ECLI:NL:RBROT:2016:1950

• Datum uitspraak: 18 maart 2016
• Publicatiedatum: 15 maart 2016
• Zaaknummer: ROT- 15 _ 728
• Instantie: Rechtbank Rotterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - meervoudig
• Rechters: H. Bedee; D. Brugman; A. Douwes
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging besluit mandaatverlening wegens strijd met verordening en niet-ontvankelijkheid bezwaar

De zaak betreft een geschil over een mandaatbesluit van 3 april 2013 waarbij bevoegdheden werden gemandateerd aan medewerkers van het team Juridische Zaken. Eiser maakte bezwaar tegen dit besluit, maar dit bezwaar werd door verweerder niet-ontvankelijk verklaard wegens overschrijding van de bezwaarperiode.

Eiser voerde aan dat de bezwaarschriftencommissie onrechtmatig had gehandeld omdat deze niet volgens de vereiste samenstelling van een voorzitter en twee leden was samengesteld. De rechtbank oordeelde dat het advies van de commissie in strijd was met de Verordening behandeling bezwaarschriften Albrandswaard, omdat slechts een voorzitter betrokken was bij het advies.

Verder stelde de rechtbank vast dat het mandaatbesluit van 3 april 2013 niet bekend was gemaakt zoals vereist, waardoor het besluit niet in werking was getreden en geen extern rechtsgevolg had. Hierdoor kon eiser geen bezwaar maken tegen het besluit. De rechtbank vernietigde het bestreden besluit en bepaalde dat de rechtsgevolgen van het besluit in stand blijven. Verweerder moet het griffierecht aan eiser vergoeden.

Uitkomst: Het beroep wordt gegrond verklaard en het bestreden besluit wordt vernietigd, met in standhouding van de rechtsgevolgen en vergoeding van griffierecht.

Uitspraak

Rechtbank Rotterdam

Team Bestuursrecht 1

Zaaknummer: ROT 15/728

uitspraak van de meervoudige kamer van 18 maart 2016 in de zaak tussen

[eiser] , te [plaats] , eiser,

en

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Albrandswaard , verweerder,
gemachtigde: R. Wiekeraad.

Procesverloop

Op 3 april 2013 heeft verweerder bepaald dat de bevoegdheid tot het verrichten van proceshandelingen en het afdoen van verzoeken om informatie, ingebrekestellingen en aanvragen tot het nemen van besluiten van eiser, wordt gemandateerd aan medewerkers van het team Juridische Zaken.

Bij brief van 28 juli 2014 heeft eiser hiertegen bezwaar gemaakt.

Bij besluit van 16 december 2014 (het bestreden besluit) heeft verweerder eisers bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

Het onderzoek ter zitting door de enkelvoudige kamer heeft plaatsgevonden op 3 juli 2015. Eiser is met kennisgeving niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

De rechtbank heeft op 29 juli 2015 het onderzoek heropend en het beroep voor verdere behandeling verwezen naar de meervoudige kamer.

Eiser heeft zijn beroepsgronden aangevuld.

Het onderzoek ter zitting door de meervoudige kamer heeft plaatsgevonden op 13 november 2015. Eiser is opgeroepen, maar is niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde en A. Ostojić-Hanssen.

Overwegingen

1. Het bestreden besluit rust op de grond dat het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk is, omdat de termijn van zes weken voor het maken van bezwaar is overschreden. Verweerder heeft tevens bij zijn beslissing betrokken dat de mandaatverlening van 3 april 2013 met ingang van 1 januari 2014 feitelijk buiten werking is gesteld.

2.1.

Eiser heeft in beroep een groot aantal gronden naar voren gebracht.

2.2.

Eiser betoogt dat de Commissie voor de bezwaarschriften Albrandswaard (bezwaarschriftencommissie), gelet op de samenstelling daarvan - te weten: een voorzitter en een secretaris - geen adviescommissie is zoals bedoeld in artikel 7:13 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), nu een dergelijke commissie uit een voorzitter en twee leden moet bestaan. Het door de bezwaarschriftencommissie uitgebrachte advies is daarom in strijd met de wet tot stand gekomen.

2.3.

Dit betoog slaagt. Op grond van de Verordening behandeling bezwaarschriften Albrandswaard (Verordening) brengt een bezwaarschriftencommissie, behoudens hier niet ter zake doende uitzonderingen, advies uit. Een kamer van de adviescommissie bestaat volgens artikel drie, derde lid, van de Verordening uit, kort gezegd, een onafhankelijke voorzitter en twee leden. Volgens artikel 16, eerste lid, van de Verordening beraadslaagt en beslist de commissie achter gesloten deuren over het door haar uit te brengen advies. Verweerder heeft desgevraagd verklaard dat hij niet meer de gegevens kan achterhalen over de wijze waarop in deze zaak het advies van de bezwaarschriftencommissie tot stand is gekomen en dat hij het er daarom op moet houden dat alleen de voorzitter betrokken is geweest bij de totstandkoming van het advies. Het advies is dus in strijd met de Verordening tot stand gekomen. Het bestreden besluit komt daarom, onder gegrondverklaring van het beroep, voor vernietiging in aanmerking.

3. De rechtbank ziet aanleiding de rechtsgevolgen van het te vernietigen bestreden besluit met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder a, van de Awb in stand te laten en overweegt daartoe ambtshalve als volgt.

3.1.

Bij uitspraak van 10 februari 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:329) heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) in een geding tussen partijen overwogen dat het mandaatbesluit van 3 april 2013 niet bekend is gemaakt in de zin van artikel 3:41 dan wel artikel 3:42, tweede lid, van de Awb, zodat het mandaatbesluit niet in werking is getreden.

3.2.

Bij besluit van 6 januari 2014, besluit nr.: 138500, heeft verweerder met ingang van

1 januari 2014 de bevoegdheid tot het verrichten van proceshandelingen en het afdoen van verzoeken van eiser om informatie, ingebrekestellingen en aanvragen tot het nemen van besluiten, gemandateerd aan medewerkers van de Afdeling Juridische Zaken, Domein Bedrijfsvoering van het samenwerkingsverband van verweerder met de gemeenten Barendrecht en Ridderkerk. Ter zitting heeft verweerder bevestigd dat dit mandaat zich uitstrekt tot alle medewerkers van de Afdeling Juridische Zaken, Domein Bedrijfsvoering. Uit het besluit van 6 januari 2014 leidt de rechtbank af dat enig mandaat sedert 1 januari 2014 niet berust op het mandaatbesluit van 3 april 2013, maar op dat van 6 januari 2014.

3.3.

Nu het ervoor moet worden gehouden dat het mandaatbesluit niet in werking is getreden, ontbeert dit besluit een extern rechtsgevolg. Er is daarom geen sprake van een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb waartegen eiser bezwaar kon maken. Verweerder had het bezwaar op die grond niet-ontvankelijk moeten verklaren. In dit verband wijst de rechtbank bij wijze van voorbeeld op de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 15 september 2005 (ECLI:NL:CRVB:2005:AU2930).

4. Gelet op hetgeen boven is overwogen kunnen de overige beroepsgronden van eiser niet tot een ander gezichtspunt leiden en behoeven daarom geen bespreking meer.

5. Van proceskosten die voor vergoeding in aanmerking komen, is niet gebleken.

Beslissing

De rechtbank

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit;

- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven;

- bepaalt dat verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht van € 167,00 vergoedt.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Bedee, voorzitter, en mr. D. Brugman en

mr. drs. A. Douwes, leden, in aanwezigheid van mr. S.M. Joseph, griffier.

De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 18 maart 2016.

griffier voorzitter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.