ECLI:NL:RBZWB:2023:7771

• Datum uitspraak: 8 november 2023
• Publicatiedatum: 8 november 2023
• Zaaknummer: 02-109605-23
• Instantie: Rechtbank Zeeland-West-Brabant
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Op tegenspraak
• Rechters: A.B. Scheltema Beduin; N. van der Ploeg-Hogervorst; W.A.L. Pustjens
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Veroordeling medeplegen bezit vuurwapen en munitie met deels voorwaardelijke gevangenisstraf

De rechtbank Zeeland-West-Brabant heeft op 8 november 2023 uitspraak gedaan in de strafzaak tegen verdachte, geboren in 1990, gedetineerd in Dordrecht. Verdachte werd beschuldigd van medeplegen van het bezit van een vuurwapen en munitie op 25 april 2023 te Axel, alsmede van geweldpleging tegen twee slachtoffers op 17 maart 2023.

De rechtbank achtte wettig en overtuigend bewezen dat verdachte samen met een ander een Glock pistool en vijf hulzen munitie in bezit had. Verdachte heeft dit ook bekennend verklaard. De beschuldiging van geweldpleging kon echter niet worden bewezen, omdat verdachte geen geweldshandelingen heeft verricht en de ruzie juist wilde sussen. Daarom werd verdachte vrijgesproken van die tenlastelegging.

De rechtbank nam bij de strafoplegging de ernst van het feit in acht, waaronder het gebruik van het wapen onder invloed van alcohol en het dreigen en schieten in een woonwijk. Verdachte had een strafblad, maar niet recent of voor soortgelijke feiten. De rechtbank legde een gevangenisstraf op van tien maanden, waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De benadeelde partijen werden niet-ontvankelijk verklaard in hun schadevorderingen omdat de geweldpleging niet bewezen werd.

Uitkomst: Verdachte is veroordeeld tot tien maanden gevangenisstraf, waarvan drie maanden voorwaardelijk, voor medeplegen van het bezit van een vuurwapen en munitie.

Uitspraak

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT

Strafrecht

Zittingsplaats: Middelburg

parketnummer: 02-109605-23

vonnis van de meervoudige kamer van 8 november 2023

in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag] 1990 te [geboorteplaats] ,

gedetineerd in de PI te Dordrecht, Kerkeplaat 25, 3313 LC Dordrecht,

raadsman mr. S. Weening, advocaat te Maastricht.

1. Onderzoek van de zaak

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 25 oktober 2023, waarbij de officier van justitie, mr. Y.E.Y. Vermeulen, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2. De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:

op 25 april 2023 te Axel samen met een ander een pistool met daarvoor geschikte munitie voorhanden heeft gehad;

op 17 maart 2023 te Axel samen met een ander openlijk geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , of hen samen met een ander heeft mishandeld.

3. De voorvragen

De dagvaarding is geldig.

De rechtbank is bevoegd.

De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.

Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.

4. De beoordeling van het bewijs

4.1

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte feit 1 heeft gepleegd en baseert zich daarbij op de bekennende verklaring van verdachte en de overige bewijsmiddelen in het dossier. Feit 2 (primair en subsidiair) kan niet wettig en overtuigend worden bewezen, omdat verdachte geen geweldshandelingen heeft verricht en de ruzie alleen heeft willen sussen.

4.2

Het standpunt van de verdediging

De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen van feit 2 (primair en subsidiair), omdat verdachte geen geweldshandelingen heeft verricht en de ruzie alleen heeft willen sussen. De verdediging refereert zich aan het oordeel van de rechtbank voor feit 1.

4.3

Het oordeel van de rechtbank

4.3.1

De bewijsmiddelen

Indien hoger beroep wordt ingesteld zullen de bewijsmiddelen worden uitgewerkt en opgenomen in een bijlage die aan het vonnis zal worden gehecht.

4.3.2

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Feit 1

Aangezien verdachte ten aanzien van feit 1 een bekennende verklaring heeft afgelegd en ter zake daarvan geen vrijspraak is bepleit, zal worden volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen als bedoeld in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering – indien hoger beroep wordt ingesteld.

Feit 2

De rechtbank is van oordeel dat niet wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan geweldshandelingen richting [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] of dat hij hier anderszins een wezenlijke of significante bijdrage aan heeft geleverd.

De rechtbank zal verdachte daarom vrijspreken van feit 2, primair en subsidiair.

4.4

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte:

1.

op meerdere tijdstippen op 25 april 2023 te Axel, gemeente Terneuzen, tezamen en in vereniging met een ander,

- een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een

pistool, van het merk Glock, type 17, kaliber 9 x 19 mm, zijnde een vuurwapen in de

vorm van een pistool en

- voor dit vuurwapen geschikte munitie in de zin van art. 1 onder 4° van de Wet

wapens en munitie, te weten munitie als bedoeld in art. 3 lid 2 van die wet, van

categorie III, te weten vijf hulzen, van het merk Sellier en Bellot, 9 x 19 mm,

voorhanden heeft gehad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5. De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.

6. De strafoplegging

6.1

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert een gevangenisstraf van negen maanden met aftrek van voorarrest. Daarbij heeft hij rekening gehouden met de richtlijnen van het openbaar ministerie en – in strafverzwarende zin – met de omstandigheid dat verdachte een ander heeft bedreigd met het wapen en ermee heeft geschoten in een woonwijk.

6.2

Het standpunt van de verdediging

De verdediging bepleit een gevangenisstraf die gelijk is aan de duur van het voorarrest, dan wel een gevangenisstraf waarvan het onvoorwaardelijk deel gelijk is aan de duur van het voorarrest met daarnaast een voorwaardelijk deel van twee maanden, met aftrek van dat voorarrest. Gelet op de aard en de ernst van het feit en de oriëntatiepunten van het LOVS kan hiermee worden volstaan.

6.3

Het oordeel van de rechtbank

Aard en ernst van het feit

Verdachte heeft samen met de mededader een vuurwapen en daarvoor geschikte munitie voorhanden gehad. Het ongecontroleerde bezit van een dergelijk wapen en daarvoor geschikte munitie is onwenselijk in de maatschappij en kan voor gevaarlijke situaties zorgen. Het aanwezig hebben van een vuurwapen en munitie kan namelijk leiden tot het feitelijk gebruik ervan en vormt een onaanvaardbaar risico op geweldsincidenten.

Verdachte heeft op twee momenten op dezelfde dag gebruik gemaakt van het wapen. Eerst heeft hij bij de supermarkt, in de openbare ruimte waar ook nietsvermoedend winkelend publiek aanwezig was, onder invloed van alcohol een ander met het vuurwapen bedreigd. Hiervan zijn omstanders getuige geweest. Op dat moment bevond zich geen patroonhouder en dus ook geen munitie in het wapen. Op een later moment diezelfde dag heeft hij munitie in het wapen gestopt en daarmee dronken vanuit de auto in een woonwijk in de lucht geschoten. Dergelijk gedrag is gevaarlijk en zorgt voor een gevoel van angst, onrust en onveiligheid voor directe getuigen en voor de bewoners in de wijk in het algemeen.

Persoonlijke omstandigheden

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte waaruit blijkt dat hij eerder is veroordeeld voor strafbare feiten, maar niet recent en niet voor soortgelijke feiten.

Strafmaat

De rechtbank is van oordeel dat, gelet op de ernst van het feit en de straffen die doorgaans voor dergelijke feiten worden opgelegd, een gevangenisstraf voor de duur van tien maanden noodzakelijk is. De rechtbank ziet geen ruimte voor een andere of lichtere sanctie. Bij de bepaling van de duur van die straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de hiervoor omschreven strafverzwarende omstandigheden waaronder het feit is gepleegd. Verdachte heeft het feit onder invloed van alcohol gepleegd. Inmiddels heeft verdachte een leefstijltraining gevolgd en stelt hij dat hij geen (grote hoeveelheden) alcohol meer zal gebruiken. De rechtbank zal daarom een deel van de straf, te weten drie maanden, voorwaardelijk opleggen. De rechtbank acht een stok achter de deur in de vorm van een voorwaardelijke gevangenisstraf van belang om verdachte ervan te weerhouden dat hij zich opnieuw (onder invloed van alcohol) misdraagt.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.

7. De benadeelde partij

[slachtoffer 1]

De benadeelde partij [slachtoffer 1] vordert een schadevergoeding van € 2.965,00 voor feit 2, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Verdachte is vrijgesproken van het feit waaruit de schade zou zijn ontstaan. De rechtbank zal de benadeelde partij daarom niet-ontvankelijk verklaren in de vordering.

[slachtoffer 2]

De benadeelde partij [slachtoffer 2] vordert een schadevergoeding van € 10.313,24 voor feit 2, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Verdachte is vrijgesproken van het feit waaruit de schade zou zijn ontstaan. De rechtbank zal de benadeelde partij daarom niet-ontvankelijk verklaren in de vordering.

8. De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 14a, 14b, 14c en 47 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

9. De beslissing

De rechtbank:

Vrijspraak

-
spreekt verdachte vrij van de onder 2 primair en subsidiair ten laste gelegde feiten;

Bewezenverklaring

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

- verklaart dat het bewezenverklaarde het volgende strafbare feit oplevert:

Feit 1: Medeplegen van handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie, terwijl het feit is begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III,

en

Medeplegen van handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie;

- verklaart verdachte strafbaar;

Strafoplegging

- veroordeelt verdachte tot
een gevangenisstraf van 10 (tien) maanden, waarvan 3 (drie) voorwaardelijk met een proeftijd van 2 (twee) jaar ;

- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd de hierna vermelde voorwaarden niet heeft nageleefd;

- stelt als
algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

Benadeelde partijen

[slachtoffer 1]

- verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 1] niet-ontvankelijk in de vordering;

- veroordeelt de benadeelde partij in de kosten van verdachte, tot nu toe begroot op nihil;

[slachtoffer 2]

- verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 2] niet-ontvankelijk in de vordering;

- veroordeelt de benadeelde partij in de kosten van verdachte, tot nu toe begroot op nihil;

Voorlopige hechtenis

- heft het bevel tot voorlopige hechtenis op met ingang van de dag dat het voorarrest gelijk is aan het onvoorwaardelijk gedeelte van de opgelegde straf.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.B. Scheltema Beduin, voorzitter, mr. N. van der Ploeg-Hogervorst en mr. W.A.L. Pustjens, rechters, in tegenwoordigheid van mr. E.J. van der Welle, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 8 november 2023.

Mr. Pustjens en de griffier zijn niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.