Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Zittingsplaats Breda
Belastingrecht
zaaknummer: BRE 24/3269
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 december 2024 in de zaak tussen
[belanghebbende] uit [plaats] , belanghebbende,
en
de heffingsambtenaar van de gemeente Breda, de heffingsambtenaar.
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de heffingsambtenaar van 6 februari 2024.
1.1.
De heffingsambtenaar heeft aan belanghebbende een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd.
1.2.
De heffingsambtenaar heeft het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard.
1.3.
De rechtbank heeft partijen laten weten dat zij een zitting niet nodig vindt en heeft aan partijen gevraagd of zij het daarmee eens zijn. Omdat partijen daarna niet om een zitting hebben gevraagd, heeft de rechtbank het onderzoek bij brief van 6 december 2024 gesloten en de zaak niet behandeld op een zitting.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank beoordeelt of de naheffingsaanslag terecht aan belanghebbende is opgelegd. Zij doet dat aan de hand van de argumenten die belanghebbende heeft aangevoerd, de beroepsgronden.
2.1.
Naar het oordeel van de rechtbank slaagt het beroep van belanghebbende niet en is de aanslag parkeerbelasting terecht opgelegd. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Feiten
3. Belanghebbende heeft op 18 december 2023 een auto met kenteken [kenteken] stil gezet aan de [straat] te Breda. Deze plaats is door de gemeente aangewezen als een plaats waar alleen tegen betaling van parkeerbelasting mag worden geparkeerd. [1]
3.1.
Tijdens een controle door middel van een scanauto omstreeks 15.09 uur op die datum is geconstateerd dat geen parkeerbelasting was voldaan. Daarom heeft de heffingsambtenaar aan belanghebbende een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd van € 55,05, bestaande uit een bedrag aan belasting van € 2,30 en € 52,75 aan kosten van de naheffingsaanslag.
Motivering
4. Op grond van artikel 225, tweede lid, van de Gemeentewet en het gelijkluidende artikel 1, aanhef en onder a, van de Verordening wordt onder parkeren verstaan: het gedurende een aaneengesloten periode doen of laten staan van een voertuig, anders dan gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt tot het onmiddellijk in- of uitstappen van personen dan wel het onmiddellijk laden of lossen van zaken, op binnen de gemeente gelegen voor het openbaar verkeer openstaande terreinen of weggedeelten, waarop dit doen of laten staan niet ingevolge een wettelijk voorschrift is verboden.
4.1.
Belanghebbende stelt dat geen sprake was van parkeren maar van het onmiddellijk in- en uitstappen van personen. Belanghebbende heeft de auto in een parkeervak tot stilstand gebracht, is uitgestapt en naar de overkant van de straat gelopen en heeft aangebeld op huisnummer [nummer] om een kennis op te halen. Omdat de auto zeer kort in het parkeervak heeft gestaan en belanghebbende continue (buiten) in de nabijheid van de auto is geweest, is geen sprake van parkeren, aldus belanghebbende.
4.2.
De rechtbank overweegt dat onder het begrip ‘onmiddellijk in- of uitstappen’ als bedoeld in de Verordening slechts handelingen kunnen worden verstaan die een daadwerkelijk in- en uitstappen vormen. Het gedurende 2 à 3 minuten op de parkeerplaats achterlaten van een auto kan daaronder niet worden begrepen. [2] Het doen staan van een voertuig in een parkeervak is voldoende om belastingplichtig te zijn.
4.3.
De rechtbank leidt uit de verklaring van belanghebbende af dat hij de auto in ieder geval enkele minuten heeft laten stilstaan in het parkeervak. Belanghebbende is namelijk uitgestapt, is de straat overgestoken, heeft aangebeld en gewacht totdat zijn kennis haar jas had aangedaan en is vervolgens samen met haar de straat overgestoken om in de auto te stappen. Indien, zoals in dit geval, naast het in- en/of uitstappen activiteiten plaatsvinden die daarmee geen direct verband houden (zoals het ophalen van iemand bij zijn woning) en waardoor de periode van het stilstaan wordt verlengd, is geen sprake van het onmiddellijk in- en uitstappen, maar van parkeren in de zin van de Verordening. Daaruit volgt dat parkeerbelasting verschuldigd was.
4.4.
Nu vaststaat dat belanghebbende de verschuldigde parkeerbelasting niet heeft voldaan, is naar het oordeel van de rechtbank de naheffingsaanslag terecht aan belanghebbende opgelegd.
Conclusie en gevolgen
5. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat de naheffingsaanslag parkeerbelasting in stand blijft.
5.1.
Omdat het beroep ongegrond is, krijgt belanghebbende zijn griffierecht niet vergoed.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.P.A. Boersma, rechter, in aanwezigheid van mr. C.C. van den Berg, griffier, op 17 december 2024 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
griffier
rechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal beroep instellen kan via “
Formulieren en inloggen” op
www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch.
Formulieren en inloggen” op
www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch.