Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK OOST-BRABANT
Zittingsplaats 's-Hertogenbosch
Team strafrecht
Parketnummer: 01/025246-99
Uitspraakdatum: 18 november 2014
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing in de zaak van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [1973],
verblijvende in [kliniek 1].
Het onderzoek van de zaak.
Bij arrest van het gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 28 november 2000 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beslissing van deze rechtbank van 22 november 2012, met twee jaren verlengd.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 22 september 2014 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaren.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 18 november 2014. Hierbij zijn de officier van justitie, deskundige de heer H. Heijs, behandelcoördinator bij de kliniek waar de terbeschikkinggestelde verblijft, en de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman mr. D.W.H.M. Wolters gehoord.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- het verlengingsadvies van[kliniek 1] van 26 augustus 2014, opgemaakt en ondertekend door H. Heijs voornoemd en H.J. Beintema, psychiater en plaatsvervangend hoofd van de inrichting;
- de omtrent de terbeschikkinggestelde gehouden wettelijke aantekeningen;
- het persoonsdossier van de terbeschikkinggestelde.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van het meermalen plegen van verkrachting, het meermalen plegen van mishandeling en mishandeling, terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen het opleggen van die maatregel eiste.
De hiervoor genoemde misdrijven betreffen misdrijven die gericht zijn tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd verlengingsadvies van[kliniek 1] is onder meer het navolgende gesteld:
“Box 9 Verlengingsadvies
(…)
9.3
Voorgenomen concrete stappen in de komende periode tot aan de volgende
verlengingszitting.
Er is begeleid verlof aangevraagd bij het ministerie en er is een voorzichtig begin gemaakt met de herstart van de behandeling.
(…)
9.6
Specificatie van de noodzaak van verblijf en behandeling in het FPC voor de komende periode.
Na een periode van ongeveer 2 jaar waarin betrokkene zich heeft onttrokken van alle behandeling, is betrokkene ingesteld op dwangmedicatie. Het toestandsbeeld is verbeterd en er is een begin gemaakt met een de behandelmodule individuele activering. Andere behandelonderdelen weigert hij. De dwangmedicatie is opgeheven op 30 juli 2014, het is onduidelijk in hoeverre betrokkene blijvend gemotiveerd is om dit blijvend te gebruiken.
Daarnaast is het nog onduidelijk in hoeverre er nog risico’s zijn op het gebied van middelenmisbruik, seksueel agressief gedrag (bv. bij een relatie) en de agressieregulatie.
Betrokkene heeft de afgelopen jaren structureel alle behandelingen hiervoor geweigerd. In het kader van begeleid verlof worden een aantal delictfactoren getoetst.
9.7
Advies verlenging TBS-maatregel.
Wij adviseren de terbeschikkingstelling met dwangverpleging te verlengen met 2 jaar.”
De deskundige heeft bij de behandeling ter terechtzitting gepersisteerd bij voornoemd advies. Hij heeft voorts het navolgende verklaard. De terbeschikkinggestelde heeft gedurende een lange periode alle behandelingen geweigerd. Nadat in de zomer van 2013 met dwangmedicatie is gestart, verdwenen bij de terbeschikkinggestelde de psychotische symptomen. De terbeschikkinggestelde is een passieve man die het op dit moment niet veel meer uitmaakt. Op dit moment kunnen met hem echter wel betere inhoudelijke gesprekken worden gevoerd. Mede om die reden is de module individuele activering opgestart. Het doel van de kliniek is om de terbeschikkinggestelde te verleiden tot een actieve houding. Dit is al enigszins gelukt; de terbeschikkinggestelde is geïnteresseerd geraakt in het fenomeen psychose. Ook is hij met de Libermanmodule gestart. Op dit moment is het recidiverisico bij de terbeschikkinggestelde bij een onvoorwaardelijke beëindiging van de maatregel matig tot hoog. Dit komt met name door het gebrek aan intrinsieke motivatie om de medicatie in te nemen. Volgens de kliniek is thans het moment aangebroken voor (beveiligd) begeleid verlof. Binnen de verlofcyclus dienen andere delictfactoren opnieuw getoetst te worden, zoals bijvoorbeeld het seksueel agressieve gedrag en het middelengebruik. Hoewel er bij de terbeschikkinggestelde in de afgelopen periode geen seksueel agressief gedrag is waargenomen en hij al jaren geen verdovende middelen meer heeft gebruikt, moet worden bekeken of deze delictfactoren tijdens de verloven weer opspelen of niet. De kliniek stelt zich op het standpunt dat de behandeling van de terbeschikkinggestelde, waaronder de voorgenomen verloven, nog minimaal twee jaren zal duren.
De officier van justitie heeft gepersisteerd bij haar vordering.
De terbeschikkinggestelde heeft verklaard dat hij zich realiseert dat de maatregel van terbeschikkingstelling op dit moment nog niet kan worden beëindigd. Om die reden stemt hij in beginsel in met een verlenging van de termijn met twee jaren. Op dit moment neemt hij zijn medicatie vrijwillig en dat gaat tot op heden goed. Op 19 november 2014 start zijn (beveiligd) begeleid verlof. Volgens de terbeschikkinggestelde zijn er niet echt punten waar hij nog aan wil werken. Ofschoon hij nog geen duidelijk plan heeft, wil hij wel graag toewerken naar een terugkeer in de samenleving.
De raadsman van de terbeschikkinggestelde heeft benadrukt dat de terbeschikkinggestelde in de afgelopen periode in zijn behandeling enige positieve resultaten heeft behaald. Na de dwangmedicatie is er sprake van een meer open houding bij de terbeschikkinggestelde. Hij neemt op dit moment zijn medicatie op vrijwillige basis en laat zien gemotiveerd te zijn. Hij toont interesse in het fenomeen psychose en hij wil graag
weten hoe hij psychotische symptomen bij zichzelf kan herkennen. Het (beveiligd) begeleid verlof van de terbeschikkinggestelde start op 19 november 2014. De deskundigen stellen zich op het standpunt dat als de positieve ontwikkeling zich voortzet, de verschillende verloven in een hoger tempo kunnen worden gerealiseerd. Het zou wenselijk zijn om de behandeling van de terbeschikkinggestelde over bijvoorbeeld een jaar van de kliniek over te hevelen naar een reguliere FPA-instelling van de GGZ. Echter ook bij een voortzetting van de positieve ontwikkeling valt het niet te verwachten dat een dergelijke overheveling van de behandeling van de terbeschikkinggestelde naar een FPA-instelling of een voorwaardelijke beëindiging van de verpleging binnen twee jaren zou kunnen worden gerealiseerd. Om die reden sluit de raadsman zich aan bij de vordering van de officier van justitie tot verlenging van de terbeschikkingstelling met een termijn van twee jaren.
De rechtbank overweegt het volgende.
De rechtbank verenigt zich met het verlengingsadvies van voornoemde inrichting en met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige.
Gelet op het vorenstaande, gezien artikelen 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist.
Verwacht wordt dat het resocialisatietraject, waaronder begrepen de (verschillende) verloven, nog zeker twee jaren in beslag zal nemen. Gelet op het aanwezige delictgevaar en het gegeven dat de terbeschikkinggestelde nog gedurende lange tijd structuur, zorg en begeleiding nodig heeft, is de rechtbank van oordeel dat de terbeschikkingstelling met een termijn van twee jaren dient te worden verlengd.
DE BESLISSING
De rechtbank verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met
twee jaren.
twee jaren.
Deze beslissing is gegeven door
mr. M.G.P.A. Burghoorn, voorzitter,
mr. M.L.W.M. Viering en mr. E.W. van den Heuvel, leden,
in tegenwoordigheid van mr. I.J.M. Weemers, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 18 november 2014.