ECLI:NL:RVS:2004:AR7081

• Datum uitspraak: 2 december 2004
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 200407810/1 en 200407810/2
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Voorlopige voorziening+bodemzaak
• Rechters: R.W.L. Loeb; J.H. Roelfsema
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging weigering bouwvergunning en handhaving zonder uitzicht op legalisatie

Het college van burgemeester en wethouders van Wijchen heeft appellante op straffe van een dwangsom gelast een zonder vergunning gebouwde verbindingshal te verwijderen. Appellante maakte bezwaar en stelde beroep in tegen dit handhavingsbesluit en de weigering van een bouwvergunning.

De rechtbank Arnhem verklaarde het beroep ongegrond. Appellante stelde hoger beroep in bij de Raad van State en verzocht om een voorlopige voorziening. De Raad overwoog dat het college bevoegd was tot handhaving op grond van de Woningwet omdat de verbindingshal zonder vergunning was gebouwd.

Er was geen concreet uitzicht op legalisatie, omdat het college de bouwvergunning terecht had geweigerd wegens strijd met het bestemmingsplan. Handhaving was niet onevenredig in verhouding tot de belangen. De Raad bevestigde het oordeel van de rechtbank en wees het hoger beroep en het verzoek om voorlopige voorziening af.

Uitkomst: Het hoger beroep en het verzoek om voorlopige voorziening worden afgewezen en het handhavingsbesluit bevestigd.

Uitspraak

200407810/1 en 200407810/2.

Datum uitspraak: 2 december 2004

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 8:86 van die wet, op het hoger beroep van:

[appellante], wonend te [woonplaats],

tegen de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 27 augustus 2004 in het geding tussen:

appellante

en

het college van burgemeester en wethouders van Wijchen.

1.    Procesverloop

Bij besluit van 12 juni 2003 heeft het college van burgemeester en wethouders van Wijchen (hierna: het college) appellante op straffe van een dwangsom gelast de verbindingshal tussen de woning en de berging op het perceel [locatie] te [plaats] vóór 2 augustus 2003 te verwijderen en verwijderd te houden.

Bij besluit van 25 november 2003 heeft het college het daartegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij besluit van 23 december 2003 heeft het college, onder herroeping in zoverre van het besluit van 12 juni 2003, de begunstigingstermijn alsnog verlengd tot 6 weken na de uitspraak in beroep.

Bij uitspraak van 27 augustus 2004, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Arnhem (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellante ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief van 20 september 2004, bij de Raad van State ingekomen op dezelfde dag, hoger beroep ingesteld. De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 19 oktober 2004. Deze brieven zijn aangehecht.

Voorts heeft appellante de Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

De Voorzitter heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 november 2004, waar appellante in persoon, bijgestaan door mr. J.P. Hoegee, advocaat te Nijmegen, en het college, vertegenwoordigd door mr. E.A. Rinsampessy, ambtenaar van de gemeente, zijn verschenen.

2.    Overwegingen

2.1.    Niet in geschil is dat de verbindingshal, waarop de last ziet, is gebouwd, zonder de daarvoor vereiste bouwvergunning en dat daarmee is gehandeld in strijd met artikel 40, eerste lid, van de Woningwet, zodat het college terzake handhavend kon optreden.

Gelet op het algemeen belang dat gediend is met handhaving, zal in geval van overtreding van een wettelijk voorschrift het bestuursorgaan dat bevoegd is om met bestuursdwang of een last onder dwangsom op te treden, in de regel van deze bevoegdheid gebruik moeten maken. Slechts onder bijzondere omstandigheden mag van het bestuursorgaan worden gevergd dit niet te doen. Dit kan zich voordoen, indien concreet uitzicht op legalisatie bestaat. Voorts kan handhavend optreden zodanig onevenredig zijn in verhouding tot de daarmee te dienen belangen, dat van optreden in die concrete situatie behoort te worden afgezien.

2.2.    Appellante betoogt tevergeefs dat concreet uitzicht op legalisatie bestaat. Bij besluit van 17 oktober 2003 heeft het college geweigerd vrijstelling en bouwvergunning voor de verbindingshal te verlenen. In deze procedure staat dat besluit niet ter toets. Slechts indien op voorhand duidelijk zou zijn dat die weigering in rechte geen stand zal houden en bouwvergunning niet geweigerd mocht worden, zou concreet uitzicht op legalisatie kunnen worden aangenomen.

Die situatie doet zich niet voor. De verbindingshal moet naar voorlopig oordeel als uitbreiding van het bestaande bijgebouw worden aangemerkt, door de oprichting waarvan een aangebouwd bijgebouw is ontstaan met een grotere oppervlakte dan het bestemmingsplan toestaat. De rechtbank is, zij het op andere gronden, tot hetzelfde oordeel gekomen.

2.3.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient, zij het met enige verbetering van de gronden waarop die rust, te worden bevestigd.

2.4.    Gelet hierop bestaat geen aanleiding tot het treffen van de gevraagde voorziening.

2.5.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat evenmin aanleiding.

3.    Beslissing

De Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

I.    bevestigt de aangevallen uitspraak;

II.    wijst het verzoek af.

Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, als Voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. J.H. Roelfsema, ambtenaar van Staat.

w.g. Loeb    w.g. Roelfsema

Voorzitter    ambtenaar van Staat

Uitgesproken in het openbaar op 2 december 2004

58-412.