Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK 's-HERTOGENBOSCH
Sector Strafrecht
Parketnummer: 01/035097-01
Uitspraakdatum: 13 april 2012
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing in de zaak van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1964,
verblijvende in de [naam inrichting].
Het onderzoek van de zaak.
Bij vonnis van de rechtbank van 23 oktober 2001 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beschikking van het gerechtshof te Arnhem van 12 september 2011 met één jaar verlengd.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 28 februari 2012 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 30 maart 2012.
Hierbij zijn de officier van justitie, de deskundige en de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman gehoord.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- het advies van drs. E.P.M. Brouns, psychiater, plaatvervangend hoofd van de inrichting waar betrokkene verblijft, d.d. 30 januari 2012;
- de omtrent de terbeschikkinggestelde gehouden wettelijke aantekeningen;
- het persoonsdossier van terbeschikkinggestelde.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van ontucht plegen met iemand beneden de leeftijd van 16 jaar, meermalen gepleegd, en ontucht plegen met iemand die de leeftijd van 12 jaar maar niet van 16 jaar heeft bereikt, bestaande uit het seksueel binnendringen van het lichaam, meermalen gepleegd, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen het opleggen van die maatregel eiste. De hiervoor genoemde misdrijven betreffen misdrijven die gericht zijn tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is onder meer het navolgende gesteld:
"Bij beëindiging van de TBS met dwangverpleging wordt het risico op terugval in delicten op middellange termijn als hoog ingeschat. (...)
Betrokkene verblijft nog altijd op een klinische resocialisatieafdeling van de [naam kliniek], waar gezocht wordt naar een verantwoorde terugkeer in de maatschappij met
afdoende toezicht en controle, maar ook borging van kwaliteit van leven voor betrokkene. Door de behandeling uitsluitend te richten op begeleiding en ondersteuning binnen een strak en overzichtelijk kader, omdat behandeling in engere zin (i.e. gericht op verandering van de kernproblematiek) het plafond heeft bereikt en betrokkene herhaaldelijk onbetrouwbaar is gebleken bij te veel vrijheden, is de samenwerking deze periode beter verlopen. Ook de afbouw van de libidoremmende medicatie Androcur (en de opbouw van Sertraline, een anti depressivum met een libidoverlaging als bijwerking), de belangrijkste verandering, heeft er toe bijgedragen dat betrokkene milder in stemmingswisselingen is en in staat is zijn gedrag beter te normaliseren.
Betrokkene gedijt goed bij duidelijke afspraken en controleerbare vrijheden en heeft geen (pedo)seksuele delicten of anderszins seksueel grensoverschrijdend gedrag vertoond. Hij
kan ook erkennen dat hij externe structuur en begeleiding nodig heeft om niet af te glijden en te recidiveren. Betrokkene beschikt in onvoldoende mate over (cognitieve en sociale)
vaardigheden om zich zelfstandig staande te houden in de maatschappij en voor zichzelf te zorgen op sociaal, emotioneel, maar ook in praktisch opzicht. Bij stresserende omstandigheden blijft hij veelal handelen vanuit primaire gevoelens, waarbij
externe sturing en controle nodig zijn om risico's adequaat te managen. De huidige invulling van verloven biedt, ons inziens, een verantwoorde balans tussen enerzijds afdekking van de risico's voor de maatschappij enerzijds en anderzijds borging van de kwaliteit van leven voor betrokkene. In die zin lijkt een status quo bereikt en lijkt het huidige kader aan vrijheden het hoogst haalbare. Belangrijk bij het toekomstig functioneren zullen
blijvende kaders zijn om het gedrag richting te geven. Wanneer deze kaders ontbreken, laat betrokkene zich leiden door zijn gevoel en zijn behoeften, en kan hij dwingend worden. Hij zal zijn leven niet meer op orde kunnen houden, wat toenemende spanningen veroorzaakt, met als gevolg toenemende impulscontroleproblemen (gokken, alcohol) en seksualisering
van de spanningen. Met kans op recidive in pedoseksuele delicten, gezien de onveranderbaarheid van zijn pedoseksuele geaardheid, sterke seksuele preoccupatie en neiging tot directe behoeftenbevrediging.
De aandacht binnen de behandeling wordt niet zozeer gericht op het vergroten van de zelfstandigheid (ook daarin lijkt een plafond bereikt) maar op het behouden van de huidige
zelfstandigheid op alle levensgebieden. In het afgelopen jaar is plaatsing binnen Bavo-Europoort Forensische Psychiatrie te Rotterdam, een instelling gespecialiseerd in langdurende psychiatrische aandoeningen en zorgvragen op meerdere levensgebieden, onderzocht maar niet realiseerbaar gebleken, omdat Bavo niet de specifiek op betrokkene van toepassing zijnde combinatie van toezicht en zorg kan leveren. Betrokkene
heeft zowel ondersteuning en stimulering, als toezicht en controle nodig. Dat, en de aard van de kernproblematiek, maakt de range van mogelijke woonvoorzieningen uiterst beperkt.
In de afgelopen periode heeft betrokkene aangegeven eigenlijk liever te willen resocialiseren in de omgeving van Nijmegen om gemakkelijke de contacten te onderhouden met zijn partner en zijn beperkte netwerk. Hoewel de relatie die betrokkene op dit
moment heeft zeker ook een risicofactor is, omdat beide partners dezelfde problematiek hebben, kan hij binnen deze relatie wel tot bevrediging van zijn seksuele behoeften komen,
wat een enigszins beschermende factor is. In de omgeving van Nijmegen zijn er op dit moment geen voorzieningen die het huidige kader van steun, structuur en toezicht kunnen bieden.
Op dit moment wordt onderzocht of betrokkene wellicht in een longcare voorziening terecht kan waar eventueel ook zijn partner een plaats kan hebben, onder beding dat hij de huidige
verlofmogelijkheden kan behouden voor borging van de kwaliteit van leven. Daarnaast wordt onderwijl toch de blik open gehouden voor een mogelijke toekomstige
uitstroombestemming in de omgeving van Nijmegen, los van het traject van zijn partner.
Er is bij betrokkene sprake van seksuele deviatie, in de vorm van pedofilie en een sterke seksuele preoccupatie, die onveranderbaar is gebleken. Daarnaast is er sprake van een
narcistische persoonlijkheidsstoornis met afhankelijke,vermijdende en antisociale trekken. Betrokkene heeft onvoldoende inzicht in zijn problematiek, van welke ontwikkeling ook geen ten goede meer verwacht mag worden gezien zijn cognitieve beperkingen. Betrokkene is vooral gebaat bij een strak kader met duidelijke regels en afspraken.
Wij adviseren U derhalve de maatregel van de ter beschikkingstelling voor betrokkene te verlengen met de duur twee jaar".
De terbeschikkinggestelde heeft verklaard, kort en zakelijk weergegeven:
Ik ben niet geplaatst in Bavo-Europoort Forensische Psychiatrie te Rotterdam.
Binnen de inrichting heb ik een partner. Ik verbind mijn toekomst aan de toekomst van mijn partner, ook als dat inhoudt dat ik dan binnen de kliniek op een long-care afdeling zal gaan verblijven. Maar ik wil dat alleen als mijn verloven gehandhaafd blijven. Ik zit nu op een resocialisatieafdeling. Ik vind dat prima. Ik kan leven met het advies tot verlenging van de TBS, maar ik zou wel graag een termijn willen weten voor wat betreft mijn hernieuwde plaatsing.
De deskundige [deskundige], behandelcoördinator, optredend namens voormelde inrichting, heeft bij de behandeling ter terechtzitting gepersisteerd bij voornoemd advies. Hij heeft voorts het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven:
Bavo wilde een speciale afdeling voor zedendelinquenten oprichten maar dat is er uiteindelijk niet van gekomen. De voorziening bestaat dus niet.
Wij zijn nu bezig om voor betrokkene en zijn partner een plaats te vinden binnen de Pompestichting in het dorpje Zeeland, om daar te verblijven met behoud van verlof. In Zeeland wordt een long-care afdeling opgezet. Of betrokkene daar zal kunnen verblijven met behoud van zijn verlofmogelijkheden, is een beslissing die op directieniveau moet worden genomen. Wij hebben daarover op 24 april 2012 een gesprek met de manager partiële zorg van de inrichting.
In het geval dat betrokkene onafhankelijk van zijn partner wil doorgaan, zou hij naar een RIBW moeten, maar ook daarvoor geldt dat het moeilijk is een geschikte plek te vinden waar betrokkene de vrijheden kan genieten die hij nu heeft . Betrokkene kan dan nog beter in onze eigen inrichting blijven.
Mede gelet op het bestaande recidiverisico blijft de inrichting bij het advies van verlenging van de TBS met twee jaar. Ik kan geen termijn noemen waarbinnen betrokkene zal worden geplaatst, maar in ieder geval zo snel mogelijk als wij groen licht krijgen.
De officier van justitie heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Ik blijf bij mijn vordering om de TBS te verlengen met twee jaar. De kliniek is actief bezig met een plaatsing. Het recidivegevaar is er nog. Er is geen reden om de verlenging van de termijn van de TBS te verkorten tot één jaar.
De raadsman van de terbeschikkinggestelde heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Er is nog geen oplossing voor de plaatsing van betrokkene en zijn partner. Er is een grondslag voor de verlenging van de TBS. De verlenging van de TBS zou slechts voor de duur van één jaar moeten zijn, teneinde een vinger aan de pols te houden voor wat betreft het zoeken door de inrichting naar de beste vorm van uitstroom.
De rechtbank verenigt zich met het advies van voornoemde inrichting, met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige.
Gelet op het vorenstaande, gezien artikel 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist.
De rechtbank heeft daarbij overwogen dat het in het belang van de maatschappij en betrokkene is dat door de inrichting wordt gezocht naar een geschikte vervolgplaatsing van betrokkene. Er zijn naar het oordeel van de rechtbank geen redenen om de TBS met één jaar te verlengen in plaats van twee jaar nu het, gelet op het onderzoek ter terechtzitting en de inhoud van het verlengingsrapport van de inrichting, de verwachting is dat ook die vervolgplaatsing de komende twee jaren in het kader van een TBS met dwangverpleging zal plaatshebben en gebleken is dat de inrichting actief zoekt naar een plek voor veroordeelde.
DE BESLISSING
De rechtbank:
verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met twee jaar.
Deze beslissing is gegeven door
mr. J.G. Vos, voorzitter,
mr. E.M.J. Raeijmaekers en mr. R.J. Bokhorst, leden,
in tegenwoordigheid van L.D. Wittenberg, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 13 april 2012.
Mr. R.J. Bokhorst is buiten staat deze beschikking mede te ondertekenen.