Uitspraak
RECHTBANK ROTTERDAM
Sector civiel recht
Zaak-/rolnummer: 246495 / HA ZA 05-2685
Uitspraak: 3 januari 2007
VONNIS van de enkelvoudige kamer in de zaak van:
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid CAFÉ COSTA B.V.,
gevestigd te Eindhoven,
eiseres,
procureur mr. H.E. Schweers,
advocaat mr. R. Cohen te Sittard (gemeente Sittard-Geleen),
- tegen -
de naamloze vennootschap HET REGENTENHUYS VERZEKERINGEN N.V.,
gevestigd te Rotterdam,
gedaagde,
procureur mr. W.J. Hengeveld,
advocaat mr. A.E. van Lamsweerde.
Partijen worden hierna aangeduid als "Café Costa" respectievelijk "het Regentenhuys".
1. Het verloop van het geding
De rechtbank heeft kennisgenomen van de volgende stukken:
- tussenvonnis van deze rechtbank d.d. 24 mei 2006 en de daaraan ten grondslag liggende processtukken;
- de door partijen na tussenvonnis genomen aktes.
2. De verdere beoordeling
2.1 Bij voormeld vonnis is de zaak naar de rol verwezen voor het nemen van een akte door Café Costa waarin zij haar visie geeft op de vraag of de wijze waarop de daders zich de toegang tot het pand hebben verschaft is aan te merken als forceren in de betekenis van iets met geweld of verkeerde middelen bereiken.
2.2 Volgens Café Costa is het door middel van de schroevendraaier door een gat in een plank opendrukken van een panieksluiting aan de binnenzijde van een deur, om op die manier de toegang tot het pand te verschaffen, niet de geëigende manier om een pand binnen te komen, zodat het op deze wijze openen van de deur met als doel zich wederrechtelijk de toegang verschaffen tot het pand van Café Costa kan worden gekwalificeerd als forceren en mitsdien valt onder de definitie “diefstal” omschreven in de van toepassing zijnde polis-voorwaarden.
2.3 Het Regentenhuys heeft aangevoerd dat in het Van Dale Synoniemenwoordenboek voor het woord ‘verbreken’ de synoniemen ‘breken’ en ‘schenden’ worden gegeven en dat hieruit al volgt dat onder diefstal in de zin van de polisvoorwaarden slechts sprake kan zijn indien de afsluiting van het gebouw gebroken of geschonden is. In het onderhavige geval is hiervan geen sprake geweest. Voorts heeft het Regentenhuys aangevoerd dat in Van Dale Nederlands het werkwoord ‘forceren’ op drie (relevante) manieren wordt gedefinieerd: 1) (iets) met geweld of met verkeerde middelen bereiken; 2) beschadigen door verkeerde kracht uit te oefenen; 3) door geweld openen. Volgens het Regentenhuys behelst de eerste definitie een figuurlijke betekenis die zich niet leent voor toepassing in deze zaak. Voor het geval wel bij deze definitie zou kunnen worden aangesloten, meent het Regentenhuys dat in de onderhavige situatie niet door middel van verkeerde middelen is bereikt dat de afsluiting werd geopend. De afsluiting is immers zodanig geconstrueerd dat deze open dient te gaan als daarop - met wat voor middel dan ook - druk wordt uitgeoefend. De feitelijke situatie, het gat in de deur, bood de mogelijkheid de afsluiting van de deur zonder de extra moeite waarmee het forceren van een deur gepaard gaat, open te duwen.
2.4 Met het Regentenhuys is de rechtbank van oordeel dat pas sprake kan zijn van forceren van een toegang en dus van verbreken in de zin van de polis, als voor het openen van die toegang geweld (kracht) moet worden gebruikt of veel moeite moet worden gedaan. Dat geweld (die kracht/moeite) hoeft overigens niet steeds tot beschadiging te leiden. Nu in de deur, althans in een daarop bevestigde plank, ter hoogte van de panieksluiting een gat was ontstaan, kon die deur van buitenaf eenvoudig, zonder kracht of moeite, met behulp van een schroevendraaier worden opengedrukt. Geoordeeld moet dan ook worden dat te dezen geen sprake was van verbreking in de zin van de polis, zodat het Regentenhuys terecht dekking heeft geweigerd.
2.5 De vordering van Café Costa moet daarom worden afgewezen. Café Costa zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten.
3. De beslissing
De rechtbank,
wijst af de vorderingen van Café Costa;
veroordeelt Café Costa in de proceskosten tot aan deze uitspraak aan de zijde van het Regentenhuys bepaald op € 294,00 aan vast recht en op € 1.130,00 aan salaris voor de procureur;
verklaart dit vonnis voor zover het de veroordeling betreft uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. S.C.C. Hes-Bakkeren.
Uitgesproken in het openbaar.
336