AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd
Bevestiging afwijzing aanvraag gesubsidieerde rechtsbijstand na waarschuwing wegens niet meewerken
Appellant, een uitkeringsgerechtigde op grond van de Wet Werk en Bijstand, kreeg een waarschuwing van het college van burgemeester en wethouders van Groningen wegens het zonder toestemming verlaten van een werkstage en onvoldoende medewerking aan re-integratieactiviteiten. Naar aanleiding van deze waarschuwing vroeg appellant gesubsidieerde rechtsbijstand aan voor bezwaar tegen een besluit over een mogelijke sanctie bij herhaling, maar deze aanvraag werd afgewezen.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en oordeelde dat het belang van appellant financieel van aard was en dat de waarschuwing op zichzelf geen zwaarwegend belang oplevert. Appellant stelde in hoger beroep dat hij ook een niet-financieel belang had omdat de waarschuwing in de toekomst gevolgen kan hebben.
De Raad van State oordeelde dat het belang van appellant terecht als financieel werd aangemerkt en dat de mogelijke toekomstige sancties niet leiden tot een zwaarwegend belang dat gesubsidieerde rechtsbijstand rechtvaardigt. Het hoger beroep werd ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd.
Er werd geen proceskostenveroordeling opgelegd.
Uitkomst: Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de afwijzing van de aanvraag gesubsidieerde rechtsbijstand bevestigd.
Uitspraak
201008534/1/H2.
Datum uitspraak: 1 juni 2011
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant], wonend te Groningen,
tegen de uitspraak van de rechtbank Leeuwarden van 23 juli 2010 in zaak nr. 09/2091 in het geding tussen:
[appellant]
en
het bestuur van de raad voor rechtsbijstand.
1. Procesverloop
Bij besluit van 19 februari 2009 heeft het bestuur een aanvraag van [appellant] voor gesubsidieerde rechtsbijstand afgewezen.
Bij besluit van 13 juli 2009 heeft het bestuur het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 23 juli 2010, verzonden op 26 juli 2010, heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
Tegen deze uitspraak heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 30 augustus 2010, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 27 september 2010.
Het bestuur heeft een verweerschrift ingediend.
De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.
Bij brieven van 14 december 2010 en 27 december 2010 hebben partijen toestemming verleend als bedoeld in artikel 8:57 vanPro de Algemene wet bestuursrecht om in het geding uitspraak te doen zonder zitting. Vervolgens heeft de Afdeling bepaald dat het onderzoek ter zitting achterwege blijft.
2. Overwegingen
2.1. Ingevolge artikel 12, tweede lid, aanhef en onder b, van de Wet op de rechtsbijstand (hierna: Wrb) wordt rechtsbijstand niet verleend indien de aan de te verlenen rechtsbijstand verbonden kosten niet in redelijke verhouding staan tot het belang van de zaak;
Ingevolge het derde lid kunnen bij algemene maatregel van bestuur nadere regels worden gesteld omtrent de overeenkomstig het tweede lid in acht te nemen criteria.
Ingevolge artikel 4, zevende lid, van het Besluit rechtsbijstand- en toevoegcriteria (hierna: Brt) kan in afwijking van het in de voorgaande leden bepaalde rechtsbijstand of een toevoeging worden verleend indien zwaarwegende belangen van de rechtzoekende dit rechtvaardigen.
2.2. [appellant] ontvangt een uitkering op grond van de Wet Werk en Bijstand. Hij is zonder toestemming op 5 november 2008 vertrokken van een werkstage bij de Dienst Sociale Werkvoorziening (hierna: DSW). Bij besluit van 6 november 2008 heeft het college van burgemeester en wethouders van Groningen (hierna: het college) hem een waarschuwing gegeven omdat hij niet of onvoldoende heeft meegewerkt aan activiteiten die hem zijn opgedragen om de kans op werk te vergroten. Het college heeft daarbij medegedeeld dat hij over een bepaalde periode minder uitkering krijgt indien hij binnen een jaar opnieuw niet voldoet aan de gestelde verplichtingen. Tegen dit besluit heeft [appellant] bezwaar gemaakt. Hiervoor heeft hij een toevoeging aangevraagd, die bij besluit van 19 februari 2009 is afgewezen.
2.3. [appellant] betoogt in hoger beroep dat de rechtbank heeft miskend dat hij een niet-financieel, onbepaald belang heeft, omdat de waarschuwing in de toekomst bij een volgende misdraging mee wordt gewogen. Ondanks dat de waarschuwing nu geen financiële gevolgen heeft, moet daartegen toch worden opgekomen. De rechtbank heeft in zijn ogen zijn belang ten onrechte als financieel belang aangemerkt.
2.3.1. Voor zover [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat zijn belang financieel van aard is, faalt het, reeds omdat het uitgaat van een onjuiste lezing van de aangevallen uitspraak.
De rechtbank heeft voorts terecht geoordeeld dat de enkele omstandigheid dat in de toekomst aan [appellant] eventueel een maatregel kan worden opgelegd, geen zwaarwegend belang oplevert. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat voor het opleggen van een sanctie bepalend is of [appellant] meewerkt aan activiteiten die hem zijn opgedragen om de kans op werk te vergroten. Het betoog faalt.
2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Recht doende in naam der Koningin:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.R. Poot, ambtenaar van staat.