Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK 's-HERTOGENBOSCH
Sector Strafrecht
Parketnummer: 01/038047-92
Uitspraakdatum: 13 juli 2012
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing in de zaak van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [1964],
verblijvende in [kliniek 1}
Het onderzoek van de zaak.
Bij vonnis van de rechtbank van 8 mei 1992 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beschikking van deze rechtbank van 21 juli 2011 met één jaar verlengd.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 29 mei 2012 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 13 juli 2012.
Hierbij zijn de officier van justitie, deskundige en de terbeschikkinggestelde en zijn raadsvrouwe gehoord.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- Het rapport van de reclassering d.d. 29 mei 2012;
- Een rapport van de psychiater dr. L.H.W.M. Kaiser, d.d. 17 juni 2012 betreffende de terbeschikkinggestelde;
- Een beschikking van deze rechtbank voorwaardelijk einde verpleging van overheidswege d.d. 21 december 2011.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van diefstal met geweld tegen personen, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. Het hiervoor genoemde misdrijf betreft een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd rapport van de reclassering is onder meer het navolgende gesteld:
Gedurende de behandeling van betrokkene zal vooraleerst een langdurig klinisch traject
worden uitgezet gericht op een langzame en geleidelijke terugkeer van betrokkene in de
maatschappij en verdergaande resocialisatie gericht op het aanleren van basale praktische
vaardigheden, het uitbreiden van goede randvoorwaarden als werk en een inkomen, het los
geraken van de jarenlange binding met de TBS kliniek(en), en het opbouwen en uitzetten van een nazorgtraject gericht op permanent beschermd wonen, voordat uiteindelijke resocialisatie plaatsheeft. Een beëindiging van de TBS maatregel voorwaardelijke beëindiging van de dwangverpleging is in die zin op dit moment te prematuur. In het verleden is gebleken dat problemen de overhand namen tijdens verlof in [kliniek 2] en dat in die zin succeservaringen opdoen beter voor betrokkene zijn dan gezichtsverlies lijden door onvermogen. Betrokkene is aangewezen op langdurige, zo niet zijn hele leven, begeleiding, ondersteuning, bescherming en controle.
In het RISC verslag van 25 mei 2012 wordt het recidiverisico omschreven als zijnde hoog bij het ontbreken van de huidige structuur. Binnen de huidige context is er sprake van een lage kans op recidive. Bij een eventuele voorwaardelijke beëindiging en het daarmee wegvallen van de begeleiding door de kliniek, achten wij de kans, evenals de uitkomsten van de RISC hoog. Indien de structuur van TBS zou wegvallen, dan kan betrokkene snel spanning oplopen, waarna alcoholgebruik volgt. Onder invloed van alcohol is de kans op acting out op korte termijn groot. Betrokkene dient zeer geleidelijk te wennen aan meer vrijheden.
Geadviseerd wordt om de termijn van de TBS met voorwaardelijke beëindiging van de
dwangverpleging met de duur van twee jaren te verlengen.
Thans verblijft [terbeschikkinggestelde] binnen [kliniek], alwaar hij een klinische behandeling ondergaat. D.d. 01 juni 2012 heeft er een intakegesprek bij [kliniek 3] te [gemeente] plaatsgehad, met de intentie om zijn behandeling aldaar
voort te zetten. D.d. 18 juni 2012 is [terbeschikkinggestelde] akkoord bevonden voor plaatsing binnen [kliniek 3].
Betrokkene staat op de wachtlijst van afdeling Balans (resocialisatie afdeling) binnen de
besloten kliniek (gemiddeld beveiligingsniveau).
Voornoemd psychiatrisch rapport houdt onder meer in:
De kans op herhaling van een vergelijkbaar delict als het indexdelict met agressie is groot als hij zonder tbs zou zijn. Hij zal de frustraties die hij in de maatschappij opdoet niet kunnen verwerken en uitageren middels agressie. Hij is te onzelfstandig om zich alleen te kunnen handhaven. De kans dat hij dan alcohol gaat gebruiken is groot. Binnen de klinische setting en in de toekomst een beschermende woonvorm is er voor hem een sociaal netwerk, toezicht en steun. Het is mogelijk dat hij, nu hij voldoende coping geleerd heeft en de omgeving weet hoe men het beste met hem om kan gaan, niet meer reageert met agressie.
Betrokkene heeft naar inschatting van onderzoeker een hoog zorgniveau nodig met name vanwege psychische ondersteuning bij zijn complexe problematiek. Hij heeft toezicht nodig op middelengebruik en ondersteuning in zijn dagelijkse functioneren. Hij heeft met die zorg weinig beveiliging nodig omdat hij zich begeleidbaar opstelt en zelf inziet dat hij ondersteuning nodig heeft. Het is belangrijk dat hij in de resocialisatie stappen maakt die hij zeker kan halen omdat hij faalervaringen slecht kan verwerken. Daarom moeten er kleine stappen gezet worden, Als het de vraag is of hij direct naar een beschermende woonvorm kan vanuit de huidige kliniek of eerst naar een afdeling en dan overplaatsing naar een woonvorm, zou onderzoeker adviseren om met de meest beschermende stap in de resocialisatie te beginnen en dan naar een woonvorm om te voorkomen dat hij vanuit een woonvorm teruggeplaatst zou moeten worden. Voor hem is beter een stap vooruit dan terug, waarvoor er voor hem vooral succeservaringen gecreëerd moeten worden. Het is wenselijk dat hij zo spoedig mogelijk overgeplaatst wordt naar [kliniek 3] zodat hij daar vanuit onbegeleide verloven kan integreren in de omgeving buiten de kliniek.
Op grond van bovenstaande rapportage acht onderzoeker voortzetting van de terbeschikking
stelling aangewezen. Het hele proces van resocialiseren en vervolgens toezicht zal enkele jaren duren zodat een tbs verlenging voor twee jaar opportuun zou zijn. Hij is evenwel nu in een ontwikkelingstraject waarvan het wenselijk is om te toetsen hoe zijn toestand en leefsituatie over één jaar is en dan opnieuw de gestelde vragen in te schatten. Dat betekent niet dat onderzoeker verwacht dat de tbs over één jaar beëindigd zou kunnen worden.
De voorwaardelijke beëindiging kan voortgezet worden; betrokkene houdt zich aan de voorwaarden.
De terbeschikkinggestelde heeft verklaard, kort en zakelijk weergegeven:
Het gaat op het moment goed met mij. Ik vind een verlenging van de terbeschikkingstelling voor één jaar wel genoeg. Dat is veel overzichtelijker dan twee jaar. Zo kan er een vinger aan de pols gehouden worden en druk worden gehouden op het nakomen van het behandelplan.
Ik wil naar [kliniek 3] Ik heb driemaal per week onbegeleid verlof. Verder doe ik mee met de arbeidstherapie. Ik wil begeleid wonen.
Ik neem mijn medicijnen regelmatig in.
De deskundige mevrouw [deskundige] namens Novadic-Kentron heeft bij de behandeling ter terechtzitting gepersisteerd bij voornoemd advies. Zij heeft voorts het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven:
Betrokkene staat nu op de wachtlijst van [kliniek 3]. Een definitieve opnamedatum is nog niet bekend. In [kliniek 3] wordt er ook gekeken naar een passende dagbesteding.
Het contact tussen betrokkene en de reclassering is goed.
Al eerder heeft er een intake plaatsgevonden in [kliniek 3] maar die is destijds "gecanceld". Het is niet duidelijk geworden wat daarvan de reden is geweest.
De officier van justitie heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Ik wijzig thans mijn vordering, in die zin dat ik thans de verlenging van de terbeschikkingstelling vorder met één jaar en niet met twee jaar teneinde een vinger aan de pols te houden voor wat betreft de voortgang in de behandeling van verdachte.
De raadsvrouwe van de terbeschikkinggestelde heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Betrokkene kan naar [kliniek 3], maar een datum is nog niet bekend. De terbeschikkingstelling zou met één jaar moeten worden verlengd in plaats van twee jaar teneinde betrokkene gemotiveerd te houden. Zo is hij in staat ergens naar toe te werken.
De rechtbank verenigt zich met het advies van de psychiater en de reclassering, met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige [deskundige] namens de reclassering.
De rechtbank zal de terbeschikkingstelling met één jaar verlengen (en niet met twee jaar), teneinde een vinger aan de pols te houden voor wat betreft de verdere behandeling van de terbeschikkinggestelde.
Gelet op het vorenstaande, gezien artikel 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist.
DE BESLISSING
De rechtbank:
verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met één jaar onder voortzetting van de voorwaardelijke beëindiging van de verpleging, zoals bepaald bij beschikking van deze rechtbank d.d. 21 december 2011, een en ander met dien verstande dat de bijzondere voorwaarden bepaald bij voornoemde beschikking worden gewijzigd in die zin dat de onder 1 en 4 gestelde voorwaarden thans luiden:
1.
Dat betrokkene met ingang van 22 december 2011 zal verblijven in [kliniek 1] en -zodra de opnamedatum bekend- vanaf die datum zal verblijven in de FPK GGzE [kliniek 3] te [gemeente];
4.
Dat betrokkene zal verblijven in [kliniek 1] of [kliniek 3] zodra betrokkene daar geplaatst is, en zich zal houden aan het programma dat deze voorzieningen in overleg met de reclassering hebben opgesteld.
Deze beslissing is gegeven door
mr. Y.N.M. Rijlaarsdam, voorzitter,
mr. C.B.M. Bruens en mr. S.J.W. Hermans, leden,
in tegenwoordigheid van L.D. Wittenberg, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van heden, 13 juli 2012.