ECLI:NL:RVS:2004:AO2425

• Datum uitspraak: 28 januari 2004
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 200303178/1 en 200303179/1
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: C.M. Ligtelijn-van Bilderbeek; R. van der Spoel; W.D.M. van Diepenbeek
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 1 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging van vergunningverlening ondanks bezwaar appellant zonder rechtstreeks belang

Het college van burgemeester en wethouders van Harlingen verleende vergunningen voor het slopen van twee panden en het bouwen van een woongebouw aan vergunninghoudster. Appellant maakte bezwaar tegen deze besluiten en stelde dat hij als concurrent rechtstreeks belang had, omdat hij daardoor zijn eigen nieuwbouwproject niet kon realiseren. De rechtbank verklaarde de beroepen van appellant ongegrond en de Raad van State bevestigt dit oordeel.

De Raad overweegt dat appellant niet als belanghebbende kan worden aangemerkt omdat het niet de vergunningverlening is die de realisering van zijn project verhindert, maar het ontbreken van beschikkingsmacht over de benodigde grond. Ook staat de verlening van vergunningen aan vergunninghoudster niet in de weg aan andere bouwplannen op dezelfde grond. Verder faalt het betoog dat de vergunningverlening zijn marktpositie als makelaar schaadt, omdat appellant geen objectieve gegevens heeft aangeleverd.

De hoger beroepen zijn ongegrond verklaard en de aangevallen uitspraken worden bevestigd. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.

Uitkomst: De Raad van State bevestigt de vergunningverlening en verklaart het hoger beroep van appellant ongegrond wegens gebrek aan rechtstreeks belang.

Uitspraak

200303178/1 en 200303179/1

Datum uitspraak: 28 januari 2004

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op de hoger beroepen van:

[appellant], wonend te [woonplaats],

tegen de uitspraken van de rechtbank te Leeuwarden van 9 april 2003 in de gedingen tussen:

appellant

en

het college van burgemeester en wethouders van Harlingen.

1. Procesverloop

Bij besluit van 18 maart 2002 heeft het college van burgemeester en wethouders van Harlingen (hierna: het college) aan [vergunninghoudster] vergunning verleend voor het slopen van twee panden op het perceel plaatselijk bekend [locatie sub 1] en [locatie sub 2] te [plaats], kadastraal bekend gemeente Harlingen, sectie […], nr. […]. Bij besluit van 16 mei 2002 heeft het college aan [vergunninghoudster] vergunning verleend voor het bouwen van een woongebouw op het perceel plaatselijk bekend [locatie sub 3] te [plaats], kadastraal bekend gemeente Harlingen, sectie […], nr. […].

Bij besluiten van 4 juli onderscheidenlijk 19 september 2002 heeft het college de tegen die besluiten door appellant gemaakte bezwaren niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraken van 9 april 2003, verzonden op die dag, heeft de rechtbank te Leeuwarden (hierna: de rechtbank) de door appellant daartegen ingestelde beroepen ongegrond verklaard. Deze uitspraken zijn aangehecht.

Tegen deze uitspraken heeft appellant bij brieven, bij de Raad van State ingekomen op 16 mei 2003, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brieven van 16 juni 2003. Deze brieven zijn aangehecht.

Bij brieven van 30 juni 2003 heeft het college van antwoord gediend.

Bij brief van 1 augustus 2003 heeft [vergunninghoudster] een memorie ingediend.

Bij brief van 7 november 2003 heeft appellant nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft deze aan de andere partijen toegezonden.

De Afdeling heeft de zaken gevoegd behandeld ter zitting van 24 november 2003, waar appellant in persoon, bijgestaan door mr. J.J. Hengst, advocaat te Joure, en het college, vertegenwoordigd door mr. E. Visser en H. Haitsma, beiden ambtenaren der gemeente, zijn verschenen. Tevens is daar [vergunninghoudster], vertegenwoordigd mr. B.S. Friedberg, advocaat te Amsterdam, gehoord.

2. Overwegingen

2.1. Ingevolge artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht wordt onder belanghebbende verstaan: degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken.

2.2. Appellant betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat hij een rechtstreeks belang heeft bij zowel de verlening van de sloop- als de bouwvergunning aan zijn concurrent [vergunninghoudster], nu hij daardoor zijn eigen nieuwbouwproject op een deel van dezelfde gronden niet zal kunnen realiseren.

Dit betoog faalt. De rechtbank heeft terecht overwogen dat appellant reeds niet als belanghebbende kan worden aangemerkt, nu niet de verlening van die vergunningen in de weg staat aan de realisering van dat gestelde nieuwbouwproject, maar de omstandigheid dat appellant, naar hij ter zitting ook heeft erkend, niet de beschikkingsmacht heeft dan wel kan krijgen over de daarvoor benodigde gronden. De verlening van de vergunningen aan [vergunninghoudster] staat overigens op zichzelf ook niet in de weg aan de verlening van bouwvergunning voor een ander bouwplan op dezelfde grond.

2.3. De in hoger beroep door appellant betrokken stelling dat de verlening van de vergunningen ook zijn marktpositie als makelaar op de plaatselijke woningmarkt nadelig beïnvloedt, kan verder reeds niet tot het oordeel leiden dat het college hem ten onrechte niet als rechtstreeks belanghebbende heeft aangemerkt, omdat hij in het geheel geen objectieve gegevens heeft aangedragen, die aanknopingspunten bieden om aan te kunnen nemen dat die stelling juist is.

2.4. De hoger beroepen zijn ongegrond. De aangevallen uitspraken dienen te worden bevestigd.

2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

bevestigt de aangevallen uitspraken.

Aldus vastgesteld door mr. C.M. Ligtelijn-van Bilderbeek, Voorzitter, en mr. R. van der Spoel en mr. W.D.M. van Diepenbeek, Leden, in tegenwoordigheid van mr. D. Haan, ambtenaar van Staat.

w.g. Ligtelijn-van Bilderbeek w.g. Haan

Voorzitter ambtenaar van Staat

Uitgesproken in het openbaar op 28 januari 2004

27-397.