Uitspraak
RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
Afdeling strafrecht
Locatie Leeuwarden
parketnummer 18/158837-20
beslissing van de meervoudige kamer d.d. 28 april 2023 op een vordering van de officier van justitie tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling
in de zaak tegen
[verdachte],
geboren op [geboortedatum] 1995,
thans verblijvende aan de [adres]
Procesverloop
De officier van justitie heeft op 14 maart 2023 schriftelijk gevorderd dat de rechtbank de termijn van terbeschikkingstelling van de veroordeelde zal verlengen met twee jaren.
De behandeling heeft plaatsgevonden op 14 april 2023, waarbij aanwezig waren de veroordeelde, zijn raadsman, mr. R.J.H. Titahena, advocaat te Leeuwarden, de officier van justitie, mr. L. de Graaf, en dhr. M. Rozendaal als deskundige.
De rechtbank heeft acht geslagen op de stukken met betrekking tot de terbeschikkingstelling.
Motivering
De opgelegde terbeschikkingstelling
Bij vonnis van 23 april 2021 heeft de Rechtbank Noord-Nederland, locatie Leeuwarden, de veroordeelde ter beschikking gesteld met voorwaarden wegens het verspreiden, aanbieden, verwerven, in bezit hebben van en zich door middel van een geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van een communicatiedienst de toegang daartoe verschaffen, van afbeeldingen seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, terwijl van het plegen van het misdrijf een beroep of gewoonte wordt gemaakt.
De terbeschikkingstelling is aangevangen op 23 april 2021.
Het advies van de psychiater
In het psychiatrisch onderzoek wordt geadviseerd de termijn van de terbeschikkingstelling met voorwaarden te verlengen met twee jaren. Bij de veroordeelde is sprake van een gebrekkige ontwikkeling van zijn geestvermogens die wordt omschreven als autismespectrumstoornis en ongespecificeerde verstandelijke beperking, met een zeer disharmonisch profiel ten voordele van de verbale intelligentie. Er is daarnaast sprake van een ziekelijke stoornis van de geestvermogens, die wordt omschreven als pedofilie van het niet-exclusieve type, een fetisjistische stoornis, stemmingstoornis en stoornis (weliswaar in langdurige remissie) in het gebruik van alcohol en tabak.
Veroordeelde is blijvend psychisch kwetsbaar en er is daardoor een structurele noodzaak om hem te ondersteunen in zijn dagelijks leven. De behandeling verloopt goed, maar de pedofiele neiging bestaat nog steeds. Veroordeelde leert andere hanteringsvaardigheden aan om met stress en somberheid om te gaan. De hulpverlening en het toezicht zijn beschermende factoren. Wanneer het kader van behandeling en toezicht zou wegvallen, loopt het risico op recidive op tot hoog. Veroordeelde is gemotiveerd om mee te werken aan de ondersteuning en behandeling. Om het risico op recidive te beperken, is het onder meer van belang dat veroordeelde blijvend ondersteund wordt in het dagelijks leven, over een passende woonvorm beschikt, zelfstandig waar mogelijk, voldoende en passende dagbesteding en werk heeft en tijd voor zijn passies. Er is nog tijd nodig om veroordeelde verder te laten oefenen buiten de kliniek. Er is op dit moment nog geen beschermde woonplek en daarom wordt geadviseerd om de maatregel met twee jaar te verlengen en door te gaan op de ingeslagen weg van het verder resocialiseren.
Het advies van de reclassering
In het verlengingsadvies van de reclassering wordt eveneens geadviseerd de termijn van de terbeschikkingstelling met voorwaarden te verlengen met twee jaren. Uit het advies blijkt dat bij veroordeelde sprake is van complexe problematiek, waarvoor hij binnen de [instelling] een passende behandeling krijgt. Veroordeelde heeft meer inzicht gekregen in zijn eigen problematiek, alsmede de schadelijkheid van kinderporno. Door de behandeling ontwikkelt veroordeelde geleidelijk meer gezonde seksuele fantasieën en heeft hij geleerd meer grip op stress te krijgen en adequatere hanteringsstrategieën toe te passen. Hoewel de problematiek hardnekkig is, is sprake van een gunstig behandelverloop. Er wordt gekeken naar een mogelijkheid van uitstroom naar een behandeling gecombineerd met een verblijf in een woonzorgvoorziening, waarbij veroordeelde ambulant zal worden behandeld. Het vinden van een passende woonvorm zal nog enige tijd in beslag nemen. Veroordeelde zal nog lange tijd steun en begeleiding nodig hebben. Het risico op recidive is binnen het huidige kader en binnen de geboden hulpverlening laag tot matig. Wanneer de behandeling en het toezicht zouden worden opgeheven, zou dit risico op de middellange en lange termijn echter oplopen tot hoog. De deskundige heeft ter zitting het advies bevestigd.
Het standpunt van het openbaar ministerie
De officier van justitie heeft gepersisteerd bij haar vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling met dwangverpleging met twee jaren.
Het standpunt van de veroordeelde en zijn raadsman
De veroordeelde en zijn raadsman hebben zich niet verzet tegen een verlenging van de terbeschikkingstelling met twee jaren.
Het oordeel van de rechtbank
Uit voormeld vonnis blijkt dat de maatregel van terbeschikkingstelling is opgelegd ter zake van een feit dat geen misdrijf betreft dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt
voor de onaantastbaarheid van het lichaam van één of meer personen, zodat in geval van
omzetting naar terbeschikkingstelling met dwangverpleging, met het oog op artikel 38e Sr, de duur van de terbeschikkingstelling met dwangverpleging is beperkt tot vier jaren. Van dwangverpleging is in dit geval geen sprake, zodat de termijn van de terbeschikkingstelling verlengd kan worden.
Uit het verlengingsadvies, het psychiatrisch onderzoek en het verhandelde ter terechtzitting komt naar voren dat betrokkene gezien zijn complexe problematiek behoefte heeft aan een prikkelarme setting met structuur en nabijheid van begeleiding en het bijbehorende toezicht. De komende periode zal gezocht worden naar een plek waar veroordeelde kan verblijven, dagbesteding kan volgen en waar veel structuur en ondersteuning aanwezig is.
Op grond van de inhoud van voormelde adviezen, de door de deskundige gegeven toelichting en hetgeen overigens uit het onderzoek ter zitting naar voren is gekomen, is de rechtbank dan ook van oordeel dat de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen en goederen vereist dat de termijn van de dwangmaatregel wordt verlengd.
Als uitgangspunt geldt dat, wanneer aannemelijk is geworden dat de behandeling van betrokkene meer tijd in beslag zal nemen dan de tijd die resteert bij een verlenging van de terbeschikkingstelling met een termijn van een jaar, de terbeschikkingstelling - behoudens bijzondere omstandigheden - verlengd dient te worden met een termijn van twee jaren.
De rechtbank ziet in dit geval geen aanleiding om van dit uitgangspunt af te wijken en zal daarom de termijn van de terbeschikkingstelling met voorwaarden, overeenkomstig de vordering en het verlengingsadvies, met twee jaren verlengen.
De rechtbank heeft gelet op de artikelen 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht.
Beslissing
De rechtbank verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling met voorwaarden van de veroordeelde met twee jaren.
Deze beslissing is gegeven door mr. M. Brinksma, voorzitter, mr. M.M. Spooren en
mr. S.T. Kooistra, rechters, bijgestaan door mr. D.H. Röben, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 28 april 2023.
mr. S.T. Kooistra, rechters, bijgestaan door mr. D.H. Röben, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 28 april 2023.
mrs. M. Brinksma, S.T. Kooistra en de griffier zijn buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.