Uitspraak
RECHTBANK ’s-GRAVENHAGE
nevenzittingsplaats Zwolle
Sector Bestuursrecht, Enkelvoudige Kamer voor Vreemdelingenzaken
Registratienummer: Awb 10/28884
Uitspraak
in het geding tussen:
[eiser],
geboren op [geboortedatum],
van Sierra Leoonse nationaliteit,
IND dossiernummer [nummer] eiser,
gemachtigde mr. G.J. Dijkman, advocaat te Utrecht;
en
De Staatssecretaris van Justitie,
(Immigratie- en Naturalisatiedienst),
te ’s-Gravenhage,
vertegenwoordigd door J.D. Albarda,
ambtenaar ten departemente, verweerder.
1. Procesverloop
Op 21 juli 2009 heeft eiser een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘verblijf vanwege medische noodsituatie’ ingediend. Bij besluit van 19 maart 2010 heeft verweerder de aanvraag afgewezen.
Bij brief van eveneens 19 maart 2010 is daartegen bezwaar gemaakt. Eiser is op 1 juni 2010 in verband met zijn bezwaar gehoord. Verweerder heeft het bezwaar bij besluit van 10 augustus 2010 ongegrond verklaard. Bij brief van 16 augustus 2010 is daartegen beroep ingesteld. Het beroep is voorzien van gronden bij brief van 15 september 2010.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Het beroep is ter zitting van 14 december 2010 behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door de gemachtigde. Verweerder heeft zich doen vertegenwoordigen.
2. Overwegingen
2.1 Verweerder heeft het bezwaar ongegrond verklaard, omdat eiser niet beschikt over een geldige machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) en niet is gebleken dat eiser hiervan dient te worden vrijgesteld.
2.2 Verweerder heeft zich – voor zover hier van belang - op het standpunt gesteld dat eiser niet in aanmerking komt voor vrijstelling van het mvv-vereiste, omdat artikel 17, eerste lid, onder c, Vw 2000 niet van toepassing is, aangezien eiser blijkens het advies van het Bureau Medische Advisering (BMA) van 17 november 2009 in staat is te reizen.
Nu er geen Nederlandse vertegenwoordiging in Sierra Leone is, dient eiser echter een mvv in Senegal aan te vragen. Blijkens het BMA-advies van 8 maart 2010 zijn daar behandelmogelijkheden en medicatie beschikbaar. Volgens verweerder heeft eiser zijn stelling dat hij de behandeling van de mvv-aanvraag niet in Senegal kan afwachten, omdat hij daar niet de noodzakelijke medische zorg kan krijgen nu hij niet uit Senegal afkomstig is, op geen enkele manier onderbouwd. Bovendien worden omstandigheden die de feitelijke toegang van de medische zorg in het herkomstland betreffen niet bij de aanvraag betrokken. Dat Senegal niet het land van herkomst van eiser is, laat dit volgens verweerder onverlet. Gelet hierop is evenmin sprake van zeer bijzondere individuele omstandigheden die tot gevolg hebben dat een onverkorte handhaving van het mvv-vereiste voor eiser zou leiden tot een onbillijkheid van overwegende aard.
2.3 Eiser heeft dit standpunt gemotiveerd bestreden.
2.4 Artikel 16, eerste lid, aanhef en onder a, Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) bepaalt dat een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld
in artikel 14 Vw Pro 2000 kan worden afgewezen indien de vreemdeling niet beschikt over een geldige mvv die overeenkomt met het verblijfsdoel waarvoor de verblijfsvergunning is aangevraagd. Artikel 3.71, eerste lid, Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb 2000) bepaalt dat een dergelijke aanvraag in dat geval wordt afgewezen.
Ingevolge artikel 17, eerste lid, Vw 2000 en artikel 3.71, tweede lid, Vb 2000 is een aantal
categorieën vreemdelingen vrijgesteld van het vereiste van het beschikken over een geldige mvv.
Voorts kan verweerder, ingevolge het vierde lid van artikel 3.71 Vb 2000, het mvv-vereiste buiten toepassing laten voor zover toepassing daarvan naar zijn oordeel zal leiden tot een onbillijkheid van overwegende aard.
Ingevolge artikel 17, eerste lid, aanhef onder c, Vw 2000 wordt een vreemdeling voor wie het gelet op diens gezondheidstoestand niet verantwoord is om te reizen vrijgesteld van het mvv-vereiste.
In paragraaf B1/4.1.1 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc 2000), zoals die ten tijde van de aanvraag gold, is deze vrijstelling nader uitgewerkt. Voor deze vrijstelling dient beoordeeld te worden of de vreemdeling in staat is te reizen naar zijn land van herkomst of bestendig verblijf en in staat kan worden geacht daar de behandeling af te wachten van een door hem in te dienen mvv-aanvraag. Omstandigheden die de feitelijke toegankelijkheid van de medische zorg in het land van herkomst of bestendig verblijf betreffen, worden niet betrokken bij de beoordeling.
Verweerder heeft voor de beoordeling van de medische situatie van eiser het Bureau Medische Advisering (verder: BMA) gevraagd een onderzoek in te stellen. Uit het BMA-advies van 17 november 2009 blijkt dat eiser medische klachten heeft. Eiser is bekend met een psychische stoornis, waarvoor hij onder behandeling staat. Op basis van eisers medische voorgeschiedenis kan een medische noodsituatie op korte termijn niet worden uitgesloten. Eiser kan naar het oordeel van de BMA-adviseur wel reizen, echter niet naar Sierra Leone, wegens het ontbreken van voldoende medische behandelmogelijkheden in dat land. Voorts acht de adviseur enige medische voorziening voor, tijdens of direct na de reis noodzakelijk, namelijk begeleiding door een psychiatrisch verpleegkundige en de beschikking over medicatie.
In het aanvullend BMA-advies van 8 maart 2010 heeft de adviseur desgevraagd aangegeven dat de klachten van eiser in Senegal behandeld kunnen worden en dat de voorgeschreven medicatie in Senegal beschikbaar is.
Het BMA-advies is een deskundigenadvies, dat op een onpartijdige, objectieve en inzichtelijke wijze informatie dient te verschaffen, onder aanduiding van – voor zover mogelijk en verantwoord – de bronnen, waar het aan is ontleend. Indien aan deze eisen is voldaan, mag verweerder bij de besluitvorming van de juistheid van die informatie uitgaan, tenzij concrete aanknopingspunten bestaan voor twijfel aan de juistheid of volledigheid ervan.
Gelet op het hiervoor weergegeven beleid, zoals dat gold ten tijde van eisers aanvraag, dient naast de vraag of eiser in staat is te reizen, te worden beoordeeld of eiser de behandeling van de mvv-aanvraag in Sierra Leone dan wel een land van bestendig verblijf kan afwachten.
Door in het bestreden besluit ten aanzien van de vrijstelling van het mvv-vereiste op grond van artikel 17, eerste lid, aanhef en onder c, Vw 2000 enkel te beoordelen – overeenkomstig het per 1 juli 2010 gewijzigde en thans geldende beleid – of de vreemdeling in staat is te reizen, heeft verweerder een onjuist toetsingskader toegepast. In dit verband wijst de rechtbank nog op artikel 3.103 Vreemdelingenbesluit 2000, waarin is bepaald dat de aanvraag in beginsel wordt getoetst aan het recht dat gold op het tijdstip waarop de aanvraag is ontvangen.
De rechtbank stelt voorts vast dat eiser blijkens het BMA-advies van 17 november 2009 weliswaar met enige medische voorzieningen naar Sierra Leone kan reizen, de behandeling van een mvv-aanvraag kan hij aldaar echter niet afwachten. Verder is gesteld noch gebleken dat Senegal, waar eiser blijkens het BMA-advies van 8 maart 2010 wel de behandeling van zijn mvv-aanvraag kan afwachten, een land van bestendig verblijf is.
Naar het oordeel van de rechtbank had verweerder eiser gelet op al het voorgaande te dienen vrij te stellen van het mvv-vereiste op grond van artikel 17, eerste lid, aanhef en onder c, Vw 2000.
2.5 Gelet op het voorgaande dient het bestreden besluit te worden vernietigd wegens strijd met artikelen 3:2 en 7:12 van de Algemene wet bestuursrecht en artikel 17, eerste lid onder c, van de Vw 2000. Het beroep is daarom gegrond. De overige beroepsgronden behoeven derhalve geen bespreking.
2.6 Er bestaat aanleiding voor veroordeling van verweerder in de kosten die eiser in verband met de behandeling van het beroep redelijkerwijs heeft moeten maken.
3. Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het besluit van 10 augustus 2010;
- bepaalt dat verweerder opnieuw op het bezwaar dient te beslissen, met inachtneming van deze uitspraak;
- veroordeelt verweerder in de proceskosten ad € 874,=, te voldoen aan eiser;
- gelast dat verweerder het griffierecht ad € 150,= aan eiser vergoedt.
Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. H. den Haan, als rechter, en door deze en mr. W.H. van Veen als griffier ondertekend. Uitgesproken in het openbaar op 15 maart 2011.
Afschrift verzonden op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen vier weken na de datum van verzending van deze uitspraak hoger beroep instellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, onder vermelding van “Hoger beroep vreemdelingenzaken”, postbus 16113, 2500 BC ’s-Gravenhage.