Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Zittingsplaats Breda
Belastingrecht
zaaknummer: BRE 24/826
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 8 januari 2025 in de zaak tussen
[belanghebbende] , uit [plaats] , belanghebbende,
(gemachtigde: [gemachtigde 1] ),
en
de heffingsambtenaar van de gemeente Tilburg.
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de heffingsambtenaar van 27 november 2023.
1.1.
De heffingsambtenaar heeft bij beschikking van 26 februari 2023 de waarde van de onroerende zaak [adres 1] (de woning) op 1 januari 2022 (de waardepeildatum) vastgesteld op € 386.000. Tegelijk met deze waardevaststelling is aan belanghebbende ook de aanslag in de onroerendezaakbelastingen van de gemeente Tilburg voor het jaar 2023 opgelegd (de aanslag OZB).
1.2.
De heffingsambtenaar heeft het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard.
1.3.
De heffingsambtenaar heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
1.4.
De rechtbank heeft het beroep op 4 december 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: gemachtigde van belanghebbende, [gemachtigde 2] . Namens de heffingsambtenaar zijn verschenen [naam] en [taxateur] , taxateur.
Feiten
2. Belanghebbende is eigenaar van de woning. Het is een eindwoning uit bouwjaar 1936 met een oppervlakte van 156 m². Het totale perceeloppervlak bedraagt 186 m2. De woning heeft twee bergingen en twee aanbouwen.
Beoordeling door de rechtbank
3. De rechtbank beoordeelt of de waarde van de woning te hoog is vastgesteld. Zij doet dat aan de hand van de argumenten die belanghebbende heeft aangevoerd, de beroepsgronden. Belanghebbende vindt dat de waarde van de woning op de waardepeildatum maximaal € 350.000 is. De heffingsambtenaar verdedigt de in de uitspraak op bezwaar gehandhaafde waarde van € 386.000.
4. Een beroep tegen de waardebeschikking is tegelijk ook een beroep tegen de aanslag OZB. Dat staat in artikel 24, negende lid, gelezen in samenhang met artikel 30, tweede lid, van de Wet WOZ. Het oordeel over de aanslag OZB volgt het oordeel over de waarde van de woning. Tegen de aanslag OZB zijn geen zelfstandige gronden aangevoerd.
Deze bepaling strekt zich niet uit tot de aanslagen afvalstoffenheffing en rioolheffing. Omdat belanghebbende tegen de aanslagen afvalstoffenheffing en rioolheffing geen gronden heeft aangevoerd, blijven die aanslagen buiten de beoordeling.
5. Naar het oordeel van de rechtbank slaagt het beroep van belanghebbende niet en is de waarde van de woning niet te hoog vastgesteld. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Toetsingskader van de rechtbank
6. Op grond van artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ wordt de waarde van de woning bepaald op de waarde die aan de woning dient te worden toegekend, indien de volle en onbezwaarde eigendom daarvan zou kunnen worden overgedragen en de verkrijger de zaak in de staat waarin die zich bevindt, onmiddellijk en in volle omvang in gebruik zou kunnen nemen. Deze waarde is naar de bedoeling van de wetgever "de prijs welke door de meestbiedende koper besteed zou worden bij aanbieding ten verkoop op de voor de zaak meest geschikte wijze na de beste voorbereiding". [1]
6.1.
De waarde van de woning is bepaald met de vergelijkingsmethode. Dit houdt in dat de waarde wordt vastgesteld aan de hand van een vergelijking met de verkoopopbrengst van woningen die rondom de waardepeildatum zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. De referentiewoningen hoeven dus niet identiek te zijn aan de woning. Wel moet de heffingsambtenaar inzichtelijk maken op welke manier hij met de onderlinge verschillen rekening heeft gehouden. De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat hij de WOZ-waarde niet te hoog heeft vastgesteld.
6.2.
Pas als de heffingsambtenaar niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan, komt de rechtbank toe aan de vraag of belanghebbende de door hem verdedigde waarde aannemelijk heeft gemaakt. Indien ook dat laatste niet het geval is, kan de rechtbank schattenderwijs zelf tot een vaststelling van de in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ bedoelde waarde komen.
De onderbouwing van de WOZ-waarde door de heffingsambtenaar
6.3.
De heffingsambtenaar heeft aan de waardevaststelling in beroep een taxatiematrix ten grondslag gelegd die op 6 maart 2024 door de taxateur is opgemaakt.
6.4.
In de taxatiematrix is de waarde van de woning op basis van een vergelijking met referentiewoningen vastgesteld op een getaxeerde waarde van € 431.635 naar de waardepeildatum 1 januari 2022. Als referentiewoningen zijn gebruikt de woningen aan de [adres 2], [adres 3] en [adres 4], alle te [plaats] . In de taxatiematrix zijn voornoemde referentiewoningen vergeleken met de woning.
Zijn de referentiewoningen voldoende vergelijkbaar met de woning?
7. De belanghebbende heeft tijdens de zitting bepleit dat de referentiewoning, [adres 4], meer dan één jaar na de waardepeildatum is verkocht. De rechtbank is van oordeel dat deze referentiewoning hierdoor te ver verwijderd van de waardepeildatum is verkocht en deze niet bruikbaar is om de waarde van de woning te onderbouwen. Door deze referentiewoning buiten beschouwing te laten, wordt de berekening van de gemiddelde gecorrigeerde prijs per vierkante meter anders. Volgens de matrix valt deze prijs dan hoger uit. Dit betekent dat de waarde van de woning, zoals die eerder is vastgesteld, vooralsnog niet te hoog is vastgesteld.
7.1.
De rechtbank acht de andere gebruikte referentiewoningen wat betreft ligging, bouwjaar en inhoud voldoende vergelijkbaar met de woning. De referentiewoningen zijn bovendien voldoende dichtbij de waardepeildatum, namelijk binnen één jaar daarvoor of daarna, verkocht. De rechtbank concludeert dat deze referentiewoningen kunnen dienen ter onderbouwing van de WOZ-waarde van de woning.
Heeft de heffingsambtenaar voldoende rekening gehouden met de verschillen tussen de woning en de referentiewoningen?
7.2.
De heffingsambtenaar heeft naar het oordeel van de rechtbank in voldoende mate inzichtelijk gemaakt op welke wijze rekening is gehouden met de verschillen tussen de referentiewoningen en de woning. De verkoopprijzen van de referentiewoningen zijn geïndexeerd naar de waardepeildatum. Aan de dakkapel, berging en kelder zijn afzonderlijke waarden toegekend. Op de m²-prijs van de referentiewoningen zijn vervolgens correcties toegepast voor kwaliteit, onderhoud, uitstraling en voorzieningen. De grondwaarde van de referentiewoningen is gecorrigeerd met factor 4 vanwege de ligging. Bij het bepalen van de waarde is rekening gehouden met een aftrek van € 28.096 voor de matige voorzieningen in de woning.
7.3.
Belanghebbende heeft tijdens de zitting betoogd dat de heffingsambtenaar onvoldoende rekening heeft gehouden met de matige kwaliteit en het lage duurzaamheidsniveau van de woning. De heffingsambtenaar heeft daartegenin gebracht dat er geen reden is om de kwaliteit op een lagere factor te waarderen dan gemiddeld. Wat betreft het duurzaamheidsniveau, stelt de heffingsambtenaar dat dit is verdisconteerd in de verkoopcijfers en sprake is van gemiddelde energieniveaus voor zowel de woning als de referentieobjecten. Naar het oordeel van de rechtbank blijkt uit de stukken onvoldoende dat de woning te hoog is gewaardeerd met betrekking tot kwaliteit. Daarnaast sluit de rechtbank zich aan bij het standpunt van de heffingsambtenaar over het duurzaamheidsniveau.
7.4.
Belanghebbende voert aan dat de heffingsambtenaar pas tijdens de uitspraak op bezwaar een nieuwe referentiewoning heeft toegevoegd aan de onderbouwing van de waarde van de woning. Hierdoor zou het volgens belanghebbende niet mogelijk zijn geweest om deze referentiewoning goed te controleren of hierover te debatteren. Om de gegevens van deze nieuwe referentiewoning te verkrijgen, moest de belanghebbende beroep instellen. Hierdoor is belanghebbende van mening dat de heffingsambtenaar in de proceskosten moet worden veroordeeld. De heffingsambtenaar bepleit dat de bezwaarfase bedoeld is als een heroverwegingsfase, waarin het is toegestaan om de waarde opnieuw te beoordelen en aanvullende of betere referentiewoningen ter onderbouwing aan te dragen. Dit is volgens de heffingsambtenaar ook in de beroepsfase toegestaan, mits de nieuwe referentiewoningen beter aansluiten bij de waardering van het betreffende object. De rechtbank is van oordeel dat de handelwijze van de heffingsambtenaar rechtmatig is en in lijn met vaste jurisprudentie. Bovendien had belanghebbende ook andere inhoudelijke gronden tegen de uitspraak op bezwaar, zoals dat er onvoldoende rekening was gehouden met de brandgang en de verouderde keuken en badkamer. Hierdoor kan niet worden geconcludeerd dat de belanghebbende uitsluitend beroep heeft ingesteld vanwege de vermeend onjuiste referentiewoningen.
7.5.
De stelling van belanghebbende dat de geïndexeerde waarden van de referentiewoningen niet hoger kunnen zijn dan de WOZ-waarden van die woningen, volgt de rechtbank niet. De WOZ-waarden van de referentiewoningen zijn niet relevant voor de waardebepaling van de woning, zo blijkt uit de door de wetgever geïmplementeerde wetssystematiek van de Wet WOZ. De WOZ-waarde wordt ook niet vastgesteld aan de hand van indexeringscijfers, niet voor het WOZ-object en ook niet voor de referentieobjecten. Dat is nu eenmaal niet de berekeningswijze zoals deze door de wetgever is gekozen. Overigens wijst de rechtbank erop dat de indexeringscijfers worden afgeleid uit alle daarvoor beschikbare verkopen, terwijl de WOZ-waarde – als er geen eigen verkoopcijfer beschikbaar is – wordt vastgesteld aan de hand van een relatief gedetailleerde vergelijking met slechts enkele referentieverkopen. Het vaststellen van de verkoopwaarde middels indexering kan dan logischerwijs anders uitvallen. Het is immers een andere berekening op basis van andere cijfers. Dat logisch of rekenkundig beschouwd ook op een andere wijze tot een waardebepaling gekomen kan worden, zoals belanghebbende bepleit, maakt voorgaande niet onjuist. De rechtbank gaat dan ook voorbij aan de stelling van belanghebbende dat de indexering van de referentiewoningen onvoldoende inzichtelijk is.
7.6.
Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de waarde van de woning voor het belastingjaar 2023 niet te hoog vastgesteld.
Conclusie en gevolgen
8. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat de WOZ-waarde en de aanslag OZB gehandhaafd blijven.
8.1.
Omdat het beroep ongegrond is, krijgt belanghebbende zijn griffierecht niet vergoed. Ook krijgt belanghebbende geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.Z.B. Sterk, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Garb, griffier, op 8 januari 2025 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
griffier
rechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch.