mw. mr. I.M.J. Hilhorst-Hagen

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de WIA-uitkering van appellant heeft herzien en teruggevorderd wegens niet gemelde op geld waardeerbare werkzaamheden in de winkel van zijn echtgenote, maar beperkt de terugvordering tot de periode tot 10 augustus 2020.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de herziening en terugvordering van de WIA-uitkering en de opgelegde boete, omdat geen sprake is van inkomen en de inlichtingenplicht niet verwijtbaar is geschonden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WIA-uitkering van appellante heeft beëindigd vanwege minder dan 35% arbeidsongeschiktheid, ondanks betwisting van medische beperkingen en verzoek tot benoeming onafhankelijke deskundige.

De Centrale Raad van Beroep wijst het hoger beroep af wegens intrekking na volledige tegemoetkoming door het UWV en veroordeelt het UWV in de proceskosten van appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, na zorgvuldig medisch en arbeidskundig onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante per 23 juni 2021 terecht heeft vastgesteld op 39,53% en wijst het hoger beroep af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering van appellante omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks haar betwisting van de medische en arbeidskundige beoordelingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat geen toename van beperkingen is vastgesteld binnen vijf jaar na beëindiging van de eerdere uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht de ZW-uitkering van appellant heeft beëindigd omdat hij geschikt is voor zijn eigen werk, ondanks medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant op de aanvraagdatum arbeidsvermogen had en daarom geen Wajong-uitkering toekomt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WIA-uitkering van appellant heeft verlaagd naar 35,58% arbeidsongeschiktheid, op basis van voldoende zorgvuldig medisch en arbeidskundig onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de ZW-uitkering van appellante terecht heeft beëindigd omdat zij geschikt is voor haar laatst verrichte werkzaamheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Wajong-uitkering heeft geweigerd omdat appellante wel arbeidsvermogen bezit, ondanks haar beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de ZW-uitkering van appellant terecht heeft beëindigd omdat hij meer dan 65% van zijn loon kan verdienen, ondanks betwisting van medische beperkingen en beroep op het Korošec-arrest.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering van appellante omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks haar betwisting van de medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het UWV het bezwaar heeft gewijzigd en appellante zich daarmee kan verenigen. Het UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering per 23 juni 2023 omdat appellant meer dan 65% van zijn laatstverdiende loon kan verdienen in passende functies, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het verzoek van appellante om terug te komen van het WIA-besluit van 17 mei 2019 heeft afgewezen wegens het ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht toeslag op WIA-uitkering heeft herzien en teruggevorderd wegens niet doorgegeven pensioeninkomsten en inwonende zoon, zonder aanleiding tot matiging of afzien van terugvordering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de vergoeding voor kosten in bezwaar heeft verrekend met een terugvordering van onverschuldigde toeslag, en wijst het verzoek om schadevergoeding af.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het eerdere vonnis en bevestigt dat het UWV terecht de volledige winst uit de onderneming van de ex-partner aan appellant als inkomen heeft toegerekend, waardoor de WAO-uitkering en toeslag zijn herzien en teruggevorderd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering van appellante wegens minder dan 35% arbeidsongeschiktheid en wijst het hoger beroep af. Tevens wordt schadevergoeding toegekend wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht te veel betaalde WIA-voorschotten terugvordert, omdat appellant geen dringende redenen heeft gesteld om de terugvordering te matigen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellant correct heeft vastgesteld op 52,47% per 3 juni 2022 en 53,09% per 13 september 2022, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, waarbij zowel medische als arbeidskundige beoordelingen voldoende zijn onderbouwd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering per 12 mei 2023 omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellant op 50,26% heeft vastgesteld met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing. Het hoger beroep wordt afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht geen WIA-uitkering toekent omdat er geen toegenomen beperkingen zijn binnen vijf jaar na beëindiging van de eerdere uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de ingangsdatum van de IVA-uitkering terecht is vastgesteld op 8 februari 2022, omdat niet is aangetoond dat appellante eerder volledig en duurzaam arbeidsongeschikt was.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 44,24%, waardoor de WGA-vervolguitkering per 1 januari 2023 terecht is verlaagd.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat de beëindiging van de WIA-uitkering onterecht is vanwege een ondeugdelijke medische grondslag en draagt het UWV op dit te herstellen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks betwisting van medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering heeft geweigerd omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks betwisting over medisch en arbeidskundig onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, waarbij het deskundigenrapport van de rechtbank wordt gevolgd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellant op 63,49% terecht heeft vastgesteld en wijst het hoger beroep en verzoek om schadevergoeding af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van het verzoek van appellant om terug te komen op eerdere ZW-besluiten wegens het ontbreken van nieuwe feiten of omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellante heeft beëindigd en de WIA-uitkering heeft geweigerd vanwege het ontbreken van toegenomen beperkingen en het niet volbrengen van de wachttijd.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de uitspraak van de rechtbank en het eerste UWV-besluit, handhaaft het tweede besluit met een arbeidsongeschiktheid van 53,88% en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten, wettelijke rente en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht de Wajong-uitkering heeft geweigerd omdat het ontbreken van arbeidsvermogen van appellant in de periode 2014-2019 niet duurzaam was.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot beëindiging van de WIA-uitkering per 1 juni 2022 omdat het UWV niet aannemelijk heeft gemaakt dat het recht op uitkering niet kon worden vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks betwisting van psychische beperkingen en taalvaardigheid.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering heeft geweigerd omdat er geen sprake is van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na 5 juni 2019.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering per 29 september 2020 wegens minder dan 35% arbeidsongeschiktheid en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering per 17 januari 2021 omdat appellant meer dan 65% van zijn loon kan verdienen in passende functies, zonder schending van het equality of arms-beginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om appellant een WIA-uitkering toe te kennen vanaf 4 februari 2022 vanwege een vastgestelde arbeidsongeschiktheid van minder dan 35%.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 47,95% per 11 maart 2015, en wijst het hoger beroep af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant per 6 januari 2015 terecht is vastgesteld op 53,92% en dat de beëindiging van de WIA-uitkering per 3 februari 2023 terecht is omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is.