Uitspraak
vonnis
RECHTBANK UTRECHT
Sector handels- en familierecht
zaaknummer / rolnummer: 215115 / HA ZA 06-1617
Vonnis van 23 juli 2008
in de zaak van
1. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
[eiser sub 1],
gevestigd te Utrecht,
2. de stichting
STICHTING BORDERCROSS FOUNDATION,
gevestigd te Utrecht,
eiseressen in conventie,
verweersters in reconventie,
procureur mr. A.H. de Haas van Dorsser,
tegen
1. [gedaagde sub 1],
wonende te [woonplaats],
2. [gedaagde sub 2],
wonende te [woonplaats],
gedaagden in conventie,
eisers in reconventie,
procureur voorheen mr. B.J.K. Jongtien, thans mr. E.L.A. van Emden.
Partijen zullen hierna [eiser sub 1] en Bordercross en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] genoemd worden.
1. De procedure
1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 18 oktober 2006 waarin een comparitie van partijen is gelast;
- het proces-verbaal van comparitie van partijen, gehouden op 25 januari 2007;
- de akte van [eiser sub 1] en Bordercross waarbij de eis is gewijzigd;
- de antwoordakte van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2]
1.2. Ten slotte is vonnis bepaald.
2. De feiten
2.1. [oprichter] heeft in 1999 Stichting Bordercross opgericht, dat zich aanvankelijk bezighield met vakantiereizen voor zorgbehoevenden en later ook met het regelen van goede thuiszorg.
2.2. PrivaZorg is een AWBZ-erkende thuiszorgorganisatie met regionale steunpunten. PrivaZorg krijgt uit hoofde van de AWBZ-erkenning en op grond van jaarlijkse budgetafspraken met het zorgkantoor een budget toegekend om AWBZ-geïndiceerde thuiszorg te leveren.
2.3. Bordercross was tot 25 februari 2006 één van de steunpunten van PrivaZorg. Aanvankelijk onder de aanduiding ‘PrivaZorg steunpunt Bordercross’, en vanaf eind 2005 onder de naam ‘[eiser sub 1]’. Bordercross bemiddelde als zorgcoördinator namens PrivaZorg in de verstrekking van AWBZ-hulp en ontving daarvoor van PrivaZorg een vergoeding die was afgeleid van het aantal uren dat de zorgverleners werkten in zorgovereenkomsten waarvan de coördinatie verliep via PrivaZorg steunpunt Bordercross.
2.4. De overeenkomst tussen Bordercross en PrivaZorg is opgezegd in november 2005, tegen 25 februari 2006.
2.5. Op 12 januari 2006 is [eiser sub 1] opgericht met het oog op de activiteiten van Bordercross op het gebied van de thuiszorg; [eiser sub 1] heeft die activiteiten van Bordercross overgenomen.
2.6. [eiser sub 1] is een samenwerking aangegaan met de AWBZ-erkende zorginstelling Vitras.
2.7. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zijn allebei werkzaam als zelfstandig wijkverpleegkundige.
2.8. Op 31 maart 2004 hebben [gedaagde sub 1] en [oprichter] (‘namens Bordercross-Privazorg’) een bemiddelingsovereenkomst ondertekend. In de aanhef van de overeenkomst staat als contractspartij: “Bemiddelingsbureau Bordercross-Privazorg”
In de overeenkomst is onder meer het volgende opgenomen:
o Bemiddeling;
Het bemiddelingsbureau bemiddelt tussen zorgvragers en freelance zorgverleners ofwel brengt zorgvragers en zorgverleners met elkaar in contact.
o Bemiddelingsovereenkomst en zorgverlenerovereenkomst:
Naast de onderhavige bemiddelingsovereenkomst die de zorgverlener sluit met het bemiddelingsbureau, sluit de zorgverlener ook een zorgovereenkomst met de zorgvrager ofwel de cliënt cq. de opdrachtgever.
(…)
o Concurrentiebeding en nevenfuncties:
De volgende tekst (…) hebben betrekking op de freelancer die direct betrokken is bij indicatiestelling ten gunste en in naam van opdrachtgever. De opdrachtnemer beseft dat hij toegang heeft tot vertrouwelijke informatie van cliënten en de opdrachtgever. De volgende bepalingen hebben direct betrekking op die gegevens. Dit in het kader van de privacy wetgeving omtrent zorgvragers en markt- en productinformatie van Bordercross.
De opdrachtgever en opdrachtnemer zijn overeengekomen dat de opdrachtnemer binnen een termijn van 3 kalenderjaren na het beëindigen van de opdracht niet gerechtigd is om concurrerende activiteiten ten opzichte van Bordercross/Privazorg op te starten in de regio Utrecht/Amsterdam/Amstelveen/Nederlandse Antillen.
(…)
U zal gedurende de opdracht niet voor een andere thuiszorgorganisatie werkzaam zijn of advies geven binnen de regio Utrecht, Amsterdam, Amstelveen en de Nederlandse Antillen. Daarnaast zal u zich onthouden van het doen van zaken voor eigen rekening in deze branche in de bovengenoemde regio’s. Zaken doen voor eigen rekening binnen deze regio’s is wel toegestaan mits een schriftelijke toestemming is verkregen van de opdrachtgever en wanneer bemiddeling geschiedt via de opdrachtgever.
U zal zonder schriftelijke toestemming van de opdrachtgever gedurende de opdracht en na het einde hiervan gedurende een tijdvak van 3 jaar, niet in enigerlei vorm een zaak gelijk, gelijksoortig of aanverwant aan het bedrijf van opdrachtgever vestigen, drijven of mede drijven of doen drijven. Dit hetzij direct, hetzij indirect, alsook financieel in welke vorm dan ook bij een dergelijke zaak belang hebben, daarin of daarvoor op enigerlei wijze werkzaam zijn, al dan niet in dienstbetrekking, hetzij tegen vergoeding, hetzij om niet, of daarin aandeel hebben binnen een straal van 60 km vanuit de bovengenoemde regio’s. Dit alles op straffe van een direct opeisbare boete van € 2.500,- per gebeurtenis en tevens € 500,- voor iedere dag dat hij in overtreding is, te betalen aan de opdrachtgever onverminderd het recht van de opdrachtgever om volledige schadevergoeding te vragen.
2.9. [gedaagde sub 2] heeft op 8 april 2005 een bemiddelingovereenkomst met dezelfde bepalingen ondertekend.
2.10. [eiser sub 1] hanteert algemene voorwaarden waarin onder meer staat:
Artikel 8 Verbod Pro
8.1 Het is de Opdrachtgever (de rechtbank begrijpt de zorgverlener) binnen de looptijd van de Bemiddelingsovereenkomst en een half jaar na het einde daarvan zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de Zorgcoördinator (de rechtbank begrijpt: [eiser sub 1]) een overeenkomst met de Zorgvrager aan te gaan dan wel via een andere tussenpersoon voor de Zorgvrager werkzaam te zijn. Op straffe hiervan is de Opdrachtgever een direct opeisbare boete ter hoogte van € 500,- per dag dat die overeenkomst doorloopt, verschuldigd aan de Zorgcoördinator.
2.11. Op enig moment in 2005 is door Bordercross aan zorgvragers en zorgverleners een brief gestuurd waarin onder meer staat:
Om de thuiszorg duidelijk te kunnen identificeren, hebben wij besloten om voortaan de naam [eiser sub 1] te voeren. (…) Voor de vertrouwde AWBZ zorg (zorg in natura) blijven wij net als voorheen een steunpunt voor stichting PrivaZorg.
2.12. Enige tijd later heeft [oprichter] aan zorgvragers en zorgverleners een brief gestuurd waarin onder meer staat:
Betreft: ‘[eiser sub 1]’ professionaliseert
Met een nieuwe naam en een nieuwe kantoorlocatie blijft ‘[eiser sub 1]’bezig om zich verder te ontwikkelen en te professionaliseren. (…)
Om beide wensen te kunnen verwezenlijken hebben we in overleg met ons huidige zorgkantoor PrivaZorg ervoor gekozen om tevens een samenwerking aan te gaan met twee andere, grote instanties in Utrecht: Op deze manier versterken we onze positie en kunnen we uw verzorgomstandigheden nog verder verbeteren en uitbreiden. Voor u betekent dit een positieve verandering èn u houdt uw eigen verzorgers! (…)
Omdat we in oktober dit jaar een doorstart hebben gemaakt onder de naam ‘[eiser sub 1]’ is het nodig om een nieuwe bemiddelingsovereenkomst in te vullen. We willen u vragen om de overeenkomst in de bijlage opnieuw in te vullen en voor 15 januari 2006 te retourneren. De huidige overeenkomst is geldig tot en met 15 februari 2006. (…)
2.13. Bij brief van 16 februari 2006 heeft [oprichter] het volgende bericht:
[eiser sub 1] heeft ervoor gekozen een samenwerking met Vitras aan te gaan. (…)
[eiser sub 1] behoudt echter haar eigen identiteit en ook de werkwijze blijft hetzelfde. (…)
Buiten dat er in de toekomst meer diensten bijkomen, betekent dit voor u dat er op de rekening van het Centraal Administratie Kantoor voortaan Vitras staat in plaats van Priva Zorg. Kortom, u hoeft niets te doen, we willen u slechts op de hoogte houden van de huidige ontwikkelingen binnen [eiser sub 1]!
(…)
NB: velen van u hebben inmiddels de nieuwe bemiddelingsovereenkomst met [eiser sub 1] teruggestuurd.
Heeft u de bemiddelingsovereenkomst niet voor 15 februari 2006 opgestuurd, neem dan zo snel mogelijk contact op met ons kantoor!
Het is [eiser sub 1] niet toegestaan om zonder geldige bemiddelingsovereenkomst de zorg te bemiddelen!
3. Het geschil
in conventie
3.1. [eiser sub 1] en Bordercross vorderen thans
(i) veroordeling van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] elk tot betaling van € 2.500,00, vermeerderd met € 500,00 per dag vanaf 22 maart 2006;
(ii) primair: veroordeling van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] elk tot nakoming van (het nonconcurrentiebeding en het geheimhoudingsbeding in) de overeenkomst, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 500,00 per overtreding;
subsidiair – voor het geval [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet gebonden worden geacht aan het nonconcurrentiebeding in de overeenkomst – [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] elk te verbieden om op welke wijze dan ook al dan niet voormalige cliënten zorgvragers of zorgverleners van [eiser sub 1] en Bordercross te benaderen en/of daarmee zakelijke contacten te hebben en/of te onderhouden;
(iii) [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] elk te verbieden zich negatief uit te laten over [eiser sub 1] en Bordercross en/of misleidende informatie over [eiser sub 1] en Bordercross te verstrekken, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 500,00 per overtreding;
(iv) veroordeling van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] elk tot betaling van een vergoeding aan [eiser sub 1] en Bordercross nader op te maken bij staat, in verband met de schade die [eiser sub 1] en Bordercross lijden doordat cliënt zorgvragers hun overeenkomst met [eiser sub 1] en Bordercross hebben beëindigd en de invulling van hun zorgovereenkomst hebben [gedaagde sub 1] of [gedaagde sub 2] laten coördineren door PrivaZorg c.q. PrivaZorg De Heuvelrug
(v) [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] elk te veroordelen tot betaling van een vergoeding aan [eiser sub 1] en Bordercross van de gemaakte buitengerechtelijke kosten, voorlopig begroot op € 7.500,00;
(vi) [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] elk te veroordelen in de kosten van het geding.
3.2. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] voeren verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
in reconventie
3.3. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] vorderen
(i) veroordeling van [eiser sub 1] en Bordercross tot het binnen 14 dagen na het vonnis rectificeren van de door hen verstrekte onjuiste informatie door verzending van een brief aan een aantal door [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] aan te wijzen patiënten;
(ii) [eiser sub 1] en Bordercross te verbieden uitlatingen te doen die inhouden dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet mogen werken voor cliënten en patiënten als die cliënten en patiënten geen overeenkomst hebben gesloten met [eiser sub 1] BV, op straffe van verbeurte van een dwangsom;
(iii) veroordeling van [eiser sub 1] en Bordercross in de kosten in reconventie.
3.4. [eiser sub 1] en Bordercross voeren verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4. De beoordeling
in conventie en in reconventie
4.1. Gelet op de stellingen van partijen en de vorderingen over en weer is kern van het geschil of [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] als verpleegkundigen mochten en mogen werken voor of via PrivaZorg. Daarbij is van belang vast te stellen dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] ten tijde van het aangaan van de bemiddelingsovereenkomst werkten voor Bordercross als steunpunt van zorginstelling PrivaZorg. Eind 2005 hield de samenwerking tussen Bordercross en PrivaZorg op. De activiteiten van Bordercross werden voortgezet in de daartoe opgerichte vennootschap [eiser sub 1], die een samenwerking aanging met zorginstelling Vitras. In die periode hebben [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] besloten niet voor [eiser sub 1] te willen werken en zij hebben cliënten ook meegedeeld dat zij niet verplicht waren vervolgens een bemiddelingsovereenkomst met [eiser sub 1] te sluiten om door hen te kunnen worden blijven verzorgd. Volgens [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] mochten zij via PrivaZorg voor de cliënten werken.
4.2. [eiser sub 1] en Bordercross hebben zich op het standpunt gesteld dat het beding beoogt te voorkomen dat zorgverleners gaan werken voor patiënten met wie zij via Bordercross in contact zijn gekomen, zonder dat Bordercross of [eiser sub 1] daar een vergoeding voor ontvangt. Dat is nu aan de orde bij [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] menen [eiser sub 1] en Bordercross; voor de bemiddeling ontvangen [eiser sub 1] en Bordercross nu geen vergoeding terwijl de zorgvragers wel via Bordercross met hen in contact zijn gekomen. Daardoor lijden zij schade, terwijl er ook schade is ontstaan door uitlatingen van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2].
4.3. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben ter afwering van de vordering aangevoerd dat [eiser sub 1] geen rechten kan doen gelden op de bepalingen uit de met Bordercross gesloten overeenkomsten nu er van contractsovername geen sprake is.
Voor wat betreft Bordercross hebben [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] in de eerste plaats aangevoerd dat de overeenkomst is beëindigd op het moment dat Bordercross haar werkzaamheden als bemiddelingskantoor beëindigde. Voorts, subsidiair, is aangevoerd dat de overeenkomst niet zo kan worden uitgelegd dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet zouden mogen werken via PrivaZorg nu Bordercross niet langer een steunpunt is van PrivaZorg. Het concurrentiebeding is immers opgesteld ten behoeve van Bordercross/PrivaZorg. Daarbij komt dat Bordercross geen activiteiten meer op het gebied van de thuiszorg ontplooit en op haar beurt dus ook niet meer aan haar destijds vastgelegde verplichtingen als bemiddelingskantoor voldoet.
4.4. Het verweer van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] slaagt. De overeenkomst is aangegaan tussen Bordercross in haar hoedanigheid als steunpunt van PrivaZorg en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] als zorgverleners, die via Bordercross als wijkverpleegkundigen werkten. Voor de door hen aan zorgbehoevenden verleende zorg werd door PrivaZorg uit de AWBZ-gelden betaald. Tussen partijen is niet in geschil dat de overeenkomst is getekend door [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] toen zij al geruime tijd via Bordercross werkten, op het moment dat zij in het kader van de bereikbaarheid van Bordercross in het weekend zouden beschikken over de patiëntgegevens. [eiser sub 1] en Bordercross hebben niet weersproken dat destijds door Bordercross is meegedeeld dat PrivaZorg eiste dat een dergelijke overeenkomst werd gesloten. Voorts staat vast dat Bordercross na februari 2006 niet langer als bemiddelingskantoor werkt en niet langer steunpunt is van PrivaZorg.
4.5. Uit hiervoor onder 4.4. beschreven omstandigheden en uit de bewoording van het concurrentiebeding volgt naar het oordeel van de rechtbank dat het de bedoeling was om met het concurrentiebeding zowel de belangen van Bordercross als de belangen van PrivaZorg te beschermen. In het beding staat immers steeds ‘Bordercross-PrivaZorg’ of ‘Bordercross/PrivaZorg’. Nu er geen sprake is van een partij met die naam kan het beding bezwaarlijk anders worden uitgelegd dan geschreven met het oog op de samenwerking tussen Bordercross en PrivaZorg. Deze samenwerking is begin 2006 beëindigd. Bovendien werkt Bordercross niet langer als bemiddelingsbureau. Naar het oordeel van de rechtbank is het concurrentiebeding niet geschreven voor de situatie die daarmee thans is ontstaan. Strikte naleving van het beding, dat onder meer inhoudt dat de zorgverlener ‘niet gerechtigd is om concurrerende activiteiten op te starten ten opzichte van Bordercross/PrivaZorg in de regio Utrecht/Amsterdam/Amstelveen/Nederlandse Antillen’ en/of ‘niet voor een andere thuiszorgorganisatie werkzaam zal zijn of advies zal geven binnen de regio Utrecht, Amsterdam, Amstelveen en de Nederlandse Antillen’, zou bovendien betekenen dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] – nu Bordercross niet langer bemiddelt en de samenwerking met PrivaZorg is geëindigd – in de beschreven regio’s in het geheel niet meer als zorgverleners zouden kunnen werken. Naar het oordeel van de rechtbank is naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid dan ook niet aanvaardbaar dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] onder deze omstandigheden aan het concurrentiebeding worden gehouden.
Dit maakt dat niet kan worden geoordeeld dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] in strijd hebben gehandeld met de bemiddelingsovereenkomst met Bordercross door – via PrivaZorg Heuvelrug of rechtstreeks – voor PrviaZorg te werken.
4.6. [eiser sub 1] is een andere, nieuwe rechtspersoon die geen partij is geweest bij de overeenkomst met [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2]. Dat betekent dat [eiser sub 1] ook geen rechten kan ontlenen aan die overeenkomsten, ook al wordt de onderneming gedreven door dezelfde persoon, [oprichter], en op de dezelfde manier als Bordercross.
4.7. Voorzover [eiser sub 1] haar vordering baseert op de algemene voorwaarden geldt dat niet is komen vast te staan dat die voorwaarden van toepassing zijn op een rechtsverhouding tussen [eiser sub 1] en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2]. Bordercross en [eiser sub 1] hebben gesteld dat de voorwaarden aan [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zijn verstrekt en dat zij die ook hebben aanvaard, hetgeen zou blijken uit het feit dat zij vervolgens gewerkte uren hebben gedeclareerd door middel van urenbriefjes waarop is ingevuld “bemiddeling via: [eiser sub 1]”of “bemiddeling via: JZ”. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben daartegen ingebracht dat zij nooit een bemiddelingsovereenkomst hebben gesloten met [eiser sub 1], dat op de briefjes uitdrukkelijk staat dat het urenbriefjes voor PrivaZorg zijn, en dat Bordercross zich in de periode dat zij nog steunpunt van PrivaZorg was bediende van de handelsnaam [eiser sub 1], zodat uit het invullen met “[eiser sub 1]”of “JZ” niet kan worden afgeleid dat zij een (bemiddelings)overeenkomst zijn aangegaan met [eiser sub 1] waarop de algemene voorwaarden van toepassing zouden zijn.
Ook dit verweer slaagt. Op grond van de ingevulde urenbriefjes kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden aangenomen dat er sprake is van een bemiddelingsovereenkomst tussen [eiser sub 1] en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] waarop de algemene voorwaarden van toepassing zijn.
4.8. [eiser sub 1] en Bordercross hebben voorts gesteld dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] onrechtmatig jegens hen hebben gehandeld. Zij voeren daartoe aan dat er sprake is oneerlijke concurrentie omdat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] op basis van de hun bekende bedrijfsgegevens van [eiser sub 1] en Bordercross stelselmatig duurzaam aan [eiser sub 1] en Bordercross verbonden relaties hebben benaderd om hen te bewegen de bestaande overeenkomsten met [eiser sub 1] en Bordercross op te zeggen en overeenkomsten met PrivaZorg te sluiten. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zouden daarbij aan zorgvragers en andere zorgverleners onjuiste informatie hebben verstrekt over de organisatie van [eiser sub 1] en Bordercross en [eiser sub 1] en Bordercross als onbetrouwbaar afschilderen. Zij vorderen op die grond – kort gezegd – een verbod en schadevergoeding.
4.9. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben betwist dat zij onrechtmatig hebben gehandeld of handelen. Zij benadrukken dat zij mogen en mochten menen dat het zorgvragers vrij stond om via een ander bemiddelingskantoor dan [eiser sub 1] van hun diensten gebruik te maken en dat zij zorgvragers en andere zorgverleners niet verkeerd hebben ingelicht. Zij stellen dat zij niet meer en niet minder hebben gedaan dan zorgvragers en zorgverleners wijzen op de door [eiser sub 1] en Bordercross zelf verstrekte gegevens en daar hooguit een toelichting op hebben gegeven. Van onjuiste of schadelijke mededelingen is geen sprake geweest.
4.10. [eiser sub 1] en Bordercross hebben zich in dit verband beroepen op diverse door hen overgelegde verklaringen. Uit die verklaringen blijkt dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] verschillende zorgvragers en zorgverleners hebben aangeraden om niet met [eiser sub 1] verder te gaan, maar een overeenkomst te sluiten met of via PrivaZorg en dat met name [gedaagde sub 1] daarbij heeft gewezen op het feit dat in de nieuwe bemiddelingsovereenkomst met [eiser sub 1] staat dat er bemiddelingskosten berekend worden en dat [eiser sub 1] de betrokkenen onjuist zou hebben voorgelicht.
4.11. De rechtbank stelt vast dat zorgvragers en zorgverleners eind 2005, begin 2006, zijn aangeschreven om hen te berichten omtrent de overgang naar [eiser sub 1] en Vitras met brieven die deels zijn weergegeven onder 2.11. tot en met 2.13. Uit die brieven valt niet goed op te maken dat er naast een nieuwe handelsnaam ook sprake is van een nieuwe contractspartij, beëindiging van de samenwerking met PrivaZorg en van een nieuwe bemiddelingsovereenkomst met deels andere voorwaarden, terwijl dat wel het geval was. Zoals blijkt uit hetgeen hiervoor is overwogen zijn die feiten relevant voor de vraag in hoeverre er sprake is van het voortzetten van de bestaande relatie en de beoordeling van de verplichtingen over en weer, en dat is in de brieven onvoldoende onderkend. In diezelfde periode is onrust ontstaan onder zorgvragers en zorgverleners, mede door opmerkingen van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2], over de overeenkomsten met en voorwaarden van [eiser sub 1] en verschillende mensen hebben geen overeenkomst gesloten met [eiser sub 1] of die overeenkomst opgezegd. Dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] de cliënten en andere zorgverleners in die periode – al dan niet bewust – onjuiste mededelingen hebben gedaan is niet komen vast te staan. Dat zij zorgvragers en zorgverleners er op hebben gewezen dat zij niet verplicht waren om een overeenkomst met [eiser sub 1] aan te gaan en dat de voorwaarden van [eiser sub 1] voorzagen in een bemiddelingsvergoeding is immers op zichzelf niet onjuist. De onrust die onder patiënten en zorgverleners is ontstaan is naar het oordeel van de rechtbank dan ook in overwegende mate veroorzaakt door de onduidelijkheid over de (juridische) situatie rond de overeenkomsten in de berichtgeving daarover van de kant van Bordercross.
Hoewel uit de overgelegde verklaringen blijkt dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] er bij zorgverleners en zorgvragers op hebben aangedrongen dat zij niet met [eiser sub 1] in zee zouden gaan maar verder via PrivaZorg hun zorg zouden leveren of betrekken, is daarmee onder de hiervoor geschetste omstandigheden geen sprake van onrechtmatig gebruik van de hun bekende (patiënt)gegevens of bedrijfsinformatie van [eiser sub 1] en Bordercross en het aan de hand daarvan [eiser sub 1] en Bordercross oneerlijke concurrentie aandoen. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zijn verder gegaan dan het zuiver informeren van zorgvragers en zorgverleners met wie zij reeds door hun werk contact hadden, en hebben mensen benaderd om hen te waarschuwen voor de overeenkomst met [eiser sub 1] waarbij met name [gedaagde sub 1] zich zeer negatief heeft uitgelaten over (de organisatie van) Bordercross en [eiser sub 1]. Nu echter niet is gebleken dat zij daarbij verkeerde inlichtingen hebben verstrekt en uit de verklaringen en hun eigen stellingen dienaangaande ook valt op te maken dat zij handelden op grond van oprechte verontwaardiging over de veranderingen die niet door Bordercross jegens de contractanten werden erkend, kan niet worden aangenomen dat zij handelden in strijd met hetgeen van hen in hun relatie tot Bordercross verwacht mocht worden of hetgeen maatschappelijk betaamt.
4.12. Dit betekent dat hetgeen Bordercross en [eiser sub 1] hebben aangevoerd hun vorderingen niet kan dragen, zodat die zullen worden afgewezen. [eiser sub 1] en Bordercross zullen worden veroordeeld in de proceskosten van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] in conventie.
De kosten aan de zijde van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] worden begroot op:
- vast recht € 248,00
- salaris procureur 1.582,00 (3,5 punten × tarief EUR 452,00)
Totaal € 1.830,00
4.13. Ook de reconventionele vordering is niet voor toewijzing vatbaar. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] vorderen onder meer rectificatie van uitlatingen door [eiser sub 1] en Bordercross waarvan in deze procedure niet is komen vast te staan dat die zo zijn gedaan, terwijl voorts gelet op het tijdsverloop sinds het moment dat zorgvragers voor de keuze stonden om al of niet gebruik te maken van de diensten van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] via [eiser sub 1], niet valt in te zien dat thans met een verbod of rectificatie een redelijk doel wordt gediend.
[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zullen worden veroordeeld in de proceskosten van [eiser sub 1] en Bordercross in reconventie.
De kosten aan de zijde van [eiser sub 1] en Bordercross worden begroot op:
- salaris procureur € 339,00 (1,5 punten × factor 0,5 × tarief EUR 452,00)
Totaal € 339,00
5. De beslissing
De rechtbank
in conventie
5.1. wijst de vorderingen af,
5.2. veroordeelt [eiser sub 1] en Bordercross in de proceskosten, aan de zijde van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] tot op heden begroot op € 1.830,00,
5.3. verklaart dit vonnis in conventie wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
in reconventie
5.4. wijst de vorderingen af,
5.5. veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] in de proceskosten, aan de zijde van [eiser sub 1] en Bordercross tot op heden begroot op € 339,00,
5.6. verklaart dit vonnis in reconventie wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. P. Dondorp en in het openbaar uitgesproken op 23 juli 2008.
w.g. griffier w.g. rechter