Partijen sloten op 28 maart 2020 een koopovereenkomst voor een woning van ruim 60 jaar oud, waarbij in de koopakte onder meer een ouderdomsclausule en een niet-bewoond clausule waren opgenomen. De woning werd verkocht met mededelingen dat het dak geïsoleerd was, onder meer via een NVM vragenlijst en verkoopbrochure. Na overdracht bleek echter dat het dak niet geïsoleerd was, wat leidde tot een geschil over non-conformiteit en dwaling.
De kopers stelden dat zij op basis van de mededelingen mochten verwachten dat het dak geïsoleerd was en vorderden vergoeding van herstelkosten en bijkomende kosten. De verkopers verweerden zich met de ouderdomsclausule, de niet-bewoond clausule en het feit dat zij zelf geen kennis hadden van de woningtoestand. De verkoopmakelaar had de woning bekeken en de aanwezigheid van folie geïnterpreteerd als isolatie.
De kantonrechter oordeelde dat de woning geschikt was voor normaal gebruik, maar dat de kopers niet gerechtvaardigd waren om zonder nader onderzoek te vertrouwen op de mededelingen over dakisolatie. Er waren voldoende aanknopingspunten om te twijfelen, mede door de ouderdomsclausule en niet-bewoond clausule. De kopers hadden een onderzoeksplicht die zij niet waren nagekomen. Ook was onvoldoende gesteld dat de verkopers wisten dat dakisolatie een cruciaal punt was voor de kopers, zodat een beroep op dwaling faalde.
De vorderingen werden afgewezen en de kopers werden veroordeeld in de proceskosten. De uitspraak benadrukt het belang van onderzoeksplicht van kopers bij oudere woningen en de beperking van de mededelingsplicht van verkopers in dergelijke omstandigheden.