Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK OOST-BRABANT
Strafrecht
Parketnummer: 01/845624-08
Uitspraakdatum: 4 mei 2015
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing in de zaak van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [1988],
verblijvende in [kliniek].
Het onderzoek van de zaak.
Bij arrest van het gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 18 januari 2011 is betrokkene ter beschikking gesteld.
Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beslissing van deze rechtbank van 29 maart 2013, met twee jaar verlengd.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 22 december 2014 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 29 januari 2015. Hierbij zijn de officier van justitie, de deskundige A. Schel en de raadsman van de terbeschikkinggestelde gehoord. De terbeschikkinggestelde was die dag wegens medisch-psychiatrische redenen niet in staat om de zitting bij te wonen. De rechtbank heeft vervolgens het onderzoek, gelet op het bepaalde in artikel 509t, lid 3, van het Wetboek van Strafvordering, voor onbepaalde tijd geschorst teneinde betrokkene in [kliniek] te doen horen door een rechter van de rechtbank Limburg. Op 25 februari 2015 heeft dit verhoor plaats gevonden en hiervan is een proces-verbaal opgemaakt, hetgeen deel uitmaakt van het dossier.
De zaak is andermaal behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 21 april 2015. Hierbij zijn de officier van justitie en de raadsman gehoord.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- het advies van [kliniek] d.d. 3 december 2014;
- de omtrent de terbeschikkinggestelde gehouden wettelijke aantekeningen;
- het persoonsdossier van terbeschikkinggestelde;
- het proces-verbaal van de zitting van deze rechtbank d.d. 29 januari 2015 en een aanvulling daarop en
- het proces-verbaal van de rechtbank Limburg van de zitting van d.d. 25 februari 2015 met betrekking tot het verhoor van betrokkene die dag.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van 1. Opzettelijk en wederrechtelijk enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen, meermalen gepleegd. en Opzettelijk en wederrechtelijk enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, beschadigen. 2. Mishandeling. 3. Poging tot zware mishandeling. 4. Opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven en beroofd houden. 5. Poging tot zware mishandeling., terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. De hiervoor genoemde misdrijven betreffen misdrijven die gericht zijn tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is onder meer het navolgende gesteld:
Er is bij betrokkene sprake van een complexe problematiek. Tot op heden is het nog niet gelukt om middels medicatie volledige stabilisatie van het toestandsbeeld te bereiken. De verwachting is dat dit ook in de toekomst moeizaam zal blijven, waarbij rekening gehouden dient te worden met periodes van decompensatie en toenemende angst en verwarring. Recentelijk is getracht betrokkene in te bedden op een reguliere behandelafdeling. De veranderingen hebben echter vrij snel geleid tot een psychotische ontregeling waardoor een tijdelijke terugplaatsing naar de intensieve zorgafdeling noodzakelijk was. Structuur en begeleiding zijn blijvend van groot belang. Vooralsnog is zowel een hoog beveiligingsniveau als een hoge mate van verblijfsintensiteit geïndiceerd. Gelet op het ontbreken van ziektebesef en ziekte-inzicht en de nog als hoog ingeschatte kans op recidive, is verlenging van de dwangverpleging voor de duur van minimaal 2 jaar noodzakelijk teneinde toe te kunnen werken naar een verantwoorde inbedding in de reguliere psychiatrie.
Er wordt dan ook geadviseerd om de termijn van de terbeschikkingstelling te verlengen met twee jaar, met continuering van de verpleging van overheidswege.
De terbeschikkinggestelde heeft op de zitting van 25 februari 2015 verklaard, kort en zakelijk weergegeven.
De vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling vind ik minder. Ik wil dat eigenlijk niet. Ik vind het niet leuk om langer te blijven. Ik vind muziek leuk; dat is mijn hobby. Ik volg ook muziektherapie.
De deskundige A. Schel, optredend namens voormelde inrichting, heeft bij de behandeling ter terechtzitting van 29 januari 2015 gepersisteerd bij voornoemd advies. Zij heeft voorts het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven.
Betrokkene is onlangs teruggekeerd op een reguliere afdeling. De medicatie slaat aan. Betrokkene blijft echter een zeer kwetsbare man. Hij heeft nog een lange weg te gaan. De afgelopen periode hebben er meerdere aanpassingen in de medicatie plaatsgevonden. Hij heeft onder andere citalopram, seroquel en clozapine voorgeschreven gekregen. Betrokkene weigert om mee te werken aan periodiek bloedonderzoek om ongewenste bijwerkingen van de medicatie tijdig te kunnen signaleren. Dit is best zorgelijk maar betrokkene blijft consequent weigeren om hieraan zijn medewerking te verlenen. We hebben kort een dwangbehandeling overwogen maar de behandelende psychiaters van onze kliniek hebben hier uiteindelijk niet voor gekozen. We hopen dat de situatie van betrokkene stabiliseert. Mocht dat het geval zijn, dan overwegen we om begeleid verlof voor betrokkene aan te vragen. Dit moet tevoren nog in de interne toetsingscommissie worden besproken. Betrokkene krijgt nu een aantal keren begeleid terreinverlof. We lopen dan even met hem over het terrein van [kliniek] en gaan even ergens op een bankje zitten. We zorgen er dan wel voor dat hij niet teveel prikkels krijgt.
Vanaf september 2014 neemt betrokkene minimaal deel aan de hem geboden activiteiten en programma’s. Hij werkt hooguit twee uur per week op de afdeling consumptief. Dit is momenteel het hoogst haalbare. We hebben betrokkene aangeboden om binnenkort deel gaan te nemen aan muziektherapie. We verwachten dat hij in muziektherapie zijn emoties kwijt kan. Er is geen progressie in probleembesef. De terbeschikkingstelling verlengen met 1 jaar is geen optie. Dat is geen realistische verwachting. Mocht de rechtbank de terbeschikkingstelling met één jaar verlengen en over een jaar weer tot een verlenging besluiten dan geeft dat enkel een forse teleurstelling bij betrokkene.
Gelet op de ervaringen uit het verleden hebben de behandelende psychiaters er voor gekozen om bij betrokkene geen bloedspiegelcontroles uit te voeren. Er is structureel overleg tussen de psychiaters en onze huisapotheek over de toe te dienen medicatie. De keuze voor de medicatie die momenteel wordt toegediend en de keuze om geen bloedspiegelcontroles te houden is besproken in de medische vakgroep. De medicatie die hij momenteel krijgt lijkt aan te slaan. Mijn ervaring leert dat het telkens wel een half jaar duurt voordat blijkt of de keuze voor bepaalde medicatie juist is.
Ik zal de suggestie om een toxicoloog te betrekken bij de keuze voor bepaalde medicatie meenemen en bespreken met de behandelaars.
De officier van justitie heeft op de zitting van 21 april 2015 aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven.
Ik persisteer bij de vordering tot verlenging van de tbs met een termijn van twee jaar. Het recidiverisico is nog steeds heel hoog. Het gaat nog lang niet goed met betrokkene.
De raadsman van de terbeschikkinggestelde heeft op de zitting van 21 april aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven.
Door de medicatie gaat het momenteel iets beter met cliënt. Hij is wat meer toegankelijk geworden. Ik hoorde onlangs van zijn begeleiders dat in de kliniek niemand bang is voor cliënt. Ik kan me vinden in een verlenging van de tbs met twee jaar. In het advies staat overigens wel dat het recidiverisico bij verlof matig is en dat hij zich begeleidbaar opstelt. Ik wil wel dat er de komende periode door de kliniek met voortvarendheid wordt gekeken naar een verlofplan en naar de mogelijkheden van resocialisatie. Ik verzoek de rechtbank om in haar overwegingen hier iets over op te nemen.
De rechtbank verenigt zich met het advies van voornoemde inrichting en met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige.
Gelet op het vorenstaande, gezien de artikelen 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist en wel voor de duur van twee jaar.
De rechtbank ziet geen aanleiding om de kliniek te bewegen tot meer voortvarendheid, omdat uit het advies van de inrichting en de verklaring van de deskundige ter terechtzitting reeds blijkt dat de kliniek voortvarend te werk gaat, met name met betrekking tot de verruiming van de verlofmogelijkheden
DE BESLISSING
De rechtbank:
verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met
twee jaar.
twee jaar.
Deze beslissing is gegeven door
mr. J.H.P.G. Wielders, voorzitter,
mr. H.M. Hettinga en mr. E.W. van den Heuvel, leden,
in tegenwoordigheid van G.A.M. de Laat, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 4 mei 2015.