Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Belastingrecht
zaaknummer: BRE 22/5744
uitspraak van de voorzieningenrechter van 23 juni 2023 in de zaak tussen
[belanghebbende], uit [plaats], verzoekster
en
De heffingsambtenaar van de gemeente Tilburg, de heffingsambtenaar.
Inleiding
1. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoekster. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
1.1.
Omdat het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk is en de voorzieningenrechter kennelijk onbevoegd is doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. Artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk is en de voorzieningenrechter kennelijk onbevoegd is.
1.2.
Verzoekster geeft in haar verzoekschrift aan dat zij nog geen antwoord op haar bezwaar heeft, maar al wel moet betalen en dat zij het openstaande bedrag niet kan betalen.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
Is de voorzieningenrechter bevoegd?
2. Voor zover het verzoek om voorlopige voorziening ziet op een betalingsregeling verklaart de voorzieningenrechter zich onbevoegd. De bestuursrechter is niet bevoegd om over geschillen inzake een betalingsregeling van een belastingaanslag te oordelen. Dat betekent dat ook de voorzieningenrechter niet bevoegd is. Verzoekster zal zich voor dit soort geschillen moeten wenden tot de civiele rechter.
Tegen welk besluit richt het verzoek zich?
3. Iemand die een verzoek om voorlopige voorziening indient, moet zo mogelijk een afschrift van het besluit waarop het geschil betrekking heeft overleggen. [1] Als dat niet gebeurt, kan de voorzieningenrechter – na een herstelmogelijkheid – het verzoek op grond van artikel 6:6 van Pro de Awb niet-ontvankelijk verklaren.
3.1.
Bij het verzoekschrift is het besluit waarop het verzoek betrekking heeft niet overgelegd. De rechtbank heeft verzoekster bij brief van 17 februari 2023 verzocht om binnen vier weken dit verzuim te herstellen. Dit verzoek is herhaald bij aangetekend schrijven van 3 mei 2023.
3.2.
Verzoekster heeft binnen die termijn geen afschrift van het besluit overgelegd.
3.3.
Verzoekster heeft geen reden gegeven voor dit verzuim. Er is dus geen verontschuldiging voor dit verzuim.
Conclusie en gevolgen
4. Het verzoek is daarom kennelijk niet-ontvankelijk. Dat betekent dat de voorzieningenrechter het verzoek niet inhoudelijk beoordeelt. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- verklaart zich onbevoegd voor zover het verzoek is gericht tot het treffen van een betalingsregeling;
- verklaart het verzoek om voorlopige voorziening voor het overige niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.A.J. Bastiaansen, rechter, in aanwezigheid van P. van der Hoeven, griffier, op 23 juni 2023 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
griffier
voorzieningenrechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: