Uitspraak
200907391/1/H2) en is een bestemmingsplanregeling een zodanige regulering (vergelijk de uitspraak van 12 november 2003, zaaknummer
200301877/1)
Raad van State
De raad van de gemeente Tynaarlo stelde op 16 februari 2010 het bestemmingsplan 'Verblijfsrecreatieterreinen' vast. Diverse appellanten, waaronder individuele eigenaren en kampeerverenigingen, stelden beroep in tegen dit besluit. De Afdeling bestuursrechtspraak heeft het beroep van Kampeervereniging Tot Ons Genoegen niet-ontvankelijk verklaard vanwege het ontbreken van een zienswijze.
De Afdeling oordeelde dat de raad een grote beleidsvrijheid heeft bij het vaststellen van bestemmingen en regels, maar dat het plan voor bepaalde onderdelen, zoals de beperking van het bouwoppervlak van recreatiewoningen in natuurgebieden en het kampeerseizoen, voldoende gemotiveerd is en in lijn met het provinciaal beleid. Echter, voor de recreatieterreinen Buitenlust en Slootbergen is het plan niet deugdelijk gemotiveerd met betrekking tot het kampeerseizoen, mede omdat de exploitatievergunningen op grond van de vervallen Wet openluchtrecreatie (WOR) na 1 januari 2008 niet meer van kracht waren, waardoor jaarrond gebruik mogelijk was.
Verder werden bezwaren van appellanten over het ontbreken van bouwvlakken en ontheffingsmogelijkheden deels gegrond verklaard. De Afdeling vernietigde het besluit voor die onderdelen en veroordeelde de raad tot vergoeding van proceskosten aan enkele appellanten. Andere beroepen werden ongegrond verklaard. De uitspraak benadrukt het belang van zorgvuldige motivering en naleving van procedures bij bestemmingsplannen.
Uitkomst: Het bestemmingsplan wordt gedeeltelijk vernietigd wegens strijd met zorgvuldigheid en onvoldoende motivering, met proceskostenveroordeling voor de gemeente Tynaarlo.