ECLI:NL:RBZWB:2022:6856

• Datum uitspraak: 19 april 2022
• Publicatiedatum: 17 november 2022
• Zaaknummer: 21-019772
• Instantie: Rechtbank Zeeland-West-Brabant
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Raadkamer
• Rechters: R.P. Broeders
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Ongegrondverklaring klaagschrift tegen beslag op omgekatte auto wegens heling

Klager diende een klaagschrift in tegen het beslag op zijn Toyota RAV4, dat op 14 november 2021 onder hem in beslag werd genomen. Hij stelde eigenaar te zijn en vroeg om teruggave van het voertuig, dat een grote financiële en persoonlijke waarde voor hem heeft. De officier van justitie stelde dat het voertuig een omgekatte auto betreft met een vals VIN-nummer en dat klager vervolgd zal worden voor heling.

De rechtbank behandelde het klaagschrift in raadkamer en oordeelde dat het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert. Het vermoeden dat de auto omgekat is en de eigendomsdocumenten op naam van een andere, bij justitie bekende dakloze persoon staan, maken het niet hoogst onwaarschijnlijk dat de strafrechter later verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer zal bevelen.

Daarom verklaarde de rechtbank het klaagschrift ongegrond en handhaafde het beslag op de auto. De beslissing werd genomen door rechter R.P. Broeders op 19 april 2022 en is openbaar uitgesproken. Tegen deze beslissing staat beroep in cassatie open bij de Hoge Raad.

Uitkomst: Het klaagschrift tegen het beslag op de omgekatte auto wordt ongegrond verklaard en het beslag wordt gehandhaafd.

Uitspraak

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT

Team strafrecht

Locatie Breda

parketnummer: -

rk.nummer: 21-019772

Beslissing op het klaagschrift ex artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering van:

[klager] geboren op [geboortedag] 1986,
wonende te [woonadres] ,
woonplaats kiezende ten kantore van mr. F.W.M. Hopmans, Paardeweide 18b, 4824 EH Breda

hierna te noemen: klager.

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit de volgende stukken:

• de kennisgeving van inbeslagname op grond van artikel 94 van het Wetboek van Strafvordering (hierna te noemen: Sv), waaruit blijkt dat op 14 november 2021 onder klager in beslag is genomen: een personenauto van het merk, Toyota, type, RAV4 en voorzien van het kenteken; [kenteken] .
• het klaagschrift, ingediend op 17 december 2021 ter griffie van deze rechtbank ingevolge artikel 552a Sv;
• het verweerschrift van de officier van justitie; en
• de overige stukken uit het bijbehorende raadkamerdossier met voornoemd raadkamernummer.

Het klaagschrift is behandeld in raadkamer op 5 april 2022. Gehoord zijn de officier van justitie en mr. F.W.M. Hopmans als gemachtigd raadsvrouw van klager.

Klager is behoorlijk opgeroepen, maar niet bij de behandeling van het klaagschrift verschenen.

Namens klager is aangevoerd dat er onder hem een auto (Toyota RAV4, kenteken; [kenteken] ) in beslag is genomen. Klager is eigenaar van dit voertuig en heeft dit gekocht voor een bedrag ter hoogte van € 25.000,00 bestemd voor zijn (auto)bedrijf. De benodigde bescheiden zijn in de auto achtergebleven. Het is klager onduidelijk waarom het voertuig in beslag is genomen. Er is geen strafvorderlijk belang gediend bij de voortduring van het beslag. De auto vertegenwoordigd een grote financiële en persoonlijke waarde voor klager. Redenen waarom klager de rechtbank verzoekt zijn klaagschrift gegrond te verklaren onder teruggave van de auto aan klager.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het voertuig niet teruggegeven kan worden. Het betreft een omgekat voertuig. Het voertuig is gekenmerkt door een on-echt VIN-nummer dat niet overeenkomt met het kenteken van de auto. Ter zitting heeft de officier van justitie nader gespecificeerd dat het koopcontract, kentekenbewijs en de groene kaart van de auto op naam stond van een, ambtshalve bekende, dakloze man. Klager zal worden vervolgd ter zake van heling. De officier van justitie is van mening dat het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring dan wel de onttrekking aan het verkeer van de auto zal bevelen.

2. De beoordeling

De raadkamer van de rechtbank is bevoegd tot afdoening van het klaagschrift.

Het klaagschrift is tijdig ingediend en klager is ontvankelijk in het klaagschrift.

Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer naar aanleiding van een klaagschrift als bedoeld in artikel 552a Sv een summier karakter draagt. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevergd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.

De rechtbank overweegt over het klaagschrift tegen het strafvorderlijk beslag dat is gelegd op grond van artikel 94 Sv als volgt.

Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad sinds HR 28 september 2010, ECLI:NL:HR:2010:BL2823, NJ 2010/654, r.o. 2.8 en 2.9, dient de rechter, in geval van een klaagschrift tegen een op grond van artikel 94 Sv gelegd beslag:

a. te beoordelen of het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert, en zo neen,

b. de teruggave van het inbeslaggenomen voorwerp te gelasten aan de beslagene, tenzij een ander redelijkerwijs als rechthebbende ten aanzien van dat voorwerp moet worden beschouwd.

In dit laatste geval moet het klaagschrift van de beslagene ongegrond worden verklaard en kan, mits de hiervoor bedoelde ander zelf een klaagschrift heeft ingediend, de teruggave aan die rechthebbende worden gelast.

Het belang van strafvordering verzet zich tegen teruggave indien het veiligstellen van de belangen waarvoor artikel 94 Sv de inbeslagneming toelaat, het voortduren van het beslag nodig maakt. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer de desbetreffende voorwerpen kunnen dienen om de waarheid aan de dag te brengen of om wederrechtelijk verkregen voordeel aan te tonen. Voorts verzet het door artikel 94 Sv beschermde belang van strafvordering zich tegen teruggave indien niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer van het voorwerp zal bevelen, al dan niet naar aanleiding van een afzonderlijke vordering daartoe als bedoeld in artikel 36b, eerste lid onder 4o, Sr in verbinding met artikel 552f Sv.

Uit het verhandelde in raadkamer en de in het raadkamerdossier aanwezige stukken maakt de rechtbank op dat klager werd aangetroffen in een auto met Italiaans kenteken. Het vermoeden ontstaat dat dit kenteken (ver)vals(t) is. Nadere controle aan het voertuig wijst uit dat het unieke VIN-carosserienummer niet overeenkomt met de kentekenplaten op de auto en dat de auto omgekat is.

Klager was bestuurder van de auto stelt eigenaar te zijn.

Die stelling is – in het licht van het feit dat het in de auto aangetroffen koopcontract, het kentekenbewijs en de groene kaart alle op naam van een ander staan, nog onvoldoende onderbouwd. Die ander is volgens de officier van justitie een bij politie en justitie ambtshalve bekende dakloze.

Klager stelt te handelen in de im- en export van automobielen. Klager zou dan ook bij uitstek op de hoogte moeten zijn van de risico’s en strenge maatstaven die verbonden zijn met de identificering van voertuigen en de handel hierin.

Klager wordt vervolgd ter zake heling.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat het thans niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring of de onttrekking aan het verkeer zal bevelen van de auto.

De rechtbank zal het klaagschrift dan ook ongegrond verklaren.

3. De beslissing

De rechtbank verklaart het klaagschrift ongegrond.

Deze beslissing is op 19 april 2022 gegeven door mr. R.P. Broeders, rechter, in tegenwoordigheid van J. van ‘t Westende, griffier, en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van 19 april 2022.

INFORMATIE RECHTSMIDDEL

Tegen deze beslissing kan door het Openbaar Ministerie binnen veertien dagen na dagtekening van deze beslissing en door de klager binnen veertien dagen na de betekening van deze beslissing
beroep in cassatie worden ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden te 's-Gravenhage (artikel 552d lid 2 Wetboek van Strafvordering).