Uitspraak
RECHTBANK 'S-HERTOGENBOSCH
Sector Strafrecht
Parketnummer: 01/006812/67
Uitspraakdatum: 26 juni 2007
BESLISSING VERLENGING TER BESCHIKKINGSTELLING
Beslissing in de zaak van:
[ter beschikking gestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1942,
thans verblijvende in de prof. dr. W.P.J. Pompekliniek,
“Kempehuis” te Nijmegen.
Het onderzoek van de zaak.
Bij arrest van het gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch van 6 december 1967 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beschikking van deze rechtbank d.d. 4 juli 2006 met twee jaar verlengd. De terbeschikkingstelling is in hoger beroep door het Gerechtshof te Arnhem d.d. 29 januari 2007, met vernietiging van de beslissing van de rechtbank d.d. 4 juli 2006, verlengd met één jaar.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank d.d. 10 mei 2007, strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van één jaar.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 12 juni 2007. Hierbij zijn de officier van justitie, de getuige/deskundige dhr. E.J.M. Schutgens, behandelcoördinator van de afdeling longstay van “Kempehuis”, de ter beschikking gestelde en zijn raadsman mr. W. Anker gehoord.
Van het verhandelde is proces-verbaal op gemaakt, waarvan de inhoud als hier herhaald en ingelast geldt.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- het advies van drs. P. Braun, manager patiëntenzorg en drs. M. Drost, psychiater en directeur patiëntenzorg van de inrichting waar betrokkene verblijft, d.d. 22 maart 2007;
- de omtrent de ter beschikking gestelde gehouden wettelijke aantekeningen;
- het persoonsdossier van de ter beschikking gestelde.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast terzake feitelijke aanranding van de eerbaarheid, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. Het hiervoor genoemde misdrijf betreft een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is, zakelijk weergegeven, onder meer het navolgende gesteld:
De [ter beschikking gestelde] heeft een beperkt ziekte-inzicht en -besef. Eén van de kernproblemen bij betrokkene is zijn neiging tot ontkennen, het buiten zich zelf leggen en het bagatelliseren van zijn delicten en de daar aan te grondslag liggende seksuele problematiek. Zorgelijk is gebleken dat ondanks het intensieve behandelaanbod dat door de jaren heen is aangeboden, een en ander niet heeft geleid tot een positieve ontwikkeling m.b.t. ziektebesef en -inzicht.
De delictgevaarlijkheid van betrokkene wordt nog immer en hoofdzakelijk bepaald door psychologische factoren met een fixatie op kleine kinderen. Risicotaxatie-instrumenten leiden tot een inschatting van een hoog recidiverisico. We kunnen niet anders concluderen dan dat het delictgevaar zonder toezicht, controle en een beveiligde setting onverminderd aanwezig blijft. Hoewel er geen behandelinspanningen meer verricht worden ten behoeve van een resocialisatietraject, ontslaat ons dat niet van de plicht periodiek de delictgevaarlijkheid van betrokkene te onderzoeken en te beoordelen middels klinische ervaringen en het toepassen van risicotaxatie-instrumenten en indien nodig nieuw of aanvullend diagnostisch onderzoek te verrichten.
De longstay-indicatie wordt momenteel nog steeds als passend beoordeeld. Wel zijn we van mening dat betrokkene zou kunnen verblijven in een minder beveiligde omgeving dan hem thans geboden wordt, mits er voldoende toezicht gegarandeerd kan worden op zijn doen en laten binnen het maatschappelijk verkeer buiten de instelling. Een low care plek binnen een longstay-voorziening zou passend voor hem zijn, doch een dergelijke voorziening bestaat nog niet binnen het TBS -circuit.
We zijn van mening dat betrokkene binnen de huidige voorziening Kempehuis, bij gebrek aan een low care TBS voorziening, het best op zijn plek is, zij het dat we door zijn longstay-status beperkt zijn in het verlenen van meer vrijheden. De [ter beschikking gestelde] is overigens van mening dat hij, na zoveel jaren institutionalisering, zich niet zonder steun kan handhaven in de samenleving.
Alhoewel we van mening zijn dat in alle gevallen, te weten:
-voortzetting van het verblijf in de longstay -voorziening "Het Kempehuis", dan wel -overplaatsing naar Hoeve Boschoord per 2008, dan wel
-overplaatsing naar een begeleid woonvoorziening te Venray in het kader van een proefverlof, de verlenging van de TBS met een periode van twee jaar van node is, adviseren we u de termijn van de ter beschikking stelling te verlengen voor de duur van één jaar om betrokken partijen -te weten: betrokkene en zijn raadman; de behandelverantwoordelijken van het Kempehuis; alsmede het Ministerie van justitie -te binden aan een inspanningsverplichting om met en voor betrokkene tot een oplossing te komen die enerzijds hem het beste past en anderzijds voldoet aan de zekerstelling van de maatschappelijke veiligheid.
De verdediging heeft aangegeven welke pogingen zijn en nog worden ondernomen om voor [ter beschikking gestelde] een alternatieve verblijfssituatie te bewerkstelligen. Er wordt gepleit voor verlenging van de terbeschikkingstelling met 1 jaar.
De rechtbank verenigt zich met het verlengingsadvies van de kliniek en met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de getuige/deskundige, de heer E.J.M. Schutgens, optredend namens voormelde inrichting.
Uit het advies volgt naar het oordeel van de rechtbank dat bij de ter beschikking gestelde sprake is van pedofilie, dat zijn persoonlijkheidsstoornis nog onverminderd aanwezig is en dat delictgevaar zonder toezicht, controle en een beveiligde setting onverminderd aanwezig blijft.
Gelet op het vorenstaande, gezien artikel 38d van het Wetboek van Strafrecht is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de ter beschikkingstelling eist.
De rechtbank is van oordeel dat naar mate een terbeschikkingstelling langer duurt er aanleiding is om meer gewicht toe te kennen aan de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit. In het specifieke geval van de ter beschikking gestelde, waarin de terbeschikkingstelling reeds duurt vanaf 1967, is er aanleiding om te bezien of een kortere termijn van verlenging dan twee jaar is aangewezen.
De raadsman van de ter beschikking gestelde heeft zich georiënteerd op mogelijke alternatieve voorzieningen. Een mogelijkheid zou, zoals ook blijkt uit het advies, toekomstige plaatsing in Hoeve Boschoord zijn in een aldaar nog te realiseren voorziening. Een andere mogelijkheid zou toekomstige plaatsing zijn in een voorziening van begeleid wonen in de buurt van Venray in het kader van een proefverlof.
De rechtbank is, mede gelet op de lange duur van de onderhavige terbeschikkingstelling van oordeel dat in verband met de zeer concrete inspanningen om ten behoeve van [ter beschikking gestelde] een alternatieve verblijfssituatie te bewerkstelligen, een verlening van de terbeschikkingstelling met 1 jaar aangewezen is.
DE BESLISSING
Verlengt de termijn gedurende welke [ter beschikking gestelde], ter beschikking is gesteld met één jaar.
Deze beslissing is gegeven door:
mr. J.A. Bik, voorzitter,
mr. E.W. van den Heuvel en mr. G.J. Holtkamp, leden,
in tegenwoordigheid van M.P.M. van Goethem, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 26 juni 2007.