Uitspraak
RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE
Sector kanton - locatie Den Haag
Rolnr. 662369/07-9531
26 juli 2007
Vonnis in de zaak van:
De besloten vennootschap ENERGIEDIRECT B.V.,
gevestigd te Waalre,
eisende partij,
gemachtigden: [gerechtsdeurwaarders], gerechtsdeurwaarders te [plaats],
tegen
[gedaagde],
wonende te [woonplaats],
gedaagde partij,
in persoon verschenen.
Partijen worden aangeduid als Energiedirect en [gedaagde].
Procedure:
De kantonrechter heeft kennis genomen van:
- de dagvaarding van 18 april 2007 met producties;
- het schriftelijk antwoord met producties;
- aantekening audiëntieblad comparitie van partijen d.d. 6 juni 2007, voortgezet op 5 juli 2007.
1. De feiten
Er staan tussen partijen geen relevante feiten vast.
2 De vordering
Energiedirect vordert dat bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad [gedaagde] zal worden veroordeeld om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan Energiedirect te betalen een bedrag ad € 1.721,90, vermeerderd met de wettelijke rente over € 1.112,92 vanaf 22 maart 2007 tot aan de dag der voldoening, met veroordeling van [gedaagde] in de kosten van de procedure.
Energiedirect legt aan haar vordering ten grondslag de navolgende stellingen.
Energiedirect en [gedaagde] hebben een overeenkomst gesloten krachtens welke Energiedirect energie geleverd heeft aan [gedaagde]. De overeenkomt blijkt daaruit dat het Energie Clearing House (ECH) de switch registreerde. Tevens is tussen partijen overeengekomen dat maandelijks een voorschotnota voldaan zal worden. [gedaagde] heeft zich op 27 april 2004 via de website van [A Radio] aangemeld bij Energiedirect. [gedaagde] heeft nadien geen gebruik gemaakt van haar mogelijkheid om binnen 7 werkdagen de overeenkomst ongedaan te maken.
[gedaagde] heeft een aan haar wegens geleverde energie in rekening gebracht bedrag ad € 1.112,92 ondanks aanmaningen onbetaald gelaten. Ingevolge de toepasselijke voorwaarden is [gedaagde] vanaf 30 dagen na factuurdatum de wettelijke rente verschuldigd, tot 22 maart 2007 berekend op € 308,98.
Subsidiair: [gedaagde] is ongerechtvaardigd verrijkt doordat ze niet betaald heeft voor de aan haar geleverde energie.
Door haar weigering te betalen heeft [gedaagde] Energiedirect genoopt tot het maken van buitengerechtelijke kosten, welke te berekenen zijn op een bedrag ad € 300,00.
3 Het verweer
[gedaagde] voert verweer en stelt daartoe het navolgende.
Ofschoon Energiedirect het tegendeel beweert, heeft [gedaagde] zich nooit aangemeld voor levering van energie door Energiedirect, noch via een website - [gedaagde] beschikte destijds niet over internet - noch via de telefoon, zoals Energiedirect later beweerde.
[gedaagde] heeft altijd energie geleverd gekregen door Eneco. Zij heeft ook altijd betaald aan Eneco. [gedaagde] is dan ook niet verrijkt. [gedaagde] heeft geen toestemming gegeven voor een switch.
4 De beoordeling
Primair stelde Energiedirect dat [gedaagde] zich via internet bij Energiedirect aanmeldde voor levering door Energiedirect van energie. Dit is door [gedaagde] gemotiveerd bestreden. Mitsdien is aan Energiedirect ter comparitie verzocht aan te geven of er wellicht bewijs van deze aanmelding via internet voorhanden is, bijvoorbeeld prints van e-mails, screen-prints o.d.. Energiedirect gaf aan dat dit bewijs niet voorhanden is. Evenmin zijn er - zo deelde Energiedirect mee - andere stukken waaruit zou kunnen blijken dat [gedaagde] zich jegens Energiedirect verbond, zoals - bijvoorbeeld - een schriftelijke bevestiging van een aanmelding. Ter comparitie suggereerde Energiedirect verder dat [gedaagde] zich niet - zoals zij aanvankelijk stelde - via internet doch telefonisch aanmeldde voor een leveringscontract voor energie. Dit is evenzeer door [gedaagde] gemotiveerd bestreden. Van een telefonische aanmelding zijn blijkbaar ook geen stukken voorhanden, zoals een schriftelijke bevestiging. Er is op dit punt ook geen, althans geen (voldoende) specifiek bewijsaanbod gedaan.
Anders dan Energiedirect meent, valt een tussen partijen bereikte wilsovereenstemming tot levering van energie niet af te leiden uit stukken van het ECH. Immers, blijkbaar worden switches uitgevoerd in opdracht van leveranciers zoals Energiedirect, doch niet in opdracht van de consument, [gedaagde]. Uit de overgelegde stukken inzake de switches doemt een nogal chaotisch beeld op van de wijze waarop switches doorgevoerd worden. Zo mailt Energiedirect aan [gedaagde] - toen het geschil reeds gerezen was - op 23 mei 2005 dat Eneco de switch nooit verwerkt had. Tevens wordt in de e-mail gemeld dat [gedaagde] ten onrechte aan Eneco betaald zou hebben. Geadviseerd wordt aan [gedaagde] om telefonisch contact op te nemen met Eneco (à raison van € 0,10 per minuut). Alles inzake de doorvoering van een switch speelt zich blijkbaar geheel buiten het gezichtsveld van de consument af. Het moge duidelijk zijn dat deze consument niet de dupe mag worden van Kafkaëske wanordelijkheden.
Nu uit de nadere stellingen van Energiedirect ter comparitie is af te leiden dat zij niet in staat is aan te tonen dat tussen haar en [gedaagde] een overeenkomst tot stand kwam tot levering van energie, laat staan dat rechtsgeldig algemene voorwaarden tussen partijen van kracht zouden zijn, bestaat er geen aanleiding tot het verstrekken van een bewijsopdracht. Opgemerkt kan dan nog worden dat het bewijsaanbod in de dagvaarding een standaard-aanbod is en geenszins voldoende specifiek. De primaire grondslag van de vordering van Energiedirect wordt derhalve ongegrond geoordeeld.
Ter comparitie heeft Energiedirect haar gronden nog verder aangevuld en als subsidiaire grondslag opgegeven dat [gedaagde] ten laste van Energiedirect ongerechtvaardigd verrijkt zou zijn, hetgeen door [gedaagde] evenzeer bestreden is.
De subsidiaire grondslag is evenwel door Energiedirect onvoldoende onderbouwd en kan de vordering niet dragen, waarbij is op te merken dat stelplicht en bewijslast inzake de ongerechtvaardigde verrijking aan de zijde van Energiedirect liggen. Of [gedaagde] inderdaad verrijkt is (zo ja, tot welk beloop), wordt door Energiedirect op geen enkele wijze (genoegzaam) uiteengezet en/of gestaafd. Er zijn immers ook serieuze aanwijzingen voor het tegendeel, zoals de zojuist gememoreerde e-mail d.d. 23 mei 2005 waarin Energiedirect aan [gedaagde] meldt dat zij ten onrechte aan Eneco betaalde. Indien dit laatste juist is, is niet [gedaagde] verrijkt, doch Eneco en zal Energiedirect zich met die onderneming moeten verstaan. Voorts valt uit de stukken af te leiden dat in de vordering van Energiedirect componenten zitten die niets met een ongerechtvaardigde verrijking te maken hebben, zoals bijvoorbeeld een (blijkbaar op de niet van toepassing zijnde algemene voorwaarden gestoelde) 'opzegvergoeding' ad € 54,00. Energiedirect heeft noch de hoogte, noch de samenstelling van haar vordering aangepast aan de subsidiaire grondslag, terwijl deze toch wezenlijk anders is dan de primaire.
Op grond van het vorengaande zal de vordering van Energiedirect worden afgewezen. De kosten van de procedure zijn voor rekening van Energiedirect.
5 De beslissing
De kantonrechter:
Wijst de vordering van Energiedirect af;
Veroordeelt Energiedirect in de kosten van de procedure, tot de dag van de uitspraak aan de zijde van [gedaagde] begroot op nihil.
Dit vonnis is gewezen door mr. W. ten Cate, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting d.d. 26 juli 2007, in tegenwoordigheid van de griffier.