ECLI:NL:RBNHO:2026:9229

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Team Straf, zittingsplaats Alkmaar

Meervoudige strafkamer

Parketnummer: 15/334056-23 (P)

Uitspraakdatum: 23 juli 2026

Tegenspraak

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 9 juli 2026 in de zaak tegen:

[verdachte],

geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [adres 1].

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. A. van den Driest en van wat de verdachte en zijn raadsvrouw, mr. M.C. Boucher, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.

1.Tenlastelegging

Aan de verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:

Feit 1

hij op of omstreeks 14 oktober 2023 te Beverwijk, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk [benadeelde] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden, door die [benadeelde] naar de woning gelegen aan de [adres 2] te Beverwijk te lokken en/of (vervolgens) (eenmaal in de woning) daar tegen zijn wil vast te houden door

- een (plastic) tas over het hoofd van die [benadeelde] te trekken en/of (vervolgens)

- een of meerdere malen op het hoofd van die [benadeelde] te slaan en/of (vervolgens)

- die [benadeelde] te bedreigen met een vuurwapen door dat vuurwapen op hem te richten en/of (vervolgens)

- de trekker van dat vuurwapen over te halen en/of (vervolgens)

- die [benadeelde] dreigend de woorden toe te voegen “dat er volgende keer wel een kogel zou kunnen komen” en/of (vervolgens)

- een of meerdere malen met de kolf van dat vuurwapen op het hoofd van die [benadeelde] te slaan en/of (vervolgens)

- die [benadeelde] een of meerdere malen tegen het hoofd en/of lichaam te slaan en/of (vervolgens)

- een (karambit) mes op de vinger van die [benadeelde] te plaatsen en/of (vervolgens

- die [benadeelde] dreigend de woorden toe te voegen “Als je niet stil bent schiet ik je neer” en/of (vervolgens)

- één patroon in een revolver te laden en/of (vervolgens)

- de trommel van die revolver rond te draaien en/of (vervolgens)

- die revolver op het hoofd van die [benadeelde] te richten en/of (vervolgens)

- een of meerdere malen de trekker van die revolver over te halen;

Feit 2

hij op of omstreeks 14 oktober 2023 te Beverwijk, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld de pinpas toebehorende aan [benadeelde], in elk geval een goed dat aan een ander toebehoorde(n), heeft weggenomen en/of die [benadeelde] heeft gedwongen tot de afgifte van zijn pinpas en/of (bijbehorende) pincode, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan die [benadeelde] en/of een derde toebehoorde(n) door

- een (plastic) tas over het hoofd van die [benadeelde] te trekken en/of (vervolgens)

- een of meerdere malen op het hoofd van die [benadeelde] te slaan en/of (vervolgens)

- die [benadeelde] te bedreigen met een revolver door die revolver op hem te richten en/of (vervolgens)

- de trekker van die revolver over te halen en/of (vervolgens)

- die [benadeelde] dreigend de woorden toe te voegen “dat er volgende keer wel een kogel zou kunnen komen” en/of (vervolgens)

- een of meerdere malen met de kolf van die revolver op het hoofd van

die [benadeelde] te slaan en/of (vervolgens)

- die [benadeelde] een of meerdere malen tegen het hoofd en/of lichaam te slaan en/of (vervolgens)

- een (karambit) mes op de vinger van die [benadeelde] te plaatsen en/of (vervolgens

- die [benadeelde] dreigend de woorden toe te voegen “Als je niet de goede code geeft, dan snij ik je vinger eraf” en/of “Als je niet stil bent schiet ik je neer” en/of (vervolgens)

- één patroon in een revolver te laden en/of (vervolgens)

- de trommel van die revolver rond te draaien en/of (vervolgens)

- die revolver op het hoofd van die [benadeelde] te richten en/of (vervolgens)

- een of meerdere malen de trekker van die revolver over te halen;

Feit 3

hij op of omstreeks 14 oktober 2023 te Beverwijk, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een geldbedrag (van (ongeveer) EUR 5.900), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [benadeelde], in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of dat weg te nemen goed onder zijn/haar/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van een valse sleutel door zonder toestemming van de rechthebbende, te weten die [benadeelde], met de pinpas en pincode van die [benadeelde] een contant geldbedrag (van (ongeveer) EUR 5.900) op te nemen.

2.Voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3.Beoordeling van het bewijs

3.1.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten.

3.2.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft ten aanzien van de bewezenverklaringen van de ten laste gelegde feiten geen verweer gevoerd.

3.3

Oordeel van de rechtbank

3.3.1

Bewijsmiddelen

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen.

3.3.2

Bewijsoverweging

Feiten en omstandigheden

Op 14 oktober 2023 had [benadeelde] (hierna: de aangever) afgesproken in een woning aan de [adres 2] in Beverwijk met iemand die zich voordeed als koper van een perceel grond in Suriname. De broer van de aangever was de makelaar in Suriname en de aangever was verantwoordelijk voor het opmaken van de koopcontracten in Nederland. De aangever werd de woning binnengelaten door iemand die zich voordeed als de zoon van de koper. Op het moment dat hij de woning binnenliep, kwamen er zes andere mannen op hem af en kreeg hij een plastic tas over zijn hoofd. Hij voelde dat hij van alle kanten werd geslagen. In de uren die volgden is hij door de zeven mannen vastgehouden in de woning. Daarbij is meerdere keren ‘Russisch roulette’ met hem gespeeld, waarbij een met één kogel geladen revolver op hem is gericht en de trekker is overgehaald, zonder dat de kogel in de betreffende kamer van de revolver bleek te zitten. De aangever is ook meermaals met de kolf van het vuurwapen op zijn hoofd geslagen. Vervolgens hebben de mannen een pinpas van de aangever uit zijn portemonnee gehaald en hebben zij de aangever onder dreiging van een karambit mes gedwongen tot het verstrekken van zijn pincode. Hierna zijn twee mannen de deur uitgegaan. Later is gebleken dat € 5.800,- is gepind met de pinpas van de aangever. Bij terugkomst van de twee mannen werd het geld verdeeld onder de zeven mannen die aanwezig waren in de woning. Uiteindelijk is de aangever uit de woning gevlucht, nadat hij ongeveer zeven uur lang is vastgehouden. Hij vluchtte de openbare weg op, waarna hij bij een willekeurige woning heeft aangebeld. De politie trof hem daar aan in de woonkamer van de melders liggend in een foetushouding. Hij had zichtbaar gehuild en in zijn broek geplast. De aangever had diverse verwondingen.

De rol van de verdachte

De verdachte heeft ter terechtzitting bekend dat hij samen met anderen ten tijde van het gehele incident in de woning aanwezig is geweest en aan de handelingen heeft meegewerkt.

Daarnaast is de verdachte door de aangever herkend als de persoon die hem heeft bedreigd en mishandeld met een vuurwapen.

3.4.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat

Feit 1

hij op 14 oktober 2023 te Beverwijk, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk [benadeelde] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden, door die [benadeelde] naar de woning gelegen aan de [adres 2] te Beverwijk te lokken en daar tegen zijn wil vast te houden door

- een plastic tas over het hoofd van die [benadeelde] te trekken en

- meerdere malen op het hoofd van die [benadeelde] te slaan en

- die [benadeelde] te bedreigen met een vuurwapen door dat vuurwapen op hem te richten en

- de trekker van dat vuurwapen over te halen en

- die [benadeelde] dreigend de woorden toe te voegen “dat er volgende keer wel een kogel zou kunnen komen” en

- meerdere malen met de kolf van dat vuurwapen op het hoofd van die [benadeelde] te slaan en

- die [benadeelde] meerdere malen tegen het lichaam te slaan en

- een karambit mes op de vinger van die [benadeelde] te plaatsen en

- die [benadeelde] dreigend de woorden toe te voegen “Als je niet stil bent schiet ik je neer” en

- één patroon in een revolver te laden en

- de trommel van die revolver rond te draaien en

- die revolver op het hoofd van die [benadeelde] te richten en

- meerdere malen de trekker van die revolver over te halen;

Feit 2

hij op 14 oktober 2023 te Beverwijk, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk om zich en een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld de pinpas toebehorende aan [benadeelde], heeft weggenomen en die [benadeelde] heeft gedwongen tot de afgifte van zijn bijbehorende pincode, door

- een plastic tas over het hoofd van die [benadeelde] te trekken en

- meerdere malen op het hoofd van die [benadeelde] te slaan en

- die [benadeelde] te bedreigen met een revolver door die revolver op hem te richten en

- de trekker van die revolver over te halen en

- die [benadeelde] dreigend de woorden toe te voegen “dat er volgende keer wel een kogel zou kunnen komen” en

- meerdere malen met de kolf van die revolver op het hoofd van die [benadeelde] te slaan en

- die [benadeelde] meerdere malen tegen het lichaam te slaan en

- een karambit mes op de vinger van die [benadeelde] te plaatsen en

- die [benadeelde] dreigend de woorden toe te voegen “Als je niet de goede code geeft, dan snij ik je vinger eraf” en “Als je niet stil bent schiet ik je neer” en

- één patroon in een revolver te laden en

- de trommel van die revolver rond te draaien en

- die revolver op het hoofd van die [benadeelde] te richten en

- meerdere malen de trekker van die revolver over te halen;

Feit 3

hij op 14 oktober 2023 te Beverwijk, tezamen en in vereniging met anderen, een geldbedrag van EUR 5.800, dat aan [benadeelde] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en zijn mededaders dat weg te nemen goed onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel door zonder toestemming van de rechthebbende, te weten die [benadeelde], met de pinpas en pincode van die [benadeelde] een contant geldbedrag van EUR 5.800 op te nemen.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

4.Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezen verklaarde levert op:

Feit 1

medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven en beroofd houden

Feit 2

afpersing, gepleegd door twee of meer verenigde personen

Feit 3

diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels

Met betrekking tot de kwalificatie van feit 2 overweegt de rechtbank dat bij de wijziging van de tenlastelegging aan de onder dat feit verweten gedraging is toegevoegd dat de verdachte
“door geweld en/of bedreiging met geweld de pinpas toebehorende aan [benadeelde], in elk geval een goed dat aan een ander toebehoorde(n), heeft weggenomen”. Daarbij lijkt de opsteller van de tenlastelegging mede het oog te hebben gehad op de strafbare feiten van de artikelen 310 en 312 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). In de tenlastelegging zijn echter niet de bestanddelen van die artikelen opgenomen dat de wegnemingshandeling is gepleegd
“met het oogmerk om het [goed] zich wederrechtelijk toe te eigenen”(art. 310 Sr Pro) en dat de geweldshandelingen zijn gepleegd
“met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heter daad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren”. Gelet hierop kan de rechtbank het onder 2 bewezen verklaarde feit niet kwalificeren naar de artikelen 310 en 312 Sr maar enkel op basis van artikel 317 Sr Pro.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezen verklaarde zou ontbreken. Het bewezen verklaarde is dus strafbaar.

5.Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

6.Motivering van de sanctie

6.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van zestig maanden, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht.

6.2

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw van de verdachte heeft primair verzocht geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen die de duur van het voorarrest overstijgt. Daarnaast kan een maximale taakstraf en een forse voorwaardelijke gevangenisstraf worden opgelegd. Subsidiair heeft zij verzocht het onvoorwaardelijke deel van de gevangenisstraf aanzienlijk te beperken. Zij heeft daarbij verwezen naar jurisprudentie waaruit zou volgen dat ook bij gewelddadige wederrechtelijke vrijheidsberovingen niet automatisch een jarenlange onvoorwaardelijke gevangenisstraf wordt opgelegd.

6.3

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft samen met anderen de aangever van zijn vrijheid beroofd in een woning. De verdachte en zijn mededaders hebben vuurwapens op de aangever gericht, waarbij meermalen de trekker werd overgehaald. Daarnaast hebben ze de aangever bedreigd en geslagen, waardoor de aangever letsel heeft opgelopen. De aangever is verder beroofd van zijn geld, waaronder ook het spaargeld van zijn jonge dochter. De aangever heeft in de woning zodanige doodsangsten uitgestaan, dat hij in zijn broek heeft geplast. Het is algemeen bekend dat dit soort feiten tot langdurig psychisch leed bij een slachtoffer kunnen leiden. Dat de gevolgen van de feiten nog steeds groot zijn, blijkt onder andere uit het op de zitting door de advocaat van de aangever uitgeoefende spreekrecht en de onderbouwing van de vordering tot schadevergoeding. De aangever ervaart sinds de feiten onder meer slaapklachten, herbelevingen en is sensitief voor geluiden. Verder kampt de aangever met suïcidale gedachten.

De persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 25 juni 2026. Daaruit blijkt dat hij niet eerder voor een soortgelijk feit is veroordeeld.

De rechtbank heeft daarnaast gelet op het reclasseringsrapport van 18 juni 2026. Hieruit volgt dat de verdachte beschikt over een stabiele huisvesting, waarbij zijn moeder een controlerende rol heeft. Daarnaast beschikt hij over dagbesteding. De verdachte kan reflecteren op zijn gedrag en ziet in aan welke risicofactoren hij moet werken en heeft hier binnen het schorsingstoezicht actief aan meegewerkt. Het recidiverisico is daarom volgens de reclassering afgenomen. Gelet op de gemotiveerde houding van de verdachte, de afgenomen risico’s en het feit dat de verdachte zijn leven op orde heeft, acht de reclassering toezicht niet langer nodig. Anders dan de officier van justitie twijfelt de rechtbank niet aan de totstandkoming en inhoud van het reclasseringsrapport en de daarin beschreven conclusies en zij neemt de conclusies van de reclassering dan ook over en maakt deze tot de hare.

De op te leggen straf

Gezien de ernst van de feiten en de rol die de verdachte daarbij heeft gespeeld, komt geen andere straf in aanmerking dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Daarbij heeft de rechtbank, naast wat hiervoor is overwogen, ook gekeken naar de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd en naar de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). De rechtbank heeft daarbij aangesloten bij de oriëntatiepunten voor een woningoverval. De rechtbank houdt voorts rekening met het tijdsverloop in deze zaak.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een vrijheidsbenemende straf van 36 maanden moet worden opgelegd, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van Pro het Wetboek van Strafvordering (Sv).

De voorlopige hechtenis

De rechtbank heeft de voorlopige hechtenis van de verdachte met ingang van 19 november 2025 geschorst tot aan de einduitspraak in eerste aanleg. De verdediging heeft primair verzocht het bevel tot voorlopige hechtenis op te heffen. Subsidiair heeft de verdediging verzocht de voorlopige hechtenis opnieuw te schorsen. De officier van justitie heeft zich tegen beide verzoeken verzet.

Bij dit vonnis doet de rechtbank einduitspraak in eerste aanleg, waardoor de schorsing van de voorlopige hechtenis ten einde komt. Gelet op het primaire verzoek van de verdediging om het bevel tot voorlopige hechtenis op te heffen moet de rechtbank allereerst beoordelen of de ernstige bezwaren en de gronden, als bedoeld in de artikelen 67 en 67a Sv die aan het bevel tot voorlopige hechtenis ten grondslag zijn gelegd, ook op dit moment nog bestaan.

De rechtbank stelt vast dat de ernstige bezwaren dat de verdachte de misdrijven waarvan hij wordt verdacht, heeft begaan nog onverkort aanwezig zijn. De rechtbank komt in dit vonnis immers tot een bewezenverklaring van de aan de verdachte ten laste gelegde feiten.

Aan de voorlopige hechtenis ligt de 12-jaarsgrond en geschokte rechtsorde en het gevaar voor herhaling ten grondslag. In dit geval is sprake van een behoorlijk tijdsverloop, namelijk ruim twee jaar en negen maanden, sinds het plegen van de feiten. Weliswaar is tijdens de inhoudelijke behandeling van de zaak schrijvende pers aanwezig geweest maar naar het oordeel van de rechtbank kan niet zonder meer gesteld worden dat het tot ernstig maatschappelijk onbehagen zal leiden als de verdachte in de gelegenheid gesteld zal worden om de tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf, dan wel om een eventueel tegen dit vonnis in te stellen hoger beroep in vrijheid af te wachten. Bij dat oordeel heeft de rechtbank mede gelet op de relatief jeugdige leeftijd van de verdachte en de omstandigheid dat hij reeds 251 dagen gedetineerd is geweest. Dit betekent dat niet langer gesteld kan worden dat de rechtsorde ernstig door de bewezen verklaarde feiten is geschokt waardoor die grond niet langer dragend kan zijn voor de voorlopige hechtenis.

Blijkens het advies van 18 juni 2026 schat de reclassering het risico op recidive als laag-gemiddeld in. De reclassering meldt dat de risico’s lijken te zijn afgenomen omdat er tijdens het schorsingstoezicht is gewerkt aan inhoudelijke doelen. Bovendien blijkt uit zowel het reclasseringsadvies als uit het strafblad van de verdachte dat hij gedurende de schorsing niet meer met politie en justitie in aanraking is gekomen. Dit betekent dat naar het oordeel van de rechtbank ook de recidivegrond niet langer dragend kan zijn voor de voorlopige hechtenis.

Omdat de gronden die tot het bevel voorlopige hechtenis van de verdachte hebben geleid niet langer aanwezig zijn, zal de rechtbank het bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.

7.Vordering benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel

De vordering

Namens [benadeelde] is door mr. I.D. Degenaar-Kuijpers, advocaat te Haarlem, een vordering tot schadevergoeding van € 44.685,04 ingediend tegen de verdachte wegens materiële schade en immateriële schade die hij als gevolg van de ten laste gelegde feiten zou hebben geleden, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag.

De gevorderde materiële schade bestaat uit:

gepinde gelden door de verdachten ter hoogte van € 5.800,-
aanschaf beveiligingssystemen ter hoogte van € 1.296,-
kosten Securitas ter hoogte van € 234,04
kosten Remeon (abonnement) ter hoogte van € 3.300,-
toekomstige kosten Remeon ter hoogte van € 2.805,-

Daarnaast heeft de benadeelde partij vergoeding van immateriële schade gevorderd ter hoogte van € 31.250,-.

De standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering, behoudens de toekomstige kosten, kan worden toegewezen omdat deze schade rechtstreeks verband houdt met de ten laste gelegde feiten. Dit bedrag moet worden vermeerderd met de wettelijke rente. Verder moet aan de verdachte de schadevergoedingsmaatregel worden opgelegd en moeten de verdachte en zijn medeverdachten hoofdelijk worden veroordeeld.

De raadsvrouw van de verdachte heeft zich ten aanzien van de materiële schade op het standpunt gesteld dat de kosten die zijn gemaakt voor beveiliging niet voor vergoeding in aanmerking komen, omdat onvoldoende is onderbouwd dat sprake is van rechtstreekse schade. Ten aanzien van de immateriële schade verzoekt zij de rechtbank wat betreft het fysieke letsel aansluiting te zoeken bij de bandbreedte van hoofdstuk 13, de categorie licht letsel, categorie B van de Rotterdamse Schaal. Wat betreft het geestelijk letsel voert de raadsvrouw aan dat onvoldoende is onderbouwd waarom moet worden uitgegaan van hoofdstuk 14, categorie B van de Rotterdamse Schaal. Zij verzoekt de rechtbank daarom aansluiting te zoeken bij de bandbreedte van hoofdstuk 19, die ziet op bedreigende situaties die gepaard gaan met diefstal en/of afpersing.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schadeDe rechtbank is van oordeel dat de kosten van de gepinde gelden rechtstreeks voortvloeien uit de bewezen verklaarde feiten en dat deze kosten ook voldoende zijn onderbouwd. Dit gedeelte van de vordering zal dan ook worden toegewezen.

Met betrekking tot de kosten die zijn gemaakt voor de aanschaf en maandelijkse abonnementen van beveiligingscamera’s is de rechtbank van oordeel dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk moet worden verklaard in zijn vordering. Hoewel het begrijpelijk is dat de benadeelde partij beveiligingscamera’s heeft gekocht voor zijn veiligheidsgevoel, gaat het om kosten van beveiliging in verband met mogelijke toekomstige gebeurtenissen. Dergelijke kosten kunnen in het algemeen niet worden aangemerkt als schade die rechtstreeks verband houden met het strafbare feit.

Immateriële schade

De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde partij ten aanzien van de immateriële schade is gebaseerd op artikel 6:106, aanhef en onder sub b, Burgerlijk Wetboek. Vergoeding van immateriële schade op grond van dit artikel is onder meer mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen.

In dit geval staat vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen door de gepleegde strafbare feiten. Gelet hierop bestaat er een grondslag voor het toekennen van een vergoeding van immateriële schade, begroot naar billijkheid. De rechtbank heeft daarbij acht geslagen op de Rotterdamse schaal^[1]en in het bijzonder op paragraaf 19.1, categorie A ten aanzien van het geestelijk letsel en paragraaf 13, categorie B ten aanzien van het fysieke letsel. Op grond van de door de benadeelde partij gestelde omstandigheden, begroot de rechtbank de immateriële schadevergoeding naar billijkheid op een bedrag van € 10.000,-. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk.

Conclusie

De vordering van de benadeelde partij [benadeelde] zal dus gedeeltelijk worden toegewezen, namelijk tot een bedrag van € 15.800,-, bestaande uit € 5.800,- materiële schade en € 10.000,- immateriële schade. Dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 oktober 2023 tot de dag dat de verdachte de schadevergoeding volledig heeft betaald. De vordering wordt voor het overige niet-ontvankelijk verklaard. De verdachte wordt veroordeeld in de kosten die door of namens de benadeelde partij [benadeelde] zijn gemaakt (tot op heden begroot op nihil) en die ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog zijn te maken.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel aan de verdachte op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partij de schadevergoeding niet zelf bij de verdachte hoeft te incasseren, maar de Staat dit voor hem doet.

Hoofdelijke aansprakelijkheid

Omdat de verdachte het strafbare feit waarvoor schadevergoeding wordt toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor samen aansprakelijk (in juridische termen: hoofdelijk aansprakelijk). Voor zover een van de mededaders een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, hoeft de verdachte dat deel van de schadevergoeding niet meer aan de benadeelde partij te betalen.

8.Toepasselijke wettelijke voorschriften

De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:

36f, 47, 55, 57, 63, 282, 311 en 317 van het Wetboek van Strafrecht.

9.Beslissing

De rechtbank:

Verklaart bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.

Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.

Bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.

Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van
36 [zesendertig] maanden.

Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij
[benadeelde]geleden schade tot een bedrag van
€ 15.800,-bestaande uit € 5.800,- als vergoeding voor de materiële en € 10.000,- als vergoeding voor de immateriële schade, en veroordeelt de verdachte tot betaling van dit bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 14 oktober 2023 tot aan de dag der algehele voldoening, aan [benadeelde], voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting.

Bepaalt dat indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door een van de medeverdachten is betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

Veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering.

Legt de verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer [benadeelde] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 15.800,- en bepaalt dat het te betalen bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 oktober 2023 tot aan de dag der algehele voldoening. Indien betaling niet of niet volledig wordt voldaan, kan gijzeling worden toegepast met een maximum duur van 104 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de staat en dat betalingen aan de staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.

Heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. G.D. Kleijne, voorzitter,

mr. A.M.C. de Haan en mr. E.L. Hoogstraate, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier mr. J.J. van der Velden,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 23 juli 2026.

Gevangenisstraf voor medeplegen vrijheidsberoving, afpersing en diefstal met geweld