Uitspraak
201009472/1/H3.
Datum uitspraak: 13 april 2011.
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellante], wonend te [woonplaats],
tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 11 augustus 2010 in zaak nr. 09/4771 in het geding tussen:
[appellante]
en
het dagelijks bestuur van het stadsdeel Nieuw-West (voorheen: stadsdeel Slotervaart).
1. Procesverloop
Bij besluit van 6 januari 2009 heeft het dagelijks bestuur een aanvraag van [appellante] om een gehandicaptenparkeerkaart afgewezen.
Bij besluit van 10 november 2009 heeft het dagelijks bestuur het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 11 augustus 2010, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
Tegen deze uitspraak heeft [appellante] bij brief, bij de Centrale Raad van Beroep ingekomen op 22 september 2010, hoger beroep ingesteld. Deze heeft het hoger beroep doorgezonden naar de Raad van State, alwaar het op 27 september 2010 is ingekomen. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 1 november 2010.
Het dagelijks bestuur heeft een verweerschrift ingediend.
De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 30 maart 2011, waar het dagelijks bestuur, vertegenwoordigd door mr. C. Achthoven, werkzaam bij het stadsdeel, is verschenen.
2. Overwegingen
2.1. Ingevolge artikel 49, eerste lid, van het Besluit administratieve bepalingen inzake het wegverkeer (hierna: het BABW) kan aan een gehandicapte, overeenkomstig de bij ministeriële regeling gestelde criteria, door het college van burgemeester en wethouders van de gemeente waar hij als ingezetene is ingeschreven in de basisadministratie persoonsgegevens, een gehandicaptenparkeerkaart worden verstrekt.
Ingevolge artikel 1, eerste lid, van de Regeling gehandicaptenparkeerkaart (hierna: de Regeling) kunnen voor een gehandicaptenparkeerkaart in aanmerking komen:
a. bestuurders van motorvoertuigen op meer dan twee wielen en van brommobielen, die ten gevolge van een aandoening of gebrek een aantoonbare loopbeperking hebben van langdurige aard, waardoor zij — met de gebruikelijke loophulpmiddelen — in redelijkheid niet in staat zijn zelfstandig een afstand van meer dan 100 meter aan een stuk te voet te overbruggen;
[…]
d. bestuurders en passagiers van motorvoertuigen op meer dan twee wielen en van brommobielen, andere dan bedoeld onder a en b, die ten gevolge van een aandoening of gebrek aantoonbare ernstige beperkingen, andere dan loopbeperkingen hebben;
[…].
Ingevolge artikel 2, eerste lid, wordt een gehandicaptenparkeerkaart niet afgegeven alvorens een geneeskundig onderzoek heeft plaatsgehad met betrekking tot de handicap van de aanvrager.
Ingevolge artikel 3, eerste lid, wordt, ingeval de gehandicaptenparkeerkaart wordt afgegeven door het gemeentelijk gezag bedoeld in artikel 49 van Pro het BABW, het geneeskundig onderzoek verricht door de Gemeentelijke Gezondheidsdienst (hierna: de GGD) dan wel — bij externe advisering — door een vanwege het gemeentelijk gezag aangewezen deskundige.
Ingevolge artikel 26, tweede lid, van de Verordening op de stadsdelen draagt het college al zijn bevoegdheden over aan het dagelijks bestuur van de stadsdelen.
2.2. Het dagelijks bestuur heeft aan het in bezwaar gehandhaafde besluit om de aanvraag van [appellante] af te wijzen een advies van GGD-arts G. Levij van 21 oktober 2008, aangevuld bij brieven van 19 december 2008 en 23 oktober 2009, ten grondslag gelegd.
In het advies van 21 oktober 2008 heeft de arts geconcludeerd dat [appellante] zich zonder hulp van een ander met de gebruikelijke loophulpmiddelen redelijkerwijs over een langere afstand dan 100 meter aaneengesloten kan voortbewegen. In de brief van 19 december 2008 heeft de arts naar aanleiding van een zienswijze van [appellante] tegen het voornemen van het dagelijks bestuur om haar aanvraag af te wijzen, nader uiteengezet hoe hij tot zijn conclusie is gekomen. In de brief van 23 oktober 2009 heeft de arts te kennen gegeven in de bezwaren van [appellante] en een in dat verband door haar overgelegde brief van haar behandelend internist van 27 mei 2009, geen medische redenen te zien om het eerder door hem gegeven advies te wijzigen.
2.3. [appellante] betoogt - samengevat weergegeven - dat het dagelijks bestuur zich niet op het advies van de GGD-arts heeft mogen baseren, omdat dat advies niet zorgvuldig tot stand is gekomen. Daarnaast heeft het dagelijks bestuur volgens haar ten onrechte niet gemotiveerd waarom zij niet op grond van artikel 1, eerste lid, aanhef en onder d, van de Regeling in aanmerking komt voor een gehandicaptenparkeerkaart.
[appellante] betoogt voorts dat de rechtbank, gezien het medische verschil van inzicht, ten onrechte geen aanleiding heeft gezien een onafhankelijke deskundige te benoemen.
2.3.1. De rechtbank heeft, onder verwijzing naar de vaste rechtspraak van de Afdeling (onder meer de uitspraak van 15 december 2010 in zaak nr. 201005213/1/H3), terecht overwogen dat het dagelijks bestuur een advies dat is uitgebracht door een arts in zijn hoedanigheid van medisch deskundige bij zijn beoordeling van een aanvraag mag betrekken, mits dit advies op onpartijdige, objectieve en inzichtelijke wijze is opgesteld. Het advies van de GGD-arts van 21 oktober 2008 voldoet naar het oordeel van de rechtbank aan voormelde vereisten. [appellante] verwijst ter staving van haar stelling dat het advies daaraan niet voldoet, slechts naar hetgeen zij daaromtrent in beroep heeft aangevoerd. Deze gronden zijn door de rechtbank gemotiveerd weerlegd. De Afdeling onderschrijft het oordeel van de rechtbank en de overwegingen waarop dat oordeel is gebaseerd.
[appellante] is evenmin gemotiveerd opgekomen tegen het oordeel van de rechtbank dat uit de voorhanden zijnde medische informatie niet blijkt dat zij ten tijde van het onderzoek door de GGD-arts ten gevolge van een aandoening of gebrek aantoonbare ernstige beperkingen, andere dan loopbeperkingen zou hebben, als bedoeld in artikel 1, eerste lid, aanhef en onder d, van de Regeling. De GGD-arts heeft in het advies van 21 oktober 2008 vermeld dat bij het lichamelijk onderzoek is vastgesteld dat geen sprake is van andere ernstige lichamelijke of psychische aandoeningen die verstrekking van een gehandicaptenparkeerkaart zouden rechtvaardigen. Het dagelijks bestuur heeft onder verwijzing naar dat advies en de aanvulling daarop bij de brief van 19 december 2008 voldoende gemotiveerd dat [appellante] op grond van artikel 1, eerste lid, aanhef en onder d, van de Regeling niet in aanmerking komt voor een gehandicaptenparkeerkaart.
Met de rechtbank ziet de Afdeling voorts in de voorhanden zijnde medische informatie geen reden om te twijfelen aan de juistheid van de bevindingen van de GGD-arts zoals verwoord in het advies van 21 oktober 2008, aangevuld bij brieven van 19 december 2008 en 23 oktober 2009. Nu dergelijke twijfel ontbreekt, heeft de rechtbank geen aanleiding hoeven te zien voor een nader deskundigenonderzoek.
Het betoog faalt.
2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Recht doende in naam der Koningin:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. C.W. Mouton, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. P. Klein, ambtenaar van staat.
w.g. Mouton w.g. Klein
lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat
Uitgesproken in het openbaar op 13 april 2011.
176-611.