ECLI:NL:RVS:2018:776

• Datum uitspraak: 7 maart 2018
• Publicatiedatum: 7 maart 2018
• Zaaknummer: 201708599/1/A2
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Niet-ontvankelijk
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: H.G. Lubberdink
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 12 uitgaand · 2 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Onbevoegdverklaring Raad van State in hoger beroep tegen afwijzing scholingsvoucher UWV

Appellant heeft bij het UWV een aanvraag ingediend voor een scholingsvoucher op grond van de Regeling subsidie scholing en plaatsing oudere werklozen. Deze aanvraag is op 10 maart 2016 afgewezen omdat appellant op de datum van aanvang van de scholing geen WW-uitkering meer ontving. Het bezwaar tegen deze afwijzing werd door het UWV ongegrond verklaard en de rechtbank Den Haag verklaarde het beroep van appellant eveneens ongegrond.

Appellant stelde hiertegen hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. De Afdeling moest beoordelen of zij bevoegd was het hoger beroep te behandelen, dan wel dat de Centrale Raad van Beroep (CRvB) daartoe bevoegd was. De Regeling waarop de aanvraag was gebaseerd, berust op zowel de Kaderwet SZW-subsidies als de Wet SUWI. De Kaderwet SZW-subsidies valt niet onder de Bevoegdheidsregeling bestuursrechtspraak, terwijl de Wet SUWI dat wel doet.

De Afdeling oordeelde dat het bestreden besluit qua onderwerp en strekking niet te onderscheiden is van besluiten die onder de bevoegdheid van de CRvB vallen. Daarom verklaarde de Afdeling zich onbevoegd om kennis te nemen van het hoger beroep en verwees de zaak door naar de CRvB. Tevens werd het betaalde griffierecht aan appellant terugbetaald. Er was geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.

Uitkomst: De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart zich onbevoegd en verwijst het hoger beroep door naar de Centrale Raad van Beroep.

Uitspraak

201708599/1/A2.

Datum uitspraak: 7 maart 2018

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend te [woonplaats],

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 22 februari 2017 in zaak nr. 16/6801 in het geding tussen:

[appellant]

en

de raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: het UWV) namens de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Procesverloop

Bij besluit van 10 maart 2016 heeft het UWV de aanvraag van [appellant] om een scholingsvoucher op grond van de Regeling subsidie scholing en plaatsing oudere werklozen (hierna: de Regeling) afgewezen.

Bij besluit van 13 juli 2016 heeft het UWV het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 22 februari 2017 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

Het UWV heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 23 februari 2018, waar [appellant], vertegenwoordigd door mr. E.M. Krukziener, advocaat te Zoetermeer, en het UWV, vertegenwoordigd door mr. D. de Jong, zijn verschenen.

Overwegingen

Inleiding

1.    [appellant] heeft bij het UWV een scholingsvoucher aangevraagd op grond van de Regeling. Zijn aanvraag is afgewezen omdat [appellant] op de datum van aanvang van de scholing geen uitkering meer ontvangt op grond van de Werkloosheidswet (hierna: WW-uitkering).

Bevoegdheid

2.    Artikel 8:105, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) luidt als volgt: "Het hoger beroep wordt ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, tenzij een andere hogerberoepsrechter bevoegd is ingevolge hoofdstuk 4 van de bij deze wet behorende Bevoegdheidsregeling bestuursrechtspraak dan wel ingevolge een ander wettelijk voorschrift."

3.    De Afdeling ziet zich gesteld voor de vraag of de Centrale Raad van Beroep (hierna: de CRvB) dan wel de Afdeling op het hoger beroep dient te beslissen.

Uit de aanhef van de Regeling en de toelichting daarop volgt dat deze enerzijds op de artikelen 3 en 5 van Kaderwet SZW-subsidies en anderzijds op artikel 32d, eerste lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (hierna: de Wet SUWI) berust. De artikelen 3 en 5 van de Kaderwet SZW-subsidies staan niet vermeld in de Bevoegdheidsregeling bestuursrechtspraak (bijlage 2 bij de Awb), hetgeen op grond van artikel 8:105 van de Awb zou betekenen dat de Afdeling bevoegd zou zijn van het onderhavige hoger beroep kennis te nemen. De Wet SUWI staat echter vermeld in artikel 9 van de Bevoegdheidsregeling bestuursrechtspraak, hetgeen zou betekenen dat de CRvB bevoegd is kennis te nemen van het onderhavige hoger beroep. Nu het bestreden besluit zich naar onderwerp en strekking niet onderscheidt van door het UWV genomen besluiten ter zake waarvan de CRvB het hoger beroep behandelt, is de Afdeling van oordeel dat zij onbevoegd is van het hoger beroep kennis te nemen. Het hogerberoepschrift zal met toepassing van artikel 6:15 van de Awb ter behandeling worden doorgezonden aan de CRvB, die de zaak met voorrang zal behandelen.

Slotsom

4.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

5.    Toepassing van artikel 8:114, tweede lid, van de Awb brengt met zich dat de griffier van de Raad van State aan [appellant] het door hem betaalde griffierecht voor het hoger beroep terugbetaalt.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.    verklaart zich onbevoegd om van het hoger beroep kennis te nemen;

II.    verstaat dat de griffier van de Raad van State aan [appellant] het door hem betaalde griffierecht ten bedrage van € 250,00 (zegge: tweehonderdvijftig euro) voor de behandeling van het hoger beroep terugbetaalt.

Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. C.C.V. Fenwick, griffier.

w.g. Lubberdink    w.g. Fenwick

lid van de enkelvoudige kamer    griffier

Uitgesproken in het openbaar op 7 maart 2018

608.