ECLI:NL:RBROT:2021:8324

• Datum uitspraak: 11 augustus 2021
• Publicatiedatum: 24 augustus 2021
• Zaaknummer: 10/996620-18
• Instantie: Rechtbank Rotterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Deels toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - meervoudig
• Rechters: E. Rabbie; D. van der Sluis; A. Bonder
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 10 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Veroordeling voor meervoudige onjuiste aangifte omzetbelasting met vrijspraak inkomstenbelasting

De rechtbank Rotterdam behandelde de zaak tegen verdachte die werd beschuldigd van het opzettelijk onjuist indienen van aangiften omzetbelasting en inkomstenbelasting. De tenlastelegging omvatte twee feiten: meervoudige onjuiste aangifte omzetbelasting over 2015 en een onjuiste aangifte inkomstenbelasting over 2015.

De rechtbank oordeelde dat het bewijs onvoldoende was om opzet aan te tonen bij de aangifte inkomstenbelasting en sprak verdachte daarvan vrij. Daarnaast werd de vervolging voor het subsidiaire feit van onjuiste aangifte inkomstenbelasting niet-ontvankelijk verklaard wegens verjaring.

Voor het eerste feit, de meervoudige onjuiste aangifte omzetbelasting, werd verdachte bekend en veroordeeld. De rechtbank achtte bewezen dat verdachte opzettelijk te lage bedragen had opgegeven, waardoor de Belastingdienst werd benadeeld.

De straf werd gemotiveerd aan de hand van de ernst van het feit, de persoonlijke omstandigheden van verdachte, het ontbreken van eerdere veroordelingen en de overschrijding van de redelijke termijn. De rechtbank legde een taakstraf van 180 uur op met een vervangende hechtenis van 90 dagen bij niet-naleving.

Uitkomst: Verdachte veroordeeld tot 180 uur taakstraf voor onjuiste aangifte omzetbelasting en vrijgesproken van onjuiste aangifte inkomstenbelasting wegens verjaring.

Uitspraak

Rechtbank Rotterdam

Team straf 1

Parketnummer: 10/996620-18

Datum uitspraak: 11 augustus 2021

Tegenspraak

Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:

[naam verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats verdachte] op [geboortedatum verdachte] ,

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:

[adres verdachte] , [postcode verdachte] [woonplaats verdachte] ,

raadsman mr. J.H. van Dijk, advocaat te Haarlem.

1.. Onderzoek op de terechtzitting

Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 28 juli 2021.

2.. Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

3.. Eis officier van justitie

De officier van justitie mr. M.D. Hes heeft gevorderd:

• bewezenverklaring van het onder 1 en 2 ten laste gelegde;
• veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden.

4.. Ontvankelijkheid officier van justitie

Aan de verdachte is onder 2 primair - zakelijk weergegeven - ten laste gelegd dat hij op 27 januari 2017 de aangifte inkomstenbelasting over het jaar 2015 opzettelijk onjuist en/of onvolledig heeft ingediend. Zoals de rechtbank hierna zal overwegen, kan weliswaar worden bewezen dat de verdachte de aangifte inkomstenbelasting onjuist heeft ingediend, maar kan niet worden bewezen dat hij dat opzettelijk heeft gedaan. De verdachte zal dan ook van het onder 2 primair ten laste gelegde worden vrijgesproken.

Aan het antwoord op de vraag of de verdachte het onder 2 impliciet subsidiair ten laste gelegde - zakelijk weergegeven - het op 27 januari 2017 onjuist en/of onvolledig indienen van de aangifte inkomstenbelasting over het jaar 2015 heeft begaan, komt de rechtbank niet toe. Het onjuist en/of onvolledig indienen van de aangifte inkomstenbelasting is een overtreding (artikel 68, eerste lid, onderdeel a, in combinatie met artikel 72 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen). Voor alle overtredingen geldt dat het recht tot strafvordering vervalt door verjaring in drie jaren (artikel 70, eerste lid, onderdeel 1°., van het Wetboek van Strafrecht). Aangezien de overtreding meer dan drie jaar geleden zou hebben plaatsgevonden en de verjaring niet is gestuit, is het recht op strafvervolging verjaard. Het openbaar ministerie zal daarom niet-ontvankelijk worden verklaard in de vervolging van de onder 2 impliciet subsidiair ten laste gelegde overtreding.

5.. Waardering van het bewijs

5.1.

Vrijspraak van feit 2 primair

Zoals hiervoor reeds is overwogen acht de rechtbank niet bewezen hetgeen onder 2 primair is ten laste gelegd, zodat de verdachte daarvan dient te worden vrijgesproken.

Uit de getuigenverklaringen van de heer [naam getuige 1] in verband met de door de verdediging verstrekte brief afkomstig van de heer [naam getuige 2] (bijlage III en het e-mailbericht van de officier van justitie d.d. 29 juli 2021 (bijlage IV) blijkt dat de verdachte voorafgaand aan het (laten) indienen van de betreffende aangifte inkomstenbelasting heeft gesproken met de heren [naam getuige 1] en [naam getuige 2] van de Belastingdienst.

Uit voornoemde brief, waarvan de authenticiteit is bevestigd en die is verstuurd “namens de inspecteur”, blijkt dat de aangifte inkomstenbelasting 2015 van de verdachte “in overleg met ons op deze wijze is ingediend.” De rechtbank begrijpt uit de context van de brief dat met “deze wijze” bedoeld is dat de voorgestelde correcties niet (meer) zijn verwerkt. De afspraak strekte er kennelijk toe dat de Belastingdienst de correcties op de aangifte na indiening zou aanbrengen door naheffing. De rechtbank is van oordeel dat onder de gegeven omstandigheden niet kan worden gezegd dat de verdachte opzettelijk onjuist aangifte heeft gedaan, zoals tenlastegelegd.

5.2.

Bewezenverklaring zonder nadere motivering van feit 1

Het onder 1 ten laste gelegde is door de verdachte bekend. Dit feit zal zonder nadere bespreking bewezen worden verklaard.

5.3.

Bewezenverklaring

In bijlage II heeft de rechtbank een opgave gedaan van wettige bewijsmiddelen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Met deze opgave wordt volstaan, nu de verdachte het bewezen verklaarde heeft bekend en geen verweer is gevoerd dat strekt tot vrijspraak. Op grond daarvan is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:

1.

hij, in de periode 14 april 2015 tot en met 28 januari 2016, te Almere opzettelijk een bij de belastingwet voorziene aangifte, als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten digitale aangiften omzetbelasting op naam van [naam verdachte] betreffende de aangiftetijdvakken eerste kwartaal 2015 en tweede kwartaal 2015 en derde kwartaal 2015 en vierde kwartaal 2015, (gedeeltelijk) onjuist heeft laten doen, immers heeft verdachte telkens opzettelijk op de bij de Inspecteur der belastingen of de Belastingdienst te Apeldoorn ingeleverde/gezonden aangiftebiljetten omzetbelasting over voornoemde kwartalen, telkens een te laag bedrag aan omzet en een te laag bedrag waarover omzetbelasting wordt berekend en een te laag bedrag aan omzetbelasting en een te laag bedrag aan “Totaal omzetbelasting” en een te laag belastbaar bedrag door een ander laten opgeven en/of vermelden, terwijl die feiten er toe strekten dat te weinig belasting werd geheven.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

6.. Strafbaarheid feit

Het bewezen feit levert op:

1 .
opzettelijk een bij de belastingwet voorziene aangifte onjuist doen, terwijl het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, meermalen gepleegd .

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar.

7.. Strafbaarheid verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

8.. Motivering straf

8.1.

Algemene overweging

De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

8.2.

Feit waarop de straf is gebaseerd

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan belastingfraude door opzettelijk te weinig omzetbelasting aan te geven en te betalen. De Belastingdienst is hierdoor benadeeld. De verdachte heeft puur uit eigen financieel gewin gehandeld en zich hierdoor ten koste van de samenleving verrijkt. De goede werking van het omzetbelastingsysteem is gebaseerd op het vertrouwen dat er een juiste aangifte wordt ingediend. Dit vertrouwen heeft de verdachte beschaamd en dat rekent de rechtbank de verdachte aan.

8.3.

Conclusies van de rechtbank

Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.

De rechtbank heeft bij het bepalen van de strafmodaliteit en de duur van de op te leggen straf acht geslagen op straffen die in gelijksoortige zaken plegen te worden opgelegd, zoals die volgen uit de Landelijke Oriëntatiepunten Voor Straftoemeting (LOVS) voor fraude. In beginsel is een onvoorwaardelijke gevangenisstraf een passende strafmodaliteit voor een dergelijk feit. De rechtbank zal echter afzien van het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf en wel om het navolgende.

De verdachte is blijkens het uittreksel uit de justitiële documentatie (het strafblad) van 24 maart 2021 niet eerder veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. De verdachte is actief bezig zijn leven weer op orde te krijgen en een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou de goede weg die de verdachte lijkt te zijn ingeslagen doorkruisen. De verdachte moet de Belastingdienst nog een aanzienlijk bedrag betalen en er is conservatoir beslag gelegd op zijn twee motoren. Ook zal de rechtbank in het voordeel van de verdachte rekening houden met de ouderdom van het feit en de forse overschrijding van de redelijk termijn.

Alles afwegend acht de rechtbank een taakstraf van 180 (honderdtachtig) uur een passende en geboden straf.

9.. Toepasselijke wettelijke voorschriften

Gelet is op de artikelen 9, 22c, 22d, 57, 63 van het Wetboek van Strafrecht en artikel 69 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen.

10. .Bijlagen

De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.

11. .Beslissing

De rechtbank:

verklaart de officier van justitie niet-ontvankelijk in de vervolging voor zover het betreft het onder 2 impliciet subsidiair ten laste gelegde feit;

verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 2 primair ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart bewezen dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte ook daarvan vrij;

stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;

verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van
180 (honderdtachtig) uren , waarbij de Reclassering Nederland dient te bepalen uit welke werkzaamheden de taakstraf dient te bestaan;

beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van
90 (negentig) dagen .

Dit vonnis is gewezen door:

mr. E. Rabbie, voorzitter,

en mrs. D. van der Sluis en A. Bonder, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. J. Soeteman, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 11 augustus 2021.

De oudste rechter en de griffier zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.

Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat

1.

hij, in of omstreeks de periode 14 april 2015 tot en met 28 januari 2016, te Almere en/of Apeldoorn (elders) in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, opzettelijk een bij de belastingwet voorziene aangifte, als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten (digitale) aangiften omzetbelasting op naam van [naam verdachte] betreffende de aangiftetijdvakken eerste kwartaal 2015 en/of tweede kwartaal 2015 en/of derde kwartaal 2015 en/of vierde kwartaal 2015, (gedeeltelijk) onjuist en/of onvolledig heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben laten doen, immers heeft/hebben verdachte en/of haar mededader(s) (telkens) opzettelijk op/in het/de bij/naar de Inspecteur der belastingen of de Belastingdienst te Almere en/of Apeldoorn en/of elders in Nederland ingeleverde/gezonden aangiftebiljetten omzetbelasting over voornoemde kwartalen, (telkens) een te laag bedrag aan omzet en/of een te laag bedrag waarover omzetbelasting wordt berekend en/of een te laag bedrag aan omzetbelasting en/of een te laag bedrag aan “Totaal omzetbelasting” en/of een te laag belastbaar bedrag, althans (telkens) een te laag bedrag aan belasting opgegeven en/of vermeld en/althans door die/een ander(en) doen of laten opgeven en/of vermelden, terwijl die feiten er toe strekten dat te weinig belasting werd geheven;

2.

hij, op of omstreeks 27 januari 2017 te Almere en/of Apeldoorn en/of (elders) in Nederland,

tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, opzettelijk een bij de belastingwet voorziene aangifte, als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten een (digitale) aangifte inkomstenbelasting op naam van [naam verdachte] over het jaar 2015, (gedeeltelijk) onjuist en/of onvolledig heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben laten doen,

immers heeft/hebben verdachte en/of haar mededader(s) opzettelijk op/in het/de bij/naar de Inspecteur der belastingen of de Belastingdienst te Almere en/of Apeldoorn en/of elders in Nederland ingeleverde/gezonden aangiftebiljet inkomstenbelasting over 2015, (telkens) een te laag bedrag aan inkomsten opgegeven en/of vermeld althans (telkens) een te laag bedrag aan belasting opgegeven en/of vermeld, en/althans door die/een ander(en) doen of laten opgeven en/of vermelden, terwijl dat feit er toe strekt dat te weinig belasting werd geheven.