Uitspraak
RECHTBANK UTRECHT
Parketnummer: 16/070088-97 // 23/000883-98
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
In de zaak van de officier van justitie onder het hierboven genoemde parketnummer tegen
[terbeschikkinggestelde]
geboren te [geboorteplaats] op [1970],
verblijvende te FPC De Oostvaarderskliniek te Almere,
heeft de officier van justitie de verlenging van de terbeschikkingstelling gevorderd. Op deze vordering heeft de rechtbank de volgende beslissing gegeven.
1 De procedure.
De procedure blijkt onder meer uit het volgende:
- de vordering van de officier van justitie d.d. 1 augustus 2012, die strekt tot verlenging van de terbeschikkingstelling van [terbeschikkinggestelde] met één jaar;
- de wettelijke aantekeningen omtrent de lichamelijke en geestelijke gesteldheid van [terbeschikkinggestelde] over de periode tweede kwartaal van 2011 tot en met tweede kwartaal van 2012;
- het rapport van drs. L.M. Krieckaert, plaatsvervangend hoofd van de inrichting,
drs. E.A.M. Schouten, psychiater, en drs. A.G. Posthuma, hoofd behandeling, d.d. 20 juli 2012, waarin het advies van de zijde van de inrichting is vermeld om de terbeschikkingstelling met één jaar te verlengen.
Tijdens het onderzoek ter terechtzitting is de officier van justitie gehoord.
Tevens is de terbeschikkinggestelde gehoord, bijgestaan door zijn raadsman mr. D.C. Dorrestein, advocaat te Utrecht.
Voorts is de deskundige mevrouw A.G. Posthuma gehoord.
2 Het standpunt van de inrichting
De rechtbank heeft kennis genomen van het standpunt van de inrichting. De deskundige heeft het rapport en het advies van de inrichting toegelicht.
Uit het rapport volgt dat de terbeschikkinggestelde lijdt aan een schizoaffectieve stoornis van het bipolaire type. De terbeschikkinggestelde heeft het afgelopen jaar een positief en vrij stabiel beeld laten zien. Het resocialisatietraject is zover gevorderd dat de terbeschikkinggestelde in juni 2011 in het kader van transmuraal verlof is overgegaan naar de FPA Roosenburg van GGZ Altrecht te Den Dolder. Hoewel ziekte-inzicht ontbreekt en daarmee een intrinsieke motivatie voor het gebruik van medicijnen blijkt de terbeschikkinggestelde medicatietrouw te zijn. De terbeschikkinggestelde heeft zich goed aangepast in zijn nieuwe omgeving. Hij functioneert goed, zijn stemming is stabiel, hij is sociaal en hij is goed in contact met medewerkers en medebewoners. De terbeschikkinggestelde sport, heeft een dagbesteding, fietst en speelt games. Hij realiseert zich nu dat hij weinig energie heeft, dat hij daardoor snel vermoeid raakt en dat hij zichzelf dus niet moet overvragen. Dit is een positieve ontwikkeling.
Op korte termijn en zolang de psychiatrische stabiliteit gehandhaafd blijft is de kans op recidive uiterst beperkt. Het recidivegevaar ligt bij wrijving, krenking en mogelijke verlating binnen een liefdes- of behandelrelatie. Het recidiverisico op de lange termijn is nog altijd matig tot hoog. Wanneer de terbeschikkinggestelde de vrije keus wordt gelaten zal hij stoppen met het gebruik van antipsychotische medicatie.
Tijdens de evaluatie in maart 2012 is besloten om de reclassering in te schakelen voor het Forensisch Psychiatrisch Toezicht, zodat de reclassering de terbeschikkinggestelde alvast kon leren kennen met het oog op het opstellen van een maatregelrapport proefverlof. Dit rapport zal binnenkort gereed zijn. Zolang de terbeschikkinggestelde zijn medicatie blijft gebruiken, zich laat aansturen en begeleiden en zijn draagkracht en draaglast goed blijft bewaken is de kans op terugval in delictgerelateerd gedrag klein.
Op het moment van het schrijven van het rapport is gedurende een paar weken echter sprake van een toenemende druk en ontremd en grensoverschrijdend gedrag. De terbeschikkinggestelde liet zich nauwelijks aanspreken op zijn gedrag en hij liet zich moeilijk begeleiden. Hij is in gesprek gegaan met de psychiater over het afbouwen van zijn medicatie. De psychiater wist hem echter te overtuigen die niet te doen. De situatie lijkt sinds eind juli 2012 weer gestabiliseerd.
De verlenging van de dwangverpleging is bedoeld om te kijken of de terbeschikkinggestelde ook binnen een proefverloftraject goed blijft functioneren. Daarbij moet onderzocht worden of en zo ja op welke wijze FPA Roosenburg de terbeschikkinggestelde kan begeleiden bij zijn resocialisatietraject. Op dit moment is niet met zekerheid te zeggen of de terbeschikkinggestelde beschermd wonen aan zou kunnen. Omdat duidelijk is dat hij de episodes zoals ten tijde van het opmaken van het rapport zal blijven houden is het belangrijk om komend jaar samen met FPA Roosenburg een manier te vinden om de terbeschikkinggestelde hier doorheen te loodsen. Om het traject geleidelijk te laten verlopen en risico’s op destabilisatie zoveel mogelijk te voorkomen wordt geadviseerd om de terbeschikkingstelling te verlengen met één jaar.
De deskundige heeft ter zitting nog toegelicht dat het proefverlof kan ingaan als daar toestemming voor is gegeven door de reclassering. Dan zal moeten worden bezien of de terbeschikkinggestelde ook tijdens het proefverlof goed blijft functioneren. Binnen het huidige kader heeft de terbeschikkinggestelde voor zichzelf ambities in de zin van zelfstandig wonen, een relatie en een gezin. Op het moment dat niemand hem daar sturing en begeleiding bij biedt, wordt het recidiverisico op de korte termijn hoger. Met psychiatrische ondersteuning en begeleiding blijft het recidiverisico laag.
3 Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gepersisteerd bij haar vordering om de terbeschikkingstelling met één jaar te verlengen nu gebleken is dat voor het verminderen van het recidivegevaar van belang is dat de terbeschikkinggestelde zijn medicatie blijft innemen en in een stabiele omgeving verblijft. Er was sprake van een stijgende lijn, maar door recente incidenten is het niet verantwoord gebleken om de setting van de terbeschikkingstelling nu al te laten vervallen.
4 Het standpunt van de verdediging en de terbeschikkinggestelde
De verdediging heeft aangevoerd dat de rapportage van de kliniek over het algemeen een positief beeld laat zien. Dat de terbeschikkinggestelde nog begeleiding nodig heeft is duidelijk en dat ziet hij ook in. De verdediging spreekt de hoop uit dat het proefverlof de komende maanden gaat lopen en dat dan met de reclassering gekeken kan worden naar de vervolgstappen. Wellicht is volgend jaar een andere setting wenselijk.
De terbeschikkinggestelde heeft nog naar voren gebracht dat hij nooit met zijn medicatie heeft willen stoppen. De terbeschikkinggestelde is het op dit moment eens met het advies om de terbeschikkingstelling met één jaar te verlengen.
5 Het oordeel dan de rechtbank
Uit het arrest van het Gerechtshof te Amsterdam van 6 juli 1999 volgt dat de terbeschikkinggestelde is veroordeeld tot onder meer terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege wegens misdrijven, die gericht zijn tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, te weten wederspanningheid terwijl het misdrijf enig lichamelijk letsel ten gevolge heeft, poging doodslag en bedreiging met zware mishandeling, alle meermalen gepleegd. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst verlengd bij beslissing van deze rechtbank van 3 oktober 2011.
Het is de rechtbank uit het adviesrapport en uit de toelichting van de deskundige gebleken dat het proefverlof nog moet ingaan en dat het komende jaar bekeken moet worden of de terbeschikkinggestelde tijdens het proefverlof goed blijft functioneren. Gelet op het feit dat nog altijd sprake is van ups en downs, zijn ondersteuning en begeleiding nu nog nodig om het recidivegevaar laag te houden. De terbeschikkinggestelde ziet dat zelf ook in.
De rechtbank zal daarom de vordering van de officier van justitie om zowel de terbeschikkingstelling als de dwangverpleging met één jaar te verlengen toewijzen, nu de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen dat nu nog eisen.
6 De beslissing.
De rechtbank verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege van [terbeschikkinggestelde] met één jaar.
Deze beslissing is gegeven door voorzitter, mr. P.L.C.M. Ficq, mr. M.J. Grapperhaus en
mr. H.A. Brouwer, rechters, in tegenwoordigheid van de griffier mr. K.F. van Dam en is uitgesproken ter openbare terechtzitting op 17 september 2012.
Mr. Brouwer is buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.