Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Bestuursrecht
zaaknummers: BRE 15/5035 PW
uitspraak van 21 december 2015 van de enkelvoudige kamer in de zaken tussen
[naam eiser] , te [woonplaats] , eiser,
gemachtigde: mr. J.G. Hage,
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Terneuzen(college), verweerder.
Procesverloop
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het besluit van 9 juni 2015 (bestreden besluit) van het college inzake het continueren van eisers bijstandsuitkering onder de verplichting dat
uitvoering wordt gegeven aan het ondertekende plan van aanpak.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden in Middelburg op 9 december 2015. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door [naam persoon1] .
Overwegingen
1. Op grond van de stukken en de behandeling ter zitting gaat de rechtbank uit van de volgende feiten en omstandigheden.
Eiser ontvangt sinds 1 december 2014 een bijstandsuitkering naar de norm van een alleenstaande. Hij wil een eigen onderneming starten (een kebabzaak) en is voornemens een ondernemingsplan te schrijven. Hij wenst dit te doen met behoud van uitkering, en met vrijstelling van arbeidsverplichtingen.
Bij besluit van 12 februari 2015 (primair besluit) heeft het college besloten om eisers bijstandsuitkering ongewijzigd voort te zetten, met de verplichting dat eiser zijn volledige medewerking verleent aan de uitvoering van het door hem ondertekende plan van aanpak. Uit dit plan volgt onder meer dat eiser niet is vrijgesteld van zijn arbeidsverplichtingen tijdens het schrijven van zijn ondernemingsplan.
Bij het bestreden besluit heeft het college de bezwaren van eiser tegen het primaire besluit ongegrond verklaard.
2. Eiser stelt – samengevat – dat het plan van aanpak eraan in de weg staat dat door hem een onderneming kan worden gestart, en dat hij onvoldoende ondersteuning krijgt van het college.
3. Ingevolge artikel 9, eerste lid aanhef en onder b, van de Participatiewet bepaalt dat de belanghebbende van 18 jaar of ouder doch jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd, vanaf de dag van melding als bedoeld in artikel 44, tweede lid, verplicht is gebruik te maken van een door het college aangeboden voorziening, waaronder begrepen sociale activering, gericht op arbeidsinschakeling, alsmede mee te werken aan een onderzoek naar zijn mogelijkheden tot arbeidsinschakeling en, indien van toepassing, mee te werken aan het opstellen, uitvoeren en evalueren van een plan van aanpak als bedoeld in artikel 44a.
4. Eiser heeft ter zitting verklaard dat hij met deze beroepsprocedure beoogt te bereiken dat hij financiële ondersteuning krijgt van het college bij de voltooiing van zijn ondernemingsplan. Hij heeft dat ondernemingsplan reeds in concept op papier opgesteld. Wat nog moet geschieden is dat het plan gedigitaliseerd wordt en dat een boekhouder dat plan beoordeelt. Eiser wil dat het college aan hem geld geeft voor de koop van een computer waarmee hij het ondernemingsplan kan digitaliseren en de betaling van de kosten van een boekhouder. De rechtbank stelt vast dat het in deze procedure ter beoordeling voorliggende besluit geen betrekking heeft op deze aspecten. De rechtbank zal daarom niet treden in de beoordeling van deze gronden.
5. In het bestreden besluit is bepaald dat eiser gehouden is de verplichtingen uit het door hem ondertekende plan van aanpak na te komen. Ten aanzien van dat plan heeft eiser ter zitting verklaard dat hij vanaf het moment dat hij is begonnen met het schrijven van zijn ondernemingsplan hij door het college alleen is gehouden aan de sollicitatieverplichtingen. Gesteld noch gebleken is dat eiser door die verplichtingen onvoldoende gelegenheid heeft gehad om aan zijn plan van aanpak te werken. Hieruit volgt dat eiser ondanks de verplichtingen van dat plan niet is belemmerd in zijn wens om een ondernemingsplan op te stellen. Eisers grond dat hij vrijgesteld had behoren te worden van het plan van aanpak voor het kunnen schrijven van een ondernemingsplan treft dan ook geen doel.
6. Het beroep zal ongegrond worden verklaard. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. W. Toekoen, rechter, in aanwezigheid van
mr. M.I.P. Buteijn, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 21 december 2015.
griffier rechter
Griffier is buiten staat deze uitspraak mede te ondertekenen.
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.