Uitspraak
vonnis
RECHTBANK ZWOLLE-LELYSTAD
Sector civiel recht
Locatie Zwolle
zaaknummer / rolnummer: 193947 / KZ ZA 12-3
Vonnis in kort geding van 7 februari 2012
in de zaak van
1. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
[eiseres sub 1],
gevestigd te [woonplaats],
2. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
[eiseres sub 2],
gevestigd te [woonplaats],
3. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
[eiseres sub 3],
gevestigd te [woonplaats],
4. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
[eiseres sub 4],
gevestigd te [woonplaats],
5. ing. [eiser sub 5],
wonende te [woonplaats], en
6. drs. [eiser sub 6],
wonende te [woonplaats],
eisers,
advocaat mr. J. Kalisvaart te Arnhem,
tegen
[gedaagde],
wonende te [woonplaats],
gedaagde,
verschenen in persoon.
Partijen zullen hierna [eiser c.s.] (dan wel de eerste 4 eisers tezamen: [A], eiser sub 5: [B] en eiser sub 6: [C]) en [gedaagde] genoemd worden.
1. De procedure
1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding
- de mondelinge behandeling.
1.2. Ten slotte is vonnis bepaald.
2. De feiten
2.1. Sinds 1975 was [gedaagde] in loondienst werkzaam bij (rechtsvoorgangers) van [A], laatstelijk als bedrijfsleider.
2.2. Vanaf medio 2007 is [gedaagde] door een burn-out enige tijd uit de roulatie geweest. In augustus 2008 heeft [gedaagde] zijn werkzaamheden bij [A] hervat. In september 2009 is [gedaagde] opnieuw met medische klachten uitgevallen en heeft hij hiervoor psychische begeleiding gehad. In februari 2010 heeft [gedaagde] op eigen initiatief zijn werkzaamheden hervat.
2.3. In juni 2010 heeft [A] [gedaagde] vanwege vermeend ongeoorloofd gedrag binnen zijn werkzaamheden vrijgesteld van het verrichten van werkzaamheden. APAC Arbodienst is ingeschakeld om te onderzoeken op welke wijze [gedaagde] nog binnen [A] zou kunnen functioneren.
2.4. Op 14 juli 2011 heeft tussen [A] en [gedaagde] een bespreking plaatsgevonden over de terugkeer van [gedaagde] binnen [A]. Onder meer is afgesproken dat [gedaagde] op 9 augustus 2011 zijn werkzaamheden onder begeleiding zou hervatten, hetgeen is geschied.
2.5. Op 23 augustus 2011 heeft [A] [gedaagde] meegedeeld dat hij vanwege zijn gedrag vrijgesteld is van zijn werkzaamheden hangende een procedure tot ontbinding van zijn arbeidsovereenkomst.
2.6. Bij vonnis van 14 november 2011 heeft de kantonrechter de arbeidsovereenkomst met ingang van [datum] ontbonden.
2.7. Gedurende ongeveer anderhalf jaar heeft [gedaagde] [A] veelvuldig via brieven, e-mails en telefonische contacten benaderd en aangegeven dat hij genoegdoening wil. Hierin heeft hij zich tevens negatief uitgelaten over (personen betrokken bij) [A], met name de heren [B] en [C]. [B] heeft in deze periode 200 tot 250 (aangetekende) brieven en e-mailberichten met ongeveer 550 bijlagen toegezonden gekregen.
[gedaagde] heeft geen contact meer opgenomen met [eiser c.s.], nadat op 16 januari 2012 een gesprek heeft plaatsgevonden tussen (de advocaat van) [eiser c.s.] en [gedaagde].
3. Het geschil
3.1. [eiser c.s.] vordert - samengevat - ten eerste een contactverbod, in die zin dat het [gedaagde] wordt verboden om nog langer op welke wijze dan ook contact op te nemen met (personen betrokken bij) [A]. Na vermindering van eis ter zitting luidt de vordering betreffende het straatverbod dat het [gedaagde] verboden wordt zich te bevinden binnen een straal van 25 meter van bepaalde woon- en werkadressen van [eiser c.s.] Ten slotte vordert [eiser c.s.] een dwangsom voor iedere overtreding alsmede de machtiging tot het inroepen van de hulp van de sterke arm van politie en justitie.
3.2. [gedaagde] voert verweer. [gedaagde] wijst erop dat hij na 16 januari jongstleden is gestopt met het versturen van e-mails en brieven. Voorts zou een beperking om zich te begeven binnen een straal van 500 meter binnen de door [A] genoemde adressen hem bemoeilijken in de uitvoering van de werkzaamheden bij zijn nieuwe werkgever c.q. opdrachtgever die hij, naar hij stelt, op korte termijn zal gaan uitvoeren. Tegen het gewijzigde straatverbod heeft hij geen bezwaar.
4. De beoordeling
4.1. Van een spoedeisend belang is de voorzieningenrechter in voldoende mate gebleken.
4.2. Een straat- en contactverbod vormt een inbreuk op het aan een ieder toekomend recht om zich vrijelijk te verplaatsen. Voor het toewijzen van een zo ingrijpende maatregel moet sprake zijn van in hoge mate aannemelijke feiten en omstandigheden die zo'n inbreuk kunnen rechtvaardigen.
4.3. Niet in geschil is dat [gedaagde] [eiser c.s.] meer dan een jaar heeft "bestookt" met brieven, e-mails en telefoontjes, waarin [gedaagde] - samengevat - zijn ongenoegen heeft geuit over de gang van zaken binnen het bedrijf en rond zijn vertrek. Vaststaat ook dat [eiser c.s.] zich bedreigd voelde door de berichten van [gedaagde]. Desgevraagd heeft de raadsman van [A] erkend dat er na een gesprek tussen hem en [gedaagde] op 16 januari 2012 geen brieven meer zijn ontvangen door [eiser c.s.] van [gedaagde]. Nu [gedaagde] echter ter zitting heeft bevestigd alleen onder voorwaarden te (hebben) willen stoppen met zijn acties jegens [eiser c.s.] heeft deze naar het oordeel van de voorzieningenrechter met recht deze procedure in gang gezet. De voorzieningenrechter is van oordeel dat gelet op de omvang en inhoud van de door [gedaagde] verzonden correspondentie een contactverbod gerechtvaardigd is. Zij zal, nu [gedaagde] deze vordering niet (gemotiveerd) heeft bestreden, het gevorderde contactverbod toewijzen. Voor [gedaagde] blijft, ook met een contactverbod, de weg open te trachten via een juridische procedure de door hem gewenste genoegdoening te bewerkstelligen.
Ten aanzien van het ter zitting in omvang beperkte straatverbod heeft [gedaagde] geen verweer gevoerd, zodat ook deze vordering kan worden toegewezen.
4.4. In verband met de eisen van proportionaliteit zullen de verboden voor de hierna te noemen duur worden opgelegd.
4.5. De gevorderde dwangsom zal worden beperkt als volgt.
4.6. De gevorderde machtiging om overtredingen van het straat- en contactverbod te kunnen laten effectueren met behulp van de sterke arm van politie en justitie dient naar het oordeel van de voorzieningenrechter te worden afgewezen. Immers bevat een in executoriale vorm gegeven rechterlijke uitspraak (na betekening daarvan aan de wederpartij) blijkens de geschiedenis van de totstandkoming van art. 430 Rv Pro, ''een bevel aan de regterlijke ambtenaren, deurwaarders, en de openbare magt, om dezelve ten uitvoer te leggen'', zodat in de vermelding ''in naam der Koningin'' op de grosse van een rechterlijke uitspraak ligt besloten de opdracht aan de openbare macht om desgevraagd de uitspraak ten uitvoer te leggen of bijstand te verlenen bij de tenuitvoerlegging. In zoverre is dan ook de machtiging door de rechter van eiser om de uitspraak zo nodig met de ''sterke arm'' ten uitvoer te leggen, strikt genomen overbodig, ofschoon veelal wel gewenst om (ongefundeerde) aarzeling aan de zijde van de politie om in actie te komen, te overwinnen. Deze bijstand ziet dan slechts op de naleving van het straatverbod.
4.7. [gedaagde] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van van [eiser c.s.] worden begroot op:
- dagvaarding EUR 79,12
- griffierecht 575,00
- salaris advocaat 1.054,00
Totaal EUR 1.708,12
5. De beslissing
De voorzieningenrechter
5.1. verbiedt [gedaagde] om gedurende één jaar na heden [eiser c.s.], alsmede aan [A] verbonden werknemers en directieleden, per telefoon, per e-mail, per brief of anderszins te benaderen, lastig te vallen, dan wel hinderlijk te volgen,
5.2. verbiedt [gedaagde] zonder schriftelijke toestemming zich voor de duur van één jaar na heden te begeven binnen een straal van 25 meter van de navolgende plaatsen:
- [adres] te [woonplaats], zijnde het kantooradres van [eiseres sub 1] en [eiseres sub 2],
- [adres] te [woonplaats], zijnde het kantooradres van [eiseres sub 3],
- [adres] te [woonplaats], zijnde het kantooradres van [eiseres sub 4],
- [adres] te [woonplaats], zijnde het woonhuis van [B],
- [adres] te [woonplaats], zijnde het woonhuis van [C],
5.3. veroordeelt [gedaagde] om aan [A] een dwangsom te betalen van EUR 500,00 voor iedere keer dat hij niet aan de in 5.1 en 5.2 uitgesproken hoofdveroordeling voldoet, tot een maximum van EUR 25.000,00 is bereikt;
5.4. veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten, aan de zijde van [A] tot op heden begroot op EUR 1.708,12,
5.5. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
5.6. wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. E.B.E.M. Rikaart-Gerard en in het openbaar uitgesproken op 7 februari 2012 in tegenwoordigheid van de griffier.?
Bij afwezigheid van de rechter is deze uitspraak alleen getekend door de griffier.