Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK 's-HERTOGENBOSCH
Sector Strafrecht
Parketnummer: 01/845043-05
Uitspraakdatum: 3 april 2012
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing in de zaak van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [1953],
verblijvende in de Dr. S. van Mesdagkliniek te Groningen.
Het onderzoek van de zaak.
Bij arrest van het gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 6 april 2007 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beschikking van deze rechtbank van 7 april 2010 met twee jaar verlengd.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 7 februari 2012 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 20 maart 2012.
Hierbij zijn de officier van justitie, de deskundige en de ter beschikking gestelde en zijn raadsman gehoord.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- het advies d.d. 11 januari 2012, opgemaakt door R. Pieters, behandelcoördinator, klinisch psycholoog en H.J. Beintema, psychiater, directeur behandelzaken en plaatsvervangend hoofd van de inrichting waar betrokkene verblijft;
- de omtrent de terbeschikkinggestelde gehouden wettelijke aantekeningen;
- het persoonsdossier van terbeschikkinggestelde.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van "met iemand beneden de leeftijd van zestien jaren buiten echt ontuchtige handelingen plegen, meermalen gepleegd", terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. De hiervoor genoemde misdrijven betreffen misdrijven die gericht zijn tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is onder meer het navolgende gesteld:
"(...) Betrokkene is sinds 1981 meerdere malen veroordeeld voor zedendelicten, welke hij ook in het verleden ontkende, met voornamelijk jongens onder de 16 jaar maar ook voor exhibitionisme en voor het in bezit hebben van kinderporno. Op basis van de beschikbare gegevens zijn er genoeg aanwijzingen voor pedofilie van het niet exclusieve type. Op basis van eerdere rapportage en het milieuonderzoek lijkt er ook sprake van seksuele identiteitsproblematiek. Er lijkt sprake te zijn van persoonlijkheidsproblematiek bij betrokkene. Het geweten van betrokkene lijkt zich onvoldoende ontwikkeld te hebben. In situaties met angst en onzekerheid heeft betrokkene de neiging primair, impulsief en met forse verbale agressie te reageren. Betrokkene heeft de neiging zwart-wit te denken.
In het verleden is er sprake geweest van alcoholmisbruik; betrokkene is herhaaldelijk in samenhang met alcohol in aanraking gekomen met justitie. Vanwege het plegen van eerdere seksuele delicten onder de invloed van alcohol is alcoholmisbruik opgenomen als delictgerelateerde factor. (...)
Betrokkene is diverse malen gerecidiveerd, maar dit is de eerste maal dat betrokkene behandeld wordt vanwege zedendelicten bij minderjarige jongens. De behandeling in de vorige kliniek kwam onvoldoende van de grond. De prognose van betrokkene zal sterk afhangen van de mate waarin betrokkene van het behandelaanbod weet te profiteren. Momenteel is de prognose niet gunstig. In de vorige kliniek wilde betrokkene niet meewerken aan de behandeling van de delictgerelateerde factoren en dat lijkt zich in de huidige kliniek te herhalen. Momenteel lijkt er meer sprake te zijn van hospitalisatie dan dat er sprake is van oriëntatie op een leven in de vrije maatschappij en is het nog te vroeg om harde uitspraken over de prognose te doen. (...)
Betrokkene weigert mee te werken aan de behandeling als dit betekent dat hij moet praten over het delict waarvoor hij veroordeeld is. Het is vrijwel niet mogelijk om inhoudelijk over het delict en/of de omstandigheden te praten. Op momenten dat hiertoe wel een poging wordt gedaan kan betrokkene verbaal agressief reageren. Zowel in de vorige als in de huidige kliniek is het tot op heden de behandeling van de delictgerelateerde factoren
niet van de grond gekomen.
Betrokkene bevindt zich in de beginfase van de behandeling van de delictgerelateerde factoren. De behandeling is nog niet van de grond gekomen vanwege het tot heden ontbreken van medewerking van betrokkene aan de geboden behandeling gericht op afname van de delictgerelateerde factoren. De risicotaxatie schat de kans op recidive als hoog in de situatie van onvoorwaardelijke opheffing van de TBS-maatregel. Dit is overeenkomstig
onze klinische indrukken. Gezien de onverminderde hoge kans op recidive bij opheffing van de maatregel zal de behandeling gericht op afname van de delictgerelateerde factoren de termijn van twee jaar overschrijden. (...)
Wij adviseren de terbeschikkingstelling met dwangverpleging te verlengen met twee jaar."
De terbeschikkinggestelde heeft verklaard, kort en zakelijk weergegeven:
Ik zit nu reeds 13 maanden in de Dr. S. van Mesdagkliniek. Ik zit nog steeds te wachten op therapieën. In het rapport staat dat ik niet mee wil werken. Dit is echter een leugen van de kliniek. Ik vraag telkens wanneer mijn behandeling start.
Ik heb gezegd dat ik over de eerdere delicten wil praten. Ik heb toen echter te horen gekregen dat eerst deze terechtzitting zou worden afgewacht.
Ik werk niet mee aan het psychodiagnostisch onderzoek. Ik wil wel over de oudere delicten praten.
Ik ben helemaal niks opgeschoten met de overplaatsing. Ik zit nu op een zedenafdeling. Mijn bezoekers hebben allemaal kinderen. Ik mag mijn bezoek alleen onder begeleiding ontvangen. Als mijn bezoek zonder kinderen komt dan mag ik hen wel onbegeleid spreken.
Ik heb een vlek op mijn longen. Dat komt door het roken. Ik probeer te stoppen met roken, maar dat is niet gemakkelijk.
Ik zit niet meer op de houtafdeling. Ik zit nu op de schoonmaakafdeling. Dit is voor 30 uur in de week.
Ik hoop dat de rechtbank de tbs met één jaar verlengd.
Ik heb er mijn twijfels bij dat de Dr. S. van Mesdagkliniek mij een behandeling wil aanbieden.
Ik raak het vertrouwen kwijt.
In de wettelijke aantekeningen staat dat ze eerst de zitting af willen wachten.
Ik wil niet meewerken aan een psychodiagnostisch onderzoek. Ik heb niks. Ik ben niet ziek.
Het klopt dat ik met mijn mentor overeen ben gekomen mee te werken aan het signaleringsplan.
De getuige-deskundige R. Pieters, optredend namens voormelde inrichting, heeft bij de behandeling ter terechtzitting gepersisteerd bij voornoemd advies. Hij heeft voorts het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven:
Aan een therapie gaat het een en ander aan voorwerk vooraf. Voorafgaand aan de therapie dient een psychodiagnostisch onderzoek plaats te vinden. Betrokkene heeft echter geweigerd aan dit onderzoek deel te nemen. Een therapie voor ontkennende daders is mogelijk indien andere delicten, die in voldoende mate gelijk zijn aan de index-delicten, in de behandeling kunnen worden betrokken. Betrokkene is echter ook niet bereid geweest om over eerdere delicten te praten. Als betrokkene niet wil dat de voorgaande seksuele delicten in de behandeling worden betrokken en er ook geen psychodiagnostisch onderzoek kan worden afgenomen dan is een behandeling niet mogelijk.
Betrokkene heeft aangegeven dat hij zijn bezoek alleen onder begeleiding mag ontvangen als zij kinderen bij zich hebben. Betrokkene verblijft immers op een unit waar ook andere zedendelinquenten verblijven. Wij willen dat de veiligheid van onze bezoekers wordt gewaarborgd. Dat kan alleen als er toezicht op wordt gehouden.
Wij willen onderzoeken of het mogelijk is om een behandeling voor ontkennende daders vorm te geven. Echter, dan moeten er wel andere, vergelijkbare delicten zijn in het verleden van betrokkene waarover hij bereid is te spreken. Als je, zoals betrokkene, helemaal nergens over wil praten dan valt een behandeling niet vorm te geven.
Mij wordt door de raadsman gevraagd waarom de therapie voor ontkennende daders vorig jaar niet van de grond is gekomen.
Iedereen komt binnen op een instroomafdeling. Als je niet goed weet hoe iemand in elkaar steekt dan is het lastig om een behandeling vorm te geven. Wij kunnen de persoonlijkheidsproblemen niet onderzoeken. Het is heel erg lastig zonder psychodiagnotisch onderzoek.
Een therapie is een samenwerking tussen de therapeut en degene die wordt behandeld. Een therapeut kan iemand niet "repareren". Dat moet de patiënt zelf doen. Doordat er geen nader onderzoek kan worden gedaan zijn we nu niet goed op de hoogte van de persoon met wie we in gesprek zijn laat staan dat we weten welke therapie daarop toegesneden zou kunnen zijn.
De officier van justitie heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Betrokkene zit nu in de Dr. S. van Mesdagkliniek. Hij wil niet meewerken aan nader onderzoek. Hierdoor kom je in een soort impasse terecht. Betrokkene is nog niet begonnen met een behandeltraject. Op zitting heb ik geen aanleiding gehoord mijn vordering te wijzigen. Een verlenging van de tbs met twee jaar is nodig. Ik persisteer dan ook bij mijn vordering tot verlenging van de tbs met twee jaar.
De raadsman van de terbeschikkinggestelde heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Mijn cliënt heeft zijn commitment uitgesproken. Hij staat op de wachtlijst. Wat moeten we nu met een ontkennende dader? Mijn cliënt is overgeplaatst naar de Dr. S. van Mesdagkliniek, ver buiten zijn sociale omgeving. Er is niets van de grond gekomen. Alles wordt bij cliënt neergelegd. Mijn cliënt zegt dat hij het feit waarvoor hij is veroordeeld niet heeft gepleegd en dat hij onschuldig vast zit. Hij heeft echter aangegeven dat hij desondanks best een behandeling wil ondergaan.
Hij wil niet meewerken aan psychodiagnostisch onderzoek. Dan kunnen we wel twee jaar gaan wachten, maar er gebeurt helemaal niets. Ik ben van mening dat de tbs niet met twee, maar met één jaar dient te worden verlengd. Als het zo doorgaat dan hobbelt mijn cliënt de longstay in. De rechtbank moet een vinger aan de pols houden en kan dat het beste doen door met slechts één jaar te verlengen.
Ik verzoek u de vordering van de officier van justitie tot verlenging van de tbs met twee jaar af te wijzen en de tbs met één jaar te verlengen.
De rechtbank verenigt zich met het advies van voornoemde inrichting, met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige.
Gelet op het vorenstaande, gezien artikel 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist.
De rechtbank is, anders dan de raadsman, van oordeel dat de terbeschikkingstelling, gezien het advies van de Dr. S. van Mesdagkliniek en de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige, met twee jaar dient te worden verlengd. Er is nog geen aanvang met de behandeling van betrokkene gemaakt en de behandeling van betrokkene zal de termijn van 2 jaar overschrijden. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding de terbeschikkingstelling met slechts één jaar te verlengen.
DE BESLISSING
De rechtbank:
verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met twee jaar.
Deze beslissing is gegeven door
mr. M.A. Bijl, voorzitter,
mr. W. Schoorlemmer en mr. M.M. Klinkenbijl, leden,
in tegenwoordigheid van mr. F. van Hulst, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 3 april 2012.
6
Parketnummer: 01/845043-05
[terbeschikkinggestelde]