Uitspraak
09/6724 WIA
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
tegen de uitspraak van de rechtbank Groningen van 5 november 2009, 09/228 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellante
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 7 juni 2010
I. PROCESVERLOOP
Namens appellante is hoger beroep ingesteld door mr. F. Bakker, advocaat te Groningen.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 26 april 2010. Voor appellante is verschenen mr. Bakker. Het Uwv was vertegenwoordigd door J.A. Klaver.
II. OVERWEGINGEN
1. Bij besluit van 15 oktober 2007 heeft het Uwv vastgesteld dat voor appellante per 8 oktober 2007 geen recht ontstaat op een WIA-uitkering vanwege een mate van arbeidsongeschiktheid van minder dan 35%.
2. Het door appellante tegen dit besluit gemaakte bezwaar is bij besluit van 2 februari 2009 ongegrond verklaard.
3. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep tegen het besluit op bezwaar van 2 februari 2009 ongegrond verklaard. Daartoe heeft de rechtbank – samengevat en voor zover voor de beoordeling van het hoger beroep van belang – het volgende overwogen.
In de beschikbare medische gegevens zijn onvoldoende aanknopingspunten gevonden voor het oordeel dat appellante meer of anders beperkt is dan de bezwaarverzekeringsarts heeft aangenomen. De bezwaarverzekeringsarts heeft zijn bevindingen gebaseerd op de voorhanden zijnde medische informatie waaronder de door hem bij de behandelend sector ingewonnen informatie. Appellante heeft haar stelling dat zij medisch meer beperkt is dan het Uwv heeft aangenomen niet met afdoende stukken onderbouwd. De in beroep overgelegde brieven van de radioloog E.M.T. Smit geven volgens de bezwaarverzekeringsarts geen aanleiding om appellante meer of anders beperkt te achten. De rechtbank ziet in de beschikbare medische gegevens geen grond voor het oordeel dat deze conclusie van de bezwaarverzekeringsarts onjuist is. Wat de arbeidskundige kant van de zaak betreft, is de rechtbank gelet op de rapportage van de bezwaararbeidsdeskundige en de omschrijving van de aan de schatting ten grondslag gelegde functies met de daarin voorkomende belastende aspecten, niet gebleken dat deze niet op goede gronden berust.
4. Appellante heeft in hoger beroep – daarmee in essentie herhalende hetgeen zij in bezwaar en beroep heeft aangevoerd – gesteld dat haar medische beperkingen zijn onderschat.
5. De Raad overweegt als volgt.
6. In hetgeen appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, heeft de Raad geen aanknopingspunten gevonden om aan te nemen dat appellante op de datum in geding medisch meer beperkt was dan is aangenomen. Voor de daartoe strekkende stelling van appellante is geen steun te vinden in de zich in het dossier bevindende medische informatie. De Raad onderschrijft de overwegingen van de rechtbank ter zake volledig en maakt die tot de zijne.
7. Uitgaande van de ‘Functionele Mogelijkheden Lijst’ van 27 januari 2009 is er geen reden om aan te nemen dat de aan appellante voorgehouden functies haar belastbaarheid overschrijden en niet aan de schatting ten grondslag hadden mogen worden gelegd. Ook de overwegingen van de rechtbank ten aanzien van de arbeidskundige grondslag worden door de Raad volledig onderschreven en tot de zijne gemaakt.
8. De Raad komt tot de slotsom dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door I.M.J. Hilhorst-Hagen in tegenwoordigheid van D.E.P.M. Bary als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 7 juni 2010.
(get.) I.M.J. Hilhorst-Hagen.
(get.) D.E.P.M. Bary.
TM