Uitspraak
1.De procedure
- de nagekomen producties (15-18) van Vechthorst
- de producties 1-8 van [gedaagde]
- de mondelinge behandeling van 15 juli 2024
- de pleitnota van [gedaagde] .
2.De feiten
3.Het geschil
inde woning zijn verricht, maar daarbuiten. Verder heeft hij aangevoerd, summier samengevat, dat Vechthorst misbruik maakt van recht door het besluit van de burgemeester tot sluiting van de woning – tegen welk besluit hij bezwaar heeft aangetekend – aan te grijpen om de huurovereenkomst buitengerechtelijk te ontbinden en nu, vooruitlopend op een bodemprocedure, ontruiming van de woning te vorderen. De gevorderde ontruiming is ook niet evenredig in de zin van artikel 8 EVRM Pro en de beperkende werking van redelijkheid en billijkheid staan eveneens aan het gevorderde in de weg, aldus [gedaagde] .
4.De beoordeling
uiteraard sprake is van maatschappelijk onaanvaardbaar en verontrustend gedrag”.
“Het tweede jaar begon de ellende. Veel muziek overlast. Vuurtje stoken in de tuin meerdere malen. Blowen en alcohol gebruik. Schreeuwen. Meerder malen heeft hij vriendinnetjes gehad waar erg tegen geschreeuwd werd. Politie is meerdere keren bij hem aan de deur geweest. Overlast is met name als hij thuis is.
“De heer [gedaagde] heeft op meerdere momenten overlast veroorzaakt. Hierbij werd er twee keer midden in de nacht (na 12 uur ’s nachts) buiten op straat geschreeuwd en gekrijst (waarschijnlijk onder invloed van drank en/of drugs) door de vriendin in de richting van de heer [gedaagde] . Hierbij is ook de politie langsgekomen. Ook is er een keer een incident geweest waar de heer [gedaagde] in een auto zonder verlichting midden in de nacht aankwam in de straat. Ook hier was even later de politie aanwezig. De exacte data van deze incidenten hebben wij helaas niet meer.”
- In de periode dat zijn vriendin bij hem woonde werd er zoveel geschreeuwd en gehuild, zodat de rillingen je over de rug lopen. Duidelijk hoorbaar werd er op dingen maar ook het meisje geslagen. Volgens ons was het meisje dagelijks in ernstig gevaar. Toen de politie weer eens langs kwam, vertelde de politie dat we geen medelijden met het meisje hoefden te hebben, want dat was zelf ook niet zo’n lievertje. Politie was binnen geweest om te vragen of ze haar mee konden nemen om in veiligheid te worden gebracht. Ze weigerde mee te gaan. Politie vertelde ons dat er werkelijk niet meer heel was in het huis. Op een nacht schreeuwde/huilde Uren lang, ze steeds in het engels dat ze haar telefoon wilde. [gedaagde] had de telefoon de vorige dag bij ons in de tuin gegooid tijdens 1 van hun ruzies. Ik ben toen ’s nachts rond 5 uur naar hun voordeur gegaan in mijn nachtkleding en heb geroepen dat ze naar de voordeur moest komen dat ik de telefoon had gevonden. met de hoop dat [gedaagde] hem niet te pakken kreeg, we hadden het gevoel dat zij daar gevangen zat en geen contact op kon nemen met haar thuisland. Uiteindelijk heb ik de telefoon naar binnen gegooid door het grote gat in het raam van hun voordeur. Hartkloppingen krijg ik nog steeds van de spanningen die daar mee gepaard gingen.