Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK OOST-BRABANT
Strafrecht
Parketnummer: 01/035208-01
Uitspraakdatum: 19 mei 2014
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing in de zaak van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [1979],
verblijvende in [kliniek].
Het onderzoek van de zaak.
Bij vonnis van de rechtbank van 2 mei 2002 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst bij beslissing van deze rechtbank van 25 mei 2012 met twee jaar verlengd.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 8 april 2014 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van één jaar.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van
19 mei 2014. Hierbij zijn de officier van justitie, deskundige en de terbeschikkinggestelde en zijn raadsvrouwe gehoord.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- het advies van 18 maart 2014, opgemaakt door mw. drs.[psychiater], psychiater en geneesheer-directeur, mw. drs. [gz.psycholoog], gz-psycholoog en hoofd behandeling en mw. drs. [klinisch psycholoog], klinisch psycholoog/psychotherapeut en locatiemanager zorg;
- de omtrent de terbeschikkinggestelde gehouden wettelijke aantekeningen;
- het persoonsdossier van terbeschikkinggestelde;
- de rapportage van psycholoog drs[naam psycholoog] van 26 februari 2014;
- de rapportage van psychiater[naam psychiater] van 25 februari 2014.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van ‘diefstal met geweld in vereniging’, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. Het hiervoor genoemde misdrijf betreft een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is onder meer het navolgende gesteld:
‘Risicotaxatie actueel
Conclusie: Het risico van terugval in gewelddadig gedrag wordt bij transmuraal verblijf in een woning van de kliniek op het terrein van GGz Centraal als laag tot matig ingeschat. Binnen het huidige risicomanagement is, evenals in de voorgaande periode, van belang de waarschuwingssignalen te blijven monitoren, zodat tijdig ingrijpen mogelijk is en destabilisatie – en daarmee het risico op gewelddadig gedrag – geminimaliseerd kan worden. Het risico van terugval in gewelddadig gedrag wordt zonder het kader van de tbs-maatregel op termijn als hoog ingeschat. Verwacht wordt dat oplopende spanningen, het verlies aan overzicht en gebruik van alcohol psychotische decompensatie in de hand werken en daarmee het risico op gewelddadig gedrag verhogen.
Beschermende factoren
Belangrijke beschermende factoren voor [terbeschikkinggestelde] zijn extern bepaald: de hulpverlening, woonsituatie en het toezicht geboden vanuit de kliniek. Ook medicatiegebruik is van belang ten behoeve van psychiatrische stabiliteit. Een belangrijk doel voor de komende periode is het uitbreiden van zijn copingvaardigheden, zoals het beter leren herkennen van zijn grenzen en tijdig rust nemen. Tevens zijn het vormgeven en behouden van passende dagbesteding en het uitbreiden van zijn netwerk met pro-sociale contacten belangrijke doelen voor de komende periode.
Prognose risicomanagement
Ten behoeve van het risicomanagement is adequaat medicatiebeleid, een gestructureerd dagprogramma en contactaanbod nodig. De verwachting is niet dat [terbeschikkinggestelde] zich op het vlak van persoonlijke groei nog veel verder zal ontwikkelen. Wat betreft het risicomanagement zal derhalve de nadruk blijven liggen op toezicht, externe structuur en ondersteuning teneinde recidive te voorkomen.
Conclusie en advies
[terbeschikkinggestelde] verblijft deze adviesperiode op [kliniek] op het terrein van psychiatrisch ziekenhuis GGz Centraal te Amersfoort. Deze voorziening is bedoeld om een brug te slaan tussen de forensische en de reguliere geestelijke gezondheidszorg. Vooralsnog blijft voor hem het strikte risicomanagement, de pro-actieve begeleiding en intensieve structuur, zoals geboden op [kliniek], onmisbaar. De overgang zal zeer gefaseerd plaats dienen te vinden ten bate van psychiatrische stabiliteit en afdoende risicomanagement. In eerste instantie zal [terbeschikkinggestelde] verhuizen naar een interne flat binnen de kliniek, ten einde te oefenen met meer zelfstandigheid, het leren op adequate wijze hulp te vragen en meer zelfstandig zijn draagkracht/draaglast in de gaten te houden. Wanneer deze overgang goed verloopt en geen psychiatrische ontregeling tot gevolg heeft, zal [terbeschikkinggestelde] toewerken naar een kliniekwoning op het terrein van GGz Centraal, alwaar de begeleiding meer op afstand beschikbaar is. [terbeschikkinggestelde] zal 25 maart a.s. verhuizen naar een woning op het terrein van GGz Centraal, onder begeleiding van het transmurale behandelingsteam van [kliniek].
De ontwikkelingsmogelijkheden van [terbeschikkinggestelde] zijn zeer beperkt. De behandeling is dientengevolge niet gericht op inzicht, maar heeft tot doel de veiligheid te waarborgen middels strikte medicatietrouw en pro-actieve 24-uurs zorg met forensische begeleiding, structurering en begrenzing. Binnen dit kader worden de ontwikkelingsmogelijkheden maximaal benut teneinde ruimte te geven aan zijn beleving van kwaliteit van leven en stapsgewijs zijn vrijheden uit te breiden. Zo is bijvoorbeeld onbegeleid verlof opgestart en verder uitgebreid. Veranderingen in het thans vigerende risicomanagement hebben onzes inziens direct invloed op het risico van terugval in gewelddadig gedrag. Bij het huidige verblijf – met onbegeleide verloven – wordt deze kans als laag ingeschat, zonder het kader van de maatregel van de terbeschikkingstelling wordt het risico op (korte) termijn ingeschat als hoog.
Afwijkend van de termijn die wij hebben geadviseerd in het voorlopige advies d.d.
18 november 2013 (te weten twee jaar) adviseren wij u nu, gezien de ontwikkelingen in het vervolgtraject van [terbeschikkinggestelde], de terbeschikkingstelling te verlengen met de termijn van een jaar.’
Voornoemde rapporten van de externe psycholoog [naam psychiater] en de externe psychiater [deskundige 2] bevatten in grote lijnen dezelfde diagnostische conclusies. Ook zij komen vervolgens, uitgaande van een risicotaxatie die overeenkomt met die van de kliniek, tot het advies om de terbeschikkingstelling met een jaar te verlengen en de verpleging te continueren. Beiden overwegen hierbij verder nog dat na dat jaar mogelijk kan worden gekomen tot een voorwaardelijke beëindiging van de verpleging, een en ander afhankelijk van de ontwikkeling die betrokkene de komende tijd laat zien.
De terbeschikkinggestelde heeft verklaard, kort en zakelijk weergegeven:
Ik kan me wel vinden in een verlenging van de terbeschikkingstelling met dwangverpleging met een jaar.
De deskundige drs.[deskundige 3], optredend namens voormelde inrichting, heeft bij de behandeling ter terechtzitting gepersisteerd bij voornoemd advies. Zij heeft voorts het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven:
Indien de maatregel van terbeschikkingstelling meteen wordt beëindigd neemt de kans op gewelddadig gedrag van [terbeschikkinggestelde] toe. Hij verliest het overzicht als hij alles zelf moet regelen. Het wonen op het terrein van GGz Centraal is tot op heden goed verlopen. Komend jaar gaan we bezien of volgend jaar mogelijk een onderzoek naar een voorwaardelijke beëindiging aan de orde kan komen. De psychiatrie staat nu veel meer op de voorgrond. [terbeschikkinggestelde] heeft thans minder last van psychotische symptomen. De anti-sociale denkbeelden van [terbeschikkinggestelde] zijn meer naar de achtergrond verdwenen. De houding ten opzichte van de begeleiders is veel beter geworden. Een beschermde woonvorm is in zijn geval wel noodzakelijk. De afgelopen twee jaar zijn de gestelde doelen zeer gefaseerd bereikt. We kijken nu of het goed blijft gaan, maar tot op heden ziet het positief uit, ook richting de toekomst. Aan ene kant wil [terbeschikkinggestelde] terug naar Eindhoven, zodat hij dichter bij zijn familie kan zijn, maar aan andere kant wil hij ook wel in Amersfoort blijven, omdat hij daar ook dingen heeft opgebouwd.
De officier van justitie heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Ik persisteer bij de vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling met dwangverpleging met één jaar.
De raadsvrouwe van de terbeschikkinggestelde heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Ik refereer me ten aanzien van de verlenging van de terbeschikkingstelling met dwangverpleging aan het oordeel van de rechtbank.
De rechtbank verenigt zich met het advies van voornoemde inrichting, met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige en met de adviezen van de psycholoog en de psychiater.
Gelet op het vorenstaande, gezien artikel 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist.
DE BESLISSING
De rechtbank:
verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met één jaar.
Deze beslissing is gegeven door
mr. M.Th. van Vliet, voorzitter,
mr. W. Schoorlemmer en mr. F. Schneider, leden,
in tegenwoordigheid van M.J.H. Rijnbeek, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 19 mei 2014.
mr. F. Schneider is buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.