ECLI:NL:RBROT:2026:7444

• Datum uitspraak: 12 juni 2026
• Publicatiedatum: 26 juni 2026
• Zaaknummer: 11441918 CV EXPL 24-31349 & 11696043 CV EXPL 25-11328
• Instantie: Rechtbank Rotterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht
• Uitkomst: Deels toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: G.A. Vriezen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Terugvordering lening en betalingsregeling tussen vrienden met vrijwaringsvordering

Eiser heeft aan gedaagde sub 1 en gedaagde sub 2 gezamenlijk een bedrag van €5.700,- geleend, bedoeld om schulden van gedaagde sub 1 te voldoen. Het geld werd overgemaakt aan gedaagde sub 2. De lening zou binnen een maand worden terugbetaald, maar dit is niet gebeurd. Na het niet nakomen van de betalingsverplichting is een betalingsregeling getroffen waarbij gedaagde sub 2 maandelijks €100 betaalt.

De rechtbank oordeelt dat gedaagde sub 1 en gedaagde sub 2 ieder voor de helft aansprakelijk zijn voor de lening, maar niet hoofdelijk aansprakelijk. Gedaagde sub 2 moet zich houden aan de betalingsregeling, terwijl gedaagde sub 1 het resterende bedrag van €1.800 direct moet voldoen. Daarnaast worden incassokosten en rente toegewezen, waarbij gedaagde sub 2 haar deel van de incassokosten en rente betaalt en gedaagde sub 1 zijn deel van de incassokosten en rente vanaf 10 oktober 2024 verschuldigd is.

In de vrijwaringszaak vordert eiseres terugbetaling van een bedrag dat zij reeds aan eiser heeft voldaan. De rechtbank wijst deze vorderingen toe en legt betalingsverplichtingen op aan gedaagde, met eenzelfde betalingsregeling en renteverplichting bij niet-nakoming.

Beide vonnissen worden uitvoerbaar bij voorraad verklaard, zodat onmiddellijke uitvoering mogelijk is. Proceskosten worden toegewezen aan de eisers en komen voor rekening van de gedaagden. De rechtbank wijst de hoofdelijke aansprakelijkheid af, maar bevestigt de gezamenlijke aansprakelijkheid en legt concrete betalingsverplichtingen vast.

Uitkomst: Gedaagde sub 1 en sub 2 zijn ieder voor de helft aansprakelijk voor de lening; betalingsregeling voor sub 2 en directe betaling van restant door sub 1 worden opgelegd.

Uitspraak

RECHTBANK ROTTERDAM

locatie Rotterdam

zaaknummers: 11441918 CV EXPL 24-31349 & 11696043 CV EXPL 25-11328

datum uitspraak: 12 juni 2026

Vonnis van de kantonrechter

in de hoofdzaak met nummer 11441918 CV EXPL 24-31349 van

[eiser] ,

woonplaats: [woonplaats 1] ,

eiser,

gemachtigde: mr. S. Broekzitter-Nieuwland,

tegen

1. [gedaagde sub 1] ,

woonplaats: [woonplaats 2] ,

gedaagde sub 1,

die niet in de procedure is verschenen,

2. [gedaagde sub 2] ,

woonplaats: [woonplaats 3] ,

gedaagde sub 2,

gemachtigde: mr. I.P. Biemond,

én

in de vrijwaringszaak met nummer 11696043 CV EXPL 25-11328 van

[eiseres] ,

woonplaats: [woonplaats 3] ,

eiseres,

gemachtigde: mr. I.P. Biemond,

tegen

[gedaagde] ,

woonplaats: [woonplaats 2] ,

gedaagde,

die niet in de procedure is verschenen.

De partijen worden hierna ‘ [eiser] ’, ‘ [gedaagde sub 1] ’ en ‘ [gedaagde sub 2] ’ genoemd.

1. De procedure

1.1.

Het dossier bestaat in de hoofdzaak uit de volgende processtukken:

• het tussenvonnis van 11 april 2025 met de daarin genoemde stukken;
• een aanvullende productie van [gedaagde sub 2] ;
• een akte aanvulling rechtsgronden en wijziging eis tevens akte toelichting en indiening producties, met bijlagen.

1.2.

Het dossier bestaat in de vrijwaringszaak uit de dagvaarding van 22 april 2025.

1.3.

[gedaagde sub 1] heeft in de hoofdzaak en de vrijwaringszaak niet gereageerd. Tegen hem wordt in beide zaken verstek verleend (artikel 139 Rv). Het vonnis in de hoofdzaak geldt wel als een vonnis op tegenspraak (artikel 140 lid 3 Rv).

1.4.

Op 11 mei 2026 zijn beide zaken tijdens een zitting besproken. Daarbij was [eiser] aanwezig, bijgestaan door zijn gemachtigde. [gedaagde sub 2] was ook aanwezig, bijgestaan door haar gemachtigde.

1.5.

De kantonrechter zal hieronder eerst de eisen in de hoofdzaak beoordelen en vervolgens de eisen in de vrijwaringszaak beoordelen.

2. De beoordeling in de hoofdzaak

Waar gaat de zaak over?

2.1.

[eiser] zegt dat het volgende is gebeurd. Hij heeft aan [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] € 5.700,00 geleend, zodat [gedaagde sub 1] zijn schulden kon betalen. [eiser] heeft het geld overgemaakt naar [gedaagde sub 2] . De lening zou binnen een maand worden afgelost. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] konden het geleende bedrag niet in één keer betalen, waardoor partijen een betalingsregeling hebben afgesproken. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zouden € 50,00 per maand gaan betalen. Na verschillende betalingsherinneringen hebben [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] de lening niet geheel terugbetaald aan [eiser] . Op dit moment moeten zij nog € 4.300,00 betalen aan [eiser] . In deze procedure eist hij dat de kantonrechter bevestigt dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hoofdelijk aansprakelijk zijn voor het terugbetalen van het geld dat zij van hem hebben geleend. Daarnaast vordert hij dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] € 4.300,00 moeten terugbetalen aan hem.

2.2.

[gedaagde sub 2] is het niet eens met de eis. Zij geeft aan dat zij geen partij is bij de lening. Als [gedaagde sub 2] het geleende bedrag wel moet terugbetalen aan [eiser] , dan vindt zij dat de kantonrechter alleen kan toewijzen dat zij het geld in termijnen van € 50,00 moet terugbetalen.

2.3.

Tijdens de zitting hebben [eiser] en [gedaagde sub 2] een betalingsregeling afgesproken. [gedaagde sub 2] moet in termijnen van € 100,00 per maand in totaal € 3.440,00 terugbetalen aan [eiser] ; dat is inclusief rente en kosten.

2.4.

De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet hoofdelijk aansprakelijk zijn voor het terugbetalen van de lening. De kantonrechter oordeelt verder dat [gedaagde sub 2] zich moet houden aan de betalingsregeling. [gedaagde sub 1] moet wat overblijft van de vorderingen in de hoofdzaak betalen aan [eiser] . Hieronder wordt dit oordeel uitgelegd.

[gedaagde sub 2] heeft een betalingsregeling gesloten en daarmee haar verweren prijsgegeven

2.5.

[eiser] en [gedaagde sub 2] hebben tijdens de zitting een betalingsregeling afgesproken. [gedaagde sub 2] heeft afgesproken om met ingang van 1 juni 2026 in totaal € 3.440,00 aan hoofdsom, buitengerechtelijke incassokosten, rente en proceskosten aan [eiser] te betalen in maandelijkse termijnen van € 100,00. De maandelijkse termijnen betaalt zij uiterlijk voor de eerste dag van de maand op rekeningnummer [rekeningnummer] van [eiser] . Als [gedaagde sub 2] een termijn niet of te laat betaalt, dan moet zij het totale bedrag dat op dat moment open staat direct in één keer aan [eiser] betalen. Over dit bedrag moet dan ook direct wettelijke rente worden betaald. Als [gedaagde sub 2] meer financiële ruimte heeft, dan lost zij per maand een hoger bedrag af.

2.6.

Uit het feit dat [eiser] en [gedaagde sub 2] tijdens de zitting een betalingsregeling hebben gesloten, leidt de kantonrechter af dat zij haar verweren tegen de vordering van [eiser] heeft prijsgegeven.

[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] moeten de lening terugbetalen

2.7.

De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] de lening aan [eiser] moeten terugbetalen. Het bedrag is namelijk aan zowel [gedaagde sub 1] als aan [gedaagde sub 2] uitgeleend. Dit wordt niet (meer) betwist.

2.8.

Partijen zijn ieder aansprakelijk voor de helft van de lening. ^[1] [eiser] heeft namelijk onvoldoende gesteld dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hoofdelijk aansprakelijk zijn voor het terugbetalen van de lening. [eiser] en [gedaagde sub 2] hebben afgesproken dat het bedrag dat [gedaagde sub 2] terugbetaalt aan [eiser] voor € 2.500,00 bestaat uit aflossing van de geldlening. Het restant (€ 4.300,00 - € 2.500,00) = € 1.800,00 moet [gedaagde sub 1] nog betalen aan [eiser] .

[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] moeten de incassokosten en de rente betalen

2.9.

De incassokosten van € 671,55 worden toegewezen, omdat aan alle voorwaarden is voldaan om deze kosten vergoed te krijgen (artikel 6:96 BW).

2.10.

De rente wordt ook toegewezen, omdat [eiser] genoeg heeft gesteld waaruit volgt dat deze moet worden betaald en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] dat niet hebben betwist.

2.11.

[gedaagde sub 2] heeft met [eiser] afgesproken om € 440,00 aan incassokosten en rente aan [eiser] te betalen. De kantonrechter begrijpt de afspraak zo dat dit bedrag bestemd is voor haar helft van de incassokosten (€ 335,78) en de rente over het deel van de lening dat zij moet terugbetalen aan [eiser] . [gedaagde sub 1] wordt dus veroordeeld om zijn deel van de buitengerechtelijke incassokosten van € 335,78 aan [eiser] te betalen. De rente over het deel van de lening dat [gedaagde sub 1] aan [eiser] moet terugbetalen wordt toegewezen vanaf 10 oktober 2024.

[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] moeten de proceskosten betalen

2.12.

De proceskosten komen voor rekening van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] , omdat zij ongelijk krijgen (artikel 237 Rv). [gedaagde sub 2] heeft afgesproken om € 500,00 aan proceskosten te betalen. De kantonrechter begroot de kosten die [gedaagde sub 1] aan [eiser] moet betalen op € 136,72 aan dagvaardingskosten, € 43,50 aan (de helft van het) griffierecht, € 144,00 aan salaris voor de gemachtigde (1/2 punt voor het opstellen van de dagvaarding van [gedaagde sub 1] ) en € 72,00 aan (de helft van de) nakosten. Dat is in totaal € 396,22. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. De wettelijke rente over de proceskosten die [gedaagde sub 1] moet betalen, wordt toegewezen.

Dit vonnis is uitvoerbaar bij voorraad

2.13.

Het vonnis in de hoofdzaak wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [eiser] dat eist. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben daar geen bezwaar tegen gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.

3. De beoordeling in de vrijwaringszaak

Waar gaat de zaak over?

3.1.

[eiser] en [gedaagde] hebben, volgens [eiseres] , afgesproken dat [eiser] € 5.700,00 uitleent aan [gedaagde] . Hij kon met dit bedrag de huurachterstand en de achterstand in de betaling van de maandelijkse leasetermijnen van zijn auto betalen. Dit geld is naar [eiseres] gestort. [eiseres] heeft het bedrag vervolgens overgemaakt naar de schuldeisers van [gedaagde] . [eiseres] vindt dat zij niet aansprakelijk is voor het geld dat [eiser] aan [gedaagde] heeft uitgeleend, omdat het geld bestemd was voor de schulden van [gedaagde] . Zij heeft alleen het geld ontvangen, omdat [gedaagde] het geld mogelijk voor andere doelen zou gebruiken. In deze procedure vordert [eiseres] dan ook terugbetaling van het bedrag dat zij al aan [eiser] heeft terugbetaald (€ 425,00). Daarnaast vordert zij dat [gedaagde] wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag waartoe [eiseres] wordt veroordeeld in de hoofdzaak.

De vorderingen worden toegewezen

3.2.

De kantonrechter wijst de vorderingen toe en houdt bij het toewijzen rekening met de betalingsregeling die [eiseres] en [eiser] hebben afgesproken. De vorderingen komen de kantonrechter niet onrechtmatig of ongegrond voor (artikel 139 Rv).

[gedaagde] moet de proceskosten betalen

3.3.

De proceskosten komen voor rekening van [gedaagde] , omdat hij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [gedaagde] aan [eiseres] moet betalen op € 145,45 aan dagvaardingskosten, € 90,00 aan griffierecht, € 253,00 aan salaris voor de gemachtigde (1 punt) en € 126,50 aan nakosten. Dat is in totaal € 614,95. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend.

Dit vonnis is uitvoerbaar bij voorraad

3.4.

Het vonnis in de vrijwaringszaak wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [eiseres] dat eist en [gedaagde] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.

4. De beslissing

De kantonrechter:

in de hoofdzaak

4.1.

veroordeelt [gedaagde sub 1] om aan [eiser] te betalen € 2.135,78, met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over een bedrag van € 1.800,00 vanaf 10 oktober 2024 tot de dag dat volledig is betaald;

4.2.

veroordeelt [gedaagde sub 1] in de overgebleven proceskosten, die aan de kant van [eiser] worden begroot op € 396,22 met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf de vijftiende dag nadat dit vonnis is betekend tot de dag dat volledig is betaald;

4.3.

veroordeelt [gedaagde sub 2] om aan [eiser] te betalen € 3.440,00;

4.4.

bepaalt dat [eiser] het onder 4.3 genoemde bedrag niet kan opeisen zolang [gedaagde sub 2] elke maand uiterlijk voor de eerste dag van de maand € 100,00 aflost op rekeningnummer [rekeningnummer] ;

4.5.

bepaalt dat, als [gedaagde sub 2] een maandelijkse termijn niet of te laat betaalt, zij het bedrag dat op dat moment open staat direct in één keer aan [eiser] moet betalen met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf dat moment tot de dag dat volledig is betaald;

4.6.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

4.7.

wijst al het andere af;

in de vrijwaringszaak

4.8.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] te betalen € 3.440,00;

4.9.

bepaalt dat [eiseres] het onder 4.8 genoemde bedrag niet kan opeisen zolang [gedaagde] elke maand uiterlijk voor de eerste dag van de maand € 100,00 aflost;

4.10.

bepaalt dat, als [gedaagde] een maandelijkse termijn niet of te laat betaalt
, hij het bedrag dat op dat moment open staat direct in één keer aan [eiseres] moet betalen met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf dat moment tot de dag dat volledig is betaald;

4.11.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] te betalen € 425,00;

4.12.

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van de vrijwaring, die aan de kant van [eiseres] worden begroot op € 614,95;

4.13.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. G.A. Vriezen en in het openbaar uitgesproken.

Voetnoten

1. Artikel 6:6 lid 1 BW.