ECLI:NL:RVS:2024:2398

• Datum uitspraak: 12 juni 2024
• Publicatiedatum: 12 juni 2024
• Zaaknummer: 202303956/1/A2
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: J.E.M. Polak
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging afwijzing toevoeging rechtsbijstand voor hoorgesprek strafbeschikkingen

De appellant heeft twee toevoegingen voor rechtsbijstand aangevraagd voor een hoorgesprek met de officier van justitie over het voornemen om twee strafbeschikkingen op te leggen naar aanleiding van twee aanhoudingen wegens overtredingen. De raad voor rechtsbijstand heeft deze aanvragen afgewezen omdat volgens haar een advocaat niet noodzakelijk was.

De appellant maakte bezwaar tegen deze besluiten, maar dit bezwaar werd ongegrond verklaard. Vervolgens stelde appellant beroep in bij de rechtbank, die het beroep eveneens ongegrond verklaarde. Tegen deze uitspraak stelde appellant hoger beroep in bij de Raad van State.

De Afdeling bestuursrechtspraak heeft het hoger beroep behandeld en oordeelt dat de gronden van appellant in hoger beroep niet afwijken van eerdere bezwaren en dat de rechtbank gemotiveerd heeft geoordeeld. De Afdeling sluit zich aan bij het oordeel van de rechtbank en wijst het hoger beroep af. Tevens wordt opgemerkt dat de beoordeling van zelfredzaamheid bij adviestoevoegingen anders is dan bij reguliere toevoegingen, waardoor het betoog van appellant over innerlijke tegenstrijdigheid faalt.

De aangevallen uitspraak wordt bevestigd en de raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de afwijzing van de toevoegingen wordt bevestigd.

Uitspraak

202303956/1/A2.

Datum uitspraak: 12 juni 2024

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend te [woonplaats],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 10 mei 2023 in zaak nr. 22/7072 in het geding tussen:

[appellant]

en

het bestuur van de raad voor rechtsbijstand (hierna: de raad).

Procesverloop

Bij besluiten van 20 juni 2022 heeft de raad de aanvragen van [appellant] om een toevoeging voor rechtsbijstand afgewezen.

Bij besluit van 18 oktober 2022 heeft de raad het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 10 mei 2023 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De raad heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 25 april 2024, waar [appellant], vertegenwoordigd door mr. M.J.G. Schroeder, advocaat te Den Haag, en de raad, vertegenwoordigd door mr. C.W. Wijnstra, zijn verschenen.

Overwegingen

1.       [appellant] heeft twee toevoegingen aangevraagd voor rechtsbijstand voor een hoorgesprek met de officier van justitie over het voornemen om twee strafbeschikkingen op te leggen. [appellant] was twee keer aangehouden voor een overtreding. Het hoorgesprek heeft plaatsgevonden op 25 mei 2022.

2.       De raad heeft beide aanvragen afgewezen omdat een advocaat volgens de raad niet noodzakelijk is.

3.       De gronden die [appellant] in hoger beroep heeft aangevoerd zijn zo goed als een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. [appellant] heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde beoordeling van die gronden in de aangevallen uitspraak onjuist of onvolledig zou zijn. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank en in de onder 4.2 tot en met 8 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd. De Afdeling voegt daaraan nog toe dat op grond van artikel 2 van de Regeling adviestoevoeging zelfredzaamheid en de voorwaarden in hoofdstuk 1 Kader van het Beleidskader ATZ de beoordeling van de zelfredzaamheid anders is dan bij een reguliere toevoeging. Daarom faalt het betoog van [appellant], dat de besluitenvorming van de raad om geen reguliere toevoegingen te verstrekken innerlijk tegenstrijdig zou zijn met de besluitvorming om wel een (advies)toevoeging zelfredzaamheid te verlenen. De gronden slagen niet.

Conclusie

4.       Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd.

5.       De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. J.E.M. Polak, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. P.A. de Vink, griffier.

w.g. Polak

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. De Vink

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 12 juni 2024

154-1100