Uitspraak
RECHTBANK UTRECHT
Sector strafrecht
parketnummer: 16/600586-11 [P]
vonnis van de meervoudige kamer d.d. 6 oktober 2011
in de strafzaak tegen
[verdachte]
geboren op [1991] te [geboorteplaats]
wonende te [woonplaats],
Gedetineerd PI Utrecht, HvB locatie Nieuwegein, Nieuwegein.
raadsman mr. R.I. Takens, advocaat te Amsterdam.
1 Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de terechtzitting van 22 september 2011, waarbij de officier van justitie en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
2 De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
1. samen met een ander op 6 juni 2011 opzettelijk brand heeft gesticht in een Volkwagen Polo;
2. samen met een ander op 6 juni 2011 heeft geprobeerd opzettelijk brand te stichten in een Daewoo Lanos.
3 De voorvragen
De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
4 De beoordeling van het bewijs
4.1 Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht het eerste ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen, met name gelet op de door [getuige] afgelegde getuigenverklaring, in samenhang bezien met de overige bewijsmiddelen in het dossier. Niet aannemelijk is geworden, aldus de officier van justitie, dat verdachte in de nacht van 5 op 6 juni 2011 omstreeks het tijdstip van de brand thuis sliep, nu zijn moeder heeft verklaard dat hij zelf in en uit de woning kon en uit onderzoek van zijn telefoon is gebleken dat hij na de brand drie keer heeft gebeld.
Het tweede ten laste gelegde feit acht de officier van justitie eveneens wettig en overtuigend bewezen, nu de vingerafdruk van verdachte is aangetroffen op een colafles met benzine dat in de Daewoo lag. De officier van justitie acht niet bewezen dat verdachte dit feit samen en in vereniging met een ander heeft begaan en heeft gevorderd verdachte voor dit onderdeel van de tenlastelegging vrij te spreken.
4.2 Het standpunt van de verdediging
Ten aanzien van het eerste ten laste gelegde feit heeft de verdediging vrijspraak bepleit. Verdachte was volgens zijn verklaring op het moment van de brand weliswaar in de buurt van de Volkwagen Polo, maar niet bij de brandstichting betrokken. Uit het dossier blijkt niet dat hij samen met een ander de brandstichting heeft voorbereid. Evenmin is komen vast te staan dat sprake was van een gezamenlijke uitvoering, nu de getuigenverklaringen op dit punt uiteen lopen.
Voor wat betreft het tweede feit heeft verdachte bekend de ruit van de Daewoo Lanos te hebben ingeslagen en uit een fles benzine in de auto te hebben gegooid maar hij ontkent verdere uitvoeringshandelingen te hebben verricht.
4.3 Het oordeel van de rechtbank
Redengevende feiten en omstandigheden
Op 6 juni 2011 omstreeks 01.30 uur komt een melding binnen bij de politie dat aan de [straat 2] te Amersfoort een auto in brand zou staan. Verbalisanten waren om 01.35 uur ter plaatse en zij zagen dat van een personenauto van het merk Volkwagen, type Polo, het raam aan de bijrijderszijde vernield was en dat de binnenzijde van de auto geheel in brand stond. Zij zagen dat verderop in de straat, ter hoogte van nummer 40, nog een auto stond met een vernield bijrijdersraam. Dit betrof een personenauto van het merk Daewoo, type Lanos. Zij roken bij deze auto een sterke benzinelucht en zagen dat in de auto, op de bijrijdersstoel, een Coca Cola fles van anderhalve liter lag, zonder dop, waarin nog een kleine laag vloeistof zat. Tevens zagen zij dat ook in de middenconsole een laagje vloeistof lag. Zij roken dat de vloeistof in de fles en in de middenconsole sterk naar benzine rook. Ze hebben deze fles in beslag genomen en op de voorgeschreven wijze veiliggesteld voor sporenonderzoek.
[aangever 1] heeft op 7 juni 2011 aangifte gedaan van brandstichting in zijn auto, te weten een Volkswagen Polo. [aangever 2] heeft op 9 juni 2011 aangifte gedaan van vernieling van zijn auto en poging tot brandstichting in zijn auto, te weten een Daewoo Lanos.
Getuige [getuige] heeft verklaard dat zij zondagnacht 6 juni 2011 omstreeks 01.30 uur op een bankje voor haar woning aan de [straat 1] te Amersfoort een sigaretje zat te roken. Terwijl zij daar zat zag zij twee jongens uit de buurt, haar bekend als [verdachte] en [medeverdachte], aan komen lopen. Zij verklaart dat [verdachte] op de [straat 4] woont en [medeverdachte] aan de [straat 3]. Zij maakte een grapje tegen de donkere jongen, [verdachte], dat ze in het donker alleen zijn tanden zag. Ze zag dat de jongens verder liepen richting de basisschool. Zij zag vervolgens dat de jongens weer terugliepen langs het bankje waarop ze zat en zag bij een van de twee jongens een “bobbel” onder zijn jas, die zij eerder niet had gezien. Ze zag dat de jongens liepen in de richting van de [straat 2]. Omdat zij de jongens niet vertrouwde is zij na ongeveer 5 minuten ook naar de [straat 2] gelopen en achter een muurtje gaan staan. Op ongeveer 20 meter afstand zag zij [verdachte] en [medeverdachte] bij een auto, een Volkswagen Polo, staan. Zij zag dat een van de jongens benzine uit een fles over de auto gooide, dat de andere jongen de benzine aanstak en dat de auto vlam vatte. Toen de vlammen heftiger werden zag ze de jongens wegrennen in de richting van de [straat 3]. Zij zag geen andere jongens in de [straat 2]. Ze verklaart 100% zeker te weten dat de jongens die zij bij de auto zag dezelfde jongens waren die zij eerder bij haar woning had gezien.
Een vingerafdruk, aangetroffen op Coca Cola fles in de Daewoo Lanos, is veiliggesteld. Uit een dactyloscopisch onderzoek is gebleken dat de op deze fles aangetroffen vingerafdruk is geïdentificeerd op verdachte. Deze identificatie betekent dat de aangetroffen vingerafdruk gelijk is aan die van verdachte en alleen hij de donor van het spoor kan zijn.
Ter zitting heeft de rechtbank samen met de getuige [getuige], verdachte, zijn raadsman en de officier van justitie een overzichtskaart van de situatie ter plaatse bekeken. Op deze kaart is te zien dat wanneer vanuit de [straat 1], waar getuige [getuige] stond, naar de [straat 2] wordt gelopen, eerst de [straat 2] -waar is Daewoo Lanos is aangetroffen- wordt gepasseerd en vervolgens de plaats waar de Volkwagen Polo in brand is gestoken.
Bewijsoverwegingen
De rechtbank acht beide ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen en heeft daartoe als volgt overwogen.
De rechtbank stelt voorop dat zij uitgaat van de getuigenverklaring van [getuige], zoals die ter zitting is afgelegd. De rechtbank acht haar verklaring en haar herkenning van verdachten geloofwaardig. Getuige wist waar verdachte en mede-verdachte [medeverdachte] wonen. Dat zij verdachte [verdachte] kende volgt naar het oordeel van de rechtbank ook uit de omstandigheid dat zij richting hem een raciaal getint grapje heeft gemaakt. Een dergelijk grapje wordt, zeker gezien het tijdstip waarop, in het algemeen niet gemaakt tegen een onbekende. Verdachte heeft ter zitting ook verklaard dat hij getuige [getuige] kent en dat zij op de bewuste avond dit grapje tegen hem heeft gemaakt.
De rechtbank stelt vast dat op 6 juni 2011 op de [straat 2] te Amersfoort een Volkswagen Polo in brand is gestoken en is geprobeerd een Daewoo Lanos in brand te steken. Bij beide auto’s sprake is van dezelfde modus operandus, in die zin dat van beide auto’s het raam aan de bijrijderszijde is ingeslagen en bij beide auto’s een brandbare vloeistof is gebruikt.
De rechtbank stelt vast dat er twee jongens, te weten verdachte en [medeverdachte], ten tijde van de brand in de [straat 2] zijn gezien. Verder zijn er geen jongens in deze straat gezien. Getuige [getuige] heeft verklaard dat zij zag dat een van deze jongens benzine over de Volkwagen Polo gooide en dat de andere jongen de benzine aanstak waarna de auto in brand vloog. Vervolgens zag zij beide jongens in de richting van de [straat 3] wegrennen. Dat de getuige niet meer weet wie de benzine gooide en wie deze aanstak is voor het oordeel dat sprake is van medeplegen niet van belang.
Nu bij de Daewoo Lanos sprake is van dezelfde modus operandus als bij de Volkswagen Polo, gaat de rechtbank ervan uit dat verdachte en [medeverdachte] samen hebben geprobeerd ook deze auto in brand te steken. Gelet op de ter zitting waargenomen looproute naar de [straat 2] vanuit de [straat 1], waarbij eerst de Daewoo Lanos wordt gepasseerd, gaat de rechtbank er voorts vanuit dat verdachte en [medeverdachte] eerst hebben geprobeerd de Daewoo Lanos in brand te steken. Dit volgt ook uit de getuigenverklaring van [getuige], die beide jongens na het in brand steken van de Volkswagen Polo zag wegrennen in de richting van de [straat 3]. Nu in de Daewoo Lanos een fles met een laagje benzine is achtergebleven en de getuige heeft gezien dat vanuit een fles benzine over de Volkswagen Polo is gegooid, concludeert de rechtbank dat verdachte en [medeverdachte] een tweede fles met benzine bij zich moeten hebben gehad om de Volkswagen Polo in brand te steken.
De rechtbank stelt de verklaring van verdachte ter zitting -dat een andere jongen de Volkswagen Polo in brand zou hebben gestoken en dat hij van de Daewoo Lanos alleen de ruit heeft ingetikt en een fles met benzine naar binnen heeft gegooid maar zich verder van uitvoeringshandelingen heeft onthouden- als ongeloofwaardig terzijde. Deze verklaring is in strijd met de geloofwaardige verklaring van getuige [getuige]. Bovendien is deze verklaring niet toetsbaar, nu verdachte desgevraagd ter zitting niet wilde verklaren wie die jongen was die de Polo in brand zou hebben gestoken, waar hij de benzine vandaan had en hoe lang hij deze al bij zich had. Het heeft er alle schijn van dat deze verklaring is verzonnen en afgestemd op de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen.
Evenals de officier van justitie acht de rechtbank niet wettig en overtuigend bewezen dat ten gevolge van het eerste ten laste gelegde feit levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen te duchten was. Van dit deel van de tenlastelegging zal verdachte dan ook worden vrijgesproken.
4.4 De bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van hetgeen hiervoor is vastgesteld en overwogen wettig en overtuigend bewezen dat verdachte:
1.
op 06 juni 2011 te Amersfoort tezamen en in vereniging met een ander opzettelijk brand heeft gesticht in een auto (merk Volkswagen, type Polo), immers hebben verdachte en zijn mededader toen aldaar opzettelijk
-benzine, althans een brandbare vloeistof over die auto gegoten en vervolgens (open) vuur in aanraking met die brandbare vloeistof, gebracht ten gevolge waarvan die auto is verbrand, terwijl daarvan gemeen gevaar voor een of meer op de openbare weg, te weten de [straat 2], geparkeerde auto's, in elk geval gemeen gevaar voor goederen te duchten was;
2.
op 06 juni 2011 te Amersfoort ter uitvoering van het door hem voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander opzettelijk brand te stichten in een auto (merk Daewoo, type Lanos), terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen te duchten was (te weten een of meer op de openbare weg, te weten de [straat 2], geparkeerde auto's),
hebben verdachte en zijn mededader met dat opzet een fles (met daarin benzine, althans een brandbare vloeistof), in die auto gegooid/ gedaan, zijnde de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet voltooid.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
5 De strafbaarheid
5.1 De strafbaarheid van het feit
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
Het bewezenverklaarde levert het navolgende strafbare feit op.
1. Opzettelijk brand stichten, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen te duchten is en het feit wordt gepleegd door twee verenigde personen.
2. Poging tot opzettelijk brandstichten, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen te duchten is en het feit wordt gepleegd door twee verenigde personen.
5.2 De strafbaarheid van verdachte
5.2.1 Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie is van mening dat niets aan de strafbaarheid van verdachte in de weg staat.
5.2.2 Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft ontslag van alle rechtsvervolging bepleit ten aanzien van het tweede ten laste gelegde feit. Ter onderbouwing hiervan heeft de raadsman gesteld dat verdachte weliswaar de ruit van de Daewoo heeft ingeslagen en uit fles benzine in de auto heeft gegooid maar dat hij verder geen uitvoeringshandelingen heeft verricht. Hij heeft de benzine niet aangestoken, maar zelf besloten er mee te stoppen. Er waren geen van buiten komende omstandigheden die hem daartoe gedwongen hebben. Dit betekent, aldus de verdediging, dat sprake was van een onvoltooide poging en van een vrijwillige terugtred van verdachte.
5.2.3 Het oordeel van de rechtbank
Nu de rechtbank de verklaring van verdachte met betrekking tot de Daewoo Lanos niet geloofwaardig acht, verwerpt zij het verweer van de raadsman dat verdachte voor het tweede ten laste gelegde feit in verband met vrijwillige terugtred dient te worden ontslagen van alle rechtsvervolging.
Verdachte is strafbaar, omdat ook overigens niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
6 De strafoplegging
6.1 De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft op grond van hetgeen zij bewezen heeft geacht gevorderd aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden, waarvan een maand voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Gedurende deze proeftijd dient verdachte zich te houden aan de door de reclassering geadviseerde voorwaarden.
6.2 Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft het opleggen van een lagere straf bepleit.
6.3 Het oordeel van de rechtbank
Bij het bepalen van de op te leggen straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van de verdachte.
Verdachte heeft samen met een ander een Volkswagen Polo in brand gestoken, ten gevolge waarvan deze auto deels is uitgebrand en niet meer bruikbaar is. Daarnaast heeft verdachte samen met een ander de ruit van een Daewoo Lanos vernield en geprobeerd ook deze auto in brand te stelen. Door deze brandstichting en poging tot brandstichting hebben andere auto’s die in de nabijheid stonden, gevaar gelopen. Dat de schade beperkt is gebleven, is niet aan verdachte te danken nu hij met zijn mededader na de brandstichting gewoon is weggelopen. De verdachte heeft zich om de gevolgen van zijn handelen niet bekommerd.
Wat betreft de persoon van de verdachte heeft de rechtbank verder rekening gehouden met:
- een hem betreffend uittreksel uit de justitiële documentatie d.d. 17 juni 2011;
- een hem betreffend reclasseringsadvies d.d. 9 september 2011, opgesteld door M. van der Horst, reclasseringswerker. Hierin wordt geadviseerd aan verdachte, indien hij schuldig wordt bevonden, een (gedeeltelijk) voorwaardelijke gevangenisstaf op te leggen met als bijzondere voorwaarden een meldingsgebod, deelname aan een cognitieve vaardigheidstraining en het verlenen van medewerking aan een traject gericht op het vinden van een passende dagbesteding.
Gelet op de ernst en de aard van de door verdachte gepleegde misdrijven is de rechtbank van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur, passend en geboden is. De rechtbank is van oordeel dat de door de officier van justitie gevorderde straf onvoldoende recht doet aan de ernst van de door verdachte gepleegde feiten. Alles overziende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden waarvan 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar passend en geboden. Gedurende de proeftijd dient verdachte zich te houden aan de door de reclassering geadviseerde voorwaarden.
7 De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 14a, 14b, 14c, 14d, 45, 47, 57 en 157 van het Wetboek van Strafrecht zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
8 De beslissing
De rechtbank:
Bewezenverklaring
- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
1 Opzettelijk brandstichten, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen te duchten is en het feit wordt gepleegd door twee verenigde personen.
2. Poging tot opzettelijk brandstichten, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen te duchten is en het feit wordt gepleegd door twee verenigde personen.
- verklaart verdachte strafbaar;
Strafoplegging
veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 8 maanden, waarvan 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar
bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast:
* omdat verdachte zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit;
* omdat verdachte tijdens de proeftijd de bijzondere voorwaarde niet heeft nageleefd;
stelt als bijzondere voorwaarde:
- dat verdachte zich tijdens de proeftijd moet gedragen naar de voorschriften en aanwijzingen die worden gegeven door of namens Reclassering Nederland, ook als dat inhoudt het volgen van een cognitieve vaardigheidstraining en ook als dat inhoudt het verlenen van medewerking aan een traject gericht op het vinden van een passende dagbesteding;
- dat verdachte zich binnen drie werkdagen na het einde van zijn detentie dient te melden bij de reclassering Utrecht aan het Vivaldiplantsoen 200 te Utrecht. Hierna dient hij zich te blijven melden bij de reclassering, zo frequent als de reclassering dat nodig acht;
- draagt deze reclasseringsinstelling op om aan verdachte hulp en steun te verlenen bij de naleving van deze voorwaarde;
bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijke deel van de opgelegde gevangenisstraf.
Dit vonnis is gewezen door mr. A. van Maanen, voorzitter, mr. P. Wagenmakers en mr. M.S. Koppert, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.J.C.J. Evers, griffier, en is uitgesproken ter openbare terechtzitting op 6 oktober 2011.