Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK OOST-BRABANT
Strafrecht
Parketnummer: 01/025038-98
Uitspraakdatum: 5 juni 2014
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing in de zaak van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [1956],
verblijvende in/bij [kliniek 1].
Het onderzoek van de zaak.
Bij vonnis van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 3 september 1998 is betrokkene ter beschikking gesteld. Dit vonnis is bevestigd bij arrest van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 12 maart 1999. De terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beslissing van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 22 juni 2012 met twee jaar verlengd. Deze verlenging is door het gerechtshof te Arnhem bij beslissing van 4 oktober 2012 bevestigd.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 24 april 2014 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 5 juni 2014.
Hierbij zijn de officier van justitie, de deskundige en de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman gehoord.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- het advies van E.P.M.T. Brouns, plaatsvervangend hoofd van de inrichting waar betrokkene verblijft, directeur patiëntenzorg en psychiater, d.d. 7 april 2014;
- de omtrent de terbeschikkinggestelde gehouden wettelijke aantekeningen;
- het persoonsdossier van terbeschikkinggestelde.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van moord, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. Het hiervoor genoemde misdrijf betreft een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is onder meer het navolgende gesteld:
“Samenvattende beschrijving m.b.t. het verband tussen stoornis, gevaar, geboden behandeling en de prognose.
Er is bij betrokkene sprake van een complexe problematiek. Zo is er bij betrokkene sprake van stemmingsproblematiek, persoonlijkheidsproblematiek (agressie/impulsiviteit) wat zorgt voor een broos evenwicht. Beïnvloeding van de problematiek door middel van behandeling is gedurende geruime tijd aangeboden, maar heeft niet tot voldoende resultaten kunnen leiden. Aangenomen mag worden dat de problematiek in de kern dan ook nog immer aanwezig is. Hieruit voortvloeiend en gesteund door de gestructureerde risicotaxatie, kan gesteld worden dat het delictgevaar nog immer aanwezig is, wat verlenging van de huidige maatregel noodzakelijk maakt.
Ter nuancering dient hier wel vermeld te worden dat het indexdelict in de relationele sfeer heeft plaatsgevonden en de kans op recidive daarom, onzes inziens, afhankelijk is van bepaalde factoren alvorens gesproken kan worden van gevaarzettende dan wel delictgerelateerde situaties. Op grond van het dossier valt op dat binnen de tbs-setting betrokkene slechts een enkele keer verbaal agressief is geweest en van fysiek agressief gedrag richting staf of medebewoners is tot op heden geen sprake geweest. De agressiedynamiek lijkt op enkele momenten in het leven van betrokkene, in samenhang met onmachtsgevoelens en sterke stemmingswisselingen, eerder te "imploderen" met depressief en suïcidaal gedrag tot gevolg. Uitgaande van de huidige situatie is het van belang dat er met betrokkene duidelijke afspraken worden gemaakt over een geleidelijk resocialisatietraject om te voorkomen dat betrokkene zich niet serieus genomen voelt. Betrokkene is een kwetsbare man die veel structuur behoeft en graag betrokken wordt bij hetgeen men met hem van plan is. Op termijn toewerken naar een verblijf in de chronische psychiatrie of een RIBW voorziening met voldoende begeleiding, structuur en toezicht wordt door de kliniek onderschreven, echter wel met de kanttekening dat het resocialisatieproces in nauwe samenspraak met betrokkene uitgevoerd wordt om te voorkomen dat hij afhaakt of zich niet serieus genomen voelt. Dit laatste punt is van belang omdat bekend is dat betrokkene moeite heeft met grote veranderingen: destabilisatie van de
huidige conditie van betrokkene kan in een cruciale levensfase als bovengenoemd verstrekkende gevolgen hebben waardoor realisatie van het resocialisatieproces ernstig bemoeilijkt wordt. Tijdens de afronding van het schrijven van dit verslag is inmiddels
duidelijk geworden dat [kliniek 2] heeft aangegeven dat zij betrokkene, in het kader van het resocialisatieproces, willen overnemen, conform de wens van betrokkene.
(…)
Prognose in relatie tot de geclassificeerde stoornis.
Er is bij betrokkene sprake van een complex aan stoornissen. Behandeling hiervan is in het verleden niet succesvol gebleken. Binnen de huidige situatie zijn de omstandigheden dusdanig aangepast dat betrokkene relatief stabiel kan functioneren. Op geleide van betrokkenes psychische conditie en stabiliteit, kan mogelijk op termijn onderzocht worden welke invloed een toename van vrijheden en een afname aan zorg heeft.
Advies verlenging TBS-maatregel.
- Gelet op de ernst en complexiteit van de stoornissen waaraan betrokkene lijdende is;
- Gezien de tot op heden gebleken onbehandelbaarheid van deze problematiek;
- Overwegende de directe samenhang die bestaat tussen enerzijds de stoornissen en anderzijds het risico op herhaling van gewelddadig gedrag;
- Gelet op het relatief stabiel functioneren van betrokkene onder de huidige omstandigheden, wat maakt dat overplaatsing naar een minder beveiligde setting zeer geleidelijk, goed voorbereid en in samenspraak met betrokkene dient plaats te vinden;
- Echter in aanmerking nemend dat er zich op middellange termijn wijzigingen in betrokkenes situatie zullen voordoen in de vorm van een mogelijke (transmurale) overplaatsing naar een long care voorziening;
- Ervan uitgaande dat het (onderzoeken van een) resocialisatietraject nog maar net is ingezet en de longstaystatus eerst nog opgeheven dient te worden en er mogelijk een transmuraal verlof moet worden aangevraagd;
adviseren wij u de maatregel van terbeschikkingstelling te verlengen voor de duur van twee (2) jaar.”
De terbeschikkinggestelde heeft verklaard, kort en zakelijk weergegeven:
Het gaat goed met mij. Alles is perfect. Het eten is goed en ik heb goede begeleiding en een goede advocaat. Ik ben nu kunstenaar. Mijn werk hangt en staat in de hele kliniek. Ik ben het eens met het advies om de TBS-maatregel te verlengen met twee jaar. Ik heb heel goede medicatie. Die neem ik 4 keer per dag in. Ik gebruik 31 pillen per dag. Misschien komen er pillen bij omdat mijn hart niet goed is. Volgende week heb ik een afspraak bij de cardioloog. Daar maak ik me wel een beetje zorgen over.
Ik ben gaan kijken bij [kliniek 2]. Ik vond het niks. Ik wilde er eerst wel heen, maar toen was ik nog niet daar gaan kijken. Ik heb ook aangegeven bij de kliniek dat ik daar niet heen wil. Ik ben 7 of 8 jaar geleden heel erg ziek geweest en was bijna dood. Ik ben er bang voor dat ik weer ziek word als ik naar [kliniek 2] of een andere kliniek moet. Dat wil ik voorkomen. Ik wil liever in [kliniek 1] blijven. Ik heb dat ook met de psychiater besproken. We hebben jaren moeten knokken voor de resultaten die ik nu heb. Nu is het stabiel en gaat het goed. Ik kan nog wel naar andere locaties gaan kijken. Dat kan nooit kwaad. Misschien klikt het daar wel. Ik wil uitzoeken wat bij me past.
De deskundige W. Ceelen, optredend namens voormelde inrichting, heeft bij de behandeling ter terechtzitting gepersisteerd bij voornoemd advies. Zij heeft voorts het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven:
[terbeschikkinggestelde] is gaan kijken bij [kliniek 2]. Dat was één van de drie mogelijkheden. Zijn casus was voorgelegd aan het transmuraal expertiseteam. Bij [kliniek 2] was men ook bereid [terbeschikkinggestelde] aan te nemen. Hij heeft echter aangegeven daar niet gelukkig te worden en [kliniek 2] is inmiddels afgezegd. We willen hem niet ergens plaatsen tegen zijn wil. Dat is namelijk een contra-indicatie bij [terbeschikkinggestelde]. De andere twee mogelijkheden zijn [kliniek 3] en de [kliniek 4]. We zullen die ook benaderen om te gaan kijken met meneer. Dat zou op korte termijn kunnen. Er is al contact geweest met beide klinieken. [terbeschikkinggestelde] heeft nu nog de longstay-status. Die moet eerst worden opgeheven. Er is eerst ook nog een intake bij de nieuwe kliniek nodig. Indien dat akkoord is, wordt er een aanvraag gedaan bij het ministerie. Daar gaat enige tijd over heen. De termijn waarbinnen dit kan worden geregeld is afhankelijk van hoe snel een nieuwe plek geregeld kan worden en hoe snel de aanvraag door de Minister wordt behandeld. Dat is niet binnen één maand geregeld. In het rapport is onder aan pagina 19 inderdaad een deel weggevallen. De aldaar ontbrekende ‘hieronder genoemde punten’ betreffen de formeel juridische punten waaraan voldaan moet worden voor overplaatsing. Als daaraan wordt voldaan is de verwachting dat overplaatsing mogelijk is. Ik weet niet of het geplande traject binnen één jaar haalbaar is. Ik durf daar geen uitspraken over te doen. Er moet worden gekeken hoe de stabiliserende factoren kunnen worden overgezet naar de nieuwe kliniek en hoe dat moet worden overgedragen. Als meneer ook niet overgeplaatst zou willen worden naar één van de twee andere klinieken, gaan we kijken waar het aan ligt. We hebben het dan in elk geval wel onderzocht.
De officier van justitieheeft gepersisteerd bij de vordering tot verlenging van de
TBS-maatregel met twee jaar.
De raadsman van de terbeschikkinggestelde heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Ik heb het advies doorgenomen met cliënt. Hij is tevreden en happy waar hij nu is. Voor mij is de leidraad wat cliënt vindt. Cliënt is nu stabiel in een structurele situatie. Hij kan zich vinden in een verlenging van de TBS-maatregel en is het eens met de voorgestelde trajecten. De begeleide verloven lopen goed. Hoewel er qua lengte/duur van de TBS wellicht de nodige kanttekeningen zijn te maken - we zijn inmiddels 5 verlengingen verder - gaat het om de wens van cliënt. Ik zou als alternatief kunnen voorstellen om de TBS-maatregel te verlengen met één jaar, maar ik zal me uiteindelijk refereren aan het oordeel van de rechtbank.
De rechtbank verenigt zich met het advies van voornoemde inrichting en met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige.
Bij betrokkene is sprake van tot nu toe onbehandelbaar gebleken ernstige en complexe problematiek, waarbij sprake is van een directe samenhang met het risico op herhaling. De kliniek is eerst onlangs gestart met het (onderzoeken van een) resocialisatietraject, dat gezien ook betrokkenes problematiek, geleidelijk en in nauwe samenspraak met betrokkene dient plaats te vinden. Een verlenging met twee jaar is mitsdien aangewezen.
Gelet op het vorenstaande, gezien artikel 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist.
DE BESLISSING
De rechtbank:
verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met twee jaar.
Deze beslissing is gegeven door
mr. P.A. Buijs, voorzitter,
mr. J.H.P.G. Wielders en mr. M. Senden, leden,
in tegenwoordigheid van mr. E. De Dooij, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 5 juni 2014.