Uitspraak
05/4090 NABW
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[appellant], wonende te [woonplaats] (hierna: appellant),
tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 19 mei 2005, 05/151 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellant
en
het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Spijkenisse
(hierna: College)
Datum uitspraak: 6 juni 2006
I. PROCESVERLOOP
Namens appellant heeft mr. V.S. Waterval, advocaat te Spijkenisse, hoger beroep ingesteld.
Het College heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 25 april 2006. Appellant is verschenen, bijgestaan door mr. Waterval. Het College heeft zich niet laten vertegenwoordigen.
II. OVERWEGINGEN
Appellant ontving een uitkering ingevolge de Algemene bijstandswet (Abw).
Op 12 augustus 2003 is tijdens een vakantie te Curaçao de zoon van appellant overleden en aldaar op 20 augustus 2003 begraven.
Appellant heeft op 20 november 2003 een aanvraag ingediend voor bijzondere bijstand ter voorziening onder meer in de kosten van vliegtickets naar de begrafenis te Curaçao. Bij zijn aanvraag heeft appellant aangegeven dat de kosten zijn voldaan door familie en dat hij deze kosten dient terug te betalen.
Bij besluit van 26 november 2003 heeft het College de aanvraag afgewezen op de grond dat er geen sprake is van uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan als bedoeld in artikel 39, eerste lid, van de Abw.
Bij besluit van 14 december 2004 heeft het College het bezwaar tegen het besluit van 26 november 2003 ongegrond verklaard.
De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak - met bepalingen omtrent griffierecht en proceskosten - het beroep van appellant gegrond verklaard, het besluit van 14 december 2004 vernietigd wegens strijd met de wet en bepaald dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit geheel in stand blijven. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat het College de aanvraag ten onrechte heeft beschouwd als een aanvraag om bijzondere bijstand ingevolge artikel 39, eerste lid, van de Abw gelet op de tijd die is verstreken tussen het moment dat de kosten zijn ontstaan en het moment van de aanvraag. Naar het oordeel van de rechtbank is sprake van een aanvraag om bijstand voor voldoening van een schuld en is artikel 15 van Pro de Abw het toetsingskader. Aangezien toepassing van deze bepaling in het onderhavige geval aan bijstandsverlening in de weg staat, heeft het College de aanvraag terecht afgewezen.
Appellant heeft zich in hoger beroep tegen deze uitspraak gekeerd voorzover de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit van 14 december 2004 geheel in stand zijn gebleven.
De Raad komt tot de volgende beoordeling.
Gelet op de inhoud van het hoger beroep is tussen partijen uitsluitend nog in geschil de afwijzing van de aanvraag voorzover deze betreft de kosten van de vliegtickets. De Raad deelt het oordeel van de rechtbank dat het daarbij gaat om bijstand in de kosten van een schuld.
Artikel 15, eerste lid, van de Abw bepaalt dat degene die bijstand vraagt ter gedeeltelijke of volledige aflossing van een schuldenlast en die overigens bij het ontstaan van de schuldenlast, dan wel nadien beschikte of beschikt over de middelen om in de noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien, niet wordt geacht te verkeren in omstandigheden als bedoeld in artikel 7, eerste lid van de Abw. In artikel 15, tweede lid, aanhef en onder b, van de Abw is de mogelijkheid opgenomen om in afwijking van het eerste lid bijzondere bijstand te verlenen indien daartoe zeer dringende redenen bestaan en de in onderdeel a van dat lid genoemde mogelijkheid geen uitkomst biedt.
Vaststaat dat appellant ten tijde van het ontstaan van de schuld en ook nadien beschikte over een bijstandsuitkering waarmee hij kon voorzien in de noodzakelijke kosten van het bestaan. Dit betekent dat het bepaalde in artikel 15, eerste lid, van de Abw in beginsel aan bijstandsverlening in de weg staat.
In hetgeen aan de zijde van appellant naar voren is gebracht ziet de Raad geen grond aan te nemen dat in het geval van appellant sprake is van zeer dringende redenen in de zin van artikel 15, tweede lid, aanhef en onder b, van de Abw, zodat aan het College reeds op die grond niet de bevoegdheid toekomt tot verlening van bijzondere bijstand voor het betreffende bedrag van de aanvraag. De Raad merkt daar nog bij op dat hetgeen appellant op dit punt heeft aangevoerd zich in hoofdzaak richt op het ontstaan van de schuld, welke vraag in het kader van de beoordeling of zich zeer dringende redenen voordoen, niet relevant is. Voorts is ter zitting gebleken dat van invorderingsmaatregelen met betrekking tot deze schuld (nog) geen sprake is.
Het hoger beroep slaagt derhalve niet. De aangevallen uitspraak, voorzover aangevochten, dient te worden bevestigd.
Voor een veroordeling in de proceskosten ziet de Raad geen aanleiding.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep;
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak voorzover aangevochten.
Deze uitspraak is gedaan door J.J.A. Kooijman. De beslissing is, in tegenwoordigheid van A.H. Polderman-Eelderink als griffier, uitgesproken in het openbaar op 6 juni 2006.
(get.) J.J.A. Kooijman.
(get.) A.H. Polderman-Eelderink.
PR/080506