. M. van der Himst, advocaat te Den Helder, naar voren hebben gebracht.
1.Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
1.
hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks 27 oktober 2022 tot en met 26 maart 2024 te Alkmaar en/of Purmerend en/of Castricum, althans (telkens) in Nederland een of meerdere geldbedragen, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3], in elk geval (telkens) aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met (telkens) het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte zich (telkens) de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of dat/die weg te nemen goed/goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van een valse sleutel door gebruikmaking van de bankpassen van voornoemde personen met aan die passen gekoppelde pincode;
hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks 27 oktober 2022 tot en met 26 maart 2024 te Alkmaar en/of Purmerend en/of Castricum, althans (telkens) in Nederland een of meerdere geldbedragen, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3], in elk geval (telkens) aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met (telkens) het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte zich (telkens) de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of dat/die weg te nemen goed/goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van een valse sleutel door gebruikmaking van de bankpassen van voornoemde personen met aan die passen gekoppelde pincode;
2.
hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks 27 oktober 2022 tot en met 26 maart 2024 te Alkmaar en/of Beverwijk en/of Purmerend en/of Castricum, althans (telkens) in Nederland (telkens) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een of meerdere portemonnees met inhoud, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) aan
- (dossier pdf p.9) [slachtoffer 1] en/of
- (dossier pdf p.59 [slachtoffer 5] en/of
- (dossier pdf p.83) [slachtoffer 2] en/of
- (dossier pdf p.96) [slachtoffer 3] en/of
- (dossier pdf p.108) [slachtoffer 4] en/of een meer andere personen (dossier pdf p.36, p.51, p.69)
heeft weggenomen (telkens) met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.
hij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks 27 oktober 2022 tot en met 26 maart 2024 te Alkmaar en/of Beverwijk en/of Purmerend en/of Castricum, althans (telkens) in Nederland (telkens) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een of meerdere portemonnees met inhoud, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) aan
- (dossier pdf p.9) [slachtoffer 1] en/of
- (dossier pdf p.59 [slachtoffer 5] en/of
- (dossier pdf p.83) [slachtoffer 2] en/of
- (dossier pdf p.96) [slachtoffer 3] en/of
- (dossier pdf p.108) [slachtoffer 4] en/of een meer andere personen (dossier pdf p.36, p.51, p.69)
heeft weggenomen (telkens) met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.
2.Voorvragen
De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd kennis te nemen van de zaak, de officier van justitie is ontvankelijk en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
3.Beoordeling van het bewijs
3.1
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten.
3.2
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich op standpunt gesteld dat de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten bewezen kunnen worden.
3.3
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank komt op grond van de feiten en omstandigheden, die zijn opgenomen in de hierna te noemen bewijsmiddelen, tot een bewezenverklaring van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten.
De hierna vermelde processen-verbaal zijn in de wettelijke vorm opgemaakt door personen die daartoe bevoegd zijn en voldoen ook overigens aan de daaraan bij wet gestelde eisen.
De bewijsmiddelen zijn, ook in onderdelen, telkens slechts gebruikt tot het bewijs van het feit of de feiten waarop zij blijkens hun inhoud betrekking hebben.
De verdachte heeft de onder 1 en 2 bewezenverklaarde feiten bekend in een verhoor bij de politie. Hij heeft nadien niet anders verklaard, tijdens de zitting van 18 december 2025 heeft hij zijn bekentenis grotendeels herhaald, en door of namens hem is geen vrijspraak bepleit. Gelet op artikel 359, derde lid, laatste volzin, van het Wetboek van Strafvordering (Sv) zal daarom worden volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen op grond waarvan de rechtbank tot een bewezenverklaring is gekomen:
Ten aanzien van de feiten 1 en 2:
- de bekennende verklaring die de verdachte ter terechtzitting van 18 december 2025 heeft afgelegd;
- een proces-verbaal van verhoor verdachte van 3 juni 2024 (dossierpagina’s 141 e.v.);
- een proces-verbaal van aangifte van 29 oktober 2022 (dossierpagina's 9 e.v.);
- een proces-verbaal van aangifte van 30 december 2022 (dossierpagina's 36 e.v.);
- een proces-verbaal van aangifte van 21 februari 2023 (dossierpagina's 51 e.v.);
- een proces-verbaal van aangifte van 5 februari 2023 (dossierpagina's 59 e.v.);
- een proces-verbaal van aangifte van 22 april 2023 (dossierpagina's 69 e.v.);
- een proces-verbaal van aangifte van 28 juli 2023 (dossierpagina's 83 e.v.);
- een proces-verbaal van aangifte van 4 april 2024 (dossierpagina's 96 e.v.);
- een proces-verbaal van aangifte van 4 maart 2024 (dossierpagina's 108 e.v.).
3.4.
Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat
1.
hij in de periode van 27 oktober 2022 tot en met 26 maart 2024 te Alkmaar en Purmerend en Castricum meerdere geldbedragen, die aan [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] toebehoorden heeft weggenomen met (telkens) het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte (telkens) die weg te nemen goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van een valse sleutel door gebruikmaking van de bankpassen van voornoemde personen met aan die passen gekoppelde pincode;
hij in de periode van 27 oktober 2022 tot en met 26 maart 2024 te Alkmaar en Purmerend en Castricum meerdere geldbedragen, die aan [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] toebehoorden heeft weggenomen met (telkens) het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte (telkens) die weg te nemen goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van een valse sleutel door gebruikmaking van de bankpassen van voornoemde personen met aan die passen gekoppelde pincode;
2.
hij in de periode van 27 oktober 2022 tot en met 26 maart 2024 te Alkmaar en Beverwijk en Purmerend en Castricum, althans telkens in Nederland, telkens tezamen en in vereniging met een ander meerdere portemonnees met inhoud, die toebehoorden aan
- (dossier pdf p.9) [slachtoffer 1] en
- (dossier pdf p.59 [slachtoffer 5] en
- (dossier pdf p.83) [slachtoffer 2] en
- (dossier pdf p.96) [slachtoffer 3] en
- (dossier pdf p.108) [slachtoffer 4] en/of andere personen (dossier pdf p.36, p.51, p.69)
heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.
hij in de periode van 27 oktober 2022 tot en met 26 maart 2024 te Alkmaar en Beverwijk en Purmerend en Castricum, althans telkens in Nederland, telkens tezamen en in vereniging met een ander meerdere portemonnees met inhoud, die toebehoorden aan
- (dossier pdf p.9) [slachtoffer 1] en
- (dossier pdf p.59 [slachtoffer 5] en
- (dossier pdf p.83) [slachtoffer 2] en
- (dossier pdf p.96) [slachtoffer 3] en
- (dossier pdf p.108) [slachtoffer 4] en/of andere personen (dossier pdf p.36, p.51, p.69)
heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.
Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
4.Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten
Het bewezenverklaarde levert op:
feit 1:
diefstal, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels, meermalen gepleegd;
feit 2:
diefstal door twee of meer verenigde personen, meermalen gepleegd.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dan ook strafbaar.
5.Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dan ook strafbaar.
6.Motivering van de sanctie
6.1
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zestien maanden.
6.2
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht bij een strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daartoe heeft hij aangevoerd dat de verdachte momenteel structuur in zijn leven heeft, een uitkering ontvangt en zicht heeft op een doorstroomwoning. Een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou ertoe leiden dat hij na detentie weer volledig opnieuw moet beginnen. Daarnaast heeft de raadsman verzocht rekening te houden met het feit dat een deel van ten laste gelegde diefstallen geruime tijd geleden is gepleegd. Gelet op het voorgaande heeft de raadsman verzocht te volstaan met een taakstraf van 240 uren, in combinatie met een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf. Ten aanzien van de duur van de voorwaardelijke gevangenisstraf heeft hij zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
6.3
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de sancties die aan de verdachte moeten worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, en de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich in een periode van bijna anderhalf jaar samen met een mededader schuldig gemaakt aan in totaal acht diefstallen van portemonnees, telkens van vrouwen met een hoge leeftijd (tussen 76 en 88 jaar). In (of nabij) een supermarkt namen zij de portemonnees weg uit de tas, de jas of rollator van het slachtoffer. Daarnaast heeft de verdachte drie keer gepind met de gestolen pinpassen. De rechtbank neemt het de verdachte zeer kwalijk dat hij en zijn mededader het doelbewust hadden gemunt op een kwetsbare groep slachtoffers. Met dit handelen hebben zij geen enkel respect getoond voor de eigendommen van de slachtoffers, hen financiële schade en hinder toegebracht, en hen een gevoel van onveiligheid en kwetsbaarheid gegeven. De rechtbank rekent het de verdachte zwaar aan dat hij en zijn mededader kennelijk enkel hebben gedacht aan hun eigen financiële gewin en niet aan de gevolgen van hun handelen voor de slachtoffers.
Persoon van de verdachte
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het strafblad van de verdachte van 4 november 2025, waaruit blijkt dat hij in het verleden veelvuldig is veroordeeld wegens vermogensdelicten. Daarnaast liep de verdachte ten tijde van het plegen van de bewezen verklaarde feiten nog in een proeftijd in het kader van een voorwaardelijke invrijheidsstelling. De rechtbank zal daar in strafverzwarende zin rekening mee houden.
Conclusie
Bij het bepalen van de op te leggen straf heeft de rechtbank acht geslagen op de oriëntatiepunten van het LOVS. Volgens deze oriëntatiepunten geldt voor het eenmaal plegen van zakkenrollerij een taakstraf van 120 uren als uitgangspunt. In geval van recidive geldt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf als uitgangspunt. Gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en het feit dat een deel van de gepleegde diefstallen langere tijd geleden is gepleegd, acht de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf, zoals geëist door de officier van justitie, op dit moment niet meer passend. Alles afwegende acht de rechtbank een taakstraf van 240 uren passend en geboden. Gezien de hoeveelheid gepleegde diefstallen zal daarnaast een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van acht maanden worden opgelegd. Aangezien de verdachte en de medeverdachte meerdere keren samen strafbare feiten hebben gepleegd, zal de rechtbank ook een contactverbod met de medeverdachte als bijzondere voorwaarde verbinden aan de voorwaardelijke gevangenisstraf.
7.Vorderingen benadeelde partijen en schadevergoedingsmaatregel
7.1
Vordering van [slachtoffer 1]
De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 1.134,87 ingediend tegen de verdachte wegens materiële schade die zij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De gestelde materiële schade bestaat uit het met de gestolen bankpas gepinde bedrag van € 1.000,-, alsmede de kosten voor een museumjaarkaart (€ 75,-), een betaalpas (€ 3,95), een persoonsbewijs (€ 40,92) en nieuwe pasfoto’s voor een identiteitskaart (€ 15,-).
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering in zijn geheel kan worden toegewezen. Daarbij heeft zij verzocht te bepalen dat de verdachte hoofdelijk aansprakelijk is voor een bedrag van € 134,87. Voor het resterende bedrag van € 1.000,- is de verdachte alleen (dus niet hoofdelijk) aansprakelijk.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich ten aanzien van de beslissing op de vordering van de benadeelde partij gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
Oordeel van de rechtbank
De vordering tot vergoeding van materiële schade is voldoende onderbouwd en door of namens de verdachte niet betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het bewezen verklaarde feit, voor het gevorderde bedrag. De rechtbank wijst de vordering tot vergoeding van materiële schade daarom geheel toe.
7.2
Vordering van [slachtoffer 5]
De benadeelde partij [slachtoffer 5] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 275,25 ingediend tegen de verdachte wegens materiële schade die zij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De gestelde materiële schade bestaat uit de kosten voor een rijbewijs (€ 74,50), een identiteitskaart (€ 75,80) en een pinpas (€ 4,95), alsmede het weggenomen contant geld (€ 20,-) en de Vomar klantenkaart met daarop een tegoed van € 100,-.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering in zijn geheel kan worden toegewezen. Daarbij heeft zij verzocht te bepalen dat de verdachte hoofdelijk aansprakelijk is voor de vergoeding van de schade.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich ten aanzien van de beslissing op de vordering van de benadeelde partij gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
Oordeel van de rechtbank
De vordering tot vergoeding van materiële schade is voldoende onderbouwd en door of namens de verdachte niet betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het bewezen verklaarde feit. Bij het bepalen van de hoogte van de schade die ziet op het weggenomen contant geld en de Vomar klantenkaart zal de rechtbank aansluiten bij de bedragen zoals genoemd in de aangifte (€ 10,- resp. € 70,-). De rechtbank wijst de vordering daarom gedeeltelijk toe tot een bedrag van € 235,25. Het overige deel van de vordering zal worden afgewezen.
7.3
Vordering van [slachtoffer 2]
De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 1.465,70 ingediend tegen de verdachte wegens materiële schade die zij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De gestelde materiële schade bestaat uit de kosten voor twee bankpassen (€ 27,90), een handycarpas (€ 5,-), een rijbewijs (€ 93,35), een kentekenbewijs (€ 34,50) en een museumjaarkaart (€ 4,95), alsmede het gepinde bedrag van € 1.000,-, de weggenomen portemonnee (€ 100,-) en het weggenomen contant geld (€ 200,-).
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering in zijn geheel kan worden toegewezen. Daarbij heeft zij verzocht te bepalen dat de verdachte hoofdelijk aansprakelijk is voor een bedrag van € 465,70. Voor het resterende bedrag van € 1.000,- is de verdachte alleen (dus niet hoofdelijk) aansprakelijk.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich ten aanzien van de beslissing op de vordering van de benadeelde partij gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
Oordeel van de rechtbank
De vordering tot vergoeding van de materiële schade is voldoende onderbouwd en door of namens de verdachte niet betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het bewezen verklaarde feit, voor het gevorderde bedrag. De rechtbank wijst de vordering tot vergoeding van materiële schade daarom geheel toe.
7.4
Proceskosten
Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. Omdat de hiervoor genoemde vorderingen tot schadevergoeding worden toegewezen, moet de verdachte de kosten vergoeden die de benadeelde partijen hebben gemaakt.
De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vast staat dat de benadeelde partijen kosten hebben gemaakt voor het indienen van de vordering en begroot de kosten daarom op nihil.
7.5
Wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel
De hiervoor genoemde bedragen die de verdachte aan de benadeelde partijen moet vergoeden worden vermeerderd met de wettelijke rente, telkens vanaf de datum van het ontstaan van de schade, zoals hieronder in de beslissing weergegeven.
Daarnaast legt de rechtbank ten behoeve van alle benadeelde partijen de schadevergoedingsmaatregel aan de verdachte op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partijen de schadevergoeding niet zelf bij de verdachte hoeven te incasseren, maar dat de Staat dit voor hen doet. Als de verdachte de schadevergoeding niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van de verdachte) worden toegepast, zoals hieronder in de beslissing weergegeven. De gijzeling komt niet in de plaats van de verplichting om te betalen. Ook als gijzeling wordt toegepast, blijft de verdachte dus verplicht om de schadevergoeding te betalen.
De verdachte mag de schadevergoeding ook rechtstreeks betalen aan de benadeelde partijen. Als hij dat heeft gedaan, is hij niet langer verplicht om aan de Staat te betalen.
7.6
Hoofdelijke aansprakelijkheid
Omdat de verdachte het strafbare feit waarvoor schadevergoedingen worden toegekend samen met een mededader heeft gepleegd, zijn zij daarvoor samen aansprakelijk (juridische term: hoofdelijk aansprakelijk). Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten (die vooralsnog op nihil zijn gesteld). Voor zover de mededader een bedrag aan de benadeelde partij of aan de Staat heeft betaald, hoeft de verdachte dat deel van de schadevergoeding en proceskosten niet meer aan de benadeelde partij of aan de Staat te betalen.
8.Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f, 57 en 311 van het Wetboek van Strafrecht.
9.Beslissing
De rechtbank:
verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven;
verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij;
bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren;
verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van
8 (acht) maanden, met bevel dat deze straf
nietten uitvoer zal worden gelegd en stelt daarbij een proeftijd vast van 2 (twee) jaren;
8 (acht) maanden, met bevel dat deze straf
nietten uitvoer zal worden gelegd en stelt daarbij een proeftijd vast van 2 (twee) jaren;
stelt als algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte op geen enkele wijze - direct of indirect - contact heeft of zoekt met [naam], geboren op [geboortedatum 3] te [geboorteplaats], zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt;
veroordeelt de verdachte tot het verrichten van
240 (tweehonderdveertig) urentaakstraf die bestaat uit het verrichten van onbetaalde arbeid, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 120 dagen hechtenis;
240 (tweehonderdveertig) urentaakstraf die bestaat uit het verrichten van onbetaalde arbeid, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 120 dagen hechtenis;
Vordering benadeelde partij [slachtoffer 1]
wijst de vordering van geheel toe tot een bedrag van
€ 1.134,87;
€ 1.134,87;
veroordeelt de verdachte hoofdelijk tot betaling aan [slachtoffer 1] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 27 oktober 2022 tot de dag van volledige betaling, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander (gedeeltelijk) aan de benadeelde is betaald, de verdachte (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;
veroordeelt de verdachte ook hoofdelijk in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
Schadevergoedingsmaatregel
legt aan de verdachte de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [slachtoffer 1] aan de Staat € 1.134,87 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 27 oktober 2022 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 11 dagen gijzeling;
bepaalt dat de verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als zij en/of haar mededader op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;
Vordering benadeelde partij [slachtoffer 5]
wijst de vordering van gedeeltelijk toe tot een bedrag van
€ 235,25;
€ 235,25;
veroordeelt de verdachte hoofdelijk tot betaling aan [slachtoffer 5] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 3 februari 2023 tot de dag van volledige betaling, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander (gedeeltelijk) aan de benadeelde is betaald, de verdachte (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;
wijst de vordering van [slachtoffer 5] wat betreft het meer gevorderde af;
veroordeelt de verdachte ook hoofdelijk in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
Schadevergoedingsmaatregel
legt aan de verdachte de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [slachtoffer 5] aan de Staat € 235,25 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 3 februari 2023 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 2 dagen gijzeling;
bepaalt dat de verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als zij en/of haar mededader op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;
Vordering benadeelde partij [slachtoffer 2]
wijst de vordering van geheel toe tot een bedrag van
€ 1.465,70;
€ 1.465,70;
veroordeelt de verdachte hoofdelijk tot betaling aan [slachtoffer 2] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 juli 2023 tot de dag van volledige betaling, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander (gedeeltelijk) aan de benadeelde is betaald, de verdachte (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;
veroordeelt de verdachte ook hoofdelijk in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
Schadevergoedingsmaatregel
legt aan de verdachte de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [slachtoffer 2] aan de Staat € 1.465,70 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 juli 2023 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 14 dagen gijzeling;
bepaalt dat de verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als zij en/of haar mededader op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. M.S. Neervoort, voorzitter,
mr. J.M. Jongkind en mr. J.F. van Halderen, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. L.E.H. de Koning
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 13 januari 2026.