ECLI:NL:RVS:2026:3758

• Datum uitspraak: 2 juli 2026
• Publicatiedatum: 29 juni 2026
• Zaaknummer: BRS.26.002159
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: J.C.A. de Poorter
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging uitspraak rechtbank inzake proceskostenvergoeding terugkeerbesluit tijdelijke bescherming

Appellant werd bij besluit van 7 februari 2024 door de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid opgedragen de Europese Unie binnen vier weken na 4 maart 2024 te verlaten, omdat haar recht op tijdelijke bescherming eindigde. Dit terugkeerbesluit werd op 15 juli 2025 ingetrokken en vervangen door een nieuw besluit. De rechtbank verklaarde het beroep van appellant tegen deze besluiten ongegrond.

Appellant stelde in hoger beroep dat de rechtbank ten onrechte de minister niet heeft veroordeeld tot vergoeding van de door haar gemaakte proceskosten. De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelt dat de intrekking van het eerste terugkeerbesluit door de minister erkent dat dit besluit onjuist was, wat een punt voor het instellen van beroep rechtvaardigt.

Hoewel de rechtbank het beroep inhoudelijk ongegrond verklaarde, was de zitting enkel nodig voor de inhoudelijke behandeling van de gronden tegen de besluiten. De Afdeling vernietigt daarom het deel van het vonnis waarin de minister niet werd veroordeeld tot proceskostenvergoeding en veroordeelt de minister tot vergoeding van de proceskosten voor zowel het beroep als het hoger beroep, met een lichte wegingsfactor voor het hoger beroep.

Uitkomst: De Afdeling bestuursrechtspraak vernietigt het vonnis van de rechtbank voor zover het de proceskostenveroordeling betreft en veroordeelt de minister tot vergoeding van de proceskosten aan appellant.

Uitspraak

BRS.26.002159

ECLI:NL:RVS:2026:3758

Datum uitspraak: 2 juli 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) op het hoger beroep van:

[appellant],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 3 april 2026 in zaak nr. NL24.9397 in het geding tussen:

appellant

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 7 februari 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid appellant opgedragen de Europese Unie binnen vier weken na 4 maart 2024 te verlaten (terugkeerbesluit), omdat haar recht op tijdelijke bescherming als bedoeld in de Richtlijn tijdelijke bescherming na die datum eindigt.

Bij besluit van 15 juli 2025 heeft de minister het besluit van 7 februari 2024 ingetrokken en een nieuw terugkeerbesluit genomen.

Bij uitspraak van 3 april 2026 heeft de rechtbank het beroep van appellant tegen die besluiten ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. I. Petkovski, advocaat in Apeldoorn, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.        Appellant voert in haar enige grief uitsluitend aan dat de rechtbank de minister ten onrechte niet heeft veroordeeld in de door haar gemaakte proceskosten. De grief slaagt. De minister heeft het besluit van 7 februari 2024 namelijk hangende het beroep ingetrokken omdat het vóór 4 maart 2024 en dus te vroeg was genomen. Hoewel de minister met het besluit van 15 juli 2025, dat met toepassing van artikel 6:19 van de Awb is genomen, materieel niet aan het beroep is tegemoetgekomen, heeft hij met de intrekking van het eerste terugkeerbesluit erkend dat dit besluit in zoverre niet juist was. De intrekking van dat besluit rechtvaardigt daarom een punt voor het instellen van beroep. Daaraan doet niet af dat de rechtbank, nadat zij tot het oordeel was gekomen dat appellant procesbelang had bij een beoordeling van het beroep tegen het besluit van 7 februari 2024 voor zover dat ging over de beëindiging van de facultatieve tijdelijke bescherming per 4 maart 2024, heeft geoordeeld dat de beroepsgronden daarover niet slagen. Dat leidt er echter wel toe dat aan appellant, anders dan zij stelt, geen punt voor de zitting hoeft te worden toegekend. De zitting was alleen maar nodig voor de inhoudelijke behandeling van de gronden tegen de besluiten van 7 februari 2024 en 15 juli 2025. Tegen het oordeel over die gronden en de beslissing om het beroep ongegrond te verklaren, richt de grief zich niet.

1.1.        Het hogerberoepschrift roept geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).

2.        Het hoger beroep is gegrond. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank voor zover aangevallen, dat wil zeggen voor zover de rechtbank de minister daarin niet heeft veroordeeld tot het vergoeden van de proceskosten voor het beroep van appellant. De minister moet de proceskosten die de rechtbank in beroep ten onrechte niet heeft toegekend en de proceskosten voor het hoger beroep vergoeden. De Afdeling past bij de proceskosten voor het hoger beroep een wegingsfactor licht (factor 0,5) toe, omdat het hoger beroep alleen gaat over de proceskostenveroordeling en van eenvoudige aard is.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep gegrond;

II.        vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 3 april 2026 in zaak nr. NL24.9397, voor zover de rechtbank de minister van Asiel en Migratie niet heeft veroordeeld tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten;

III.        veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.401,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. J.C.A. de Poorter, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier.

w.g. De Poorter

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Dallinga

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 2 juli 2026

18