Uitspraak
vonnis
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Handelsrecht
Breda
zaaknummer / rolnummer: C/02/250211 / HA ZA 12-402
Vonnis van 22 januari 2014
in de zaak van
[eiseres],
wonende te [woonplaats eiseres],
eiseres in conventie,
verweerster in reconventie,
advocaat mr. C.N. Vethanayagam,
tegen
1. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
MONDZORG PRINCENHAGE BV,
gevestigd te Breda,
gedaagde in conventie
eiseres in reconventie
2.
[gedaagde],
[gedaagde],
wonende te [woonplaats gedaagde],
gedaagde in conventie,
advocaat mr. L.G.M. Delahaije.
Partijen zullen hierna [eiseres] en MZP c.s. genoemd worden, dan wel Mondzorg Princenhage BV c.s.en [gedaagde] separaat.
1.De procedure
1.1.
Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 30 januari 2013 en de daarin genoemde stukken
- het proces-verbaal van getuigenverhoor van 11 juni 2013
- het proces-verbaal van tegen getuigenverhoor van 15 oktober 2013
- de conclusie na enquête van MZP c.s. met producties 1 tot en met 3
- de conclusie van antwoord na enquête van [eiseres].
1.2.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2.De verdere beoordeling
in conventie
2.1.
Bij het laatste tussenvonnis werd [eiseres] toegelaten te bewijzen, dat zij in 2010 en 2011 tot een totaalbedrag van € 35.272,81 leveranties heeft betaald, die bestemd waren voor Mondzorg Princenhage BV en afgeleverd zijn aan het praktijkadres van Mondzorg Princenhage BV.
Ter uitvoering van deze bewijsopdracht heeft [eiseres] de navolgende getuigen naar voren gebracht: [getuige 1], [getuige 2] en [getuige 3]. In tegen getuigenverhoor heeft Mondzorg Princenhage BV als getuigen laten horen: [gedaagde] en [getuige 4].
2.2.
Uit de getuigeverklaring van [getuige 1] blijkt, dat hij accountmanager bij Dentalair Products Nederland BV is, dat zijn bedrijf in 2010 en in 2011 bij e-mail of telefonisch door Mondzorg Princenhage BV bestelde tandheelkundige leveranties heeft afgeleverd op het adres van Mondzorg Princenhage BV, dat hij zelf meermalen de persoon is geweest die de bestelde goederen heeft afgeleverd en dat hij in opdracht van zijn werkgever gefactureerd heeft aan [eiseres] omdat zij garant zou staan voor betaling. Dat is de reden, aldus deze getuige, dat niet Mondzorg Princenhage BV werd gefactureerd maar [eiseres]; [eiseres] is ook degene geweest die steeds betaald heeft. De achtergrond hiervan was dat zijn werkgever in het verleden een geschil heeft gehad met de heer [gedaagde]. Deze getuige merkt voorts op, dat het overgrote merendeel van de gefactureerde goederen benodigdheden betreft voor een tandarts en niet voor een mondhygiëniste. Bovendien verklaart hij dat op diverse facturen zogeheten starterssets voorkomen, welke bestellingen duiden op een startende tandartspraktijk.
Deze verklaring van de getuige [getuige 1] wordt op belangrijke onderdelen ondersteund door de getuige [getuige 2]; deze [getuige 2] is in de periode van juni 2010 tot 1 januari 2012 bij MZP c.s werkzaam geweest als receptioniste en – later- als tandarts assistente.
De verklaringen van deze beide getuigen bevestigen en versterken elkaar. Aldus overtuigen zij de rechtbank en geven zij voldoende bewijskracht om tot het oordeel gekomen dat [eiseres] geslaagd is in het leveren van bewijs van het aan te tonen thema.
Weliswaar heeft de getuige [gedaagde] verklaard, dat in die periode Dentalair Products Nederland BV geen leverancier van de praktijk was, dat de praktijk toen een andere toeleverancier had, dat de op de onderwerpelijke facturen voorkomende goederen niet op de praktijk zijn afgeleverd en evenmin zijn besteld.
Die verklaring evenwel doet aan voormelde bewijskracht niet af, omdat deze verklaring de rechtbank niet overtuigt. De rechtbank betrekt hierin mede de verklaring van [gedaagde], dat hij niet ontkent dat veel van de gefactureerde goederen producten betreffen die louter door een tandarts worden gebruikt en niet door een mondhygiëniste; bovendien spreekt [gedaagde] niet tegen dat hij in de bewuste periode de accountmanager [getuige 1] geregeld in de praktijk is tegengekomen. Hierin treft de rechtbank aanwijzingen aan dat de verklaringen van getuigen [getuige 2] en [getuige 1] ook op dit punt juist zijn.
De getuige [getuige 4], die boekhouder is geweest in een gedeelte van de relevante periode, heeft verklaard geen wetenschap te hebben over de vraag of [eiseres] al dan niet ooit door Dentalair Products Nederland BV afgeleverde producten heeft voorgeschoten. Zijn verklaring doet aldus niets af aan de getuigenissen van [getuige 2] en [getuige 1].
Bij conclusie na enquête heeft MZP c.s. stukken in het geding gebracht die, kortgezegd, erop dienen te duiden dat Mondzorg Princenhage BV in de relevante periode bij een ander dan Dentalair Products Nederland BV inventaris en verbruiksmateriaal heeft betrokken.
Deze stukken betekenen naar het oordeel van de rechtbank slechts, dat Mondzorg Princenhage BV mogelijk inderdaad ook bij anderen materiaal heeft betrokken; dit brengt niet mee dat niet tevens door Dentalair Products Nederland BV is geleverd op de manier zoals de getuigen [getuige 1] en [getuige 2] hebben verklaard.
2.3
De slotsom van het vorenstaande is dat de vordering van [eiseres] tot het beloop van het in het bewijs thema genoemde bedrag toewijsbaar is.
Voor het overige wordt op de vorderingen van [eiseres] beslist zoals overwogen in het vorige tussenvonnis. Het in de hoofdzaak toewijsbaar oordeelde bedrag van € 5.578,79 vermeerderd met wettelijke rente is reeds als provisionele vordering aan [eiseres] toegewezen. Om die reden wordt dit bedrag in de hoofdzaak niet opnieuw toegewezen.
2.4
Omdat Mondzorg Princenhage BV als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij moet worden beschouwd, wordt zij veroordeeld in de proceskosten voor zover gerezen aan de kant van [eiseres]. Deze kosten bestaan uit het griffierecht ter hoogte van € 821,= , uit advocaatkosten ter hoogte van (4 punten à € 579,=) € 2.316,= alsmede getuigentaksen ten belope van in totaal € 975,=. Bij elkaar opgeteld levert dit een totaalbedrag op van € 3.291,=
2.5
Voorzover de vorderingen van [eiseres] tegen [gedaagde] zijn ingesteld worden deze afgewezen, een en ander zoals blijkt uit het vorige tussenvonnis. In zoverre is [eiseres] als de in het ongelijk te stellen partij te beschouwen in haar procesrelatie ten opzichte van [gedaagde]; [gedaagde] echter heeft naast Mondzorg Princenhage BV geen separaat te liquideren proceskosten gemaakt, zodat een proceskosten beslissing ten gunste van [gedaagde] achterwege zal worden gelaten.
in reconventie
2.6
In het vorige tussenvonnis is reeds overwogen en beslist dat de reconventionele vordering wordt afgewezen en dat Mondzorg Princenhage BV veroordeeld wordt in de proceskosten. De hoogte van de proceskosten aan de zijde van [eiseres] bedraagt € 384,= aan advocaatkosten.
3.De beslissing
De rechtbank
in conventie
3.1
veroordeelt Mondzorg Princenhage BV tot betaling aan [eiseres] van een bedrag van € 35.272,81 (vijfendertigduizendtweehonderdtweeenzeventigeuro en eenentachtig cent), vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 15 februari 2012 tot de dag der algehele voldoening,
3.2
veroordeelt Mondzorg Princenhage BV in de proceskosten voor zover gerezen aan de zijde van [eiseres] tot op heden begroot op € 3.291,=,
3.3
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
3.4
wijst af het meer of anders gevorderde,
in reconventie
3.5
wijst de vordering af,
3.6
veroordeelt Mondzorg Princenhage BV in de proceskosten voor zover gerezen aan de zijde van [eiseres] begroot op € 384,=.
Dit vonnis is gewezen door mr. Poerink en in het openbaar uitgesproken op 22 januari 2014. [1]