Verzoekster heeft een schuldregeling aangeboden aan haar schuldeisers, bestaande uit een saneringskrediet zonder afloscapaciteit (nulaanbod), gebaseerd op haar Participatiewet-uitkering. Zij is alleenstaande moeder met zes minderjarige kinderen en ontheven van sollicitatieplicht tot eind 2025, met verwachting van verlenging.
Van de vijfentwintig schuldeisers stemden er drieëntwintig in met het aanbod, terwijl Hoist Finance en Ziggo, samen goed voor 13,24% van de schuldenlast, bezwaar maakten. Zij stelden dat het aanbod onvoldoende financieel transparant was en dat verzoekster mogelijk haar inkomenspositie zou kunnen verbeteren, waardoor het aanbod niet maximaal zou zijn.
De rechtbank oordeelde dat het voorstel goed gedocumenteerd was en het uiterste was wat verzoekster kon bieden, gelet op haar stabiele maar beperkte inkomenspositie en ontheffing van sollicitatieplicht. Het belang van verzoekster en de meerderheid van schuldeisers woog zwaarder dan dat van de weigeraars.
Daarom werd het verzoek om Hoist Finance en Ziggo te bevelen in te stemmen met de schuldregeling toegewezen. Tevens werd het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling afgewezen, en het vonnis werd uitvoerbaar bij voorraad verklaard.