ECLI:NL:RVS:2020:686

• Datum uitspraak: 5 maart 2020
• Publicatiedatum: 5 maart 2020
• Zaaknummer: 201902839/1/V1
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: G.M.H. Hoogvliet
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 4 uitgaand · 1 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging besluit afwijzing machtiging voorlopig verblijf wegens ontbreken individuele beoordeling

De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid wees op 3 maart 2017 de aanvragen van drie vreemdelingen om een machtiging tot voorlopig verblijf af. Hiertegen maakten de vreemdelingen bezwaar, dat op 20 februari 2018 ongegrond werd verklaard. De rechtbank verklaarde het beroep van de vreemdelingen op 15 maart 2019 eveneens ongegrond. De vreemdelingen stelden vervolgens hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

De Afdeling oordeelde dat de rechtbank ten onrechte niet had onderkend dat de staatssecretaris bij de afwijzing geen individuele beoordeling had gemaakt, hetgeen een vereiste is. Dit oordeel was in lijn met een eerdere uitspraak van de Afdeling van 31 januari 2020. De grieven van de vreemdelingen waren gegrond, waardoor het hoger beroep werd toegewezen en de uitspraak van de rechtbank werd vernietigd.

Het besluit van 20 februari 2018 werd eveneens vernietigd. De staatssecretaris werd veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van de vreemdelingen, terwijl het griffierecht voor het hoger beroep niet hoefde te worden vergoed omdat dit niet was geheven. De Afdeling stelde hiermee het belang van een individuele beoordeling bij vreemdelingenbesluiten centraal.

Uitkomst: Het hoger beroep is gegrond verklaard, de uitspraak van de rechtbank en het besluit van de staatssecretaris zijn vernietigd, en de staatssecretaris is veroordeeld tot vergoeding van proceskosten.

Uitspraak

201902839/1/V1.

Datum uitspraak: 5 maart 2020

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[vreemdeling 1], [vreemdeling 2] en [vreemdeling 3],

appellanten,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 15 maart 2019 in zaak nr. 18/1991 in het geding tussen:

de vreemdelingen

en

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop

Bij besluit van 3 maart 2017 heeft de staatssecretaris aanvragen van de vreemdelingen om hun een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.

Bij besluit van 20 februari 2018 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdelingen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 15 maart 2019 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak hebben de vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. I.J.M. Oomen, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.    Wat de vreemdelingen in grieven 2, 3, 4 en 5 aanvoeren gaat over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 31 januari 2020, ECLI:NL:RVS:2020:329). Uit die uitspraak volgt dat de vreemdelingen terecht aanvoeren dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de staatssecretaris ten onrechte bij de afwijzing van de aanvragen geen individuele beoordeling heeft gemaakt.

De grieven slagen.

2.    Wat de vreemdelingen verder hebben aangevoerd, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3.    Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. Het beroep is gegrond en het besluit van 20 februari 2018 wordt vernietigd. De staatssecretaris moet de proceskosten vergoeden. Omdat de griffier voor de behandeling van het hoger beroep geen griffierecht heeft geheven, hoeft de staatssecretaris dat niet te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.    verklaart het hoger beroep gegrond;

II.    vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 15 maart 2019 in zaak nr. 18/1991;

III.    verklaart het beroep gegrond;

IV.    vernietigt het besluit van 20 februari 2018, V-nummers […], […] en […];

V.    veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdelingen in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.575,00 (zegge: vijftienhonderdvijfenzeventig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;

VI.    gelast dat de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aan de vreemdelingen het door hen betaalde griffierecht ten bedrage van € 170,00 (zegge: honderdzeventig euro) voor de behandeling van het beroep vergoedt.

Aldus vastgesteld door mr. G.M.H. Hoogvliet, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. T. van Goeverden-Clarenbeek, griffier.

w.g. Hoogvliet    w.g. Van Goeverden-Clarenbeek

lid van de enkelvoudige kamer    griffier

Uitgesproken in het openbaar op 5 maart 2020

488-850.