ECLI:NL:RBZWB:2026:5545 - Rechtbank Zeeland-West-Brabant - Veroordeling voor medeplegen van meerdere inbraken en pog...

Uitspraak

Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT

Strafrecht

Zittingsplaats: Breda

Parketnummer: 02-224231-25

Vonnis van de meervoudige kamer van 23 juni 2026

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag] 2004 te [geboorteplaats] (Marokko),

uit anderen hoofde gedetineerd in het Detentiecentrum [locatie] ,

raadsman: mr. P.A. Groenhuis, advocaat te Breda.

1.Onderzoek op de terechtzitting

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 9 juni 2026, waarbij de officier van justitie mr. M.P. de Graaf en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2.De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte samen met anderen auto-inbraken
(feit 1), pogingen tot auto-inbraken
(feit 2)en autovernielingen

(feit 3)heeft gepleegd.

3.De voorvragen

De dagvaarding is geldig.

De rechtbank is bevoegd.

De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.

Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.

4.De beoordeling van het bewijs

4.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht feit 1 en feit 2 wettig en overtuigend bewezen op basis van het dossier. Van feit 3 heeft de officier van justitie vrijspraak gevraagd, nu niet kan worden vastgesteld dat verdachte degene is geweest die de vernielingshandelingen heeft verricht.

4.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging meent dat niet tot een bewezenverklaring kan worden gekomen van de ten laste gelegde feiten. Verdachte ontkent betrokken te zijn geweest bij wat hem wordt verweten en niet kan worden geconcludeerd dat sprake was van een nauwe en bewuste samenwerking met de medeverdachten, waaraan verdachte een significante bijdrage heeft geleverd.

4.3.

Het oordeel van de rechtbank

4.3.1.

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

4.3.2.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Feit 1 en feit 2

De rechtbank acht feit 1 en feit 2 wettig en overtuigend bewezen.

De rechtbank stelt op basis van de bewijsmiddelen vast dat in de nacht van 15 augustus 2025 in Breda is ingebroken in een camper en vijf personenauto’s en dat is geprobeerd in te breken in twee andere personenauto’s. Bij de camper was een dakraam ingeslagen, bij zeven auto’s was een autoruit ingeslagen en bij één auto zat een barst in de autoruit.

De voertuigen stonden bij elkaar in de buurt geparkeerd op [straat 1] en [straat 2] . In diezelfde omgeving werd een groot deel van de weggenomen spullen teruggevonden. Op deze spullen en ook op en in de voertuigen werden bloedsporen aangetroffen.

Door twee getuigen zijn die bewuste nacht in de (nabije omgeving van de) [straat 1] omstreeks 03:30 uur en 03:55 uur drie mannen gezien die met elkaar spraken in een buitenlandse taal. Er werden meerdere klappen gehoord alsof er op autoruiten werd geslagen en gezien werd dat de mannen richting [straat 3] liepen. Dit past bij de camerabeelden van [straat 1] waarop omstreeks 03:36 uur drie mannen in beeld komen die zich rondom de daar geparkeerde voertuigen ophouden. Door één van hen wordt meerdere keren geslagen op een autoruit van een Hyundai en kort hierna zijn signalen te zien en te horen passend bij een autoalarm. Omstreeks 03:37 uur rennen de drie mannen gezamenlijk weg en verdwijnen ze uit beeld.

Voor de rechtbank bestaat er geen twijfel dat voornoemde drie mannen [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 2] waren. De politie zag omstreeks 03:40 uur op [straat 3] drie mannen staan bij een openstaand voertuig die direct te voet wegvluchtten, waarna de politie de achtervolging inzette. De drie mannen vluchtten samen de bosschages in en werden niet veel later in de directe omgeving aangehouden. [medeverdachte 1] werd omstreeks 04.08 uur aangehouden en [verdachte] en [medeverdachte 2] omstreeks 04:26 uur. [verdachte] en [medeverdachte 2] zaten samen verstopt in de bosschages op welke plek een deel van de weggenomen spullen is teruggevonden. Daar komt nog bij dat [medeverdachte 1] door een verbalisant is herkend op de camerabeelden, welke verbalisant ook sterke gelijkenissen zag tussen een van de mannen op de beelden en [medeverdachte 2] . Daarnaast is het verkregen DNA-profiel van zeven verschillende bloedsporen gematcht met het DNA-profiel van [medeverdachte 2] .

De rechtbank is van oordeel dat de gedragingen van [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 2] naar hun uiterlijke verschijningsvorm gericht waren op het inbreken in voertuigen met het oogmerk om spullen weg te nemen. Ze waren met zijn drieën midden in de nacht op pad, waren bij elkaar toen er werd geslagen op autoruiten, hielden zich op in dezelfde omgeving als waar de (pogingen tot) inbraken hebben plaatsgevonden, zijn samen op de vlucht geslagen voor de politie en verstopten zich in de bosschages. Een en ander is voldoende om te kunnen concluderen tot het medeplegen door verdachte van de inbraken en de pogingen daartoe.

De rechtbank zal verdachte vrijspreken van de poging tot inbraak in de Mazda van aangever [aangever 1] (feit 2), nu op basis van het dossier niet kan worden vastgesteld dat sprake was van braaksporen aan dit voertuig.

Feit 3

De rechtbank acht onvoldoende bewijs aanwezig voor feit 3 en zal verdachte hiervan vrijspreken. Ten laste is gelegd dat het verdachte is geweest die zich schuldig heeft gemaakt aan vernieling van een Hyundai, een Mazda en een Audi A4. Op basis van het dossier kan echter niet worden vastgesteld dat er schade is toegebracht aan de Mazda, zodat bewijs voor deze vernieling ontbreekt. Wel is schade toegebracht aan de Hyundai en de Audi A4. Bij de Hyundai zat een barst in de autoruit en bij de Audi A4 was een ruit ingeslagen, maar niet kan worden vastgesteld dat verdachte deze vernielingshandelingen heeft verricht.

4.4.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

feit 1op meerdere tijdstippen op 15 augustus 2025 te Breda tezamen en in vereniging met anderen,
- uit een camper (merk Dethleffs, [kenteken 1] ) papieren van die camper en een pet toebehorende aan [aangever 2] en
- uit een personenauto (merk Opel, [kenteken 2] ) een leesbril toebehorende aan [aangever 3] en
- uit een personenauto (merk BMW, [kenteken 3] ) een zonnebrilhouder met zonnebril en kleingeld toebehorende aan [aangever 4] en
- uit een personenauto (merk Lexus, [kenteken 4] ) een sleutelbos en een dokterstas en een otoscoop toebehorende aan [aangever 5] en
- uit een personenauto (merk Opel Corsa, [kenteken 5] ) een yogabal en acht portofoons toebehorende aan [benadeelde 1]
- uit een personenauto (merk Audi, [kenteken 6] ) een padelracket en padelschoenen en hardloopschoenen en een rugzak (inhoudende sportspullen) toebehorende aan [aangever 6] ,
heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en zijn mededaders zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en die weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van braak;

feit 2op meerdere tijdstippen op 15 augustus 2025 te Breda tezamen en in vereniging met anderen ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om uit auto’s goederen die geheel of ten dele aan
- [aangever 7] en
- [benadeelde 2] ,
toebehoorden weg te nemen met het oogmerk om deze zich wederrechtelijk toe te eigenen en zich de toegang tot de plaats van het misdrijf te verschaffen en die weg te nemen goederen onder hun bereik te brengen door middel van braak
- een ruit van een personenauto Hyundai, [kenteken 7] van die [aangever 7] heeft verbroken en
- een ruit van een personenauto Audi A4, [kenteken 8] van die [benadeelde 2] heeft verbroken
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5.De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.

6.De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf gelijk aan de duur van het voorarrest van verdachte.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft de rechtbank verzocht om verdachte tot niet meer te veroordelen dan een gevangenisstraf gelijk aan de duur van het voorarrest van verdachte.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Verdachte en zijn twee mededaders hebben zich in één nacht tijd schuldig gemaakt aan inbraak in een camper, vijf auto-inbraken en twee pogingen tot auto-inbraak. Niet alleen werden er goederen weggenomen, maar ook werden de betreffende voertuigen grof beschadigd. Dit leidt voor slachtoffers vanzelfsprekend tot ongemak en ergernis, waarbij de schade soms groter is dan de waarde van de gestolen goederen. Verdachte heeft zich ernstig misdragen en geen respect getoond voor de eigendommen en belangen van anderen.

Bij de strafbepaling slaat de rechtbank acht op de specifieke feiten en omstandigheden van dit geval en op de landelijke oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht. Verder wordt meegewogen dat verdachte een first offender is en dat hij, relatief gezien, van jonge leeftijd is.

Daarnaast wordt acht geslagen op het over verdachte opgemaakte reclasseringsrapport van

6 juni 2026. Verdachte is naar Nederland gekomen om asiel aan te vragen, maar zijn aanvraag is afgewezen. Hij heeft in Nederland alleen maar problemen gehad en heeft eerder gelogen over zijn leeftijd door te stellen dat hij minderjarig is. Inmiddels heeft verdachte tegenover de reclassering bevestigd dat hij meerderjarig is. Verdachte ziet geen toekomst voor zichzelf in Nederland en wil terugkeren naar zijn familie in Marokko. Hij heeft in Nederland geen sociaal netwerk en geen stabiele leefomgeving. Het risico op recidive kan niet worden ingeschat en de reclassering acht geen reële mogelijkheden aanwezig tot het inzetten van bijzondere voorwaarden of reclasseringstoezicht.

Een en ander afwegende vindt de rechtbank de strafeis van de officier van justitie passend en zal zij verdachte veroordelen tot een gevangenisstraf gelijk aan de duur van het voorarrest, te weten een gevangenisstraf van 162 dagen.

7.De vorderingen van de benadeelde partijen

Axus Nederland B.V. (feit 1)

De benadeelde partij Axus Nederland B.V. vordert een schadevergoeding van € 338,57 voor materiële schade.

De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte feit 1 ten aanzien van de aangever [aangever 4] , wiens auto geleased was bij Axus Nederland B.V., heeft gepleegd. Dit betekent dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.

De door de benadeelde gevorderde schadevergoeding acht de rechtbank volledig toewijsbaar. De gevorderde schade staat in een voldoende verband met het bewezenverklaarde handelen van verdachte, zodat sprake is van schade die een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde feit.

[benadeelde 1] (feit 1)

De benadeelde partij [benadeelde 1] vordert een schadevergoeding van € 2.149,82 voor materiële schade.

De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte feit 1 heeft gepleegd. Dit betekent dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.

De door de benadeelde gevorderde schadevergoeding acht de rechtbank toewijsbaar tot een bedrag van € 1.743,23 (zijnde het totaal gevorderde exclusief btw nu benadeelde een btw-plichtige ondernemer betreft). Uit het dossier is niet gebleken dat de teruggevonden, met bloed besmeurde spullen zijn geretourneerd aan de benadeelde, zoals door de raadsman is gesteld. Deze schade staat in een voldoende verband met het bewezenverklaarde handelen van verdachte, zodat sprake is van schade die een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde feit. De rechtbank zal de vordering voor het overige afwijzen.

[benadeelde 2] (feit 2)

De benadeelde partij [benadeelde 2] vordert een schadevergoeding van € 58,40 voor materiële schade bestaande uit gemaakte reiskosten.

De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat feit 2 bewezen kan worden verklaard.

Dit betekent dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.

De door de benadeelde gevorderde schadevergoeding acht de rechtbank toewijsbaar tot een bedrag van € 48,18, waarbij de rechtbank een reiskostenvergoeding hanteert van € 0,33 per kilometer. Deze schade staat in een voldoende verband met het bewezenverklaarde handelen van verdachte, zodat sprake is van schade die rechtstreeks is toegebracht door het bewezenverklaarde feit. De rechtbank zal de vordering voor het overige afwijzen.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.

Wettelijke rente

Bij de toe te wijzen vorderingen zal tevens de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het tijdstip waarop het feit werd gepleegd, te weten 15 augustus 2025.

Hoofdelijke aansprakelijkheid

De rechtbank stelt ten aanzien van de toe te wijzen vorderingen vast dat verdachte het strafbare feit samen met anderen heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vorderingen en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen.

Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door één of meer mededaders is betaald, en andersom.

8.De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 36f, 45, 57 en 311 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

9.Beslissing

De rechtbank:

Vrijspraak

-
spreekt verdachte vrij van feit 3;

Bewezenverklaring

-
verklaart feit 1 en feit 2 bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

feit 1:Diefstal door twee om meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot het plaats van het misdrijf heeft verschaft en het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak, meermalen gepleegd;

feit 2:Poging tot diefstal door twee om meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot het plaats van het misdrijf heeft verschaft en het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak, meermalen gepleegd;

- verklaart verdachte strafbaar;

Strafoplegging

- veroordeelt verdachte tot
een gevangenisstraf van 162 dagen;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

Benadeelde partijen

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij
Axus Nederland B.V.(feit 1) van € 338,57 voor materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 15 augustus 2025 tot aan de dag der voldoening;