ECLI:NL:CRVB:2007:BA5328

• Datum uitspraak: 26 april 2007
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 06/3119 WAO + 06/3121 WAO
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Deels toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: B.J. van der Net; G. van der Wiel; N.J. van Vulpen - Grootjans
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 6 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Besluitkarakter van mededeling UWV over betalingsverplichting eigen risicodrager WAO

In deze zaak heeft de Centrale Raad van Beroep het hoger beroep behandeld van het UWV tegen een uitspraak van de rechtbank Utrecht. De kern van het geschil betreft de kwalificatie van brieven van 5 april 2005, waarin het UWV aan een gedeeltelijk eigen risicodrager mededeelde dat zij verantwoordelijk is voor de gedeeltelijke betaling van WAO-uitkeringen van voormalige werknemers. De rechtbank had geoordeeld dat deze brieven geen besluiten waren, maar slechts informatie bevatten zonder zelfstandige betekenis.

De Raad heeft dit oordeel herzien en geoordeeld dat deze mededelingen wel degelijk besluiten zijn in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, omdat zij een betalingsverplichting opleggen. Dit betekent dat tegen deze besluiten bezwaar en beroep mogelijk zijn. De Raad vernietigt daarom de aangevallen uitspraak voor zover deze de beroepen tegen deze besluiten ongegrond verklaart en wijst de zaak terug naar de rechtbank Utrecht voor verdere behandeling.

De Raad verwijst naar eerdere jurisprudentie waarin het onderscheid tussen informatie en besluitvorming is besproken en benadrukt dat het feit dat de betalingsverplichting voortvloeit uit de wet niet uitsluit dat de mededeling als besluit kwalificeert. Er zijn geen proceskosten toegekend aan partijen. De beslissing is genomen door een meervoudige kamer van de Centrale Raad van Beroep op 26 april 2007.

Uitkomst: De mededeling van het UWV aan de gedeeltelijk eigen risicodrager is een besluit en de zaak wordt terugverwezen naar de rechtbank voor verdere afdoening.

Uitspraak

06/3119 WAO

06/3121 WAO

Centrale Raad van Beroep

Meervoudige kamer

U I T S P R A A K

op het hoger beroep van:

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: appellant),

tegen de uitspraak van de rechtbank Utrecht van 8 mei 2006, 05/3593 en 05/3594 (hierna: aangevallen uitspraak),

in het geding tussen

appellant

en

[betrokkene], gevestigd te [woonplaats] (hierna: betrokkene).

Datum uitspraak: 26 april 2007

I. PROCESVERLOOP

Appellant heeft hoger beroep ingsteld.

Namens betrokkene heeft mr. L.J. Steenbergen, advocaat te Epe, een verweerschrift ingediend.

Het geding is ter behandeling aan de orde gesteld ter zitting van de Raad van 1 maart 2007, waar partijen, betrokkene met voorafgaand schriftelijk bericht, niet zijn verschenen.

II. OVERWEGINGEN

Voor een overzicht van de in dit geding relevante feiten en omstandigheden verwijst de Raad naar de aangevallen uitspraak. Hij volstaat met het volgende.

Bij brieven van 5 april 2005 heeft appellant aan betrokkene medegedeeld dat zij, gezien het feit dat zij per 1 juli 2004 gedeeltelijk eigen risicodraagster is geworden, op grond van artikel 75a van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) vanaf deze datum zorg dient te dragen voor de gedeeltelijke betaling van de WAO-uitkering van de heren [werknemer 1] en [werknemer 2]. De bezwaren hiertegen zijn bij besluiten van 14 oktober 2005 ongegrond verklaard.

Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank - met bepalingen betreffende de vergoeding van proceskosten en griffierecht - de door betrokkene tegen de besluiten van 14 oktober 2005 ingestelde beroepen, voor zover gericht tegen de ongegrondverklaring van het tegen de brieven van 5 april 2005 gemaakte bezwaar,gegrond verklaard, de beide besluiten in zoverre vernietigd en de tegen de brieven van 5 april 2005 gemaakte bezwaren alsnog niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank heeft daarbij, voorzover hier van belang, overwogen dat gelet op de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 11 november 2004, gepubliceerd in USZ 2005/31, brieven als de onderhavige van 5 april 2005 geen besluiten zijn. De brieven bevatten slechts informatie over de direct uit de wet voortvloeiende gevolgen van het eigen risicodragerschap na de toekenning van een WAO-uitkering aan (ex)werknemers van een gedeeltelijk door betrokkene overgenomen onderneming, en missen zelfstandige betekenis.

De door appellant tegen dit oordeel gerichte grond slaagt. Hiervoor verwijst de Raad naar zijn uitspraak van 10 oktober 2006, gepubliceerd in RSV 2006/353 en USZ 2006/330. Zoals blijkt uit deze uitspraak is de Raad - anders dan in zijn uitspraak van 11 november 2004 - thans van oordeel dat een mededeling, zoals in de brieven van 5 april 2005, moet worden aangemerkt als een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, strekkende tot het opleggen van een betalingsverplichting. Het feit dat de in artikel 75a, vierde lid, eerste volzin, van de WAO vervatte betalingsverplichting voortvloeit uit de wet, nadat is vastgesteld dat aan de in artikel 75, eerste tot en met derde lid, gestelde voorwaarden is voldaan, maakt dit, gegeven de in die leden vervatte beslismomenten, ook al hebben deze in de regel een beperkte strekking, niet anders. Tegen een dergelijk besluit kan dus bezwaar en beroep worden ingesteld. De aangevallen uitspraak kan derhalve niet in stand blijven, behoudens voorzover de beroepen betreffende een tweetal - hier niet aan de orde zijnde - besluiten van 7 april 2005 ongegrond zijn verklaard.

De Raad acht termen aanwezig om het geding voorzover het beroep ziet op de brieven van 5 april 2005 met toepassing van artikel 26, eerste lid, aanhef en onder b, van de Beroepswet ter afdoening terug te wijzen naar de rechtbank.

Voor een proceskostenveroordeling acht de Raad geen termen aanwezig.

III. BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep;

Recht doende:

Vernietigt de aangevallen uitspraak, behoudens voorzover de beroepen betreffende de besluiten van 7 april 2005 ongegrond zijn verklaard;

Wijst de zaak ter verdere afdoening terug naar de rechtbank Utrecht.

Deze uitspraak is gedaan door B.J. van der Net als voorzitter en G. van der Wiel en N.J. van Vulpen - Grootjans als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van R.E. Lysen als griffier, uitgesproken in het openbaar op 26 april 2007.

(get.) B.J. van der Net.

(get.) R.E. Lysen.

EK1704