Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummer: AWB 17/1656
uitspraak van de voorzieningenrechter op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak tussen
VOF [naam 1] , te Zwolle, verzoekster,
gemachtigde: mr. J.A. Visscher,
en
de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 13 maart 2017 heeft verweerder verzoekster een boete opgelegd van
€ 10.000,00 wegens overtredingen van artikel 7, eerste lid, artikel 7a, eerste lid, en artikel 15, eerste lid, van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag.
Bij besluit van 28 juli 2017 heeft verweerder het tegen dit besluit gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij besluit van 29 mei 2017 heeft verweerder het verzoek van verzoekster om uitstel van betaling van het boetebedrag afgewezen.
Op 19 juli 2017 heeft verweerder de wettelijke rente en buitengerechtelijke kosten aan verzoekster aangezegd en een dwangbevel uitgevaardigd dat op 4 augustus 2017 aan verzoekster is betekend.
Bij besluit van 3 augustus 2017 (het bestreden besluit) heeft verweerder de bezwaren van verzoekster tegen de besluiten van 29 mei 2017 en 19 juli 2017 ongegrond verklaard.
Verzoekster heeft tegen het besluit van 28 juli 2017 en het bestreden besluit beroep ingesteld. Zij heeft de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 17 augustus 2017. Verzoekster is verschenen bij monde van vennoot [naam 2] , bijgestaan door de gemachtigde.
Verweerder heeft zich, met bericht, niet laten vertegenwoordigen.
Overwegingen
1. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
2. Ingevolge artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan – kort gezegd – de voorzieningenrechter een voorlopige voorziening treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
Verzoekster heeft de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen, waarbij wordt bepaald dat verzoekster de opgelegde boete, en de daarbij komende kosten, pas hoeft te betalen als in rechte vaststaat dat verzoekster deze boete en kosten daadwerkelijk is verschuldigd.
Hiertoe is aangevoerd dat er sprake is van een familieonderneming, waarin verschillende familieleden werkzaam zijn. Voor de bedrijfsvoering is inperking van de liquiditeit die ontstaat als op voorhand € 10.000,00 moet worden betaald uitermate ongewenst. Een rol hierbij speelt dat met de behandeling van het beroep en het eventueel daarop volgende hoger beroep, het bedrag niet beschikbaar is voor de bedrijfsvoering. De liquiditeitspositie van verzoekster is verder door investeringen terug gelopen.
3. De voorzieningenrechter is van oordeel dat verzoekster onvoldoende heeft onderbouwd waarom op dit moment sprake is van een spoedeisend belang.
Bij een financieel geschil, zoals in deze zaak, is dat niet snel het geval. In beginsel kan namelijk na afloop van de bodemzaak het bedrag waarover het geschil gaat, alsnog worden (terug)betaald, zo nodig met vergoeding van de wettelijke rente. Als er geen onomkeerbare situatie dreigt, bijvoorbeeld faillissement, of acute financiële nood is, neemt de voorzieningenrechter aan dat spoedeisend belang ontbreekt, zodat hij alleen al daarom geen voorlopige voorziening treft.
Verzoekster heeft niet onderbouwd dat zij door de invordering van de boetes in onoverkomelijke financiële problemen komt. Verzoekster heeft enkel een concept verslag over het boekjaar 2015 overgelegd. Over 2016 en 2017 zijn geen gegevens overgelegd.
Ter zitting is nog aangevoerd dat de actuele situatie uitwijst dat er € 25.000,00 op de spaarrekening staat, en € 1.300,00 op de rekening courant, maar dat er sprake is van een achterstand in de betaling van de huur en er ook nog te betalen rekeningen liggen van totaal ongeveer € 23.000,00. Daarnaast dient de koeling op korte termijn vervangen te worden. Er wordt daarom geprobeerd enige reserve te houden voor noodsituaties en daarom kan het bedrag van € 10.000,00 niet gemist worden.
De voorzieningenrechter stelt vast dat wat ter zitting naar voren is gebracht niet met nadere gegevens is onderbouwd.
Daarnaast blijkt uit het door verweerder ingediende verweerschrift dat vennoot [naam 2] op 13 maart 2017 – kort na het opleggen van de boete – een nieuwe Mini One op zijn naam heeft laten stellen. Ter zitting is hierover verklaard dat er een vervangende bedrijfsauto nodig was en dat deze is betaald.
De voorzieningenrechter constateert voorts dat verzoekster geen betalingsregeling heeft gevraagd.
Op grond van vorenstaande is de voorzieningenrechter van oordeel dat niet is gebleken van een dreigend faillissement of een acute financiële noodsituatie op grond waarvan een voorlopige voorziening moet worden getroffen. Van andere redenen op grond waarvan een spoedeisend belang aangenomen kan worden, is de voorzieningenrechter evenmin gebleken.
4. De voorzieningenrechter zal daarom geen voorlopige voorziening treffen.
5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. W.J.B. Cornelissen, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van Y. van Arnhem, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op
griffier voorzieningenrechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.