Uitspraak
RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
Afdeling strafrecht
Locatie Leeuwarden
rekestnummer 118/15
parketnummer 18/730176-14
beschikking van de enkelvoudige raadkamer d.d. 7 oktober 2015 op het verzoekschrift ex artikel 89 van Pro het Wetboek van Strafvordering, ingediend door:
[verzoeker] ,
wonende te [woonplaats] , [adres] ,
advocaat: mr. A. Speksnijder.
Procesverloop
Het verzoek strekt tot vergoeding van schade geleden als gevolg van ondergane inverzekeringstelling en een aantal dagen klinische observatie op de Forensische Psychiatrische Afdeling in [plaats] tot een bedrag van in totaal € 16.950, te vermeerden met de kosten van indiening van het verzoekschrift. Dit verzoek is op 16 september 2015 behandeld in raadkamer. De advocaat van verzoeker is verschenen.
Motivering
Verzoeker is door de rechter op 20 november 2014 ontslagen van alle rechtsvervolging omdat het feit niet aan hem kan worden toegerekend wegens een gedurende de ten tijde van het bewezenverklaarde feit aanwezige psychische toestand. Hij is op 24 april 2014 in verzekering gesteld, waarna de rechter-commissaris de bewaring heeft bevolen. Op 7 mei 2014 is de gevangenhouding bevolen. De gevangenhouding is met ingang van 27 mei 2014 geschorst onder de voorwaarde dat verzoeker zich met ingang van die datum laat opnemen en verblijven op de Forensisch Psychiatrische Afdeling (hierna: FPA) te [plaats] .
De raadsman van verzoeker heeft gesteld dat verzoeker naar billijkheid aanspraak kan maken op schadevergoeding voor de dagen doorgebracht in inverzekeringstelling, bewaring, gevangenhouding en voor de tijd dat de gevangenhouding geschorst is onder de voorwaarde dat verzoeker in de FPA verblijft. Voor de duur van de geschorste voorlopige hechtenis beroept hij zich op artikel 5 van Pro het EVRM.
Een vergoeding van schade op grond van artikel 89 van Pro het Wetboek van Strafvordering kan worden toegewezen als sprake is geweest van inverzekeringstelling, klinische observatie of voorlopige hechtenis.
Als grondslag van de regeling kan gelden dat het vaak niet billijk is de schade binnen de risicosfeer van de burger te laten in die gevallen dat de oorspronkelijke verdenking niet tot een adequate veroordeling leidt. De einduitspraak van de rechter in de eigenlijke strafzaak is niet beslissend, maar hetgeen – in het licht van die einduitspraak – over de toepassing van vrijheidsbenemende dwangmiddelen kan worden gezegd.
Toekenning van een schadevergoeding vindt plaats indien en voor zover daartoe naar het oordeel van de rechter, alle omstandigheden in aanmerking genomen, gronden van billijkheid aanwezig zijn.
De rechter is van oordeel dat, alle omstandigheden in aanmerking genomen, in het onderhavige geval geen gronden van billijkheid aanwezig zijn om enige schadevergoeding toe te kennen. Dit geldt zowel ten aanzien van de dagen in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht als ten aanzien van de dagen doorgebracht in de FPA op basis van het geschorste bevel voorlopige hechtenis. Naar het oordeel van de rechter is er sprake van een geval waarin de oorspronkelijke verdenking heeft geleid tot een veroordeling die recht doet aan de omstandigheden van het geval.
Beslissing
De rechtbank wijst het verzoek af.
Deze beschikking is gegeven door mr. J.G.W. Lootsma-Oude Nijeweme, rechter, bijgestaan door L. Palstra, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 7 oktober 2015.